Gwapong Gago

- K w e n t o m o -

This page is dedicated to all Bisexuals around the world. In here, I post stories that you may enjoy.
Enjoy your stay! :)

I do not claim copyright or ownership of any stories posted in this blog.

If you want to share your stories
email me at
kwentomokaygwaponggago@yahoo.com

Thank You!

MICKEY

Bago po ang lahat ay nais ko pong magpasalamat sa lahat ng mga taong matiyagang nagbasa at pumuri sa unang mga naging kwento ko dito sa KM. At gaya po ng dati, ay muli po akong nagbabalik para magbahagi ng aking mga karanasan sa aking pakikipagtalik sa kapwa ko lalaki.

Paumanhin po kung medyo natagalan ang muli kong pagbabahagi ng aking kwento medyo marami lang po akong pinagkaabalahan kasama na ang mga booking dun… hehe

At narito po ang aking kwento sa inyo base sa totoo kong naging karanasan.

Si Mickey na amin pong kapitbahay ay 13 taong gulang pa noong nangyari ito habang ako naman po ay 15 na. Ilang hakbang lmang po ang pagitan ng aming mga bahay. Si Mickey ay hindi katangkaran ngunit sa pisikal na anyo ay masasabi kong may itsura sya. Payat na may pagka-singkit at katamtaman ang kulay ng balat. May kapatid po sya na si DJ na syang ka-edad ko ngunit mas naging malapit ako sa kanya (Mickey).Nangyari po ang itong hindi ko inaasahang karanasan ng Summer na kung saan ay kainitan ng panahon at katirikan ng araw. Isang umaga ay nabalitaan ko na nagpatuli na si Mickey nung panahong iyon. Dahil sa malapit kami nun sa isa’t-isa ay nagkaroon ako ng pagkakataon na masilayan ang itsura ng burat nyang bagong tabas. Nagulat ako dahil unang beses ko itong nakita noon sa haba ng panahon nang pagiging malapit namin at magkapitbahay namin. Bagamat hindi katigasan ay ang laki na agad ng ulo’t katawan ng burat ni Mickey bagamat may nakapulupot na benda sa bandang ulo nito at namumula mula pa ay tila nakakalibog tignan.

Nagulat ako sa sinabi ni Mickey sa akin sabi niya: “Tol! binata na ko wala ng saplot etits ko! Pwede ba ikaw unang tumikim?” Nagulat ako nung sinabi nya un bagamat hindi halata nag pagiging silahis ko ay hindi ko inaasahan na sasabihin niya iyon. Bagamat halos araw-araw kaming nagkikita sapagkat tinutulungan ko sya sa paglalanggas (paglilinis ng sugat) ay sya ring araw-araw kong pagsilay sa burat nya na parang lumalaki pa sa bawat mga araw. Hanggang sa dumating ang araw ng tuluyang paghilom ng kanyang tuli… pumunta ako sa kanila nun upang kamustahin sya naabutan ko syang mag-isa sa kanyang kwarto habang nakahiga at nanonood ng tv…

Bagamat alam ko ng magaling na burat nya pero nagalok pa rin ako ng tulong para linisin iyon sympre gusto ko parin iyon masilayan sa huling pagkakataon hehe… Nagulat ako sa sinabi nya pagka-alok ko ng tulong: “Tol! gusto mo pa rin bang tulungan akong linisin itong etits ko?” ang sagot ko naman ay sympre “OO!” sabay sagot nya “E tol, malinis na ‘to saka magaling na.. kaya pwede na sabay ngiti” sagot ko naman, “Ah ganon ba sige uwi na muna ko”.

Bigla syang tumayo at hinila ako sa sobrang lakas ay napahiga ako sa kama nya pumunta sya sa pinto at ni-lock nya eto sabay sabi na may kasamang nakakalibog na ngiti… “RAPE ITO HAHAHA” (Sa loob loob ko kung nagkataon sya na ata ang pinaka bata at pinakagwapong rapist na nakilala ko… Sige go rape me! hehe)

Sumagot ako sympre kunwari “Wag po kuya, Wag po!” (Pero gusto ko naman talaga) Sabay baba ng short at brief nya at tumambad sa mukha ko ang halos isang linggo kong hinawak-hawakan at nilinis linis na burat ni Mickey. Napakahaba nito’t napakataba walang sabi sabi ay agad ko na itong sinubo ng buong buo nakita ko ang reaksyon ng mukha nya na napapapikit sya sa sarap kaya mas lalo ko pang ginalingan.. habang sinisipsip ko ulo ng etits nya ay napapaungol sya ng mahina sabay bulong saken: “Ahhhh…. toolll aannnggggg ggaaaalliiinngg mmoo!”

Maya maya pay kinadyot nya na bunganga ko na parang isang puke… Gusto nya sana akong titahin nun pero tumanggi ako… E pano ba naman ang laki ng burat nya baka di na ko makalakad pauwi. Dinila dilaan ko hanggang sa mga itlog nya pataas at pababa sa katawan ng etits nya at walang humpay ko rin nilaro ng aking dila ang ulo ng burat nya…

Ilang saglit pay bumulong sya muli: “Tooolll lalabasan na ko saluhin mo!!!!” ay bigla na ngang naramdaman ko ang pagputok na parang bulkan ng tamod nito sa loob ng bunganga ko… Sympre pay wala akongsinayang hanggang huling patak. Nalasahan ko ito na mejo manamis namis dahil siguro sa bata pa sya kaya ganon. At mula non, ay halos araw-araw na namin itong ginagawa ngunit nahinto ito ng lumipat sila noong taong 2006. Talagang hinding-hindi ko makakalimutan ang karanasan kung iyon. Sa ngaon ang huli kong balita kay Mickey ay Graduating College na sya at sana ay muli kaming magkita at muli ko syang matikman.

At hanggang dito na lamang muna at sana nagustuhan niyo ang aking kwento Maraming Salamat!

- W A K A S -


ADVENTURE OF MA-EL

Hi sa mga readers. Hope you like my story kasi para sa kin kakaiba ito sa mga common sexperience ng karamihan sa mga bi’s and gays. Hindi ko alam kung paano ko uumpasahin ang aking kwento.

Sa totoo lang maraming changes sa buhay ko…paiba-iba ng roles (ala-silaudine Barretto yata ako sa isang commercial huh?). Anyway, magulo ang buhay ko. Hindi malaman kung saan ako pero alam ko kung sino ako at tanggap ko kung ano ako at kung ano ang buhay na hawak ko ngayon.

Ako cguro ang basurang hindi matapon-tapon dahil kahit papaano recyclable. Ako yung ipa na kahit tangayin ako ng tangayin ng hangin e never namang masunog sa apoy. You know what i mean? Masyadong matalinghaga. Ibig kong sabihin na may nagsabi na napakawala akong kwentang tao…walang silbi. Kahit na saan man ako pumunta eh wala daw akong patutunguhan. Kasi kung saan saan ako napapadpad. Kung sinu-sinong taong namemeet ko’t kinasasalamuha. Ilang bahay na dun ako nakikitulog. Ah ewan. Cguro naiinis na kayo sa kin.

Akala nyo lang ganun ganun lang ang buhay ko pero masama ang loob ko sa naging takbo ng buhay ko. Pero sa dami ng hirap na dinaranas ko - problema sa pamilya, at sa sarili ko - kahit papano ay nakakasurvive naman ako kahit ako eh mag-isa sa buhay sa ngayon. Pero nagpapasalamat ako sa Diyos dahil salat man ako sa pera o gamit, mayaman naman ako sa kaibigan na kahit papano ay nakakatulong sila sa akin. Ok tama na yan. Sobra na ang kadramahan na ang buhay ko’y halos pwede ng talunin sa mga paulit-ulit na tema ng mga teleserye at makakalamang pa ng ratings. Ay naku! So eto ang isa sa mga adventures ko. Well syempre hindi mawawala sa adventures ko ang bagay na common sa guys like us. Bisyo na tooooo!!!! Ok sisimulan ko na ang kalokohan.

Tanong ko lang sa inyo kung wat age kau nagkaroon ng curiosity about sex? Homo sex? Iba pa yung sexperience huh? Well i think nasa teen-age pa ang age ng curiosity nyo sa ganyang maselang bagay. Me, sa maniwala kayo o hindi, nagkaroon ako ng curiosity at the age of 5 pero nawala yun dahil inenjoy ko ang buhay elementarya ko nung grade 1. Pero bumalik ito nung nasa grade 2 na ko. Paano nangyari ito? Here’s my story… (harps playing)

One day, when i was 5 years of age, I lived with my uncle sa bahay ng lolo’t lola ko. Wala ang grandparents ko dahil nasa malayong lugar sila nun kaya ipinaubaya nila ako sa tito ko. Kami lamang dalawa ni tito ang nasa bahay. Spoiled ako jan sa tito ko kc pag may perang pinapadala si lola sa kanya, lumalabas kami ng bahay at namamasyal sa SM, nood ng sine at kain sa labas.

Isang araw napansin ko na lang ang tiyuhin ko na tumitingin siya sa bintana pero bahagya lamang nakabukas ang bintana. Hindi ko alam kung ano ang tinitignan niya. Yun pala tumitingin sya sa mga babae na nakadungaw sa bintana ng bahay sa tapat namin. Ayaw niyang magpahalata na baka makita siya ng mga ito. Minasan ako pa ang inutusan niyang tumingin ng bahagya sa bintana at tignan ko kung sino ang nandun sa bintana…kung nandun ang babae na sinasabi nya. Tapos sagot naman ako na dinidescribe ko pa ang itsura dahil sa di namin kilala yun.

May ginagawa ang tito ko nun. Gumagawa siya ng barbel na gawa sa semento, tubo at dalawang lata ng Boysen. Nang nagawa nya yun, tuwing matapos ang kanyang pagdungaw sa bintanang nakaawang ng konti para tignan ang babae sa kabilang bahay, ay kinuha niya ang barbel at nagsimulang buhatin at mag-eehersisyo. Habang pinapanood ko siya sa pagbubuhat ng barbel, ay nakahalf-naked ito. Shorts lamang ang kanyang suot. Nakita ko ang kanyang katawan may hubog. Me usli lang ng konti ang kanyang tiyan kya siguro naggaganyan. O di kaya nagpapaimpress sa babae na tinitignan niya sa bintana.

Isang araw, ganun pa rin ang kanyang ginawa. Tumingin pa rin sya sa bintana para sumilip sa bintana sa tapat ng bahay namin ang babaeng gusto niya. At nang makita niya ang babae ay tumagal muna siya sa pagtingin dun. Pagkatapos, sinara na niya ang bintana at naghubad ng pang-itaas na damit. Ang alam ko ay kukuha na nya ang kanyang barbel at magsisimula ng magbuhat niyan. Hinubad niya pati shorts at underwear nito. Nagulat ako sa kanyang ginawa. Sa isip-isip ko “Bakit kaya sya naghubad sa harap ko?” Napakunot noo ako. Nagtaka.

Humiga na siya at hinila ang aking kaliwang kamay ko at inilagay sa kanyang nakatayong sundalo. Hindi ko alam ang gagawin ko sa pangyayaring iyon. Maraming tanong sa isip ko.

"Bakit pinahawak niya ang utin niya sa kin?"

"Bakit iba ang itsura ng titi nya sa titi ko?" Well bata pa ako nun. Supot pa ko nun. Hehehe!!!

Hinawakan niya ang aking kamay na nakahawak sa alaga niya. Taas-baba ang kanyang ginawa. Nang bitawan niya ang aking kamay ay pinabayaan na lang ako na ganun ang gawin ko.

"Bilisan mo….." aniya.

Sumunod naman ako at binilisan ko nga ang hanggang sa may narinig ako mula sa kanya na para bang umuungol.

"Aaahhhh……."

Hindi ko alam kung bakit siya napaungol at nakita ko na lamang sa ari niya na may lumabas na kulay-puti na malapot. Bigla kong tinanggal ang kamay ko sa pagkakahawak sa umiiyak niyang alaga. Pinapunta ako sa lababo upang doon maghugas ng kamay ko. Pumunta nga ako sa lababo upang maghugas nga ng kamay at tanggalin ko ang bagay na dumikit sa aking kamay. Diring-diri pa nga ako habang tinatanggal ko ng isa pang kamay ang puting malapot na yun sa isa kong kamay. Pinuntahan na ako ng tito ko at sinabi sa kin, “Ako na ang maglilinis diyan sa lababo…alis ka na.” utos nito.

Kita ko sa kanyang mukha na parang walang nangyari sa amin. Umalis ako at kumuha ng tuwalya at pinunasan ko ang kamay kong nahugasan gawa ng nakakadiring bagay na dumikit diyan.

Simula noon, hindi na nangyari yun. Marahil ay nahiya siya sa ginawa ng pagpapahawak at pagpapajakol sa kanyang titi sa akin. Parang normal uli ang takbo ng buhay naming mag-tiyuhin.

Ako, pilit kong kinalimutan yan pero nakapako na sa isip ko ang pangyayari na yun. Medyo nawala na yung curiosity nang pinahanda ako ng tiyuhin ko para sa pagpasok ko ng grade 1 sa isang public school. At nang pasukan na, pina-enroll na ko ng tiyuhin ko sa mababang paaralan ng ***.

Well bitin kayo noh? Bata pa kasi ako niyan at wala pang kamwuang-muwang. Patikim pa lang yan. Mabuti nga at hindi niya ako ni-reyp. Baka masiraan na ko ng bait nyan pag ginawa niya yan.

Marami pang adventures ni Ma-El na mangyayari… Ang kanyang curiosity sa sex na patuloy na gumulo sa isip ng isang bata na sa halip na laro at aral ang pagtuunan ng pansin.
Bago pa ako nagtapos ng Grade I, umalis na kami ni Tito sa dati naming tinitirhan dahil sa may nakaaway si Tito na isang kaptibahay. Ewan ko kung ano ang pinag-aawayan nila at bakit pa kami kailangan umalis sa bahay. Nakahanap naman si Tito ng malilipatan at duon banda sa P. Florentino St.

May trabaho na rin ang Tito ko. Sa bangko sa Pantranco siya nagwowork as teller. Kaya nung bakasyon namin, pag pumapasok si Tito ng umaga at iiwanan ako sa bahay. Panay na lang ang bilin. Huwag daw akong magpapapasok ng kahit sino sa bahay. Binibigyan ako ng perang pang tanghalian ko at huwag iiwanang nakabukas ang pinto pag lalabas ako baka pasukan kami ng magnanakaw.

Pag-alis ni Tito, ako na lamang ang naiiwan sa bahay. Naglilinis ako ng bahay pagka-almusal ko. Pagkatapos kapag wala na akong masyadong gagawin. Nanonood lang ako ng cartoons sa umaga lalo na inaabangan ko pa pag tuwing 10:30 ng umaga. “The Sound Of Music” yung japanese anime version. Kung sawa naman ako sa panonood, radyo naman. At habang nakikinig ng radyo, ay nagd-drawing ako ng mga cartoon characters. Bata pa lamang ako mahilig akong magdrawing. Kung nabobored na ko sa bahay, umaalis ako ng bahay upang pumunta sa mga kaibigan ko para makipaglaro.

Masaya ako nung bakasyon. Napakababaw lang ako dahil sa puro ganun na lang ang takbo ng buhay-kabataan ko. Natapos na ang bakasyon at magsisimula na ako sa Grade II. Medyo kinakabahan ako kung ano na siguro ang mga magiging leksiyon sa pagpasok ko. Sabi naman ni Tito kaya ko yan. Kung sa Grade I nga, halos ayaw kong magpatalo sa pagrerecite sa klase. Umiiyak pa nga ako pag hindi ako tinawag ng titser eh.

So nung pumasok na ko ng Grade II, tumaas na ang 2 section. Section 6 ako nung nakaraan. Pero ngayon nasa section 4 na ako. Kaya sabi nga ni Tito, kailangan kong mag-aral mabuti para pumunta ako sa highest section. Ganyan ang sistema dun sa school namin. Pag deserving, mapupunta ako sa highest section. Pero kung hindi, malamang nasa lower section ka babagsak.

Sa klase namin, dun naging classmate si Gringo. Dati section 5 siya nung Grade I. Matalino rin siya pagsumasagot sa klase. Well mas matalino siya sa kin, pero dahil sa promise ni Tito na bibilhan ako ng laruan at pakakainin sa labas, ayaw kong magpatalo sa kanya. Kailangan matalo ko siya. Kaya magkatunggali kami sa klase lalo na sa asaran. Pero minsan napikon ako sa asar niya, sa galit ko ay nahampas ko siya ng malaking libro. Nagalit siya at sinabi niya na aabangan daw niya ako sa labas. Paglabas ko naman sa school, pag-uwi ko ay nakasalubong ko siya at binigyan niya ako ng isang malakas na suntok. Hindi ako makapalag dahil sa bilis niya at sobrang laki niya (e ang payat ako nun) kaya iniwan niya akong luhaan at umuwi sa bahay. Napansin ako ni Tito at sinumbong ko ang ginawa sa kin ng kaklase ko. Sa halip na magalit sa kanya e nagalit pa sa akin. Sabi nito, “Ano ka ba? Bakla? Bakit hindi ka lumaban?”

Noon pa lamang ay hindi ako nakikipagbasag-ulo hanggang sa ngayon. Ewan ko ba. Good boy ako eh hehehe. Kaya nga tinutukso ako na bakla dahil napakaduwag ako. Ako naman si iyak. Wala ng magawa.

Pero mabait naman si Gringo at masarap pala siyang kasama lalo na pag kasama pa namin ang ‘pinakamatalinong’ si Alex. Minsan pumunta ako sa bahay ni Gringo. Maganda ang bahay nila. May 2nd floor. Dalawa ang kuwarto nila - isa sa magulang nila at isa para sa kanilang magkakapatid. Mabait ang nanay ni Gringo. Maasikaso at mabait na nanay.

Gabi na nun akong pumunta sa kanila dahil pinaalis muna ako ni Tito dahil kasama niya yung girlfriend niya yung kaopisina niya sa trabaho. Nagyaya si Gringo na pumunta ako sa kompyuteran ng Nintendo sa may kanto.

Sa isang kompyuteran, naroon ang mga bata at teenager na nagsisilaro. May nakita ako na teenager na kausap ni Gringo. Maputi. Medyo kulot ang buhok. Nakasuot ng eyeglasses. Maamo ang mukha. Pagkatapos, binalik ko ang tingin ko sa mga batang naglalaro ng “Street Fighter II”.

Ilang saglit pa ay tinawag ako ni Gringo.

"Labas na tayo, hindi naman tayo naglalaro eh."

"O sige tara na…." tugon ko.

Habang palabas na kami ni Gringo, sumabay na rin itong binatang kinausap ng kaklase ko. At dun ipinakilala ako sa kanya.

"Si Manuel, kaibigan ko. Manuel, kaklase ko."

At dun kami nagkakilala at nagpalitan kami ng pagbati.

Nasa labas kaming tatlo. Nag-uusap tungkol sa laro na ‘Street Fighter’ hanggang sa nagpaalam muna si Gringo. “Teka lang, ha papasok muna ako sa loob ng kompyuteran” at bumalik ito.

Naiwan na lamang kami ni Manuel sa labas. Magkatabi kaming nakaupo sa isang maliit at mahabang upuan. Tahimik kaming dalawa hanggang sa nagsalita si Manuel. Nagtanong siya, “Magkaklase pala kayo ni Gringo?”

"Opo…" tugon ko.

"Wag mo nga akong popoin.Hindi naman ako masyadong matanda,e. Ok lang yan."

Nangiti na lamang ako. Nagtanong siya uli at ang tanong na ito ang nakapagpagulat sa akin.

"Kung ilalagay ko ang kamay ko dito…" Sabay itinaas ang kamay nito at pinasok sa shorts ko at dinampian niya sa likod ng aking kanang hita. "…ano ang nararamdaman mo?"

Nag-iisip pa ako at napasabi ko na lang “Wala”. Sumunod, nagtanong uli siya. Ganun pa rin ang tanong pero ibinaba niya ang kamay dun pa rin sa hita ko. Ganun pa rin ang sinabi ko hanggang sa huling tanong. Ganun pa rin pero ang kamay niya ay nakababa hanggang sa hita ko na halos ay nasa singit ko na. Dun pa lang sinabi ko na may nararamdaman ako. Taka talaga ako bakit ganunang tanong niya sa kin? Bakit nakahawak siya sa hita ko hanggang singit? Type ba niya ako? Bakla ba siya? Hindi ako mapakali nung time na yun. Tinanong niya uli ako. “Nagjajakol ka ba?”

"Ha? ano yun?"tanong ko sa kanya.

"Yung nilalaro ang titi mo." sagot nito.

Hindi ko pa talaga alam ang term na yun kaya napa-oo na lang ako.

"Gusto mo bang pumunta sa bahay namin? Diyan lang sa kabilang street." yaya nito.

Ang tagal ko pang sumagot kaya tinanggap ko na lang ang kanyang paanyaya. Pumunta na kami sa bahay nila subalit hindi na kami natuloy dahil may nakita kaming tao doon sa loob.

"Pwede ka ba mamayang alas diyes na lang tayo? Kasi gising pa ang mga tao e." tanong niya.

"Ha? Hindi ako kasi pwede baka hanapin ako ni Tito." tanggi ko.

"O sige, mauna na ko duon sa dati nating pwesto. Sunod ka na lang para hindi tayo mahalata ni Gringo. Bukas na lang tayo ng hapon magkita. Mga bago mag-alas sais. ok?" sabi ni Manuel.

"Sige," tugon ko.

Nauna nga siya na pumunta sa dati naming pwesto at pagkatapos ay sumunod na ako. Pagdating ko ay nakita ko si Manuel at naroon na rin si Gringo. Nagtatawanan sila.

"Hoy, nagjajakol ka pala huh?" pabirong tanong ni Gringo sa kin.

"Ha? Hindi ah…" sagot ko naman sabay iling ng ulo.

Nakita ko si Manuel na tumatawang nakatingin sa kin. Nagpaalam na ako sa kanila at ako ay uuwi sa aming bahay.

Kinabukasan, magpa-5:30 ng hapon, tapos na ang klase. Diretso na akong uwi ng bahay at agad-agad akong nagbihis at umalis. Pumunta ako sa bahay ni Manuel dahil naalala ko ang usapan namin kagabi.

Kumatok ako sa gate. Pagkabukas ng gate ay si Manuel na. Naka-t-shirt na puti at pulang shorts. Pinatuloy niya ako sa bahay nila at pinaakyat sa kwarto niya. Pagkapunta namin sa kwarto, umupo ako sa kama niya. Nagmamasid sa itsura ng kwarto ni Manuel.

"Ang ganda naman ng kwarto mo…" papuri ko.

"Oo…salamat."

Hinubad ang kanyang t-shirt at sinabi, “Hubad ka na…”

"Ha?…bakit ako maghuhubad?" pataka akong nagtanong.

"Basta…"

"Kaya naghubad na kami. Walang itinira. Nakita ko ang kabuuan ng hubad na katawan ni Manuel. Medyo payat pero may hubog. Bumaba ang tingin ko sa kanyang alaga. Sa una kong kita, natakot ako. Malaki kasi ito, mga pitong pulgada. Mamula-mula ang ulo at maugat ang katawan nito.

"Isubo mo…." sabi nito.

Sabay nilagay niya ang kaliwang kamay niya sa batok ko para itulak ako pababa sa ari niya. Nagtataka pa ako pero huli na. Napasunod na lang ako sa kanya. Hindi ko alam kung bakit ipinagawa niya sa akin ang ganito. Naalala ko tuloy ang pangyayaring ginawa sa kin ni Tito. Pinahawak niya ang kanyang alaga pero hindi naman niya ipinasubo sa akin. E Tito ko yun. Magkamag-anak kami. May kaso na yan ‘pag nangyari yun. Pero si Manuel, ibang eksena ay este kaso. Ano ba yan?

Mga ilang sandali sa pagsubo ko sa utin nito at bigla kong napaluwa ito.

"Nasusuka ako…." sabi ko na halos maluha ang mata ko gawa ng nalasahan ko at nabibilaukan ako sa sobrang laki ng kanya.

"Kaya mo yan…" sagot ni Manuel.

"Ayoko na…uuwi na ko." pilit ko.

"O sige….titirahin na lang kita sa puwet."

"Ha?" nabigla ako sa sinabi niya.

Hindi ko alam ang mga pinagsasabi nito at nagtataka na naman uli ako. Pinahiga ako sa kama. Itinaas ang dalawang hita at nasa harapan ko na siya. Ipinasok niya ang kanyang matigas na utin sa butas ng aking puwet. Bago pa lamang mangyari yun ay may narinig kaming tunog ng bumubukas na gate. Napahinto kami. Bigla siyang dumungaw nang konti sa bintana at dali-dali siyang nagbihis. Bumulong sa akin, “Magbihis ka, dali.Tapos magtago ka sa ilalim ng kama”.

Sumunod naman ako sa sinabi niya. Habang nasa ilailim ako ng kama, narinig ko ang dalawang boses. Yung isa, boses ni Manuel at narinig ko ang pagkabanggit na “Mama”. Andiyan na pala ang nanay niya. Maya-maya’y narinig ko na ang yabag na parang paakyat na ng hagdan. Inisip ko baka nanay niya yun. Hindi. Tinawag niya ang pangalan ko. Si Manuel pala. “Lumabas ka na diyan.” aniya.

Lumabas nga ako sa ilalim ng kama at mga ilang saglit ay umakyat na ang nanay niya. Kinabahan ako sa kanya dahil sa itsura niyang napakasungit. Nagkita kami at ipinakilala ako sa kanya. Bumati ako sa kanya ng ‘good evening’.

Lumayo muna si Manuel na animo’y hindi mapakali at kung anu-ano ang ginagaa sa may aparador. Ang kanyang nanay ay may tinanong sa kin.

"Anong ginagawa ninyo rito ni Manuel?"

Tinignan niya ako ng mata sa mata. Subalit dahil sa kaba ko’t takot, napatingin ako kay Manuel na nakatingin din sa kin. Hindi ko malaman kung ano ang isasagot ko hanggang may nakita ako na isang chinese checkers na nakadisplay sa isang shelf. Nag-iisip ako. Ayan, alam ko na ang isasagot ko kaya nagsalita na ko. “Naglalaro po kami ng chinese checkers.” sagot ko nang may ngiti sa mukha para hindi ako mahalata.

Nag-iisip pa rin ako kung ako ba ay nakatakas sa pagsagot ko sa tanong ng kanyang nanay o nahalata niya ako dahil sa pagduda niya na ako na isang bata na nakikipag laro sa teenager ng chinese checkers. Ah bahala na. Lumipat si Manuel sa amin at nagpaalam ito.

"Ma, alis na kami, pupuntahan namin si Gringo."

"O sige…" tugon naman ng kanyang nanay.

Tinawag ako ni Manuel at umalis na kami. Nang makalabas na kami, sinabi ko sa kanya,

"Sorry Kuya Manuel, baka nahalata ako ng nanay mo…" paumanhin ko.

"Hayaan mo na…pasensya ka na huh…hindi ko akalaing darating pala siya." pumanhin din nito.

Hindi na kami natuloy kina Gringo kaya naghiwalay na lang kami. Umuwi na lang ako sa bahay.

Mga isang buwan na ang nakakalipas, naisip ko na pumunta ako sa bahay ni Manuel. Nahihiya akong kumatok sa gate baka ang magbubukas ay ang nanay niya. Nabalitaan ko na lang na wala na pala siya diyan sa bahay. Ayon sa kapitbahay, pumunta na ng States at dun na siya magtatapos ng kanyang pag-aaral. Nalungkot ako. Parang ayokong maniwala sa sinasabi nila. Gusto ko man tanungin kay Gringo kung nasaan si Manuel pero nahihiya ako baka naman kung ano ang iisipin nito.

Nang araw na maghiwalay kami at gabing natulog ako, bumuo sa isip ko ang ginawa sa akin ni Manuel. Naisip ko na rin kung ano kaya kung sakaling hindi dumating ang kanyang nanay. Marahil naipasok na nang buo ang kanyang matigas na ari sa aking likuran. And I began to wonder. Ano kaya ang pakiramdam nang napasok ang utin niya sa pwet ko? Masarap ba? Ang pagsubo ko sa utin niya, masarap din ba? Kaya parang ayoko nga nun kasi nasusuka ako sa laki at sa lasa nito. Mapakla. Napapaluha ako pag tumagal. Ewan ko ba, bakit ganun na lamang ang iniisip ko at parang may nararamdaman na ako kay Manuel. Nagkaroon na ko ng attraction sa kapwa ko lalake. Naalala ko lang ang itsura niya lalo na kapag nakahubad siya. Parang gusto ngang gawin ang ipinagagawa niya sa kin eh. A ewan ko nga ba. Walong taon pa lang ako niyan at hindi pa nga ako nakakaranas ni nakakaramdam ng libog, ano? And that age nagstart ang curiosity sa sex.
Simula nang nawala si Manuel, nagbago ang lahat sa akin. Nagbago ang kilos ko sa mga karaniwang batang lalaki. Kaya tinutukso ako na ‘bakla’. Ewan ko ba. Hindi naman ako masyadong effem eh. Kaya nagagalit na lang ako pag ganun ang tukso sa kin.

Ilang buwan na rin ang nakakalipas ako’y nasa Grade III na. Section 2 na ko dahil pinagsisikapan ko ang pag-aaral.

Isang gabi, nagbakasakali akong dumaan sa bahay ni Manuel at baka nandun siya. Nakita ko sa bintana nila at ang nanay lang niya ang nandun. Wala siya. Nakita ako ng mga taong nasa ka-edaran lang niya. Mga kabarkada niya siguro. Tinanong ako kung sino ang hinahanap ko. Si Manuel ang pakay ko. Pero talagang wala na siya’t nasa States. Simula nun, nakilala ko na ang mga barkada ni Manuel. Nakilala ko na rin si Ariel. Kamukaha siya ni Victor Neri. Kaya pag gabi, pumupunta ako dun.

Minsan, papunta sana ako sa mga kabarkada ni Manuel, sa kanto pa lang sa may tindahan, nakita ko na si Ariel at naninigarilyo. Binati niya ko at nag-usap kami. Sa aming pag-uusap, nagyaya ito.

"Gusto mo bang sumama sa kin?"

"Saan naman tayo pupunta?" tanong ko.

"Basta…."

Pwede naman niyang sabihin kung saan kami pupunta eh. Nagtataka na naman ako. Pumunta kami sa isang apartment sa tapat lang at sa may entrance dun may hagdanan dun. Umakyat kami sa taas at dulo ng hagdan kami umupo. Nagtanong siya,

"Bakit mo ba hinahanap si Manuel?"

Hindi ko alam kung ano ang isasagot ko kaya,

"Kasi magpapatulong sana ako sa paggawa ng project ko sa MSEP…"sagot ko.

"Sinungaling!" aniya.

Nagulat ako nang sabihan niya akong sinungaling.

"Ako? Bakit ako magsisinungaling?"

"Nakita ko kayo…"

Pinawisan ako nang marinig ko ang huling sinabi niya. Nagtataka ako kung paano niya ako nakita. Nag-iisip ako

Nung araw na bago pa ang nangyari sa min ni Manuel, naghihintay pa lamang ako sa gate ng bahay nila. Nakita ko na nagmamasid sa kin ang lalaki. Hindi ko na lang pinansin hanggang sa bumukas ang gate at pinatuloy ako ni Manuel. Namukhaan ko na ang lalaking yun. Siya pala si Ariel. Pero bakit ganun siya magtanong sa kin?

"O Bakit ka na natahimik diyan?"

"Wala naman po. Ikaw pala yung nagmamasid sa kin nun papasok ako sa bahay ni Manuel?"

"Ano naman ang ginawa niya dun?" nagtatanong siya uli.Naalala ko tuloy ang ganyang tanong mula sa nanay ni Manuel.

Kaya yung sinagot nun ay yun din ang sinagot ko.(See the 2nd part of my story)

"Sinungaling ka talaga! Hindi mo ba alam bakla yan?" sabi ni Ariel.

"Ha? Paano naman nangyari yun eh may itsura naman siya?"

"Pinagtanggol pa. Bakla ka ba?"

"hindi ah…"sabi ko sabay kunot-noo.

Sa pah-uusap namin napansin ko na na gusto niya akong mahuli o malaman ang nangyari talaga sa min ni Manuel. Tumahimik muna kami sandali. Nagtaas ng kamay si Ariel at biglang iginapang sa hita ko papunta sa pundilyo ng aking shorts. Pinisil pa niya iyon. Nakaramdam ako ng pagtigas ng aking malasenyorita pang alaga. Sumunod nun, kinuha pa niya ang aking kamay at ipinahawak din sa kanya.

"Huwag kang maingay.."bulong nito sa kin.

Nang hawakan ko ang ari nito sa shorts nito, napapisil ko ito at lumalaban sa tigas at gumagalaw pa na parang sawa.

"Isubo mo…" bulong pa nito.

"Ayoko, nasusuka ako…at saka mahuli tayo."

Kaya pala si Manuel ang gusto niyang pag-usapan namin dahil may binabalak sya nun. Ipapasubo ang kanyang utin sa kin.

"Sige na. Sandali lang.." pakiusap nito.

E ano pa ang magagawa ko e di sumunod. Tinanggal niya ang shorts at inilabas niya ang kanyang galit na ari nito. Sinubo ko yun at hawak ko pa ng isang kamay. Tinanggal niya ang kamay ko at hinawakan ang batok ko para itulak niya pababa. Inaayuda pa niya ito sa bibig ko kaya napaluwa ko ang utin nito sa pagkakasubo. Maluha-luha pa ang mata ko sa ginawa nya.

"Isagad mo naman kasi eh…"sabi nito.

"Hindi ka marunong!"

"Kasi ikaw e! Tinulak mo ang ulo ko." pagalit ko pang sinabi.

Tinuro pa niya sa kin kung paamo tsumupa. Parang lollipop lang daw yan at sisip sipin. Kaya humirit pa ito ng mga ilang beses. Kaya sumunod naman ako. At nang makalima akong taas-baba ng ulo ko sa burat nito, tumigil na ko.

"Kakainis naman ito." sabi ni Ariel na kita ko sa kanya na bitin ito.

"Uuwi na ko…baka hanapin na ako ni tito." dahilan ko.

Bumaba na ako ng hagdanan at lumabas ng apartment para umuwi na. Si Ariel naman ay naiwang nakaupo sa hagdan.

Minsan pinalayas ako ni tito sa tindi ng galit niya dahil sa napabayaan ko na daw ang aking pag-aaral. Pano ba naman yung adviser ko nung Grade III mainit sa kin eh. Kaya lumayas ako. E wala pa naman akong matutuluyan nun kaya may naisip akong paraan. Tutuloy na lang ako kina Ariel baka sakaling papayag itong matulog sa kanila.

Nagkita naman kami at pumunta na naman kami sa apartment na tinuluyan namin nun. Siyempre may nangyari dun. Ipinasubo niya sa kin yung etits niya. Pero hindi nagtagal, may narinig kaming may bumababang tao kaya dali-dali kaming bumaba at lumabas. Kung saan-saan nga kami pumupunta para gawin lang namin ang ganyan eh. Sa ‘owner’ na jeep. Sa madilim na parte ng condo sa ilalim ng hagdan. Hay naku hindi ko na yata matandaan yung iba kaya inabot kami ng alas diyes ng gabi. Pinauwi na niya ako subalit sinabi ko na sa kanya na lumayas ako’t walang matutuluyan. Pinatuloy na lang niya ako sa bahay nila.

Sa pagpasok ko sa bahay nila, madilim ang pasilyo at sa dulo ay may aso pa. Tinakpan na lang niya yung aso at pinatuloy niya ako sa may pintuan. Pagpasok namin ay hagdanan papunta sa bahay nila. Medyo magulo ang bahay nila. Dalawa ang kwarto at pumasok na kami sa isans kwarto. Pagpasok namin nandun ang nanay niya. Nakahiga’t natutulog.

"Hindi kaya tayo mapapagalitan niyan pag nakita tayo?" tanong ko.

"Wala yan…akong bahala. At saka may sakit siya. Kaya wag ka na lang maingay." sagot nito.

Naglatag na siya ng hihigaan namin at humiga na kami. Naghubad na siya ng t-shirt at nakita ko pa siya na may hawak na baby-oil na inilagay sa may maliit na mesa. Mga ilang minuto, Kinuha niya ang kamay ko at inilagay sa titi niyang nakalabas na sa shorts nito. Jinakulan ko ito pero hindi nakuntento si Ariel.

"Tsupain mo…"bulong nito sa kin.

Pinabangon niya ako at ipinasubo niya sa kin ang titi niya. Sinanay ko na ang sarili sa ganito. Sinunod ko ang paraan ng pagtsupa. Tinagalan ko na. Lumuluha na nga mata ko kakasubo sa malasundalong tindig at tigas ng ari nito. Hindi ko na rin makayanan pa at nailuwa ko na ito.

"Ayoko na…" sabi ko sabay higa sa kama.

Naghubad siya ng damit na walang itinira. Nagtanong ako,

"Bakit ka naghubad? Baka makita tayo ng nanay mo sa ginagawa mo."

"Kantutin kita sa pwet.." bulong nito.

Magkahalong kaba,takot at excitement ang aking nadarama. Kinakabahan ako’t natakot dahil baka makita kami ng nanay niya. May excitement dahil gusto ko ng malaman kung ano ang pakiramdam ng tinitira sa pwet. Pero naisip ko si Manuel. Gusto ko siya ang gagawa sa kin nun. Pero wala na siya. Si Ariel ngayon ang umattempt na kumantot sa kin. Tatanggi ba ako? Pero bahala na. Isipin ko na lang si Manuel ang nasa harapan ko.

Pinatuwad na niya ako ay kinuha niya ang baby oil para ipahid sa butas ng aking pwet. Tumingin ako sa likod ko at nakita ko siya na ipinahid niya ng baby-oil ang kanyang kargada.

"Pampadulas ito." paliwanag niya.

Inumpisahan niyang tinutok ang burat nito sa wetpaks ko. Inisip ko kung ano ang pakiramdam pag naipasok ng buo ang titi nito sa aking likuran. Dahil sa baby oil na nasa butas ng pwet ko at sa etits niya ay dumulas at napasok ang ulo nito. Nabigla ako at napalakas ang boses ko sa tindi ng sakit.

"Aray…masakit."

"Masakit lang sa umpisa yan pero pag tumagal masasarapan ka." bulong nito.

"Ayoko na…" sabi ko na halos mangiyak-ngiyak ako sa sakit na dulot ng pagpasok ng alaga nito.

"Relax ka lang. Ngayon mo pa ako bibitinin."

Ulo pa lang yan. Sinunod na ang katawan ng alaga nito sa pwet ko. Napalakas ang boses ko. “Ahhh….”

"Shhh..wag ka ngang maingay. Marinig tayo ni mama nyan." pagalit na bulong nito.

Buong-buong ipinasok ang burat niya sa pwet ko. Mga ilang pag-ulos ang kanyang ginawa ay itinulak ko na siya. Napalabas na rin ang titi nito sa pwet ko.

"Ayoko na….talagang masakit." Halos mangiyak ako sa sakit habang hawak ko ang aking puwet.

"Nakakainis ka naman o. Binitin mo pa ako. Dali na." nagpupumilit nitong sabi.

"Sinabi ko na sa yo, ayoko na..matulog na tayo." galit na rin akong sinabi sa kanya.

Nagbihis na ako at humiga na sa kama.Ganun na rin ang ginawa niya. Kinabukasan mga alas singko pa lang ng madaling araw, ginising na ako ni Ariel baka kasi magising nang maaga ang nanay niya. Bumangon na ako’t naghilamos sa banyo. Pagkatapos sinenyasan ako ni Ariel, tanda ng aalis na kami.Pagkalabas namin, sinabi ko sa kanya,

"Pasensya ka na kagabi. Masakit talaga eh…ayoko na talaga."

"Ok lang yun. Sa susunod, humanda ka na lang." sagot ni Ariel.

Hindi na ako umimik. Sinabi ko na ngang ayaw ko tapos sasabihin niya sa susunod humanda na daw ako. Parang hindi niya narinig ang sinabi ko.

Dalawang taon ang nakalipas, patapos pa lang ako ng Grade IV, si tito ay ikinasal na sa gf niya sa Sto. Domingo Church. Kaya kaming magtiyuhin sa bahay nila.
Simula nang mag-asawa si Tito ko, iba na ang trato ng asawa nito sa akin. Lumabas na ang pagiging maldita nito. Kahit ang kanyang mga kamag-anak nito. Hindi na ako pwedeng tumagal jan kaya ipinasya na lang ni Tito na tumira na lang ako sa nanay ko. Simula nang pagkabata, hindi ko man lang siya nayakap ni halikan. Paano kasi lumaki ako sa lolo’t lola ko at sa tiyuhin ko? May mga kapatid pala ako.

Hindi ako nakapag-adjust nung napatira ako sa mama ko dahil sa naninibago ako. Pero ok na tumagal ako jan hanggang sa nakatapos ako ng Grade V.

Nang makatapos ako ng Grade V, lumipat na kami ng bahay(sa Mandaluyong sila dati). So lumipat kami ng Sampaloc, Manila. Sampaloc, Manila - ang lugar na kinalakihan ko. Namimiss ko nun ang mga dati kong classmates ko sa dati kong school na pinag-aralan.

Minsan nagkaproblema ako sa bahay namin. Simula kasi nung nasa Mandaluyong pa kami, napapansin ko kasi ang ugali ng Kuya ko. Inggitero pala. Kaya gumagawa siya ng kalokohan na ikinapapahamak ko. Yun, pinapagalitan ako lagi ni mama. Eh nung huli, hindi ko na kaya ang pasimpleng ginagawa nya sa kin. Baon na ginastusan niya ang dahilan. Hindi ko masabi na siya ang gumastos ng 1-week na baon ko. Binabantaan niya ako kaya pinalo ako ng pinalo ng mama ko kaya hindi ko na matiis at umalis ako ng bahay. Umiiyak akong hindi malaman kung saan ako pupunta. Naisip ko na nasa lugar ako ng aking kinalakihan. Naisip ko tuloy si Ariel. Balak kong pumunta sa kanila para pasamantalang maibsan ang hinanakit ko sa Kuya ko. Kahit matulog lang ako isang gabi sa kanila na mauuwi rin sa hindi inaasahang pangyayari. Hindi nga bang inaasahan? Talagang may mangyayari sa amin. Diyan pa kaya sa malibog na taong iyan.

Papunta na ‘ko sa kanila pero sa bakery pa lang nakita ko na siya. Mabuti na lang namumukhaan pa niya ako.

"Oi, kamusta ka na? Ang tagal na nating hindi nagkita ah?

"Oo nga eh." payuko ko pang sinabi. Napansin ito ni Ariel.

"May problema ka ba? Lumayas ka na naman sa inyo?" tanong niya sa akin.

Napatango na lang ako. Nang tignan ko siya, ngumiti ito. Hindi ko alam kung bakit.

Siguro sasamantalahin niya ang pagkakataon katulad ng nangyari sa amin nun. Alam ko na matutulog ako sa kanila at malamang may mangyayari na naman sa amin.

Bago pa muna nangyari yun, pumunta kami sa jeep. Nag-usap kami tungkol sa problema ko sa pamilya. Then suddenly sa aming pag-uusap naging maselan na. Ewan ko ba, eto ang sinabi niya,

"Syotain na lang kita. Dadalhin kita sa probinsya at dun tayo magsasama."

Napakunot-noo ako. Bakit ganun? Napakabata ko pa(sa edad na 12 taon that time) para magkasyota. Tapos kapwa lalaki pa. Ay hindi ko malaman ang gagawin ko.

Alas diyes ng gabi. Pumunta na kami sa bahay nila. Wala pa ring ipinagbago ang bahay nila.(see part 1) Pumasok na kaming dalawa at pumunta kami sa pintuan na pagbukas nami’y hagdan. Umakyat kami at ipinupo niya ako sa isang lumang sofa. Pinainom ako ng tubig at pagkatapos ay tumungo kami sa kwarto niya (pero hindi sa isang kwarto kung saan naroon ang nanay niya). Sa kwarto niya, maliit, madilim at mainit. Umupo na ako sa kama. Nakaharap ako kay Ariel na nakatayo. Nagkatinginan kami.

"Alam mo na kung anong gagawin natin?" tanong nito.

Kinabahan ako sa sinabi niya sa akin. Eto na naman kami. Bigla niyang hinubad ang damit niya sa harapan ko. Matigas na ang alaga nitong nakaturo pa sa mukha ko.

"Ano pang hinihintay mo diyan? Isubo mo na." aniya.

Ibinuka ko na ang aking bibig at isinubo ko ang burat niya. Sa aking pagtsupa sa kanya, bigla niyang inayuda ang burat nito sa bibig ko. Masyado niyang isinalaksak ito kaya hinawakan ko ang tagiliran nito upang hindi ako mabilaukan. Hindi pa kasi ako sanay that time. Naalala ko tuloy ang sinabi niya na parang loliipop lang yan. Kaya iniba ko nun ang istilo. Ginamit ko na ang dila ko. Dinilaan ko ang ulo hanggang sa maugat na katawan nito.

"Ahhhh…marunnong ka na huh?"papuri nya sa kin habang sarap na sarap sa ginawa ko.

Tumagal na rin ako sa pagtsupa nang may nalasahan akong maalat-alat na lumabas sa etits nito. Mapaluwa ko ito bigla.

"Ano yan?" tanong ko. "Ang alat e. Nasusuka ako."
"Pre-cum lang yan. Sige ituloy mo."

Pre-cum. Hindi ko pa alam ang term na narinig ko. A, basta. Tsinupa ko uli ang burat nito. Mga ilang minuto na, tumigil na ako.

"Ayoko na…pagod na ako." sabi ko.

Umaalis muna si Ariel sa kwarto. Hindi ko alam kung bakit. Galit ba sya dahil binitin ko sya? Pero bumalik sya at may dala siya. Pagkatingin ko, baby-oil ang dala nya. Ito na…ito na ang main event.

"Tuwad ka na…kakantutin kita sa pwet. Huwag mo na akong bibitinin" bulong niya sa akin.

Hindi ako lalong makakatulog pag hindi pa ako sumunod. Baka magpumilit pa ito. Kaya tumuwad na nga ako at pinahiran niya ako ng baby-oil ang butas ng aking pwet. Pinahiran din niya ang kanyang etits at sinimulan niyang tinutok sa pwet ko. Swak na swak. Napasok ang ulo ng kanyang alaga.

"Aray…."
"Wag ka ngang maingay..maririnig tayo."bulong nito.
"Dahan-dahan kasi eh…"

Dahan-dahan nga niyang ipinasok ang kabuuan nito hanggang sa hindi ko matiis at napaaray lalo ako. Pakiramdam ko nainjection ako ng pagkalaki. Nang lumaon, mabagal niyang inilabas-masok ang burat nito hanggang sa pabilis nang pabilis hindi nagmimiss ni dumadaplis.

"Aray…aray" sa umpisa pa lang. Nang tumagal sa kanyang pagkadyot, umiiba ang pakiramdam ko.

Tama pala ang sinabi niya nun. Pag tumatagal, sumasarap. Parang brandy. Ang “aray” ma sinabi ko ay napalitan ng aking pag-ungol.

"Ahhh…"

Nilapit niya ang niya ang kanyang mukha sa aking tenga. Nagtanong nang pabulong sa akin.

"Masarap ba?"

"Mmmmm…" yan lang aking naitugon dahil sa sobra palang sarap na nadarama.

Matagal ang aming pagsanib ng katawan. Itinulak ko na ang sarili ko sa kanya para pasok na pasok hanggang sa kaloob-looban.

"Ahhh…"

Hanggang sa bumagal na ang kanyang pagkadyot sa kin. “Tapos na kaya siya?” sa isip ko. Biglang may sumisirit sa loob ng pwet ko. Nilabasan na si Ariel. Hindi ko na lamang pinansin yun basta ang importante tapos na. At ang sarap ng pakiramdam. Naligo na muna ako at bumalik sa kwarto niya. Nagbihis. Sumunod na rin siya. Nakabihis na ako at tinapik niya ako na ang sabi,

"Alis na tayo."
"Ha? Hindi ba tayo matutulog dito?" tanong ko.

"Hindi pwede. Darating si Ate baka mahuli tayo." dahilan nito.

May kapatid pala si Ariel. Akala ko silang dalawa lang ng nanay niya sa bahay. Inisip ko kung paano na yan. Hindi na ako makaktulog. Umalis na kami sa bahay nila at inihatid na niya ako hanggang sa kanto.

"Umuwi ka na lang sa inyo. Mag-sorry ka na lang sa mama mo para hindi na lang yan maulit." sabi ni Ariel at iniwan na niya akong nagkakamot ng ulo.

"Tang ina naman. Ginawa ko na yung pinagagawa niya tapos hindi pala ako patutulugin sa kanila. Buwisit." pagalit kong sinabi sa aking sarili.

Kaya ipinalipas ko na lang ang ibang oras sa paglalakad nang biglang nakita ako ng mga barangay tanod. Bata pa kasi ako at may curfew. Tinanong nila kung saan ako nakatira. At napilitan na lang akong magbigay ng address. Dinala na nila ako dun sa bahay namin. Nagising sina mama at Kuya sa lakas ng katok ng isang tanod. Galit sila nang makita pa nila ako kasama ng mga tanod. Ok na kaya lang pinapalo-palo ako ni mama ng walis-tambo na may malaking tangkay. Hindi na niya pinatulog hanggang mag-umaga na.

Lumipas ang ilang buwan at ganun pa rin ang trato sa akin ni Kuya. Kaya nga nung minsa’y kumakain kami, inaasar pa niya ako dahil pinagalitan ako ni mama. Kinuha pa niya ang ulam ko na nasa palato ko. Hindi ko na matiis ang pinaggagawa niya. Ibinagsak ko ang palato, kutsara, at tinidor sa lamesa. Dinuro-duro ko pa ang Kuya ko at sinabihan ko siya na ‘buwisit’. Tapos, umalis ako uli ng bahay. Hindi ko na alam kung saan ako pupunta. Tanghali pa nun. Kaya inisip ko na maglakad sa Dapitan hanggang sa M. Dela Fuente hanggang sa R. Magsaysay Blvd. Hanggang sa umabot ng gabi na makarating ako ng Boni Ave. sa may Mandaluyong sa isang video arcade kung saan doon ako tumambay (sa maniwala kayo o hindi, nilakad ko talaga yun. Pang-guiness noh?).
Talagang mahilig akong tumambay at manood sa video arcade. Mas nakakatipid pa kesa maglaro ako. Eh wala naman akong pera eh. Pag gabi sarado ang vid-arcade, natutulog ako sa mga jeep na nakapark sa mga kalye. At pag umaga naman pagbukas naman ito, pumupunta na ako dun at binubusog ko ang mga mata ko sa kakanood ng mga games.

Hindi naman kasi ako naglalaro eh. At kung tanungin nyo naman ako kung paano ako nakakasurvive sa pagkain at hygiene. Well diskarte ko yun. Nakakakain naman ako kahit 1 o 2 beses sa isang araw at nakakaligo naman ako sa bahay pa ng ex-classmate ko sa Mandaluyong.

Ganun lang ang buhay ko kahit nahinto na ako ng pag-aaral. Hindi nga ako nakapag-graduate ng Grade VI. Nakikita nga ng mga ex-classmates ko jan. Naaawa, nalulungkot, nanghihinayang sa nakita nila sa aking sitwasyon. Sayang daw at matalino pa naman ako.

Minsan, isang gabi, sarado na ang video arcade. Hindi ako makatulog sa jeep sa takot ko kasi na mahuli ako ng mga tanod diyan na aaligid-ligid sa kalye. At yun na nga nakita nila ako’t natyempuhan. Kinausap nila ako. Then suddenly may isang binatang nakabisikleta ang dumaan at lumapit sa amin.

Kung idedescribe ko ang taong ito, nasa age range between 21-24, maputi, maiksi ang buhok, nakasando siya na puti kaya kita ko rin ang hubog ng katawan nito. Nang makita ko siya, akala ko tuloy si Manuel. Ano ba yan? Naalala ko tuloy siya. Kung noong hindi siya nasa States, sa kanya ko na ibinigay ang aking katawan. So pumunta siya sa kinaroroonan namin at nagpanggap ito na kasama ko sa bahay nila. Iniwan naman kami sa kanto ng mga tanod.

"Kuya, salamat ah!"

At dun na kami nagkakilala. (Sa ngayon, hindi ko na matandaan ang name niya sa tagal na ang pangyayari yun.)

"San ka ba nakatira?" tanong niya.
"Sa Sampaloc Manila pa ako umuuwi."
"Ang layo naman. Bakit ka napunta nito at gabing-gabi na?"
"Lumayas kasi ako dahil hindi ko gusto ang trato sa akin ng kuya ko."
"Ganun ba, kawawa ka naman. Gusto mong matulog muna sa amin. Wala naman si boss e."
"Nakakahiya naman po."
"Ok lang yan. At least nakatulong pa ako sa iyo. Diyan lang naman ang bahay naming."

Pumunta na kami sa bahay nila. Actually work place nila yun at stay-in siya doon. Sa bahay nila, madilim puro tambakan ng kahoy, mga bubong, ay karton. Naglatag sya ng malaking karton at humiga na kami. Magkatabi.

"Kuya salamat ulit." Sabi ko sa kanya.
"Ok lang yun. Matulog ka na kasi darating si boss nang maaga bukas."

Hindi ako makatulog. Paiba-iba ang posisyon ko. Nakita ko ang lalaking katabi ko. Nakapatong ang kaliwang braso sa noo nito at yung isa ay nakalapag sa kartong aming hinigaan. Nagkaroon tuloy ako ng paghanga sa kanya. Ang gwapo kasi. Parang may nabuo akong balak sa isip ko. Ano kaya ang itsura ng titi nito? Malaki kaya? Argh!

Hindi ko na mapigilan ang sarili. Niyakap ko siya na nagkukuwanwari ako na napapaginip ko si mama. “Mama!” ungol ko. Yakap ko siya at ang aking kanang tuhod ay nakapatong sa pundilyo ng kanyang shorts kung saan sakto ang bukol ng ari nito.

Ramdam ko ang pagkatigas ng burat nito nang ginawa ko yun. Pero inulit ko ang pagkukunwari. Itinaas-baba ko ang tuhod ko sa aring bakat sa shorts. Ngunit walang epekto. Hindi ko na talaga matiis. Dahan-dahan kong itinanggal ang butones at ibinaba ang zipper ng kanyang shorts. Tinignan ko siya at tulog pa rin. Nakita ko na ang bukol sa brief nitong puti. Kaya ibinulatlat ko ang shorts nito at binaba ko nang konti ang brief. Kita ko na ang ulo ng kanyang burat. Pinkish ang kulay. Hinawakan ko ito. Bigla na lang may narinig akong ungol mula sa kanya kaya napabitawan ko ito baka kasi makita ako at bigla niya akong suntukin. Pero narinig ko na itong nagsalita.

"Ok lang…" Dumilat na ang mga mata nito at nakatingin sa akin. Nagulat ako.
"Sige na hawakan mo na ang titi ko." Dagdag na sabi pa nito.
Yes, may permission na akong hawakan ang kanyang etits. Tinanggal ko ang shorts at brief niya at nakita ko na ang kabuuan ng kanyang tarugo. Hinawakan ko nang buo at inumpisahan ko na itong jakulin. Malaki at mataba ito. Hindi ako nakuntento sa ganun. Dinahan-dahan kong inilapit ang ulo papunta sa jinajakulan kong utin nito. Sinubo ko ito.

"Ahhh….shit!"

Binaba ko pa ang aking ulo para maisubo ko nang buo. Lalong siyang napaungol.

"Ahhh…ang galling mo palang tsumupa. Kanino mo natutunan yan? At ilan taon ka na?"

Tinanggal ko muna ang bibig ko sa pagkakasubo ang kanyang alaga at sinagot ko muna ang tanong niya.

"Trese!"

Nagulat sya nang marinig niya iyon. Sinabi niya na napakabata ko pa para gawin ko yan kaya ipinatigil na lang niya ako sa pagtsupa. Pero sabi ko naman sa kanya na gusto ko naman subukan kaya ko ginawa ko sa kanya yan. Masarap pala. Mabuti nga hindi niya inaayuda ang titi nya sa bibg ko. Masusuka ako sa ganyan e.

Tinuloy ko na ang pagsubo sa etits nito. Sarap na sarap siya sa bawat hagod na ginawa ko. Binilisan ko na rin. Nang nangangawit na ako, jinakol ko na lang habang dinidilaan ko ang ulo ni Manoy. Hanggang sa mramdaman ng bibig ko na pumipintig ang katawan ng burat nito. Tanda ng lalabasan na siya.

Bigla ko na lang tinanggal ang bibig ko sa pagkakasubo pero huli na. nakita ko na ang dami niyang labasang tamod. Napunta nga sa bibig ko, sa kamay ko at katawan nito. Shit! Ayaw ko pa kasi na subo ko pa rin ang burat nito habang nilalabasan ito. Nasusuka ako. Pero nang may konting katas sa bibig ko, try ko lang. nilasahan ko. Ok lang pala. Matamis pero ayoko pa rin. Yung inumin ang tamod. Yuckee!

Pinunasan ni Bicycle Boy ang tamod nitong kumalat sa katawan nito ng malinis na putting T-shirt. Nag-ayos na sya ng damit at nagtanong ito sa akin kung saan ko daw natutuhan yan. Sabi pa nga niya na wala daw sya sa itsura ko ang gumawa nun. Sinabi ko na natutuhan ko sa nakatatandang kaibigan. Nagpatuloy kami ng kwentuhan at nagyaya siya na kumain kami sa labas. Dun ko pa nga nalaman sa kanya ang ibig sabihin ng ‘silahis’.

Pumunta na kami sa isang kainan. Lomi lang ang aking inorder para mainitan ang sikmura. Tuloy pa rin ang kuwentutan ay este kuwentuhan namin hanggang sa makatapos kaming kumain. Umalis na kami sa kainan at naglakad patungo sa bahay uli nila pero hanggang doon na lang sa may gate. Hindi na raw akong pwedeng matulog sa kanila dahil parating na daw ang kanyang bossing.

Nakaligtaan ko pala ang oras. Mag-aalas kwatro pala ng umaga. So ok lang na-enjoy naman ako sa milky gudness ni Bicycle Boy ang taong nagligtas sa akin sa mga tanod. Kaya nireward ko siya ng kiliti. Hihihi!

Naghiwalay na kami ng landas. Ako naman naghanap pa ng jeep na matutulugan total 4:30 AM pa naman. May maitutulog pa naman ako e. nakatulog ako sa pag-aalaala sa isip ko sa ginawa ko kay Bicycle Boy.Sa 2 parts na naikwento ko (Bicycle Boy, Sa Marketplace) ay pasensya na sa hindi ko alam ang pangalan nila sa tagal na kasi ng panahon. Kahit itong sa susunod na kwento, hindi ko rin alam ang pangalan ng taong babanggitin ko.

Isang gabi, dahil sa gutom na gutom ako, pumunta ako sa isang kainan. Hindi ko ugali ang manlimos sa mga tao o kumain dun nang hindi nagbabayad. Kaya nakaupo lang ako sa isang upuan at nanonood ako sa mga taong kumakain (pero masama rin yun, di ba?). Until, may isang lalaking nakapansin sa akin (kasi hinihimas ko ang aking tiyan para makita nila na gutom ako).

"Boy, nagugutom ka na ba? Gusto mo bang kumain?" tanong niya sa kin.

Napatango na lang ako kaya pinapili ako dun sa menu na nakasabit sa dingding kung ano ang gusto kong kainin.

"Kayo po, hindi ba kayo kakain?" magalang na tanong ko.
"Ok lang. Tapos na ‘ko. Sige mag-order ka na at kumain ka na."
"Salamat po Kuya."

Kumain na ako habang pinapanood ako’t kinakausap nito. Ok, description? Ang lalaking ito ay nasa age range na 30-33 kasi mamang-mama e. Kahawig niya si Ric Segreto (Ano ba yun? Patay na yun baka naman dalawin ako nun). Malaki ang katawan at medyo usli nang konti ang tiyan. May pagkabalbon siya kasi sa polo-shirt niyang nakabukas nang konti ang butones at kita ko na may balahibo siya sa dibdib.

Tapos na akong kumain. Alam na rin ni Kuya Ric (pinangalan ko na lang siya kahit hindi niya ito pangalan) ang naging sitwasyon ko. Medyo may dagdag o alibi ang pagkakwento ko sa kanya. (Talagang kawawa ako nung bata pa ako at may pagkasalbahe pa ako kaya siguro naiinis kayo sa mga pinaggagawa ko. But dun worry, hindi na ako yan.)

"So, wala ka palang matuluyan? Sa akin ka na muna matulog," yaya nito.
"Ok lang po ako. Nakakahiya naman sa mga kasama mo sa bahay," sabi ko naman.
"Hindi, ako lang ang nandon sa condo, e."
"Ganun po ba? Salamat ulit Kuya."

Umalis na kami sa kainan at tumungo kami sa isang kotseng itim. May kotse pala siya sa isip-isip ko.

"Sakay ka na para makita mo naman ang bahay ko," sabi nito.

Sumakay na ako sa kotse niya at pumunta na kami sa condo niya. Pagkapunta namin dun, tumungo kami sa gate para i-park ang kotse niya. Pagkatapos, lumabas na kami at umakyat kami papunta sa inuupahang kuwarto niya. Nakarating kami sa kuwarto niya. Binuksan niya ang pinto at pumasok na kami. Pagkapasok namin, pinapupunta ako sa banyo upang maligo. Sinabi ko sa kanya na sandali lang at kailangan ko munang magpahinga at baka mapasma pa ako. Nagpahinga muna kami sa isang sala at maya-maya’y sinabi ko sa kanya na maliligo na ako.

"Kuya, pwede ba pumasok sa kwarto mo para magbihis?" tanong ko.
"Sus, parehas naman tayong lalaki. Kahit maghubad ka na lang diyan." sabi niya.

Naghubad na nga ako sa may sala. Sa aking paghuhubad, napansin ko siyang tumitingin pala sa akin. Sa aking katawan na hindi naman kagandahan(payat lang kasi nun) at ang aking saging na hindi pa nababalatan nun(kakahiya noh?).

"Hindi ka pa pala tuli?" biglang nagsalita ito.
"Po? Oo nga eh. Nakakahiya." sabi ko.
"Ok lang pero kailan ka magpapatuli? Paano na yan pag nagkagirlfriend ka na?"
"Hindi ko nga po alam eh."
"Ok, sige maligo ka na at pagkatapos mo ay susunod na ako."

Tumungo na ako sa banyo para maligo. Pagkatapos, lumabas na akong nakatapis ng tuwalya at sumunod na rin siyang nakatapis din. Nakita ko ang hubad na katawan nito. Balbonic talaga. Ang mga buhok sa katawan ay bumubuo ng pattern ng isang puno(tree).

"Bukas na ang kuwarto ko at may shorts diyan sa kama ko. Kunin mo at suotin mo yan."
"Opo, salamat."

Naligo na rin si Kuya Ric habang ako ay nasa kuwarto at nagbibihis at nagpapatuyo ng buhok bago ako hihiga. Tanging shorts lang ang suot ko. Napatingin ako sa aking sarili sa salamin. Parang feeling ko sexy ako sa suot ko na boxershort. Ah, ewan. Pero dahil sa naka-on yung aircon sa kuwarto niya, nakaramdam kaagad ako ng ginaw.

Natapos na ring maligo si Kuya at papasok na siya sa kuwarto niya. Tinanggal niya ang nakatapis na twalya sa kanyang beywang. Naka-brief na siya. Hindi ko maiwasang tumingin sa kanya lalo nang nakabrief siya. Malaki ang bukol sa kanyang suot na underwear. Ano ba yun? Iniwasan ko ang pagtitig diyan baka mahalata niya ako. Umupo na siya sa tabi ko sa isang kama.

"Kuya, bakit hindi ka na nagbihis?" tanong ko at medyo kinakabahan ako nun.
"Alam mo dito, nakabrief lang ako pag natutulog," sagot niya.
"Ah ganun ba?"

Nakapagpatuyo na kami ng buhok namin at nakahiga na sa kama. Pinatay ni Kuya ang ilaw at matutulog na kami. Sa paningin ko, madilim na madilim ang buong kuwarto. Nang lumaon, nakikita ko a ang konting liwanag mula sa isang ilaw sa bintana. Nakikita ko ang ibang bahagi ng kuwartong naaninag ng liwanag, ang aking sarili at ang katabi ko - si Kuya Ric.

Nakatagilid akong matulog na nakatalikod naman sa higang-higang si Kuya. Hindi ako madaling nakatulog at pinakiramdaman ko pa si Kuya kung natutulog na siya. Narinig ko na ang kanyang paghinga. Sigruo tulog na siya. Kaya pinilit ko na ang sarili ko na matulog na rin.

Mga ilang minuto, hindi pa rin ako makatulog. Napadilat na ang aking mga mata. Biglang may narinig akong ungol mula sa katabi ko.

"Uhmmmmmm…."

Nagulat ako parang gusto kong alamin kung anong nangyayari sa kanya. Hindi kaya siya nanaginip sa isip-isip ko. Pasimple akong umiba ng posisyon. Napahiga. Itinungo ko ang aking ulo sa kanya. Medyo dilat ang mata ko. Nang ginawa ko yun, mapatingin siya sa akin kaya ipinikit ko ang mga mata ko. Hindi rin niya napansin na nagtutulug-tulugan pala ako. At medyo madilim naman ang kuwarto kahit may konting liwanag kaya hindi niya ako nahalata.

Binuksan ko uli ng konti ang mga mata ko. Patuloy pa rin siyang umuungol. Kaya pala. Nakita ko na lang na nakababa ang brief niya at nagjajakol. Shit, tama ba yung nakita ko? That was not hallucination. Kitang-kita ko talaga. Dahil dun, may namuo ng plano sa aking isipan. Sumimple uli ako. Iniba ko na naman ang posisyon ko. Nakatagild at nakaharap sa kanya na nagmamaryang-palad. Ang aking kamay ay nakabagsak malapit sa baywang niya. Nakita ko na lang na napatigil sa Kuya sa kanyang pagjajakol. Tumingin sa akin pero nakapikit na agad ang mga mata ko. Isang ungol pa ang narinig ko.

Napadilat uli ako. Tuloy pa rin ang pagmamasturbate niya. Patuloy ko pa rin siyang pinanood hanggang sa hindi ko na matiis. Parang gusto ko ng sumabog . Ang kamay ko ay unti-unting gumagapang papunta sa kamay niyang hawak-hawak sa kahabaan at kalakihan ng kanyang etits. Inalis ko ang kamay niya at ako na ang tumuloy. Napatingin na siya sa akin at nakita niya akong gising.

"Nagtutulug-tulugan ka pala huh…at nakita mo pa akong nagjajakol." sabi nito.

Deadma ko lang siya sa kanyang sinabi pero enjoy na enjoy ako sa paglalaro sa kanyang tarugo. Hindi pa ako nakuntento. Bumangon ako at inilapit ko ang aking mukha sa katawan nito. Tumungo ako sa pinkish na utong nito. Inilabas ko ang aking dila at isinilindro ko ito.

"Oh shit . ahh…" napalakas ang ungol nito. Pero…
"Sandali lang, bubuksan ko lang muna ang ilaw para makita ko naman ang ginagawa mo." aniya.

Siguro sarap na sarap siya. At gusto pa niyang buksan pa ang ilaw para malibugan lalo pag nakita na niya ang ginawa ko. Itinuloy ko na ang paglalaro sa kanyang katawan sa pamamagitan ng aking dila. Tuloy-tuloy pababa sa kanyang jumbo hotdog. Isinilindro ko muna ng dila ko ang kabuuan nito at ang butas ng ulo. Tapos, ibinuka ko na ang bibig ko at isinubo ko na. Nangalahati lang ang aking pagsubo dahil sa sobrang laki at haba nito.

"Oooooooooh…"

Nakailang taas-baba ang aking ulo sa kanyang jumbo hotdog hanggang sa tumigil ako. Break muna ako parang naninigas na ang aking panga sa kakadila at kasusubo e.

Nagsalita na siya, “Ako naman…”

Humiga na ako sa kama at siya naman ang bumangon. Inilapit niya ang mukha niya sa leeg ko. Bigla akong nakiliti.

"Kuya wag diyan…nakikiliti ako." natatawa kong pakiusap sa kanya.

Kaya idinaan na lang ang dila nito papunta sa utong ko. Hindi ako umuungol kasi nahihiya ako nun parang ewan ko ba nun.

Kaya sinabi niya, “Umungol ka naman diyan. Parang hindi mo naman nagugustuhan ang ginagawa ko eh.”

Alam kong masarap ang ginawa niya pero hindi ko maexpress yun. Kaya pala umuungol si Kuya Ric sa ginawa ko sa kanya. Hindi ko na matiis ang ginawa niyang pagroromansa sa akin kaya napaungol na nga ako.

"Aaaaaaaaah….."

Naalala ko tuloy yung first time na tinira ako ni Ariel. Napa-ahh talaga ako nun dahil sa pagkadyot niya sa akin. Ok nagreminisce na naman ako that time. Now, back to the show.

Pababa na ang kanyang dila sa aking tagiliran at tiyan. Napalakas pa lalo ang ungol ko hanggang sa itulak ko siya pababa sa aking titing-tigas na tigas. Hinila niya ang balat ng aking saging pababa at lumabas ang ulo nito. Hindi ko pa alam kung ano ang ginagawa niya.

"Linisin mo muna yan. Sabunin mong mabuti." sabi nito sa akin. (Eto siguro ang nakakahiyang parte ng istoryang ito.) Tumungo ako sa banyo at ginawa ko nga. Pagkatapos bumalik ako sa kuwarto at humiga uli ako. Ok na kaya tinignan niya uli ang ulo ng aking batutoy. Inamoy-amoy niya ito at pagkatapos isinubo niya ito.

"Aaaaaaaaah…" ungol ko. Nagkatinginan kami. First time ko lang ma-suck(nung uncircumcised pa ako! Kaya nyo yun? Baka hindi nyo masikmura. E naglinis naman ako eh. Hehehe!) Itinuloy niya ang pagtsupa hanggang sa iluwa niya ito. Sabi niya, 69 daw kami. 69. Isa pang sex term ang nalaman at natutuhan ko nun. Kaya napatanong ako kung ano yun. Baligtaran daw kami sa pagtsupa. Kaya yun ang ginawa namin. Yun pala. Siya ang nasa ibabaw kaya lang muntikan pa akong mabilaukan dahil sa napabaon ang utin nito sa bibig ko. Hindi rin kami nakatagal dahil nahirapan na ako sa bigat ng katawan nito’t laki ng burat niya. Halos hindi pa nga ako makahinga dahil diyan.

Kaya nakaluhod siya sa harap ko at jinakulan na lang niya ang mga etits namin. Ako nama’y nilalapirot ko ang 2 utong nito. Sa kanyang pagjajakol sa akin, may nararamdaman ako sa etits ko parang mapapaihi ako. Hindi ko akalain na lalabasan na pala ako. Kaya nakita ko sa aking alaga na hawak ng isang kamaw ni Kuya Ric na nilabasan na ito. Malapot parang condensed milk. Doon pa lang ako unang nakaranas ng ‘unang putok’.

Sumunod na rin si Kuya Ric. Napaungol siya at nakatingala sa kisame. Nilabasan siya. Medyo malabnaw naman ang katas nito. Evaporated milk naman sa kanya. Naligo muna kami at pagkatapos nagsuot na kami ng shorts at natulog.

Kinaumagahan, umalis na kami sa condo niya. Sumakay kami sa kotse at tumungo muna kami sa Jolibee para kumain ng almusal. Binigyan pa niya ako ng 100 pesos. Pagkatapos kumain, inihatid ako papunta sa lugar na tinambayan ko. At simula nun hindi ko na siya nakita pa sa isang kainan tuwing gabing dumadaan ako dun.

Patuloy pa rin ang takbo ng buhay ko sa paglalayas hanggang sa nabaranggay ako dahil sa awa ng pamilya ng former classmate ko. Abangan ang susunod na kabanata…Pinabaranggay ako ng pamilya ng aking ex-classmate na si Sadi dahil sa awa nila sa sitwasyon ko. so kinuha ako ng baranggay at dun muna sa barangay hall nagpalipas ng gabi. Kinabukasan, ng hapon, tinurn over na ako sa DSWD dahil sa desisyon ko na hindi muna pagbalik sa pamilya ko. And then, nirefer ako ng DSWD sa isang Christian institution na tumutulong sa mga batang lansangan.

Well, hindi naman talaga akong street child. Iba naman kasi ang ginagawa ko sa mga usual na ginagawa nila eh. Pero nagtagal naman ako sa kalsada. Ah ewan. Hindi pa naman ako sanay na mabuhay nang mag-isa sa kalye. So tumira na ako dun sa nasabing institution. Sa una, parang natatakot ako dahil sa mga teenager na may tattoo sa mga katawan ng mga magkalabang Isputnik at BNG(Bahala Na Gang). Ah ewan basta dun ko lang natutunan ang mga yan. Pero ok naman kasi may mga bata at mga girls diyan eh. Mga battered talaga sila physically, emotionally and even sexually.

Tumagal na ako dun ng mga ilang buwan dun at may isang binatang pumasok sa institusyon. Hindi naman maitsura dahil ang ayos ng mukha niya’t buhok pero medyo may sira ang ngipin niya. Ito’y dahil sa naging pabaya ito sa sarili nung nasa kalye pa siya. Pero kung ngumiti siya eh ay para siyang si Nick Carter (pag ngumiti lang huh?). Sa tingin ko lang yun pero gwapo siya kung tutuusin. Ewan ko ba kung ano ba ang gwapo sa akin. mga ilang araw pa lang, nagkakilala kami. Nang lumaon, nag-iba na ang nararamdaman ko sa kanya. Argh, ewan ko ba, bading na ba talaga ako that time! Pumapasok sa isipan ko ang mga pangyayari nun sa simula kay Manuel, kay Ariel hanganng sa mga taong namemeet ko sa tabi-tabi. At ito naman, si Vladimir ang binatang bagong dating sa institusyong tinirhan ko.

Minsan isang gabi, nasa saril-sarili na kaming nakahiga sa double-deck na mga kama. Lahat na kami ay nakahiga maliban na lang kay Vladimir na katatapos lang na mag-igib ng tubig. Pagdating niya sa dorm, nakita pa niya ako na gising. Nakita ko rin siya at ako’y nagtanong.

"Wala ka na palang mahihigaan dito. Asan ka ba galling kanina huh?"
"Nag-igib kasi ako ng tubig e. Bakit?"
"Ah wala. Kung gusto mo dito ka na lang matulog sa tabi ko." pangiti kong yaya sa kanya.

Nasabi ko kasi yun dahil kung kumagat naman siya, matutuloy ang planong nabuo sa isip ko. Yun na nga. Tumabi na nga siya sa akin. Mga mag-aalas-onse ng gabi, nang nakatulog si Vladimir. Nakaharap siya sa akin at napasayad ang pundilyo ng shorts niya sa kamay ko. Nagulat ako at pinaramdam ko ng aking kamay kung nakabakat ang ari nito sa shorts nito. Hindi ako makuntento at diniinan ko pa ang likod ng kamay ko sa bakat ng shorts nitp. Tulog pa rin siya. Hindi pa rin makuntento hanggang sa diinan ko na ng diinan. Naramdaman ko na tumigas na ang burat nito sa shorts. Itinuloy ko ito pero hindi ko nun alam na gising na siya’t nakatingin na pala sa akin.

"Bading ka pala."paangas na sabi nito.
"Hindi po."
"E ano ang ginagawa mo sa akin. Kaya mo pala ako niyaya na tumabi sa kama mo huh?"

Hindi ko alam kung takot o kaba ang nanaig sa akin baka suntukin niya ako o isusumbong sa staff-on-duty. “Anong gagawin ko?” sa isip-isip ko. Bigla na lang niyang tinanggal ang shorts at ang brief nito at inilabas ang kanyang alaga. Medyo matigas iyon. Inilayo ko na lang ang kamay ko baka pain lang yun pero kinuha niya ito. Nahawakan ko ang ari nito. Jinakulan ko ito. Habang jinakulan ko ang kanyang utin, bumulong siya sa akin. “Tirahin kita sa pwet.”

"Naku,baka Makita tayo rito. Mahuhuli pa tayo." nag-alalang sabi ko.
"Sige na…"

Pumayag na lang ako kaya pinatuwad na lang niya ako. Hindi naman kasi kami mahahalata dahil nakakumot kami. Tinanggal niya ang shorts ko at inumisa na niyang ipasok ang titi niya sa butas ng pwet ko. Ulo pa lang ang napasok.

"Ahh!" hanggang napasok na nang buo. Nawala ang aking pag-aalala dahil sa napalitan ito ng sarap. Nakailang strokes ang ginawa niya nang biglang dumating ang staff-on-duty para tignan kami. Kinabahan na ako at baka mahuli na kami.

"Huwag tayong magpapahalata." bulong nito sa akin. At ganun nga ang ginawa namin kaya hindi na kami napansin ng staff hanggang sa umails ito. Nanatiling nakapasok ang pumipintig-pintig niyang burat sa aking pwet kaya itinuloy niya ito.

"Ahh! Sige pa!"

Bumilis ang kanyang pagkadyot hanggang sa bumagal na siya. Naramdaman ko ng paglaki ng utin nito tanda ng lalabasan na siya. Tatanggalin sana niya ang burat niya sa pwet ko pero gusto ko pa kaya hinawakan ko ang pwet niya para pigilin ko ito. Pero ayaw na niya dahil baka mahuli na kami. Kaya tinanggal na niya ang nanlalambot na utin sa pagkakapasok sa aking pwet. Nakatulog na ako.

Kinaumagahan, mga alas-singko, nakagising na ako. Nakita ko na lang na wala na si Vladimir. Hindi pa ako bumangon. Naramdaman ko na may aakayat sa double-deck na hinihigaan ko. Nagtulug-tulugan ako. Mga ilang mintuo, idinilat ko na ang mga mata ko. Si Vladimir nga pala yun. Nakasando na grey siya. Nung gabi, naka-white T-shirt siya. Nakaharap na naman sa akin. Alam ko hindi na ito magagalit kung uulitin ko ang panggagapang ko sa kanya.

iIbinaba ko ang shorts at brief niya at hinawakan ko ang burat niya. Matigas na iyo nang jinakulan ko. Nagising si Vladimir at binulungan niya ako. “Malibog ka talaga.”

Hindi ko akalain sa tuluy-tuloy na jinakulan ko ang utin nito ay nilabasan na’t kumalat ang katas nito sa aking kamay. Mabuti na lang may t-shirt na puti na nakalatag sa kama kaya hindi ito natapon sa dun sa kobre-kama. Nangiti na lang siya sa akin at umalis sa double-deck na hinigaan naming. Dumiretso siya ng banyo at alam ko na maglilinis ito.

Makalipas ng ilang oras, nakakain na kami’t nakalinis ng dorm. Biglang may lumapit sa kin na kasamahan naming. Pinapatawag ako ng staff. Pumunta ako ng office kung saan naroon ang staff na tumawag saakin. Pagkadtaing ko sa office, nakita ko na naroon din si Vladimir at kausap ang staff. Umalis si Vladimir at ngumiti sa akin. Nag-iisip ako kung bakit ako pinatawag ng staff. Kami na lang ang staff natira sa office. Katahimikan ang nanaig sa amin hanggang sa nagsalita ang staff.

"Alam mo ba ang ginawa mo kagabi?" tanong nito sa akin.

Nabigla ako sa tanong niya nay un. Nagsumbong pala si Vladimir sa staff tungkol sa nangyari sa amin nung gabi. Slbahe siya. Kung noon pa lang, sana hindi ko na itinuloy. Gustong-gusto pa niya ang nangyari. Buwisit siya kaya napagsabihan ako ng staff at ipinagpray-over pa niya ako. Dasal pa niya’y mawala sa akin ang espiritu ng ‘kabaklaan’. Huh? Iyak naman ang loko dahil nakaramdam naman ako ng guilt(ewan ko lang ngayon! Sa pagsusulat ko ng parteng ito, alam kong nasa nararamdaman kasi kaya nagiging bakla ang isang lalaki. A ewan ko lang kung agree kayo?). kaya noon, very confusing ang sexuality ko. Madaling sabihing lalaki ka pero ang damdamin ko ay naatract sa ‘ka-ari’ mo. Argh! At nang gabing yun nagsimula ang himala. Kaya nalaman na rin ng ibang staff tungkol sa sexuality ko. Kaya nga bago matulog, tinitignan ng staff sa aming pagtulog kung sinu-sino ang tabi-tabi matulog.

Simula noon bawal matulog nang tabi-tabi. Kaya nagpaparinig ang staff. “Baka naman may magkaroon pa ng milagro diyan mamaya huh?” Ok lang mamaya naman pagpikit na ang mga mata nila aka na susugod ang mga tulisan ay este ako lang pala ang susugod para magdrain ng energy! Hehehehe!About the title: Kaya yan ang naging title ng chapter na ito dahil dun nagkaroon ng pagbabago ang buhay ko matapos ang hirap pero masarap. Hmm… Di nyo na-gets? What I really mean nagbago ang sex lifestyle ko. Hehehe! Kung noon ako ang sumasamba’t lumuluhod sa mga mala-adonis na katawan ng mga taong ka-sex ko, gusto ko naman ako naman ang niluluhuran. Tsk tsk tsk… Kung noon ako ang kabayo, ngayon ako naman ang cowboy. Here’s the story:

Nagkaroon kami ng reviewing class sa mga selected na bata (including yours truly) para sa aming PEPT nun (Phil Education Placement Test). Nagstop kasi ako ng one year noon. Naaalala nyo pa ba sa previous chapter (Si Ariel - Part 2) na nahinto ako at hindi ko natapos ang grade 6. And so nagstart kami ng reviewing class at lalaki pa ang naging teacher namin (o baka naman nag-expect kayo na makakasex ko sya huh?) Asawa sya ng isang staff dun at born-again yun.

Nag-start kami sa subject ng Math hanggang sa English. Sa English nagtatawanan kami dahil may nagtanong sa amin kung ano sa English ng ari ng lalaki. Binalik niya ang tanong sa amin. Kaya ako na lang ang sumagot total napag-aralan ko naman yan (basta nga naman sa ganyan anoh?) Nagsampol naman si sir at nagtanong sa min. “How long is your penis?”. Tawa naman kami nang tawa. Sinabi pa ng babaeng kasama namin na baka daw maliit lang ang sa akin.

Natapos na ang klase at nagmeryenda kami. Binigyan kami ng saging na saba at juice. Habang kumakain kami, kinantyawan na naman ako ng babaeng kasama namin na singliit ng senorita yung kwan ko. Eh sinabi ko naman na hindi maliit ang saging ko pero hindi pa nababalatan. Kaya narinig ni sir at nalaman niya na hindi pa ako tuli.

Mga ilang linggo ang nakalipas, nagkaroon ng Operation: Libreng Tuli. At last! Pero kinakabahan ako. Sa una pa lang kasi masakit yun. Ang magpapatuli pa nga sa akin eh nurse na babae. So nung ako na ang tinawag, pinahiga na nila ako at hinila ko na pababa ang short at underwear ko. So tinurukan ako ng anesthesia at tinanong ako kung may nararamdaman pa ako. Dahil alam kong masasaktan ako kung tutuliin ako kaya napa-oo na lang ako.

Umabot ng 3 turok ng anesthesia at manhid na ang etits ko kahit na babae ang tutuli sa akin. Mga isang oras mahigit ang lumipas, tapos na ang pagtuli sa akin. Nang kumain na ako ng lunch, pinuntahan ako ng nurse para bigyan ako ng gamot sa pagpapagaling sa sugat sa etits ko.

Nung gabi na pagaling na ang etits ko, nakahiga ako at inumpisahan kong hawak-hawakan ang etits ko. Tumigas ito at medyo sumasakit ito. Napa-ahh ako hanggang sa ok lang. Tapos naisip ko na jakulin ko na lang kaya inupisahan ko hanggang sa nakaramdam ako na lalabasan na ako. Ang daming tumalsik na tamod sa kama ko. Tuwang-tuwa na parang sira-ulo sa nakita sa pinaggagawa ko.

One time, nung Sunday ng hapon after kaming magsimba, nagpaalam ako sa staff para mamasyal. Pumayag naman ang staff at ako’y pumunta na sa mall. Nagsawa ako nun sa Megamall dahil sa ilang beses na akong pumunta diyan kaya nagpasya akong pumunta naman sa Shangri-la Plaza. Alam ko diyan ang mga pumupunta ay yung mga mayayaman at mga magagarang tao. Maayos naman ang pananamit ko kaya naman nakapasok ako dun. Siyempre saan naman ako pwedeng pumunta sa loob ng mall? E di sa video arcade. Ganun ako kababaw ang kaligayan ko that time. So naroon ang arcade sa ground floor kaya dun ako tumambay.

Sa kakaikot ko’t kakanood ng mga games diyan ay nakaramdam ako ng pagka-ihi kaya tumungo ako sa CR na tago sa gilid ng arcade. Nasa loob na ako ng CR at umihi. Pagkaihi ko, tumungo ako sa salamin upang mag-ayos ng sarili. May lalaking naroon din sa salamin. Napatingin ako sa kanya. Mukhang ang edad niya ay nasa 28-33, maputi at medyo may katabaan. Tumingin din ito sa akin at kinagat ang labi nito. Naghila pa ito ng shorts pababa at ako’y napatingin sa kanyang ginawa. Wala siyang underwear at nakalabas na ang kanyang alaga na mapula at mataba. Nagulat ako’t natakot baka kasi mahuli kami. Umabot ng mga ilang minuto sa pagkatitig ko sa etits niyang kanyang sinasalsal, naglakas-loob akong ilabas na rin ang bagong balat na saging ko…

Matigas na kaagad ito dahil sa nakita ko ang ginawa ng lalaki. Lumapit ang lalaki sa akin at hinawakan niya ang aking tarugo. Jinakol pa niya ito. Hinawakan ko na rin ang kanya. Nakatingin na kami parehas sa salamin sa pinaggagawa naming. Nang tumagal, napabitaw ko sa pagkahawak ang etits niya dahil sa gumalaw ito pababa. Lumuhod sa harapan ko at inilapit ang mukha nito sa titi ko. Ibinuka niya ang mapula nitong bibig at isinubo niya ito. Napatingala ako sa kisame sa sarap ng una niyang hagod. “Sige pa…” bulong ko nito sa kanya. “Bilisan mo pa…” At binilisan niya ang pagtsupa sa akin. Kinakadyot ko pa ang bibig nito. “Malapit na ko…ayan na ah…” Hindi ko alam kung gaano karami ang lumabas na tamod sa akin dahil napunta yun lahat sa bibig niya. Tuloy pa rin ang kanyang pagsuso kaya pinatigil ko na dahil sa nakikiliti ako.

Tinanggal ko na ang burat ko sa bibig niya at tumungo sa urinal upang maglinis. Tumungo naman siya sa lababo at dimura niya ang naipong tamod sa bibig niya. May dumating na tao sa CR at iihi kaya doon pala kaming lumabas. Tapos, nagulat na lang ako sa nakita ko sa lalaki na yun. May kasama pala itong babae at napansin kong asawa niya ito. Wow! Silahis pala ito.

Simula noon, yan ang first time ko na ma-suck (hindi dun sa nangyari sa akin sa isang chapter, si Kuya Ric). Dahil masarap palang magpatsupa, tuwing sabado o linggo, pumupunta ako doon sa Shang. Kung kani-kanino na lang ako nagpapachupa pero naman pili ano. Hindi basta-basta. Ewan ko ba kung bakit hinahanap-hanap ko yan. Pag wala naman akong magawa sa dorm sa center, yan ang iniisip kong gawin at pumupunta pa rin ako doon. Nilalakad ko na lang yun. Minsan pag may nadale ako, binibigyan ako ng pera. Dahil doon naging in-demand ako thru sex. Masama yun di po ba? Hay naku! Sadya talagang ‘bad’ ako sa lagay ko noon. E ganun lang kasi ang paraan ko nun para magka-pera.May ilan pang mga milagrong ginawa ko sa ‘center’ (parang Mirinda, ang tindi!).

Si Emilio, naa edad na 25, Moreno, brusko ang katawan. May tattoo na ‘helmet ni Asterix (kung kilala ninyo ang comic character na to) sa likod nito. Yan daw ang logo ng frat nila. Minsan nang gabing nagpapamasahae sa kin yun, nakabrief lang siya. Binigyan niya ako ng alcohol upang ipahid sa malapad na likod nito.

Sarap na sarap ito sa bawat masaheng ginawa ko. Natapos na ang likod at sumunod naman ang dalawang hita nito. Paitaas hanggang sa parte ng malapit sa puwitan. Matambok ang pwet nito. Shit! Parang gusto kong kagatin that time. Hindi pa ako sexpert eh! Hehehe! Napaungol siya at nagsalita ito, “Sa harap naman ng hita ko.” Humarap na siya at nagpamasahe sa harap ng mga hita nito. Paitaas ang masahe ko hanggang sa mapaabot ang kamay ko sa singit niya. Nagsalita pa si Emilio at yun ang ikinagulat ko? O ikinasiya ko sa aking narinig? “Jakulin mo nga ang burat ko,” utos nito sa akin.

Ayan na ang aliping handang sumunod sa ipinag-uutos ng kanyang amo. Kaya sa umpisa, hinawakan ko muna ang burat nitong nakabakat sa brief nito. Pinipisil ko na parang tinapay na minamasa ng pandero. Pagkatapos, ibinababa ko na ang brief at biglang tumayo na ang burat nitong tamng tama sa katawan nito. Jinakulan ko na ito. “Sige pa.”sabi nito.

Binilisan ko ang pagjakol hanggang sa napagod ang kamay ko. Kaya ang bibg ko ang aking pinagana. Dahan-dahang inilapit ang ulo ko sa tarugo nito. Isinubo ko ito. Kaya lang nangalahati lang ako. Pilit kong isubo lahat kaya lang napaluha ang mata ko at hindi ko kaya sa laki nito. Nangiti lang siya sa akin at biglang bumangon.

"Tuwad ka na lang…pupuwitan kita," ani Emilio. Tumuwad na lang ako at ang alcohol pa ang ginamit niyang pampadulas. Napasok nang buo ang tarugo nito sa aking likuran at naramdaman ko ang hapdi hindi sa laki kundi sa alcohol.

Later, habang tumatagal ang pagkadyot sa akin, sumasarap pala parang wala lang. parang hangin lang ang pumapasok sa pwet ko dulot ng alcohol (try ko nga ulit minsan pagnakipag-sex uli ako. Ngek!)

"Ahh!" yun lamang ang tanging lumabas sa bibig ko sa sorang sarap. Tumingin ako sa likuran ko at nakita ko si Emilio na sarap na sarap din. Nakita ko sa kanyang mukha na parang nagmamakaawang ako kung okey lang ako kasi tatanggalin na lang niya kung hindi. Pero sabi ko naman na ok lang at ituloy na lang niya ang pagkadyot sa akin. Sarap na sarap kasi ako. Patuloy pa rin ang pagsasanib ng aming mga katawan hanggang sa. "Ayan na ko….ahhh!" Sumirit ang katas nito sa loob ng aking pwet. Pagkatapos tinanggal na niya ang nanlambot na ari nito at tinapik niya ako na sinabi niya,"Ang sarap mo pala tol! Magaling pa. Parang sanay ka na." ngumiti na lang ako. Nagbihis ito at umalis muna sa dorm.

Well siguro nagtataka kayo kung paano naming ginawa yun. Actually, nasa new dorm kami sa itaas. Dun na kasi kami nilipat (selected lang). Tulog na tulog ang mga kasama namin that night.

Kinaumagahan, pagkagising nami’t kumain, naglinis kami ng dorm. Ito naman ang isa - si Ruel. Matangkad, maputi, at maraming baby hairs sa katawan kapag nakitaang nakahubad. Hawig pa niya si Brandon Boyd ng bandang Incubus (if you know him). Frst impression ko sa kanya, akala ko seryoso siyang tao dahil ang tahimik niya. Then nun afternoon, siesta time, nakadapa akong natutulog sa kama sa may bintana. Biglang may tumabi sa akin at si Ruel yun na may hawak na tali. “Kuya Ruel, pahiram naman ng tali” sabi ko. “Ayoko nga” tanggi naman niya.

"Sige na kuya."
"Ayoko nga sabi eh."

Dahil doon, hinila-hila ko ang tali. Sa kahihila ko sa tali, tumaas-baba ang kamay na nanatiling nakahawak sa tali. Tinitignan ko ang kamay niya na ilang pulgada lang ang layo sa tapat ng pundilyo ng shorts nito. Hila pa rin ako ng hila sa tali at nakatapat ang taas-baba na kamay nito sa pundilyo ng shorts niya. May nabuo sa aking isipan na isang imahinasyon. Parang nagjajakol siya sa ayos niya na yun at dun ako natawa. Tinignan din pala ako ni Ruel ang ginagawa ko. Nangiti lang ito at sinabi niya na parang nagjajakol. Tawa na lang ako ng tawa na parang baliw.

Mga ilang sandali, umalis muna si Ruel sa kama at tumungo sa CR. Sinundan ko siya ng tingin. Napatingin siya sa akin bago pumasok sa CR. Nagkatitigan kami sandali at sa isip ko may binabalak ito. Pumasok na siya sa CR at ang aking inisip ay iniwaksi ko naman.

Kinagabihan bago matulog, nagkukwentuhan kami at nakapwesto kami sa sahig dahil sa sobrang init sa pwesto naming kama. Nakalatag ang aming mga kutson dun. Hindi ko alam na katabi ko pala si Ruel na natutulog na at sa sahig din. Napahaba ang kwetuhan namin at napalakas ang mga boses namin nang biglang nagising si Ruel at pinapatulog kami.

Pagkatapos nun, napatingin siya sa akin. Habang tuloy pa rin ang pagkukwento namin, ako’y balot na balot na ng kumot dahil sa sobrang lamig. Biglang may humawak sa aking kamay nang mahigpit na para bang hihilahin. Kamay pala ni Ruel yun. Inilagay niya yun sa may tiyan nitong flat. Nagtataka ako kung ano ang ginagawa niya. Nung ang kamay ko’y nasa tiyan nito, ibinaba pa niya ito papunta sa titi nitong nakalabas na’t naninigas. Naalala ko nung hapon ginawa namin. Siguro nalibugan siya sa larong ginawa namin kaya eto gusto niya talaga ng totoong laro.

Kaya, nahawakan ko ang etits nito at inumpisahan kong salsalin ito habang tuloy pa rin ang pakikipagkwentuhan sa mga kasamahan naming. Salamat at inilagay niya ang unan sa ibabaw ng dibdib nito at itinaas ang mga hita nito upang hindi kami mahalata. Tuloy-tuloy pa rin ang pagmamaryang-palad sa kanyang etits hanggang sa naramdaman ng kamay ko na gumagalaw ang katawan ng ari niya. Nilabasan na siya kaya tumalsik lahat sa tiyan niya. Nahawakan ko ang katas nito sa tiyan at ipinahid ko sa etits ko sa sobrang libog na nadarama ko. Nagsalsal ako at sandali pa’y nilabasan na rin ako. Tapos na ang paglalaro namin ni Ruel sabay tapos na rin ang aming pagkukwentuhan. Nakatulog na kami.

Hindi lang yan ang nangyari sa amin. Minsan, sa CR, nakatayo siya at tsinutsupa ko ang etits niya. Nilabasan siya agad dahil sa sobrang libog at sa aking performance (total performer kumbaga kapal!!).

Sa kama naman ng bakanteng kwarto, naulit din ang pagseserbisyo ko sa kanya. Dun niromansa ko ng halik at paninila sa katawan nito. Isinilindro ko ng dila ang mga utong nito. Napaungol ito. Pagkatapos pababa nang konti sa tiyan at sa tagiliran. Napapagalaw ang katawan nito sa kiliti’t sarap dulot ng pagroromansa ko sa kanya. Sa sobrang kiliti, hinawakan niya ang ulo ko at ibinaba papunta sa matigas na ari nito. Hindi ko muna ginawang tsupain yun. Dinilaan ko pa ang mga singit nito, mga itlog paitaas sa katawan ng ari hanggang sa ulo. Biglang subo. Napaungol ito. Tuloy-tuloy ang pagtaas-baba ng aking ulo sa pagtsutsupa sa burat niya.

Mga ilang sandali, nararamdaman sa bibig ko ang paglaki ng tarugo niya. Lalabasan na siya. Inalis ko na ang bibig ko sa pagkakasubo at jinakulan ko ang tit niya. Nakita ko ang paglabas ng tamod at tumalsik ito sa katawan. Libog na libog pa rin ako at inilapit ko ang mukha ko sa katawan nitong may tamod. Dinilaan ko ang mga katas na kumalat sa katawan nito. Nangiti lang si Ruel sa akin pero hindi ko siya pinansin. Tinuloy ko pababa sa etits na may tamod pang natira. Dinilaan ko’t isinubo uli. Kinagat-kagat ko pa ito at napaungol at napasabunot pa siya sa buhok ko sa sobrang sarap. Pangalawa na sana kaya lang ipinitigil niya ako baka mahuli pa kami. Kaya pasimple kaming bumalik sa dorm namin. Hindi na uli nangyari yun sa amin hanggang sa umalis ito sa institusyon dahil sa may ginawa itong labag sa rules doon.Ikukwento ko naman sa inyo ang dalawa pang nabiktima ko. Medyo nakakatawa nga lang. basta eto na ang kwento.

Nanatili pa rin ako sa center sa Mandaluyong. Nakilala ko na ang mga kasamahan ko diyan. Eto na ang ipakikilala ko - si Dodong, ang best friend ni Emilio. Medyo payat siya, bato-bato ang katawan niya, at moreno. Tawag sa kanya ay PINGKAW, KOMANG, o di kaya BOY KOTONG dahil sa pingkaw ang kanang kamay niya. Inborn kasi. Simple lang ang nangyari sa amin.

Minsan isang gabi, nagkatabi kaming matulog ni Dodong ng higaan sa may sahig. Yun nga parehas kaming nakatagilid matulog. Sa posisyon ko, ang pwet ko pa naman ay nakausli nang konti. Malikot din palang matulog si Dodong tulad ko at nagkataong napadikit ang harapan nito sa pwet ko. That time hindi ako makatulog nang mahimbing. Naramdaman ko tuloy ang pagkabukol ng ari nito sa shorts niya. Hinayaan ko na lang ito.

Mga ilang minuto, biglang naramdaman ko ang kamay nitong huhubaran ang shorts ko pababa. Nangiti na lang ako sa kanyang ginawa. De-zipper pa naman ang shorts ko kaya itinanggal ko ang butones at ibinaba ko ang zipper para matanggal niya ito pababa. Alam ko ang balak niya. Titirahin niya ako. Kita na niya ang aking pwet at kanyang hinimas. Nakaramdam ako ng kuryente sa kanyang ginawa. Itinaas ko naman ang kamay ko at hahawakan ko sana ang etits niya.

Well, sa kapayatan niya, malaki at mahaba ang etits nito. Hinawakan na niya nag pwet ko sa may butas ng kanyang mamasa-masang kamay. Pinahiran niya ito ng kanyang laway. Pinuruhan pa niya ito para maging mas madulas. Pagkatapos dahan-dahan na niyang ipinasok ang kanyang kargada sa aking likuran. Napa-aah ako nang mahina sa sakit at sarap na nadarama. Hanggang sa naipasok na nang buo. Pumipintig-pintig pa nga ito sa loob. Shit talaga! Ang sarap kahit hindi pa siya umuulos. At eto na, ang round 1. Ihahanda ko na ang sarili ko na makatanggap ng ilang strokes mula sa kanya. Kumadyot na siya. Mabagal pa lang para may thrill. Habang tumatagal, pabilis nang pabilis ang kanyang pagkadyot sa akin. Biglang napalakas ang boses ko kaya ipinahinaan niya ito at baka may makarinig sa akin. Hanggang sa marinig ko na lang ang kanyang paghinga, “Ah….”

Lumalaki ang burat niya sa loob ng aking pwet tanda ng nilalabasan na siya. Sumirit ang katas nito sa loob. Gusto ko sana ulitin kaya idiniin ko pa ang aking likuran sa kanya. Subalit itinulak niya ako at natanggal na ang matigas pa rin nitong ari. Bumangon muna siya at tumungo sa CR upang maglinis.

Isa pang kwentong iseshare ko ay ang mukhang tangang malaking tao at kapangalan ng isang nabiktima ko - si Ruel Mata. Ruel Mata ang tawag sa kanya dahil sa malaki ang mata niya. Kahit malaki ang mata niya sa tingin ng iba, nakikita ko sa kanya ang kakisigan ng katawan nito at may appeal naman ito para sa kin. Kaya medyo (uy medyo!) may nararamdaman ako (TL huh? as in tag-libug) sa kanya.

One night hindi ako makapirmi sa isang kama dahil mainit. Kaya palipat-lipat ako ng kama hanggang sa nakita ko si Mata na nasa kamang may electric fan. Pumunta ako dun at tumabi sa kanya. Tulog na tulog si Ruel Mata. Hindi ko na matiis kaya nagawa ko na siyang samantalahin pero hindi naman ganung ka-garapal. Hinawakan ko ang burat niyang nasa shorts nito. Hinihimas ko pa ito at dito biglang umungol at nagising si Ruel. Napabitaw ko tuloy sa pagkakahawak sa kanyang aring nakabukol sa shorts. Nagsalita si Ruel. “Sige ituloy mo..”

Yan ang gusto kong marinig mula sa kanya at yun may permission na akong hawakan ang etits niya. Pero pakimi pa ako kaya hinila niya ang kamay ko at inilagay sa bukol sa kanyang shorts. Natuwa naman ako sa ginawa niya kaya binuksan ko na ang zipper ng shorts niya. Hinubad ko ang shorts niya at nakita ko ang kalakihan ng etits niyang mga 7 inches pero mataba. Inumpisahan ko ng salsalin ang etits niya. Nagsalita uli si Ruel Mata.

"May nagkakagusto pa pala sa akin pero lalaki. Nakuha mo pang malibugan sa akin."
"Ayaw mo nun. May nagkakagusto pa sa yo."
"Pero iba kung babae ang magkagusto sa akin di ba?"

Ayon pa sa kanya wala daw siyang ka-sex appeal sa mga babae. Ipinatigil niya muna ako sa pagsalsal sa kanyang alaga at nagyaya ito na dun na lang kami sa TV room. Ayoko pa nga dahil baka mahuli kami dun. Pero sabi nito wala naman ang mga staff at tulog na sila kaya pumayag na lang ako. Dun sa TV room inumpisahan ko ang pagsamba sa kanyang angking kakisigan at hubog ng katawan nito. Gusto ko siyang romansahin pero hindi nasatisfy ito kaya pinatsupa niya kaagad sa kin ang etits niya. Ano ba yan? Wala na nga siyang sex appeal, wala pa siyang ka-dating dating sa sex. Kainis pero may dahilan naman.

Quickie lang kami baka matyempuhan kami. Kaya dinalian ko na ang pagdila ko sa katawan niya pababa sa burat nitong pagkalaki-laki. Napalaki pa nga lalo ang bibig ko nang pinapilit pa niyang isubo sa akin nang buo ang etits niya. Shit! Gusto ko nga pero mahirap. Itinuloy ko na lang ang pagtaas-baba ng ulo ko habang naman salita nang salita si Ruel. Ang tagal ng pagtsupa ko sa kanya kaya medyo nangangawit ang panga ko’t bibig. Pero itinuloy ko.

"Eto na! Malapit na…"

Tatanggalin ko sana ang bibig ko sa pagkakasubo ng ari niya ngunit pinigilan niya ako ng kanyang kamay. Hinawakan pa niya ang aking batok at sabay nilabasan na siya. Napunta lahat ng katas nito sa bibig ko. Hindi ko alam ang gagawin kung isusuka ko ba o ano? Kaya napalunok ko na lang. Grabe that was my 1st time na napainom ng milk of human kindness.

Bumalik na kami sa dorm. Hihiwalay na lang sana ako sa kanya pero sinabi niya na tabi kami. So ok lang naman at saka mainit kasi eh. Nakahiga na kami. Nakatulog na siya pero ako hindi. Kasi hindi ko alam kung susuka ako sa nilunok kong katas ni Ruel o pilit na lang lunukin nang tuluyan. At nakatulog na rin ako sa kakanamnam.

Pagkagising ko, ako na lang ang natira sa dorm. Wala na rin si Ruel Mata sa tabi ko. Mag-aalas-siyete na nun at nag-aalmusal na sila. Kaya dali-dali na akong pumunta sa dining room para makahabol sa kainan.Every month ay may nirerefer diyan sa center ang mga bagong dating na bata. Sa mga bagito doon, nakilala ko si Arnold. Si Arnold, tambay sa Sangandaan. Nasa nearly 20’s ang edad niya dahil medyo matured na ang dating niya. May magandang pangangatawan. Sa mukha? Hindi naman siya kawgwapuhan dahil sa bungi ito. Kahit nagkapustiso siya nun dahil sa nurse namin, hindi pa rin siya ganun kagwapo. Ma-appeal siguro hehehe!!! (ayaw pang sabihing pangit eh noh?)

Sa katagalan naging magkaibigan na kami. Apat pa nga kami nina Jimmy at Ruel E.(another Ruel). Bumuo pa nga kami ng grupo - ang tropang Moffatts (kasi fave namin yung Canadian quartet that time. Wag nyo pang alamin kung sino sa amin sina Scott, Clint, Bob, at Dave. Alam na alam ko pa noh?). Kahit alam na ni Arnold ang tungkol sa akin lalo na ang aking sexuality, wala lang iyon sa kanya.

Isang gabi, nauso na naman uli ang tabi-tabi matulog. Kahit makita kami ng mga staff-on-duty, wala lang sa kanila. E mga baguhan kasi ang iba pero hindi pa nila alam ang sikreto ko hehehe!

Pero ako lang ang natulog na mag-isa. Nakatulog na kaming lahat sa kakakwento. Mga madaling araw napagising ako bigla dahil may naramdaman akong parang hinuhubaran ako. Sa likod ng shorts niya tinanggal at ramdam ko nakalabas ang pwet ko. Napalingon ako pero hindi ko pa masyadong makita ang mukha niya dahil madilim. Nang ikinuskos ko ang mga mata ko at may konting liwanag na umaninag sa kanya, si Arnold pala yun. Nagulat ako pero nangiti lang siya sa akin.

"Gusto mo?" bulong nito sa akin.

Ako pa, kahit hindi siya ganung kagwapo pero sa kanyang ginawa ay nalibugan na rin ako. Tinalikuran ko siya at naramdaman ko na tinusok-tusok niya ang ari nito sa pwet ko. Dahil doon, hinwakan ko muna ang ari niya bago niya ipasok sa likuran ko. Pagkahawak ko, normal size lang yan. Hindi ko na yan pinansin kung ano ang size kaya binitawan ko na lang at hinayaang ipasok niya ito sa aking likuran. Pinahiran niya muna ng laway ang kanyang etits at ang butas ng aking pwet para madaling maipasok. Ipinasok na niya ang etits niya sa likuran ko at ang sarap ng aking nadarama.

Dun na nanaig ang libog at sarap sa akin nang nag-umpisa siyang kumadyot. Nagmamasid kami na baka may makakita sa min pero lahat sila ay tulog. At kami naman ay nakakumot kaya hindi naman din kami mahahalata. Bumilis na ang pagkadyot sa akin hanggang sa marinig ko na lang siyang humihinga. Naisip ko na malapit na siyang labasan at yun na nga. Sumirit ang mga katas nito sa kaloob-looban ng aking wetpaks. Huminga ako sa sobrang sarap. Idiniin ko pa ang pwet ko sa kanya para sa 2nd round pero itinulak na niya ako at sinabi na tama na. Tinanggal na niya ang etits niya sa pwet ko at tumungo siya sa CR para maglinis. Hindi pa diyan natapos. Naulit pa nung isang gabi, tinira niya uli ako. Habang kinakadyot niya ako, sinabi niya sa akin, “Ang sarap magpakantot ano? Gusto mo, kantutin mo rin ako?” Pagkasabi niya yun, gumagapang ang kamay niya aat ipinasok sa shorts ko. Hinawakan pa niya ang aking sandata at hinimas-himas niya yun. Shit, ang sarap at gusto ko ngang tirahin siya. Napasagot tuloy ako ng oo sa kanya. Mga ilang sandali, huminga si Arnold at lalabasan na siya. Sumirit na ang katas nito sa aking ‘rectum’ (?). “Sandali lang muna ako, pupunta lang ako ng CR.” sabi nito. Alam kong naglilinis ito kaya ganun. Sandali lang at bumalik na rin siya. Pagkapunta sa kamang tinulugan naming, hinimas niya uli ang etits ko. Nakaramdam ako ng pagkaibog at tumigas ang etits ko.

Bumalik na si Arnold sa kanyang pwesto at tumalikod siya sa akin hawak pa rin ang aking sandata. Nilawayan niya ang wetpaks niya. Itinutok niya ang aking burat sa butas ng pwet niya at ako na ang pumasok dito. Wow! First time ko na kumadyot sa pwet ng lalaki that time at si Arnold ang una. Shit! Ang init ang nasa loob ng pwet niya. Iniipit pa ng masel ng pwet nito ang aking burat na para bang kinakain. Banayad ang aking pagkantot sa kanya dahil sa pakiramdam ko’y lalabasan na ako. Mga ilang ulos pa ay hindi ko na makaya sa sobrang libog. Sumirit ang tamod sa loob ng kanyang pwet. “Ah.. ang sarap mong kumantot. Smooth na smooth.” aniya. pero gusto ko pa sana kaya lang hanggang isa lang ang kaya ko. Nanlambot na ang aking etits at inalis ko na sa pwet niya. Tumungo na ako sa banyo at naglinis.

Naulit din ang nangyari sa amin. Pero nung ako naman ang kakadyot sa kanya, sa sobra talaga ng libog ko, papasok pa lang ang etits ko sa pwet niya ay nilabasan na kaagad ako. Shit! Napalingon si Arnold at nang paalis ito, nagsorry ako sa kanya dahil sa tindi nga ng aking kalibugan at hindi ko natiis. Ok lang daw sa kanya. Minsan naman medyo matagal ang aming pagsasanib ng katawan. Nagtrade kami ng gatas sa aming mga wetpaks! Eow! Hay! Siya sa mga ilang nabiktima ko na pinakamasarap’ at siya ang nagturo sa kin ng umayuda. Sayang umalis ito dahil nabantaan siya ng isang bagong dating na sisiga-siga.

Eto naman ang next-si Dondon. Naging junior staff siya dahil sa tagal na niya doon sa center. Minsan nung may bisita kami, siya ang inatasang magbigay ng testimony tungkol sa kanyang buhay. Ayon sa kanyang testi, pinabayaan siya ng kanyang magulang kaya lumayas siya sa kanila. Sumakay siya ng barkong papuntang Maynila. Sa barkong sinasakyan niya, para mabuhay lamang siya, siya ang nagmamasahe sa kapitan hanggang sa makarating ito sa Maynila. Nakipagsapalaran siya sa Maynila hanggang sa kinuha siya ng DSWD at dinala sa ********* Foundation.

Hay tama na siguro ang istorya ng buhay niya. Minsan isang gabi, nanonood ang mga bata ng TV at nakapatay ang ilaw. Biglang dumating si Dondon at tinawag ako. Sinundan ko siya at tumungo kami sa madilim na dorm. Dumapa siya sa kama at sinabihan ako na masahiin ko siya. Kaya inumpisahan ko sa likod at sa hita. Pagkatapos nun, humarap naman ito sa akin. Sa tiyan naman nitong mabalbon. Nagtataka ako kung bakit naman siya nagpapamasahe diyan. Sa isip ko ay may binabalak ito pero imposible kaya itinuloy ko na lang. Sa pagmamasahe ko sa tiyan niya, nagsalita si Dondon, “Dito naman.” sabay turo naman sa pundilyo ng shorts nito.

Napa-kunot-noo ako pero sumunod na lang ako. As in minasahe ko talaga ang pundilyo ng shorts niya. Naramdaman ko na lang ang tigas na tigas na etits nitong nasa loob pa ng shorts niya. Pinatigil ako sandali at umangat siya ng konti para maibaba ang shorts at underwear nito. Nakalabas na ang mataba’t malaking etits niya. Hay naku! “Jakulin mo…” paangas na sabi nito. Sinunod ko naman siya at yun nga ang aking ginawa. Sarap na sarap hanggang sa katagala’y nilabasan na siya. Sumirit sa mabalahibong tiyan nito ang tamod niya. Nagpasalamat pa ito sa akin dahil gumaan na daw ang pakiramdam niya. Kung sa bagay, nakakatanggal ng stress ang pagjajakol. Sumunod pa yan sa nangyari sa amin at ganoon din ang eksena.

Sabado nang umaga at nanonood din ang mga bata ng TV. Nagdodrawing ako sa dorm sa itaas nang dumating si Dondon. Tumungo siya ng banyo. Hindi ko na inalam kung ano ang ginagawa niya. Mga ilang sandali, tinawag niya ang pangalan ko. “Bakit?” ang tanong ko. “Basta lumapit ka rito.” sabi nito. Lumapit naman ako sa kanya na nasa banyo. Pagkapunta ko dun, nakita ko si Dondon, hubo’t hubad. Kita ko na ang kabuuan ng katawan niya. Matigas na ang burat niya. Hinila niya ako papasok sa banyo at isinara niya ang pinto. Natakot ako sa kanyang ginawa. “Ano ka ba? Mahuhuli tayo nyan eh.” sabi ko. “Hindi yan. Dalian natin nalilibugan na ko.” aniya. “Isubo mo..” Iniisip ko na lang na matatapos naman ito kaya sumunod na lang ako. Sinubo ko na ang pagkalalaki ni Dondon. Napanganga ang bibig ko sa laki at taba nito. Kinakadyot pa niya ang bibig ko at tumingala sa kisame sa sarap na nadarama. Mga ilang subo ay umayaw na ako. Kaya jinakulan ko na lang siya. Maya-maya napaungl si Dondon at lalabasan na siya. Dumistansiya na ako at baka malagyan ng damit ko. Ang daming lumabas na tamod sa kanyang tarugo. Pagkatapos, dali-dali na akong lumabas ng banyo at nag-ayos, sa takot na baka mahuli kami.

Hindi lang itong mga sexual encounters ang naranasan ko sa center kundi mga iilan pa. Yung iba mga edad 16-18. Minsan pa nga may bata trip akong jakulin. Ang edad niya ay 12. shit! Nang nilabasan ako, napunta sa kamay niya ang tamod ko. Nakipaghalikan pa sa akin yun. Ano ba talaga ang nangyari sa akin nang mga panahon na yun? Halos mabaliw ako sa mga iyon. Natapos na lamang yan nang umalis na ako diyan dahil sa nag-iba na ang sistema sa pagdidisiplina sa mga bata. Kaya bumalik na naman ako sa buhay ng layas.

Ano kaya ang pakikipagsapalarang naghihintay kay Ma-El? Pakasubaybayan….Dahil nasa labas na ako, napatambay na ako’t natulog sa Metromart Complex sa Boni-Edsa. Hanggang sa kinupkop ako ng isang bading na nagngangalang Sharon. Pasalamat ako hanggang jakol lang sa akin yun. Hindi niya ako sinuck. Ok lang yun kasi nagpapasalamat ako sa kanya dahil sa kanyang pagmamalasakit sa akin. Pero I hate gays na pa-gurl. Ewan ko ba! Nakita ko kasi ang mga friends nya. Sa lahat ng mga bading, siya ang mabait na nakilala ko.

Minsan nagpaalam ako sa kanya na lumabas. Pinayagan naman ako at tumungo ako sa Shangri-La sa may arcade. Nagsawa ako sa video arcade at nagsimula na akong nag-iikot sa buong Shang. Nakarating ako sa 5th floor at tamang-tama na naiihi na ako kaya dumiretso ako sa CR.

Sa CR may nakita akong lalaking cute kahit may pagka-chubby-type siya. Pero hindi naman masyado mataba. Nagkatitigan tuloy kami pero dumiretso na rin ako sa urinal at umihi. Sumunod pala ito at umihi siya sa kabilang urinal. Tinitignan niya ako pababa. Ako naman medyo nailabas ko ang aking alagang matigas-ihi. Ipinakita rin niya ang sa kanya. Malaki at pinkish ang kulay ng etits niya.

Nang makatapos na ako, nagflush ako at umalis ako sa urinal. Mabagal lang ang aking paglakad para makita niya kung saan ako pupunta. Sumunod naman siya. Kami na lang dalawa ang nasa CR at nag-aayos sa harap ng salamin. Dun na uli inilabas ang kanyang alaga. Ganun din ang sa akin. Hinawakan niya ng bigla ang etits ko at ipinahawak naman niya sa akin ang kanya. Sandali lang yun at baka may pumasok sa CR. Lumabas na lang kami at tumambay muna sa bilugang terrace dun. Nag-usap kami at nagkakilala. Joseph ang name niya. Twenty-five years old, taga-Pasig, at nagwowork sa Laguna.

Sa pag-uusap namin, niyaya niya ako na pumunta sa Quiapo. Kaya pumayag ako at lumabas kami ng mall. Sumakay kami ng jeep papuntang Quiapo. Nang makarating kami sa Quiapo, kumain muna kami sa Greenwich. Mabait pala si Joseph at hindi ko alam kung bakit ang gaan kaagad ng loob niya sa kin samanatalang hindi pa naman kami ganun lubos na kilala. Matapos naming kumain naglilibot muna kami sa Quiapo. Nagtanong ako kung saan kami pupunta. Yun pala tutungo-sa isang motel. Hindi naman ako natakot o nabigla. (hindi ko lang naikwento sa inyo na nadala ako sa motel noon mga ilang beses kaya ganun).

Pumasok kami dun at nagbayad siya. Inihatid kami ng lalaki sa room na uupahan naming at pumasok na kami doon. Pagkapasok namin, umupo muna kami, nagpahinga at nagkwento sandali. Ilang sandali, sinabihan ako ni Joseph na maligo. Tumungo ako ng banyo at naligo.

Nagsasabon pa lang ako nang biglang pumasok si Joseph na nakahubad. Nagulat ako sa nakita. Malaki ang katawan niya kahit may usli ang kanyang tiyan. Malaki rin ang kanyang kargada. Kinuha niya ang sabong hawak ko at siya ang nagtuloy ng pagsasabon sa akin. Ikinuskos niya ang katawan ko at nakaramdam ako ng init. Itinuloy na niya yun pababa sa hita ko’t binti. Itinaas niya ang kamay at ang etits ko naman ang nilinis niya pati na ang pwet ko. Pagkasabon niya, binuhusan ako ng ilang tabong tubig para maalis ang bula sa katawan ko. Natapos na yun at sinabihan ako na siya naman ang sabunin ko. Inuna ko muna ang leeg, katawan at braso nito. Hinuli ko ang kanyang malking kargada, likod at ang pwet. Pinalo ko pa nga ang pwet nito. Inattempt ko pa na tirahin sa pagdikit ng eitits ko sa pwet niya. Pero ayaw niya kasi hindi siya talaga nagpapatira. Ako na lang daw ang titirahin niya pero ayoko rin dahil hindi ko kakayanin ang laki ng etits niya.

Binanlawan ko na siya at pagkatapos bigla niya akong niyapos. Inilapit niya ang mukha niya sa mukha ko. Ang kanyang labi sa labi ko at naghalikan kami. Nag-eskrimihan kami ng dila. Nagsalita siya,”Romansahin mo ako…” Naghalikan uli kami at pagkatapos bumaba na ako’t hinalikan ko ang leeg nito. Dinilaan ko ang magkabilang utong nito. Umungol pa ito nang sinipsip ko pa ang mga ito. Pagkatapos sa tiyan at tagiliran. Lalo siyang nasarapan nang dilaan ko ang tagiliran niya. Bumaba na ako at tumungo sa malaki at pinkish na etits niya. Dinilaan ko ang butas ng ulo nito papunta sa pinakapuno nito.

Isinubo ko nang dahan-dahan ang tarugo nyang malaki. Nangalahati lang ako dahil sa baka maduwal ako. Habang sinusubo ko yun, dinidilaan ko naman ang ulo nito. Sarap na sarap siya. “Ahhhh…” lang ang aking naririnig sa kanya. Pagkatapos, siya naman ang gumawa. Hinalikan niya muli ako pababa sa leeg. Tapos sa dalawang utong kong isinilindro ng kanyang dila at kanyang isinipsip. Napapikit ako at napasabunot ako sa kanya sa magkahalong kiliti at sarap dulot nun. Ibinaba ang dila nito sa magkabilang tagiliran ko’t tiyan. Lalo akong napaulol kaya naibaba ko siya ng pwersa para tsupain ako. “Relax ka lang…” aniya.

Itinuloy niya yun at ako’y napasabunot uli sa kanya. Tuloy-tuloy lang ang kanyang pagtsupa sa akin hanggang sa ” maligo uli tayo at pagkatapos ay dun na lang sa kama natin ituloy.” Matapos maligo ay nagpatuyo kami. Tumungo kami sa kama at dun na namin itutuloy ang eksena. Kung standing position sa banyo kanina, sa kama naman nakahiga ang aming posisyon. Nag-69 pa kami e. pagkatapos, pinahiga ako ni Joseph sa kama. Ibinuka niya ang dalawa kong hita. Nagulat ako at sinabihan ko siya na hwag dahil masakit. Natakot ako sa laki ng etits niya at ipapasok pa sa pwet ko. 6.5” ang laki pero mataba. Kaya inilagay niya sa pagitan ng mga hita ko at yun. Hm…masasarapan kaya siya dun? Kung sa mini-cake, may inipit, meron din pala sa sex. Ah ewan!

Itinaas-baba niya yung etits niya sa dalawang hita ko. Pero nahirapan siya. Kaya nilawayan niya ang etits niya at ang mga hita ko para swak na swak (^_^)! Tuloy-tuloy lang ang ginagawa niya at sa nakikita ko sa mukha niya ay sarap na sarap siya. Habang ginagawa niya yun, napapaungol siya’t mayroon itinanong sa kin na aking ikinagulat.
"Mahal mo ba ako?"
"Ano?"kunwari hindi ko narinig.
"Love mo ba ako?"

Hindi ko lubos maisip kung ano ang sasagutin ko sa kanyang tanong. I was 15 then. Mapaglaro pa nun ang isip ko. Natuto na ako ng ganito…sa sex. Pero ang lahat ng karanasan ko ay ‘just 4 fun’. Pero kung sa pag-ibig sa minamahal ang pinag-uusapan, hindi pa ako handa sa ganun lalo na ang makipag-relasyon. Kung ‘hindi’ naman ang isasagot ko, baka itigil niya ang pagpatong sa akin at umalis. Kaya napa-oo ako. At natuwa ito at napabilis pa ang pagkadyot sa 2 kong hita.

Narinig ko na lang siyang sumigaw “Ah….” Nilabasan na siya at napuna lamang ang katas nito sa kobre-kama. Pagkatapos niya ay ako naman. Ganun din ang ginawa ko sa kanya dahil hindi siya nagpapatira. Kaya inumpisa ko ang pagtaas-baba ng etits ko sa 2 hita niya. Ewan ko ba kung bakit yun ang naisip niya at ginawa namin? (Alam nyo na ang dahilan kaya siguro boring kayo noh?). We’re not into sex at kami ay naging kami! Hindi maipaliwanag. Pag-ibig nga ba?

Simula noon nagiging madalas na ang pagkikita namin. Naging maaalalahanin pa ito. Nagagalit pa nga sa akin yan pag nakita niya ako na may kausap na ibang lalaki. Kumakain kami sa labas at pagkatapos ay nagsesex kami sa motel. Tumagal lamang kami ng mga ilang buwan at siya’y biglang nawala. Sa tuwing pumupunta ako ng Shang sa may 5th floor, inaabangan ko na ang kanyang pagdating pero wala siya. Nalungkot ako at pinalipas ko na lang ang oras sa kakaikot. Masarap din nang may minamahal kung tutuusin pero dahil bata pa ako nun kaya wala pa akong alam kung paano maghandle ng relasyon. (Siguro kung nabasa ito ng luvz ko ngayon, tiyak na magugulat yun). Pero past is past. Atsaka experience is the best teacher di ba? (Sexperience din kaya hindi na kailangan ng sex education hehehe).

Hay naku! Eto pa ang isang sexual encounter na medyo natatakot ako dahil ito naman ay isang pastor. Well napapasimba ako sa isang Christian church nung ako’y nasa ‘center’ pa. Dun ko nakilala si Pastor Al. Pero nang lumabas ako dun, nakita ko na siya na nasa ibang church na naglilingkod. Kanya pala ang bagong church sa may Metromart Complex na tinutuluyan ko. Nakilala pa niya ako.

Minsan, Lunes ng umaga nun, pinapupunta ako ni Pastor sa church. dun kasi siya nag-istay. May ipapagawa daw siya sa akin. Pumunta ako sa church niya. Kumatok ako sa pinto at siya ang nagbukas. Pagkapasok ko, madilim ang loob nito. Ni-lock ni pastor ang pinto. Nagtanong ako kung ano ang kanyang ipapagawa sa akin. Magpapamasahe daw siya sa likod. Kaya naglatag ito, naghubad ng pang-itaas nito at dumapa sa sahig. Umupo ako sa tabi niya at inumpisa ko na ang pamamasahe sa kanyang likod.

Matagal ang pamamasahe ko sa kanyang likod hanggang sa pinatigil ako. Humarap siya at ipinamasahe naman niya ang kanyang mga braso’t kamay. Habang minamasahe ko ang mga iyon, nagsalita siya. Naghubad ito ng pantalon at nakita ko na nakabrief. Yung sa harapan naman daw ang isunod ko.

Nagulat ako pero hindi ako nagpahalata. Nilipat ko na ang kamay ko sa nakabukol sa kanyang brief at minasahe as in minasahe. Pero pinatigil niya ako at tinuruan pa ako kung paano. Nakita ko na jinakulan niya pero hindi niya hinubad ang kanyang brief baka mabigla siguro ako. Kaya yun nga ang ginawa ko.
"Hindi ka ba naasiwa?" tanong niya.
"Hindi naman po" tugon ko.
"O sige bilisan mo na lang."

Binilisan ko ang ‘unintentional’ na pagjakol sa kanya. Nagpaliwanag pa ito na kaya niya ipinagawa yun sa akin ay para matanggal lang daw ang init at stress sa katawan. Kung sa bagay. Patuloy pa rin ako aking ginagawa kay pastor hanggang sa marinig ko si Pastor na nagsalita.

"Ayan na…"

Nakita ko sa brief niya na nilabasan na siya pero bigla siyang umalis at dun sa may table siya nagtanggal ng brief. Hindi ko nakita ang kabuuan ng dahil natatakpan siya ng table. Pagkabihis nito, nagpasalamat sa akin at binigyan ako ng pangmeryenda. Umalis na ako sa church at tumungo ako sa parlor kung saan naroon si Sharon, ang baklang nagkupkop sa akin.Bago ko muna simulan ang kuwento ko at bago pa mangyari ang ikukwento ko sa inyo, nagkaroon kami ng konting problema ni Sharon dahil sa aking pagtira sa kanya kaya naisipan ko na lang umalis kahit alam ko na wala akong pupuntahan. Bumalik na lang ako sa Metromart Complex. Mabuti na lang may nakakita sa akin na kaibigan at nalaman niya ang sitwasyon ko. Sinabi niya sa akin na mayroon sa QC na isang tagong institusyon na hawak ng isang pari. Kaya naisipan kong pumunta at tinanggap naman ako dun.

Dun ako nakapag-aral na uli ako at itinuloy ko na ang high school ko. Well nakapasa naman ako sa PEPT kaya 2nd year high na ako. Tumagal lang ako ng isang taon mahigit doon dahil sa naging problema ng pari sa akin. Kinakailangan niyang kausapin ang nanay ko dahil sa menor de edad pa lang ako nun. 15 years old pa lang ako. Pero failed kaya napilitan akong umalis doon. Dumiskarte na lang ako kung saan ako titira. Mabuti na lang at kilala ako ng mga teachers ko’t classmates. Sa isang gym sa loob ng hospital ako tumira. Tumagal naman ako dun.

Ok, dito ko na sisimulan ang kwento ko tungkol sa dalawang Mike. Bakit kaya dalawang Mike? Kasi may nakilala akong Mike na taga-Pasig at yung isa na taga-Proj. 6.

So uunahin ko na muna ang istorya tungkol kay Mike na taga-Proj.6. well nagkakilala at nagkita kami sa Shangri-la (sa usual place na pinupuntahan ko-sa sa CR sa gilid ng video arcade). Dapat kasi diyan ay may nangyari sa amin subalit hindi namin magawa dahil sa dami ng pumapasok. Sunday kasi nun. May lakad pa that time si Mike kaya ibinigay na lang niya ang cellphone number niya sa akin kahit wala pa akong cell. Sabi niya baka pwede daw akong pumunta sa kanya. Kinabukasan nang hapon.

Lunes ng hapon matapos ang aming computer class, nakiusap ako sa teacher ko na makitext sa cell niya para macontact ko lang si Mike. Nagtext ako kay Mike. Tinext ko kung saan naman kami magkikita. Nagreply ito at ibinigay sa akin ang exact location kung saan kami magkikita. Mabuti na lang at ibinigay na rin niya para matawagan ko siya kung sakaling nakarating na ako. Nagkita na rin kami nang pumunta ako sa lugar na sinabi niya at dinala niya ako sa bahay niya. Ang bahay niya ay nasa isang village. Pagkapunta naming a bahay niya ay pumasok kami. Tinignan ko ang kabuuan ng kanilang sala, kusina atbp. Habang nagmamasid ako sa ganda ng bahay nila, binigyan ako ni Mike ng isang basong tubig. After nun, umakyat na kami sa itaas at tinungo namin ang kuwarto niya. Maganda ang kuwarto niya. May PC, TV, VHS, VCD player at marami pang iba. Napahiga ako kaagad sa kama niya.

"Baka gusto mong manood. Anong gusto mong panoorin?" tanong ni Mike.
"Yung nakakaaliw."sagot ko.

Pagkarinig niya yun, agad na binuksan ang TV at nagulat na lamang ako nang lumitaw sa TV screen ang eksenang M2M. Dalawang lalaking hunky nagkakantutan. Naghubad na si Mike ng damit at sinabihan ako na maghubad din. Wala na kaming itinira. Pinahiga uli ako sa kama at sinimulan niyang dilaan ang dalawang utong ko. Pagkatapos, binaba uli ako niya ang halik papunta sa aking tiyan at tagiliran. Binaba uli niya hanggang sa nakarating na siya sa aking etits. Dinilaan niya iyon at dahan-dahang isinubo. Napatingala ako at tinungo ko pa ng tingin sa pinapanood naming M2M video. Ang eksenang naroon ay ang kartero na nagpapadala ng package sa lalaki. “Here’s your package, sir!” sabi ng kartero. “I don’t need this package. I need you” sabi ng lalaki sabay hawak ng etits ng kartero.

Naghalikan, nagchupaan hanggang sa tirahan. Ang kartero pa ang naging bottom at ekspresyon ng kanyang mukha ay parang kinawawa siya ng hunk na iyon. Pero sarap na sarap at kinakagat niya ang unan. Lalo akong nalibugan at napaangat ang pwet ko. Napakadyot ako sa bibig ni Mike. Sandaling tumigil si Mike sa pagtsutsupa sa akin at sinabihan ako na siya naman ang tsupain ko. Pero tumanggi ako. Hindi ko alam kung anong pumasok sa kokote ko at hindi ko magawa iyon. Kaya sinabi na lang na tirahin ako. Hindi lamang ako kumibo. Kumuha na siya ng lubricant at ipinahid sa etits niya at sa pwet ko. Pero bago niya ipinasok ang etits niya sa pwet ko, yung hintuturo niya muna. “Ahhh…” Pagkatapos ipinasok na rin niya ang etits niya. Shit! Pagkapasok ay bigla na niyang binilisan. Sa aming posisyon ay nakahiga ako at nakabuka ang dalawa kong hita. Well nakailang posisyon ang aming nagawa hanggang sa bumalik uli kami sa kama sa ganoon ding posisyon. Naramdaman ko na lumalaki ang etits niya sa loob ng pwet ko. Malapit na siyang labasan. Mga ilang ulos pa ay sumabog ang katas nito sa loob ng aking pwet.

Pagkatapos niya ay ako naman ang bibira sa kanya pero sandali lang iyon dahil madali lang akong labasan. Sumabog rin ang katas ko sa loob ng kanyang pwet. Nag-ayos na kami habang nagkukwetuhan kami at nanonood pa rin ng M2M movie. Naulit din ang aming tagpuan na nauwi sa sex. At dun na lang natapos yun. Hindi ko na siya matawagan ng mga nagdaang araw dahil naging busy ako sa pag-aaral lalo na’t graduating ako sa high school. (sa kasalukuyan, napadaan ako sa SM West at nakita ko siya sa isang computer café na nag-oopen ng guys4men.com. Napatingin siya sa akin at sumimangot. Hindi na siguro ako natandaan.)

Eto naman ang isang Mike na ikukuwento ko. Galling naman siya ng Pasig. Maliit siya, mga 5’4” ang height, maputi at may pagkakahawig kay Janno Gibbs. Nameet ko lang din siya sa Shangri-la dun din sa CR sa gilid ng video arcade as usual. Sa una pa lang panay ang tingin niya sa akin at ako naman din ay napapatingin din sa kanya. Hindi siya makaporma dahil sa maraming tao ang nasa CR (mga naghihintay ng mahahada). Kaya lumabas na lang ako sa CR at sumunod naman si Mike. Binagalan ko ang aking paglakad para magpaabot sa kanya. Lumingon ako nang siya’y nasa tabi ko na. nagsalita ito. “Wala ka bang ibang alam na place?” tanong niya sa akin. “Sumunod ka sa akin,” sabi ko naman.

Dumistansiya ako sa kanya at tumungo ako sa palabas ng Shang. Tinignan ko siya sa pagsunod sa akin. Sa tabi ng Auntie Anne’s ay may hagdanan papunta sa CR kaya dun kami. Wala naming gaanong umiihi doon pwera na lang kapag may nagbabantay doon ang janitor. So nandoon na kami. Dun ako sa urinal sa may sulok at tumabi naman siya sa kabilang urinal. Ipinakita ko na sa kanya ang etits kong matigas. Walang anu-ano’y hinawakan niya iyon at sinalsal. Sa sarap na dulot ng kanyang malambot na kamay, sinabihan ko siya na tsupain ako.

Tumingin muna siya sa paligid at biglang inilapit ang mukha niya sa etits ko. Ibinuka ang kanyang malambot at mapulang labi at isinubo niya ang etits ko. Dahil quickie lang at baka may pumasok sa CR, pinabilisan ko na siya sa pagtsupa. Sa tunog na nalikha nun ay lalong nakapagpalibog sa akin kaya kinadyot ko ang bibig niya. Hindi nagtagal, napaungol ako’t nagpakawala ng katas. Napunta lahat yun sa bibig niya. “Oh! Shit!” pero dinura niya sa may urinal. Sabi niya sa akin na magpapalabas siya. Subalit sinabi ko na pupunta na lang ako sa may salamin at baka mahuli kami. Buti na lang nang naroon ako sa salamin at may pumasok na tao. Lumingon ako at nakita ko si Mike na nakangiti. Tapos na si Mike pero hindi ko alam kung nakapagpalabas na siya. Hindi na niya daw itinuloy . lumabas na kami sa CR. Humingi ako ng paumanhin sa kanya (kung tututusin gusto ko siyang i-suck pero hindi ko yung ginagawa sa mga ganyang klaseng lugar). Ok lang yun sa kanya. Dun na kami nagkakilala at ibinigay niya ang number niya sa akin. Naghiwalay na rin kami pagkatapos.

Minsan nakitext ako sa teacher ko after ng class. Tinext ko si Mike kung may free time siya. Ok naman at magkikita daw kami sa may Kalayaan Ave. sa may 7-11, mga 3:00 ng hapon. Kaya pumunta na ako dum pagkaalis ko galing school. Nang nandoon ako sa may 7-11 Kalayaan Ave, wala pa siya. Kaya naghintay ako, kahit lumagpas na ng alas-tres. Dumating naman siya. Kagagaling niya sa school at may tinapos lang sila doon. Kaya niyaya niya ako na pumunta ng Cubao. Pagkapunta sa Cubao, kumain kami sa Chowking. Base sa aking obserbasyon, napakatahimik niyang tao. Kain lamang kami ng kain. Hindi ko na matiis ang pagiging tahimik ay nagtanong na ako kung bakit ganoon siya. Well sa tagal daw niya sa Maynila ay iilan pa lamang ang naging kaibigan niya. Isa pa malayo siya sa kanyang pamilya. Nagkuwento pa ito.

Noong nasa probinsya pa siya, nakabuntis siya ng babaing klasmeyt nito. I mean nabuntis niya. Dahill doon, sa galit ng ama ng babae, ay tatangkain siyang patayin. Hindi niya alam ang kanyang gagawin. Kaya naisipan niyang umalis sa kanilang bahay kahit mawalay siya sa kanyang pamilya para lamang sa kanyang kaligtasan. Nakarating siya ng Maynila at nakipagsapalran. Nagtrabaho muna siya at nagrenta ng bedspace. Nang makaipon siya ay nag-aral siya. Nagpapasalamat siya sa mga taong tumulong sa kanya noon.

Ikinuwento pa niya sa akin na may girlfriend siya na isang teacher sa isang university na pinapasukan niya. Tago ang kanilang relasyon dahil alam nyo naman na bawal ang ganyan sa loob ng campus.

Well, natapos ang kuwetuhan namin sabay ang pagkain ay naghanap na kami ng bar at dun kami pumunta. Pinakanta nita ako at uminom kami ng beer. Tahimik na naman kami habang nakikinig sa mga taong kumakanta doon. Tinanong ko naman siya kung bakit ganyan siya. Wala lang daw ganun lang talaga siya. May sinasabi siya pero hindi ko maintindihan dahil sa nasasapawan siya ng lakas ng malakas na videoke. Ang tanging naintindihan ko lamang sa kanya ay yung sinabi niya na gusto niya akong maging kaibigan. Siyempre naman kahit sino naman ay pwedeng makipagkaibigan.

Pagkatapos nun, nag-CR kami pero hindi naulit ang nangyari sa amin katulad ng nasa Shang pa kami. May pumasok ng taong iihi kaya lumabas na lang ako’t sumunod naman siya. Natapos ang inuman naming at lumabas na kami ng bar. Humingi siya ng pasensya sa akin dahil sa naging mood niya. Ok lang sa akin at naintindihan ko naman ang sitwasyon niya. Nagpasalamat siya sa akin at sinamahan ko siya kahit papano. Nasa Aurora na kami at dun na kami naghiwalay.Mga ilang araw pa lang ang lumipas, naisipan ko muling itext si Mike na magkita uli kami pero hindi na niya ako kilala. Nagtext uli ako at nagpakilala sa kanya ang mga nangyari sa amin nang 2 beses na nagkita kami nun pero hindi na siya nagreply. Inisip ko na lang na busy ito sa pag-aaral. Hanggang sa nawala ko ang cell no. niya. Hay naku! Kung mabasa niya ang chapter na ito, ewan ko lang.Mga ilang linggo na lang bago magtapos ng high school, napadaan ako uli sa Shang. Siyempre wala na naman akong magawa at naroon pa rin ako sa video arcade. At kung gusto namang makawala si Manoy ko, saka ako pupunta ng CR.

Doon naman ay may nagkainteres sa akin at nakilala ko. Hmm? Chubs, at may kulay ang buhok. Pangalan niya ay Bong, taga-Mandaluyong. Niyaya niya ako doon sa kanyang apartment. Doon namin ginawa ang paglalaro (hehehe!).

Bago kami maghubad ay nagsalang siya ng VCD. Then ayun na naghubad na kami then pinahiga ako sa sofa. Inumpisahan na niya akong romansahin. Dinilaan niya ang mga utong ko pababa sa aking tumitigas na ari ko. Sinubo niya agad yun. Tinitignan ko siya sa kanyang ginagawa. Nilalaro pa ng kanyang dila ang etits ko pati ang mga itlog nito. Lalo akong nasarapan sa kanya. Sandali lang niya binitin ang pagtsupa sa akin. Tumungo siya ng kwarto. Hindi ko alam at baka may kukunin siya. Mga ilang minuto, lumabas na siyang dala ang unan, sapin, at isang lubricant. Alam ko na ang binabalak nito. Naglatag na siya ng higaan sa lapag. Pagkatapos kinuha niya nag lubricant sat ipinahid sa aking etits.

"Tirahin mo ko." aniya. Naglagay na rin siya ng lubricant sa kanyang pwet para madulas pag ipinasok. Humiga na si Bong at itinaas ang kanyang dalawang hita. Naglagay pa ng dalawang unan sa may puwitan nito para hindi ako mahirapan. Pumuwesto na ako sa harapan niya at itinutok ko na ang aking batutoy sa butas niya. Dahan-dahan kong ipinasok at siya’y napanganga’t napaungol. "Ahhh! Sige umpisahan mo na!" dinahan-dahan ko muna ang pagkadyot sa kanya. Tumatagal, pabilis nang pabilis. "Oh…shit! Tang ina….ang sarap!" sambit nito. Nagiging wild pala siya pag tinitira ito. Kumuha ito ng salamin at yun ang ipinagtataka kung ano ang gagawin niya dun. Itinapat niya yun sa pwet niyang pinapasukan ko ng aking burat. Lalo itong nasarapan nang kanyang makita. Natawa na lang ako sa ginagawa niya.

Itinuloy ko na ang pag-aayuda ko sa kanya hanggang sa nakaramdam ako sa lalabasan na ako. ” Bong…ayan na ko, Ahhhh!” Dumura si Manoy sa loob ng pwet ni Bong. Habang patuloy pa rin ang pagkadyot sa kanya kahit tapos na ko, nagjajakol naman si Bong hanggang sa labasan na rin siya. Tumalsik ang tamod nito sa kanyang tiyan.

Naligo kami at pagkatapos nagbihis kami. Pagkabihis naming, kumain kami ng spaghetti na kanyang niluto habang nanonoog kami ng TV at nagkukwentuhan. Matapos kumain ay nagpasya na akong umalis. Inihatid ako hanggang sa kanto at sumakay na ako ng jeep.

Naulit yan minsan nang magkita uli kami sa Shang. Ganun din ang eksena. Habang nanonood ako ng VCD na M2M, pinagdidilaan niya ang buong katawan ko hanggang sa sinubo niya ang etits ko. Pagkatapos tinigil na naman niya at naglatag sa sahig. Nilagyan ang butas niya’t etits ko ng lubricant. Tumuwad siya at ako nama’y ipinasok ang etits ko sap wet niya. Muli napaungol ito’t napamura. Matagal din ang posisyon namin subalit madaling mangawit si Bong. Kaya tinanggal ko muna ang burat ko sa kanyang butas. Umiba siya ng posisyon. Nakahiga na siya’t nakaangat ang dalawa niyang hita. Nilagyan niya ng 2 unan para hindi ako mahirapan sa pagkantot sa kanya.

Muli, ipinasok ko ang aking etits sa pwet niya. Sa pagkakadyot ko, umiindayog pa ako’t biglang diin ang etits ko sa kaloob-looban ng pwet niya. Kita ko sa ekspresyon ng mukha niya na sarap na sarap siya. Nagmumura na naman siya. Eto na naman ang part na ikinatutuwa ko- ang pagkuha ng salamin at itinapat ito sa pwet niya. Na-elya siya sa kanyang ginawa. Sinabihan ko na siya na magsalsal na siya dahil malapit na ako at sabay kaming magpalabas. Mga ilang sandali, sabay na kaming nilabasan. Nagpahinga muna kami habang tinatapos namin ang palabas. Pagkatapos ng palabas, tinanggal na ni Bong ang VCD sa player habang ako’y nauna ng maligo. Sumunod na rin siya sa pagligo. Nagbihis na kami’t kumain. Pauwi na sana ako nang bigla niya akong pinigilan. Binigyan niya ako ng ilang pirasong mga damit pang-alis dahil sa itsura ko daw baduy. Hay naku! Pero pasalamat ako sa kanya at may pagka-fashion-minded itong si Bong. Umalis ako sa bahay niya dala ang damit na ibinigay sa akin.

Lumipas ang ilang araw, tuwing ako’y naboboring dumadaan ako sa Ever sa may Recto(dating Ever). Doon siyempre maraming bi’s and gays sa lugar na yun. Grabe dahil sa pagpunta ko dun(hindi naman palagi) ay hindi maiiwasan magpakawala ng milky goodness galing sa aking Bibbo hotdog. Merong matakaw meron naman estudyante, bruskong bi, pakimi pero walang hiya. Lahat na yata ng mga klaseng tao nandito na. talaga naman sa lugar na iyon at hindi lang iyong place na nagkaroon ng maraming kababalaghan. Nakadiscover rin ako ng mga iilan na walang katao-tao sa CR’s ng buildings at tandems. Pero sa mga nangyari sa akin dun ang pipiliin kong da-baet dun ay yun sa janitor. Well here’s the story:

Noong dati pa ang Ever noon bago ang ‘strikes’, renovations, atbp., may isang video arcade dun sa 2nd fllor malapit sa mga cellphone repairs & accessories. Sa video arcade na yun ay may CR dun. Kahit maliit ang CR dun nakakagawa pa ng mga risky sex kahit BJ kahit na may pinto pa ito. Kaya instead na-amused ako sa mga bagong games sa video arcade, mas naengganyo ako sa mga taong namemeet ko at nakakatikim sa akin sa CR doon. Shit! What a sinful world we live in. Bakit ganito na lang lagi ang buhay ko sa isip isip ko nun. Well hapon iyon, umihi ako. Pinapatagal ko nang sadya dahil baka may pumasok at kung interesado niya ako ay magpapalabas na may itsura. Type din niya akong susuhin ang aking Bibbo hotdog kaya lang may kumontra. Dumating ang janitor. Kaya lumabas kaagad ang lalaki. Tingin nang tingin sa kin ang janitor. Medyo iba ang titig niya. Hindi ko alam kung ano ang nasa isip niya. Siguro kasi palagi na lang niya akong nakikita sa arcade at kadalasa’y natitiyempuhan ako sa CR. Umalis na rin ako at pagkalingo’y nakita ko siyang naglilinis na sa CR.

Another hapon, tumambay ako uli sa video arcade. Nag-CR ako at ilang tao ang nakita kong naroon sa loob. Pila-pila sila sa dalawang urinal at isang cubicle. Nagkatitigan pa ang dalawang laalki sa harap ng salamin na animo’y nagkagustuhan pa. natuwa lang ako. May mga umalis, mayroon naman dumating at mayroon namang nanatili. Gusto ko sanang umihi pero inaantay ko na umalis ang iba para konti na lang ang matira. Subalit dahil sa sinasadya na tumagal ang iba sa CR dahil sa TL sila, dumating ang janitor-ang janitor na panghapon. Nagsi-alisan ang iba at ako nama’y pumunta sa isang urinal upang makaihi. Napansin ko na lang na tahimik at paglingon ko’y dalawa na lamang kami ng janitor sa CR.

Pagkatapos kong umihi, tumungo ako sa tapat ng salamin upang mag-ayos. Tumitingin lang sa akin ang janitor. Iba na naman ang titig niya. May naglalaro sa isip ko at may nabuo akong balak. Kumambyo ako sa salamin at tinignan ko siya. Kita ko ang kanyang pagtingin niya sa aking ginawa. Inilabas ko ang aking tumitigas na burat ko. Pero natauhan na lang ako na janitor ang kasama ko sa CR. Hindi ko napansin iyon. Naisip ko na baka umalis iyon at magsumbong sa guard. Kaya ibabalik ko sana ang etits ko sa shorts ko pero mabilis ang kanyang kamay at hinawakan niya bigla iyon.

"Ah…" nagulat ako at nagustuhan din pala niya ang ginawa ko. Binitawan niya ang etits ko at sinabi niya na maglilinis muna siya. Hintayin ko daw siya sa itaas. May CR daw doon nakahilera daw iyon sa mga KTV rooms at walang gaanong tao. Sumunod ako sa kanyang sinabi at lumabas ako ng arcade para umakyat at tumungo sa lugar na binanggit niya.

Sa pagpasok ko sa CR, tama ang sinabi niya, wala ngang gaanong tao. Nag-ayos muna ako ng sarili. Maya-maya’y dumating na ang janitor. Pagkakita ko sa kanya at tumungo ako sa pinakadulong cubicle at dun ko inilabas ang malambot na utin ko. Sinalsal ko ito para tumigas. Sumunod na rin ang janitor at nakita niya ang ginagawa ko. Hinawakan niya ang burat ko at tumigas ito. Sinalsal niya ito. Nagsalita ako at sinabi sa kanya na isubo niya ang aking burat. Nagmasid muna siya sa paligid at baka may pumasok. Wala naman kaya lumuhod ito at isinubo niya ang aking burat. Napatingala ako sa sarap. Malamabot ang kanyang labi kaya iyon ang nagdulot ng kakaibang sensayon sa buong katawan ko. Napakadyot ako sa bibig nito dahil sa isip ko na baka madatnan kami dito. Binilisan na naming. Nagsasalpukan ang mukha niya at ang puson ko sa bilis ng pagkadyot sa bibig niya. Tuluy-tuloy din ang kanyang pag-urong-sulong ng ulo niya sa etits ko. Sandali na lang at nararamdaman ko na malapit na akong labasan. Hinawakan ko ang ulo niya sumirit ang tamod ko sa loob ng kanyang bibib.

Nang matapos na ay hinugot ko na ang etits ko sa bibig niya at naglinis ako sa cubicle. Samantalang siya ay tumungo sa lababo. Pagkatapos kong malinis ay lumabas ako ng cubicle. Wala na ang janitor sa CR. Tumungo ako sa lababo na may salamin at nag-ayos ako ng sarili. Lumipas ang ilang araw ay hindi ko na nakita ang janitor sa mall. Malamang lumipat na ito sa ibang lugar .Noong buwan ng Abril 200*, nakagraduate na ako. Naging valedictorian pa ako sa school na yun at nung commencement exercise program ay naghanda ako ng isang valedictory speech ko na naging inspirasyon sa mga guro at kaklase ko. Natapos na ang program….ano pa kaya ang mangyayari sa kin after graduation? Tignan natin!Noong buwan ng Abril 200*, nakagraduate na ako. Naging valedictorian pa ako sa school na yun at nung commencement exercise program ay naghanda ako ng isang valedictory speech ko na naging inspirasyon sa mga guro at kaklase ko. Natapos na ang program niyaya kami ng kaklase ko na makipagcelebrate sa kanilang bahay. Hindi pinayagan ang ibang mga kaklase ko kahit ilang mga guro ay hindi makakadalo dahil sa pagod sa pag-aasikaso sa program namin.

Ako na lang ang dumalo sa bahay nila. Hapon ako nang naroon ako sa kanila. Tulog pa ang kaklase ko at nasa kwarto niya. Siya nga pala ang name ng classmate ko na iyon ay si Chie. Habang naghihintay ako ay pinakain na lang ako ng kanyang nanay. Pinanood pa ako ng TV. Alas tres na ng nagising si Chie. Kumain siya at inaya niya akong kumain kaya sinamahan ko na siya. Marami ang inihandang pagkain ang nasa lamesa kaya tiba-tiba ako dun. Nagkuwentuhan pa kami. Alas singko at nagsidating ang mga katropa ni Chie. Nagdala sila ng isang case ng Red Horse beer. Naglabas ng pagkaing pampulutan si Chie at ako nama’y sa baso. Nag-iinuman na kami hanggang sa umabot kami ng gabi. Nagkantahan pa kami sa videoke. Matapos na ang aming kasiyahan, nagsiuwi ang mga bisita ni Chie. Uuwi rin sana ako kaya lang hindi ako pinauwi ni Chie.

Lasing ako at apat na bote ang nainom ko. Kaya sa kanila ako natulog. Pumuwesto ako sa kama ng kapatid niya sa kwarto sa ibaba. Si Chie naman ay umakyat na sa itaas at doon natulog sa kwarto niya. Ang kapatid naman niya’y sa sala natulog at nanonood pa ng TV. Nakapatay na nun ang ilaw. Madilim ang paligid sa kwartong pinagtutulugan ko ay walang pinto. Kurtina lang. Dahil sa electric fan na umiikot na abot sa kurtina, tumataas ang kurtina at nakikita ko ang TV at ang kapatid ni Chie na nakahiga sa lapag. Napansin ko ang kapatid niya na nakapasok ang kamay niya sa loob ng kanyang shorts na animo’y kinakamot. Maya-maya pinatay niya ang TV. Tanging ilaw sa labas ang umaaninag sa kanya dahil sa bintanang salamin.

Inobserbahan ko ang ginagawa niya. Nakita ko na nagjajakol siya. Malibog pala ang kapatid ng kaklase ko. Tinamaan din ako ng libog at tumayo ako sa kama. Lumabas ako ng kuwarto at nagulat siya nang gumawa ako ng tunog. Kunwari nagtatanong ako kung saan ang CR. Imbes na babalik ako sa kwarto ay sa sofa ako humiga kung saan ako malapit sa kinaroroonan ng kapatid ni Chie. Nagulat uli siya at pumunta na lang siya sa kuwartong tutulugan ko dapat. Nakakainis talaga sa isip ko.

Hindi na ako nakatiis at malamang nagsasalsal na ito dun. Binalikan ko ang kuwarto at umupo sa kama kung saan siya nakahiga na kunwari’y may hinahanap ako. Ang mukha ko ay ilang pulgada lang ang layo sa ibabang bahagi ng katawan niya. Nagulat ako at nagsalita siya. Gising pala ito. “Ito ba ang hinahanap mo?” sabay baba ng shorts at brief nito at lumantad sa akin ang kanyang etits. Nagulat lalo ako pero natuwa ako. “Tsupain mo ako…” para akong nahypnotize sa sinabi niya at sinunod ko yun. Dahan-dahan kong isinubo ang kanyang etits . pagkasubo ko, nilalaro ko pa ng dila ko ang ulo nito hanggang sa pinakapuno nito. Dinilaan ko na rin ang mga itlog nito.”Ah..shit…tsupain mo na….bilisan mo na baka dumating si kuya.” Ok, binilisan ko na nga at baka nga maabutan kami ng kuya niya-ang kuya nila ni Chie. Mangawit man ang aking panga’t batok, tuluy-tuloy lang ang aking pagtsupa malabas lamang ang kanyang milky goodness.

"Ah….ayan na….ahhh…" napunta sa bibig ko ang tamod at ang iba naman ay naawas sa etits nito. Sumirit pa uli ito ng tamod at napunta iyon sa mukha ko. Mabuti na lang at may panyo ako. Pinunasan ko ang mukha ko’t pati na rin ang etits niya. "bakla ka pala" sabi nito at pinaalis ako sa kwarto niya. Tumungo ako sa sofa at humiga nang hindi ko magawang maghilamos ng mukha.

Kinabukasan maaga ako nagising at naroon ang nanay at ang ate ni Chie na nagkukuwentuhan habang nag-aalmusal. Nag-ayos ako ng sarili at nagpaalam ako sa kanila. Pero pinakain nila muna ako. Pagkakain, nagpaalam uli ako sa kanila at nagbilin ako kay Chie na aalis ako.

- W A K A S -


PAG UWE

Well aq nga pala si pj not my real name
medjo complicated kasi nhhya aq ishare pero napag desisyonan q na na ishare para makakuha ng advice

this story happened this year lang mahilig kasi ako sa mga aura aura lam yan ng mga frends ko hahaha

pag closing kasi ako nakakuwi na ako ng mga 12mn na so medjo gabi na para sa akin that time kasi nd ako sanay mag pagabi sa daanan well wala ako magagawa kais nga naman job q
to diba!!

pag umuuwi q ng gabi nag special nq never na ako nag oordinary kasi yoko ng mahglakad ng bongga hahaha

then one time pagg uwe ko medjo masama ang panahon naulan kaya naman nahirapan ako maghanap ng sasakyan pero biglang may dumating ayun hulog na langit para sa akin hahaah

den tanong q sa driver
ako: kua special po
driver:san
-then sinabi q yun place ng uuwian ko tas sabi nya sakay na!!
(akala ko super ferry ehh hahha)
tas habang nasa biyahe na kmi bigla ako tinanong ng driver everyday ba gantong oras uwi mo hala bigla nq kinabahan kasi ba naman iakw tanungin ng ganun diba
tas sabi ko ndi po minsan lang bakit po??
sabi nya wala lan…
ah okay bigla kumalma ang pakiramdam ko!

tas nung malapit na kami biglang sabi nya kaw lang ba umuuwi jan sa inyo sabi ko nd po kasama q parents ko sabi nya ahhhh!!

nag tanong ako sa knya ung sn sya umuuwi den yun biglang sagot sya sken
tas nung malapit na kami napapnsin q na himas sya ng himas sa alaga nya !!
halaka ako medjo kinkabahan na ako nd ko alam kung bakit ko natanong na
kuya anong ginagaa nyan pag lamig::
driver:ako minsan ng sasarili ko!!
wow sabay hawak sa alaga nya medjo nakuha ko na yung gusto ni kua kaya ayun
nung nasa amin na medjo madilim kasi bigla nyang inistop yng sasakyan sabay sabi ko kua dun pa po ako sa dulo sbi nya saglit lang naiipit na ksai tas bigla syang nag kambyo at napansin ko antigas na ng alaga ni kua welll alam na!!

umandar na naman ang kalibugan ko that time kaya ayun pina stop ko kung sasakyan sa gitna ng kadiliman
me: kua stop mu nga jan
driver:kala q ba sa dulo pa yung inyo aa
me:kasi nilalamig ako ee parang ansarap mag painit
driver:ako nga kanina ko pa gusto ee
me:sana sinabi mu kaagad diba
driver:malay ko ba na nalilibugan kana
me:tama ka nga naman

tapos ayun nag simula na kami
una pinahimas nya mun sa akin yun alaga nya tas sabay amoy
wow sarap ng amoy lalaking lalaki
haha den ayun nilabas ko ang kabuuan ng kanyang alaga tas sabay sal sal ko sa kanya
ang loko tiinitignan q may papikit pikit pa ang poota halatang nasasarapan sya
tas maya mya binaba ko yung shorts nya kita ko na ang kanyang dalawang itlog tas ayun dinilaan ko ng bongga at wala ako ibang narinig sa kanya kun di AHHHHHHHH oHHHHHHHH ang sarap CCCGGGGGEEEE paaa

edi mas lalo kong ginalingan performance ko dinilaan ko ng ng bongga sup -sup dito sup -sup doon AHHHHHHH ANG SARAP mong CHUMUPA AHHHHHHHHHHH

cge pa!! AHHHHHHHHHHHHHHHHHHHh

maya maya nag iba an ihip na hangin hinalikan nya ako sa leeg sa labi
tas dinede nya ang dede q POOOTTTAAHHH an sarap ng pakiramdam aa
parang nasa langit ako nung time na yun aa!!
tas tinanong nya ako
nag papatira kaba
sabo ko nd q pa natry ee
masakit at yun
ats ayun sabi nya sa skin try daw namen
den yun nga hinubad nya pants ko
tas nilagyan nya ng laway ng yung pwet ko
tas naramdaman q na madulas na tas bigla nyang tinaas yung paa ko
tas pinasok nya dahan dahn anskit na masarap ang pakiramdam aa

tas pabilis na pabilis an pag indak nya sken tas maya,mya

hinawakan nya alaga ko tas sinlsal nya
mas lalo akong nataranta nd q maintindinahn yung pakiramdam ahh
OOOOOOOOOOOOOOHHHHHHHHHHHHHHHH
AHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHH
saSARAPPPPPPPPPPPPPPPPPPPPPPPPPP


tas maya maya sabi nya
malpit na ako
ako din sbi ko

tas yun din iin nya ng bongga yun alaga nya sa butas ko

tas nilabasan xa!!

pagod na pagod kami parehokahit wala ako ginawa dat tym!!

tas bigla kaming nag ayos sabay hatid smen na parang walng nangyare

nung pababa na ako at palakad papunta smen bigla nya ako tinawag
ui nexttime ulit maa


ayun sarap



hanggang sa paguwe q nd q makalimutan yun nangyare!!


- W A K A S -


MALAYO PA ANG UMAGA

“Sir, dyan na lang po ako sa may kanto.” ang paalam ni William sa kasakay niya sa taxi ng papalapit na ang taxi sa isang kanto sa may Cubao.


“Dito ka na lang ba William? Hindi na ba kita ihahatid sa mas malapit na sakayan papunta sa Marikina?” ang tanong ng lalaking kasama ni William sa taxi.


“Okey na po ako dito. Madami na pong dumadaan na jeep papunta sa Marikina. Pagbaba ko naman po sa jeep ay lalakarin ko na lang ang bahay namin.” ang naging tugon ni William.


Bago pa bumaba si William ay inabot ng lalaking kasama nya sa taxi ang dalawang libong piso.


“Okey na ba yan?” ang tanong ng lalaki kay William.


“Sobra na nga po ito eh. Hindi naman kayo nagpa-extra service.” ang tugon naman ni William.


“Medyo late na kasi eh. At solve na rin ako sa masahe mo. Muntik na nga ako makatulog sa sarap ng masahe mo. Sige next time na lang. Text na lang kita kung kailan.” ang nasabi naman ng lalaki kay William.


“Sige po sir. Salamat. Ingat po sa pag-uwi.” tuluyang ng bumaba ng taxi si William.


Alas-tres na ng madaling araw ng mga oras na iyon ng bumaba si William mula sa taxi. Natapos na naman ang isang gabing pagbebenta ng laman ni William sa pamamagitan ng pagmamasahe at pagbibigay ng tinatawag nilang “extra service”. Nakadalawang kliyente din si William ng gabing iyon. Sa edad niyang 28 ay halos isang dekada na rin siya sa gawaing iyon. Kabisado na niya ang kalakaran sa trabaho niyang iyon. Sa tuwing matatapos ang gabing paghahanapbuhay ni William ay lagi niyang tinatanong sa kanyang sarili kung hanggang kailan siya magbebenta ng kanyang katawan.


“Boss, Marikina.” ang sabi ng tsuper ng jeep na tumigil sa kanyang harapan na pumukaw sa kanyang pagmumuni-muni.


Sumakay si William sa jeep at iniabot ang kanyang bayad.


“Sa Poblacion lang po.” ang sabi ni William sa driver.


Umusad ang jeep patungong Marikina. Paminsan-minsan ay humihinto ito upang tanungin ang mga nag-aabang kung sasakay sila.


Si William ay hindi rin naiiba sa driver ng jeep na kanyang sinakyan. Walang pinipiling pasahero ang tsuper ng jeep. Ang mahalaga ay may pamabayad ito ng kanyang pamasahe saan man ito tutungo. Si William ay ganoon din. Sa edad niyang iyon ay hindi na niya kailangan pang mamili ng kliyente. Ang mahalaga ay may pampayad sa kanya. Marami ng bagong sibol na masahista at callboy ang naglipana sa syudad. Mas bata at mas makisig pa kay William. Kaya naman kung may tatawag o magtetext sa kanya ay magseserbisyo agad siya sa mga nangangailang ng panandaliang ligaya.


“Mama, para na lang sa tabi.” ang biglang pagpara ni William ng mapansin na niyang nasa tapat na siya ng kanto na papasok sa kanilang bahay.


Bumaba si William sa jeep at nagsimulang maglakad. Sa kanyang paglakad ay nasalubong niya ang ilang kabataan na tila kilala na siya.


“Callboy……… Callboy……..” ang sigaw ng isa sa mga kabataang nasalubong ni William.


Hindi na iyon inalintana ni William. Sanay na siya sa mga ganoong tawag. Lalaking pokpok, masahista, callboy at kung anu-ano pa. Manhid na siya sa pangungutya ng karamihan sa kanyang tanging alam na trabaho. Kahit high school ay hindi nakapagtapos si William. Kahit anong pursige niyang maghanap ng ibang trabaho ay wala din itong magandang kinahahantungan. Sa paglalakad niya papauwi sa kanilang bahay ay nanumbalik sa kanya ang buhay niya sa probinsya.


“William, umaga na. Gising ka na. Isuga mo na ang mga kalabaw.” ang mga salitang gumising sa kahimbingan ng tulog ni William.


“Ate naman, madilim pa ah.” ang tugon ni William ng makita ang labas ng bintana na madilim pa.


“Aba! Tila ayaw mong magtrabaho ah. Gusto mo na lang ba humilata dyan ng buong maghapon. Alas kwatro na ho ng umaga. Pagkatapos mo sa mga kalabaw ay mag-igib ka na ng tubig natin.” ang galit na nasabi sa kanya ng kanyang ate.


Walang nagawa si Willian kundi sundin ang kanyang ate. Bumangon si William at iniligpit ang pinaghigaan. Matapos makapagmumog at makapaghilamos ay inasikaso na niya ang pagsuga ng mga kalabaw ng kayang kuya sa madamong parte ng kabukiran. Matapos maisuga ang mga alagang kalabaw ay muli siyang bumalik sa kanilang tirahan upang sundin na naman ang isa pang ipinag-uutos ng kanyang ate.


“Maiwan ka muna dito. Ihahatid ko lang sa kabayanan itong mga sitaw na naani natin kahapon. Isasama ko na rin itong pamangkin mo para mabili ko na rin ng damit na gagamitin nya sa school. Punuin mo ang mga drum. Maglalaba ako pagdating ko.” ang bilin ng ate ni William ng masalubong niya itong karay-karay ang walong taong gulang na pamangkin.


Asawa ng Kuya Wilbert ni William ang kanyang Ate Belinda. Pinakamatandang kapatid ni William si Wilbert na medyo maagang napangasawa ang kanyang Ate Belinda. Limang magkakapatid sina William at si William na ang pinaka-bunso. Halos isang taon na si William sa kanyang Kuya Wilbert na nangakong pag-aaralin siya sa high school kaya inihabilin siya ng kanyang ina dito. Sa layo kasi ng bahay nina William sa eskwelahan ay hindi na kakayanin ng kanyang ina sa pang-araw-araw nitong pamasahe papasok. Idagdag mo pa ang mga iba pang gastusin sa school kahit libre pa ang matrikula dito. Subalit hanggang sa mga araw na iyon ay hindi pa rin nakakapasok muli si William sa school.


Third year high school na sana siya. Subalit mahigit na rin tatlong taon ang nakakaraan ng matigil na siya sa pag-aaral dahil sa hirap ng kanilang buhay. Naghihintay pa rin siya sa katuparan ng pangako ng kanyang Kuya Wilbert na mabalik siya sa eskwelahan na di hamak na ilang minutong lakaran lamang at mararating na niya ito mula sa bahay ng kanyang Kuya Wilbert. Ayaw na niyang magalit pa ang kanyang Kuya Wilbert sa kanya kaya naman hindi na niya ito kinukulit kung kailan siya muli pag-aaralin. Hinihintay nya na lamang na magkusa itong magsabi sa kanya kung kailan.


Matapos niyang mapuno ng tubig ang mga drum sa kanilang palikuran ay naisipan na rin niyang maligo hindi sa loob ng kanilang palikuran kundi sa poso ng tubig na di kalayuan sa likuran ng bahay ng kanyang kuya. Malayo pa ang pinakamalapit na kapit-bahay nila. Medyo madilim pa ang kapaligiran. Kaya naman naisipan niyang maligo ng hubo’t hubad.


Matapos niyang mapuno ng tubig ang dala-dala niyang balde at agad na niyang hinubad ang lahat ng kanyang saplot. Nagsimula siyang magbuhos ng tubig na tila di na alintana na may makakakita sa kanya sa ayos niyang iyon. Kinuha ang dala-dalang sabon at nagsimulang magsabon ng sarili. Sinimulan niyang sabunin ang kanyang dibdib na sa edad niya labing-pito ay kakikitaan na iyon ng kakisigan bunga ng mabibigat na trabaho na naranasan niya.


Sumunod na sinabon niya ang kanyang likuran bago binalikan ang kanyang tiyan. Sa pusod niya ay mayroon ng manipis na buhok. Ilang haplos din ng pagsabon niya sa kanyang pusod ang kanyang ginawa. Daha-dahan bumaba ang kanyang palad na may tahan ng sabon.


Hanggang sa marating ng sabon ang kanyang tarugo. Makailang ulit niyang ipinahid ang tahan-tahan niyang sabon sa kanyang pagkalalaki bago niya isinunod na sabunin ang kanyang puwet. Sumunod na kanayng sinabon ang kanyang mga paa at talampakan. Nang matapos siya sa kanyang mga paa ay binalikan niya ang kanyang mukha at buhok. Sinabon muna niya ang mga ito bago siya nagsimula muling magbuhos ng tubig. Sunud-sunod ang pagbuhos niya ng tubig na paminsan-minsan ay nakakaramdam siya ng lamig dulot na rin ng ihip ng hangin.


Upang masigurado na wala ng natitirang sabon sa kanyan katawan ay muli niyang pinagapang ang kanyang mga palad. Nang mapadaan ang kanan niyang palad sa kanyang tarugo ay nagtagal ito sa pagsalat kung may madulas pang sabon sa parteng katawan na iyon ni William. Bigla na lamang nagustuhan ni William ang pamamalagi ng palad niya doon. Nagsimulang mag-react ang kanyang tarugo. Unti-unti itong nabuhay. Simula na iyon ng pagpapaligaya sa sarili ni William. Sinalsal niya ng sinalsal ang kanyang titi hanggang sa tumigas ito ng tuluyan.


Halos pitong pulgada ang tarugo ni William kung ito’y singtigas na ng bakal. Upang mapadulas pa ang kanyang mga palad ay muli niyang hinawakan ang sabon. Naging abala ang kanyang kanang kamay sa pagsalsal ng kanyang tarugo. Samantalang ang kaliwang kamay ay panay himas at pisil sa kanyang bayag.


Makalipas ang ilang minuto ay napatingkayad si William. Biglang sumirit ang katas mula sa kayang galit na galit na tarugo. Matagal-tagal na rin ng huli siyang nagpalabas. Kaya naman napakaraming katas ang pinakawalan ni William ng umagang iyon. Matapos makapagpalabas ay napansin na ni William na lumiliwanag na ang kapaligiran. Dali-dali niyang tinapos ang paliligo. Hubo’t hubad pa rin siyang humakbang patungo sa tinitirahan bahay. Sa bawat paghakbang niya ay nakikisabay ang kanyang tarugo sa pagwagayway na tila tuwang-tuwa sa nagawang pagbuga ng tinatagong katas.


Nakapaglinis na siya ng bahay at bakuran ng dumating ang kanyang Kuya Wilbert.


“Ang Ate Belinda mo?” ang tanong ng kayang kuya.


“Kasama kuya si Mariel. Dinala yung mga sitaw sa palengke. Namili na din yata sila ng damit ni Mariel para sa programa nila sa school.” ang tugon ni William.


“May naluto na ba dyan?” ang sumunod na tanong ng kanyang kuya.


“Opo kuya. Nakaprito na ng isda at nakapag-saing na rin ng kanin si ate bago umalis. Nakita ko kuya yung mga talbos ng kamote dyan sa may likuran kaya niluto ko na rin kuya.” ang tugon naman ni William.


“Sige maghain ka na. Kumain ka na ba?” ang utos at tanong ng kanyang kuya.


“Hindi pa kuya. Katatapos ko lang magwalis ng bakuran.” ang tugon naman ni William.


“O sige sabay na tayong kumain. Heto pala ang pera mo. Medyo mataas ang kuha ng palay kanina kaya ayos naman ang benta ko. Huwag mo ng sasabihin sa ate mo na binigyan kita ng pera.” ang sabi naman ng kayang kuya.


“Oo kuya. Salamat.” ang tanging naisagot ni William sabay abot ng isang daang piso mula sa kanyang kuya.


Matapos makapag-almusal ang magkuya ay sya namang pagdating ng mag-ina.


“Mataas ba kuha sa mga sitaw mo?” ang tanong ni Wilbert sa kanyang asawa.


“Hindi gaano. Madami ang naglako ngayon ng sitaw. Madami yatang ani sa kabilang baryo.
Pero kinuha pa rin ni Aling Tesa, yung bagsakan ko ng mga gulay natin.” ang tugon naman ng asawa ni Wilbert.


“Ano na naman ba ang binili mo sa anak mo? Sabi ko naman sa iyo na huwag mo ng pasasalihin sa mga programa dyan sa paaralan ng anak mo. Gastos lang yan.” ang tanong ni Wilbert kay Belinda ng makita niya ang anak na si Mariel na tahan-tahan ang bago nitong damit.


“Ikaw naman. Minsan lang naman yan. Magagamit din naman niya sa lakaran yan.” ang pagtatangol ni Belinda sa ginawang pagbili ng damit ng anak.


“Ilang buwan lang hindi na yan kasya sa anak mo. Eh kung sinusundan na ba natin iyan. Eh di may sasalo ng mga nalakihan niyang gamit.” ang nabanggit naman ni Wilbert.


“Tumigil ka nga dyan. Iisa pa nga lang, hirap na tayong magpalaki.” ang nabanggit naman ni Belinda.


Ganoon mag-usap ang mag-asawang Wilbert at Belinda na palaging natutunghayan ni William. Madalas ay sinisita ni Wilbert ang asawa sa mga desisyon nito. Subalit kaunting paliwag lang ni Belinda ay sumasangayon na ang kanyang asawa.
Malinaw na nanumbalik sa alaala ni William ang isang karaniwang araw na iyon sa kanyang buhay sa pamamahay ng kanyang Kuya Wilbert. Nabaling muli sa kasalukuyan ang kanyang iniisip ng madaan siya sa tapat ng panaderya. Lagi niya kasing ibinibili ng bagong lutong pandesal ang kanyang nanay na kasama na niya sa inuupahang bahay. Bibili din siya ng paboritong tinapay ng kanyang tatlong taong gulang na anak.

“Mukhang masaya ka ngayon ah.” ang bungad ng kanyang nanay ng pagbuksan siya ng pintuan ng kanilang inuupahang bahay.

“Medyo po inay. Heto po pala ang pera nyo pamalengke mamaya.” ang nasabi naman ni William sabay abot ng isang libong piso sa kanyang nanay.

“Ibibili ko na rin ng gatas si Karen. Baka hanggang ngayon na lang kasi ang gatas nya.” ang nabanggit naman ng kanyang nanay.

“Ganoon po ba inay. Heto pa po yung isang libo. Bili na kayo ng mas malaking lata. Para tumagal-tagal naman kay Karen.” ang dugtong naman ni William.

“Ipagtitimpla muna kita ng kape. Tamang-tama sa dala mong pandesal.” ang alok naman ng kanyang nanay.

“Sige po. Magbibihis lang po ako.” ang tugon naman ni William.

“Dahan-dahan ka lang sa kwarto. Baka magising si Karen.” ang pakiusap ng kanyang nanay sa pagpasok niya sa kanilang silid.

Ganito ang madalas na eksena sa tirahan nina William. Asikasong-asikaso siya ng kanyang ina na tanging kasama niya sa pag-aalaga ng kanyang anak. Si Karen ay naging anak ni William sa kinasama niya ng mahigit sa dalawang taon. Matapos nilang maghiwalay ay naiwan sa kanya ang responsibilidad sa pagpapalaki kay Karen.

Matapos makapag-almusal si William ay tinabihan na ang kanyang anak na mahimbing pa rin sa pagtulog. Madalas ay sa hapon na nagigising si William. Napapaaga lang ang kanyang gising kung may makulit na tumatawag sa kanya na pakay ang pagkuha sa kanyang serbisyo. Sa paggising niya sa hapon ay nilalaro niya ang kanyang anak na tanging umuubos ng kanyang oras habang kasagsagan pa ng pagsikat ng araw. Minsan din ay may nagyaya sa kanyang mga bagong kaibigan sa kanilang lugar na maglaro ng basketball. Nang hapon na iyon na walang nag-alok sa kanya na maglaro ng basketball ay naalaala niya nang minsang masama-sama sila ng kanyang barkada sa paborito nilang hang-out noong nasa poder pa sya ng kanyang Kuya Wilbert.

Isang hapon na pinayagan siyang makalakwatsa ng kanyang Kuya Wilbert ay nagpunta siya sa isa nitong kabarkada, si Rolando. Ka-edad niya si Rolando na naging kaibigan niya simula ng lumipat siya sa poder ng kanyang Kuya Wilbert. Kasalukuyang nagkwekwentuhan silang magkaibigan sa ilalamin ng puno sa tabi ng bahay nina Rolando nang duamting ang isa pa nilang barkada, si Anton, na may dala-dalang bagay na nakabalot ng dyaryo.

“Mga ‘tol, nakadelihensya ako ng gin sa tindahan namin. Inom naman tayo.” ang alok ni Anton sa mga kaibigan at bahagya niyang ipinakita laman ng dyaryo.

“Okey yan ah. Tamang tama may natira kaming ulam na adobong manok.” ang nasabi naman ni Rolando.

Matapos kunin ni Rolando ang sinasabing natirang ulam ay pinuntahan na nila ang paborito nilang tamabayan sa tuwing umiinom sila, sa isang kubo sa kalagitnaan ng malawak ng kabukiran. Mataas pa ang araw ng marating nila ang kubong hang-out nila. Maalinsangan sa loob nito. Kaya naman naisipan nilang alisin ang pang-itaas nilang damit. Napakagandang pagmasdan ang magbabarkada sa ayos nilang iyon. Si Anton ay may mas malaking katawan kaysa sa dalawa bunga ng pagbubuhat nito ng kanilang paninda sa tindahan ng kanilang pamilya. Si Rolando naman ay tila may kapayatan subalit may mumunting muscles din sa dibdib at braso nito. Higit sa lahat ay siya ang may angking kagwapuhan at kaputian kahit na madalas mabilad sa araw sa pagpapastol ng kanyang mga alagang kalabaw. Si William naman ay hindi rin pahuhuli sa ganda ng katawan at pagmumukha. Tila siya ang kumbinasyon ng dalawa niyang barkada. May kagandahan din ng katawan at may angking kagandahan lalaki din.

Nang makapwesto na sila sa papag ng kubong iyon ay nagsimula na silang tumagay at magkwentuhan ng kung anu-anong bagay. Si Anton ay naikwento niya ang mga unang karanasan niya sa school sa kurso niyang engineering sa maliit na college at kabisera ng kanilang probinsya. Si Rolando naman ay naikwento nya rin ang nililigawan niya sa vocational school na kanyang pinapasukan. Si William naman ay ang tanging gawain sa bukid at sa pamilya ng kuya niya ang kanyang naidagdag sa kanilang kwentuhan.

 “Alam nyo kung may pagkakataon lang ako ay luluwas ako sa Maynila upang doon na magtrabaho. Mukhang hindi na ako mapag-aaral ni kuya eh.” ang biglang nasabi ni William.

“Tiyak hindi ako papayagan ng aking mga magulang na pumunta pa ng Maynila. Okey na ako dito.” ang nabanggit naman ni Anton.

“Ako, ayaw akong papuntahin doon ni kuya. Mahirap daw ang buhay doon. Kaya dito na lang daw ako.” ang nasabi naman ni Rolando.

“Malapit na nga syang magbakasyon. Pero nag-ipon talaga siya para may magastos siya papauwi dito.” ang dugtong pa ni Rolando.

“Baka naman pwede akong sumama sa kuya mo pagbalik nya sa Maynila?” ang tanong ni William.

“Pwede naman siguro. Kya lang hindi ko alam kung babalik pa siya doon eh. Tatanungin ko pagbakasyon nya dito.” ang tugon naman ni Rolando.

“Sana nga maisama nya ako sa Maynila.” ang nabaggit pa ni William.

“Papaano ang kuya mo? Papayagan ka ba nya?” ang tanong naman ni Anton kay William.

“Bahala na. Basta sasama ako sa Maynila kung gusto akong isama ng kuya mo Rolando.” tila buo na ang loob ni William sa balak.

Napansin ni Anton na tila seryoso na ang kanilang kwentuhan. Kaya naman naisip niya ibahagi sa kanyang barakada ang tungkol sa kanila ng kanyang girlfriend.

“Alam nyo ba mga ‘tol, napagbigyan na ako ni Lucy.” ang biglang pagyayabang ni Anton.

“Maniwala kami! Bolahin mo lelang mo.” ang biglang nasabi ni William.

“Sino naman maniniwala sa iyo. Eh sobrang taray ng girlfriend mong iyon.” ang dagdag naman ni Rolando.

“Ayaw nyong maniwala, eh ‘di ‘wag. Basta ako nagsasabi ng totoo.” ang nasabi naman ni Anton sa kanyang mga barkada.

“Ows, eh papaanong nangyari iyon?” ang tanong naman ni William.

“Noong isang gabi kasi nagpunta kami sa lamay ng isang kamag-anak nina Lucy. Buong pamilya nya ang nandoroon. Biglang inantok na si Lucy at nagpumilit umuwi.” ang bungad na kwento ni Anton.

“Syempre nahihiya pang umuwi ng mga magulang nya at ayaw pa rin umuwi ng mga kuya nya na abala sa sugal. Kaya naman ako ang pinakiusapan ng mga magulang nya na samahan siya papauwi. Ayon, naganap din ang matagal-tagal ko ng inaasam.” ang kwento pa ni Anton sa mga barkada niya.

“Talaga lang ah.” ang biglang pagsabat ni Rolando.

“Pare iba pala kung may pagmamahal ka sa babae. Ang sarap ng pakiramdam.” ang dugtong pa ni Anton.

Madalas maisama kasi sa beerhouse ng kanyang tatay si Anton. Nakailan na rin karanasan si Anton sa mga bayarang babae. Subalit ng matikman niya ang pakikipagtalik sa sariling nobya ay may kakaibang kaligayahang dulot iyon kay Anton. Sina Rolando at William ay matatawag pang birhen sa larangan ng pakikipagtalik sa babae. Nagkaroon na rin sila ng syota pero ang sex ay hindi pa nila nasubukan. Maliban na lamang sa minsang karanasan ni Rolando sa isang parlolistang bading sa kabayanan nang minsang magpagupit siya dito.

Tanging ang titi ni William ang hindi pa nakapasok sa ano mang butas. Likas na malibog din si William. Subalit hanggang sa halik lamang sa naging syota niya ang kanyang naranasan. Yung paliligo niyang hubo’t hubad sa poso kung nag-iisa lamang siya sa bahay ay ang kakaibang trip niya. Sinasamantala niya kasi ang ganoong pagkakataon na mapaligaya ang sarili sa pamamagitan ng kanyang palad. Kuntento na siya sa ganoong gawain para maibsan ang libog ng katawan.

Nagpatuloy pa sa kwento si Anton. Halos idetalye niya ang ginawa niya sa kanyang nobya. Tuwang-tuwa naman ang dalawa niyang barkada sa kanyang kwento.

“Tol, tinitigasa na ako sa kwento mo.” ang biglang bulalas ni William.

“Mukha nga ‘tol. Halata nga. Eh bakat na bakat na yang titi mo sa shorts mo.” ang nasabi naman ni Rolando.

“Sya lang ba? Eh ikaw din. Mukhang matigas na rin ang titi mo.” ang biro ni Anton kay Rolando sabay sapo sa hapan ng shorts ni Rolando.

“Hahaha……. Sabi ko na nga ba. Ang lilibog ninyo.” ang bulalas ni Anton.

“Ikaw nga dyan ang sobrang libog.” ang depensa naman ni William.

“Buti pa sabay-sabay tayong magpalabas habang nagkwekwento ako. Okey ba yun?” ang tanong ni Anton sa mga barkada.

“Oo ba.” ang sabay na tugon nina William at Rolando.

Sabay-sabay nilang ibinaba ang kanilang mga shorts at brief. Saksi ang kubong hang-out nila sa nagtitigasang titi ng mga binatilyong iyon. Sa kwentong ibinabahagi ni Anton  ay taimtim na nakikinig ang kanyang mga barkada habang abala ang kanilang mga palad sa pagsalsal ng sandata nilang singtigas na ng bakal. Ang kalibugang iyon ay damang-dama din ng nakwekwento dahil nasasabayan din ng malalalim na paghinga at mahihinang pag-ungol ang kwento ni Anton.

“Ang sarap talaga kumantot. Ahhhhhhhh…….. Sana lagi na naming gagawin yun ni Lucy…….. Grabeng sarap ng pekpek. Ohhhhhhh………” ang paulit-ulit na binabanggit ni Anton.

“Malapit na akoooooooooo……….. Aahhhhhhhhhhhh…………” ang biglang naibulalas ni William.

“Aaaaaaaaaaaaakooo din……. Ahhhhhhhhhh………” ang nabanggit naman ni Rolando.

“Pigilan nyo muna. Bibilang ako ng sampo. Sabay sabay tayong magpapaputok. Ohhhhhhhh……….” ang pakiusap naman ni Anton.

Nagsimulang magbilang si Anton.

“Isa…….. Dalawa…….. Tatlo……….. Apat……….. Lima……….. Anim………..” ang pagbibilang ni Anton na biglang naudlot.

“Hindi ko na kaya. Ayan na ako……..Ahhhhhhhhhhhh………..” ang biglang nasabi ni William na umudlot sa pagbibilang ni Anton.

“Pito…………. Walo………….. Syam………… Sampo………… Ahhhhhhhhh………..” ang pagpapatuloy ni Anton sa pagbibilang.

Sabay pumutok ang katas mula sa sandata nina Anton at Rolando. Nagpatuloy sa pagsalsal ang dalawa hanggang sa wala ng lumalabas na katas mula dito. Bahagyang natahimik ang tatlo.

“Wala ka talaga ‘tol. ‘Di ka na naman nakipagsabayan sa amin.” ang biro ni Rolando kay William sabay tawa ng malakas.

“Pasensya na mga ‘tol. ‘Di ko na kayang pigilin.” ang paghingi naman ng pasensya ni William.

“Ganyan ka naman palagi. Palibhasa wala pa napapasukang butas yang alaga mo. Puro kalyo na yata ang mga palad mo eh.” ang biro naman ni Anton.

“Ako lang ba ang virgin sa atin? Eh itong si Rolando ay hindi pa rin nakatikim ng pekpek.” ang biro naman ni William.

“Kahit na. Na-chupa na rin naman ako ng bading.” ang tila nagmamalaki pang nasabi ni Rolando.

“Hahahahaha……. Iba pa rin ang pekpek.” ang sabat naman ni Anton.

“Yabang nito. Madami ka na kasing natikman eh.” ang nasabi naman ni William.

“Tama na nga yan. Baka hinahanap ka na William sa inyo. Lagot ka na naman sa kuya mo pag-ginabi ka ng uwi.” ang paalaala ni Rolando kay William.

“Oo nga pala. Madilim na pala.” ang nasabi naman ni William.

Ang kubong iyon ang naging saksi na sa hindi mabilang na sabayang pagpapaligaya sa mga sarili ng tatlong binatilyong iyon. Hindi na sila nahihiya sa isa’t isa na maibuyangyang ang kanilang mga sandata sa isa’t isa. Pati kani-kanilang mga sekreto ay wala na silang itinatago sa isa’t isa lalo na sa babae at sa sex.
“Ano bang gusto mong lutuin ko?” ang tanong ng ina ni William ng lumabas ito mula sa silid na pumukaw sa masasayang alaala niya sa kanyang dalawang barkada.

“Mag-adobo na lang kayo Nay. Miss ko na ang luto nyong adobo.” ang tugon naman ni William.

“Sige anak. Libangin mo muna ang apo ko para hindi ako istorbohin.” ang sabi naman ng nanay ni William.

“Marami na yatang nagtext sa iyo iho. Kanina pa maingay ang cellphone mo.” ang dugtong pa ng ina ni William.

“Ganoon po ba.” ang tanging tugon ni William.

Pumasok sa kanilang silid si William at kinuha ang kanyang cellphone. Tama ang kanyang ina. Marami ng nag-text kay William. Marami sa mga text ay mula sa mga bagong numero. Nagtatanong sa rate ng service ni William at kung kailan sya pwede. Sanay na si William sa mga tanong na ganoon. Karamihan doon ay wala naman talagang balak na kunin ang kanyang serbisyo. Unang tanong kadalasan ay kung magkano ang rate niya. Kapag sinagot iyon ni William, ang susunod na itatanong ay kung pwede sya sa extra service at kung magkano. Kasunod ay kung anong totoong itsura ni William. Hanggang sa mauwi ang tanong sa kung gaano kalaki ang titi ni William at kung pwede siya sa anal sex. At kung anu-ano pa.

Sa mga nag-text kay William ay priority niya ang naging customer na niya na sigurado na siyang matutuloy ang pagkuha ng kanyang serbisyo at ang katiyakang mababayaran siya sa kanyang serbisyo. Pero sa gabing iyon ay tila may isang bagong kliyente si William na pupuntahan. Hindi kasi ito tumawad sa rate na sinabi ni William. Kadalasan kasi sa mga bagong nagte-text kay William ay humihingi ng discount o kaya naman ay libre na ang extra service. Ayon sa text message kay William ay sa mismong condo unit pupuntahan ni William ang kanyang kliyente. Kaya naman pursegido si William na subukan ang bago niyang kliyenteng iyon.

“Nay, aalis na po ako. Kayo na pong bahala sa bahay at kay Karen.” ang paalam ni William matapos makakain ng hapunan at makagayak ng kanyang sarili.

“Maaga yata ang alis mo ngayon?” ang naitanong ng ina ni William sa kanya.

“Opo Nay. Dadaan pa po ako sa pagupitan. Medyo mahaba na kasi ang aking buhok.” ang tugon naman ni William.

“Sige anak, mag-ingat ka.” ang huling nasabi naman ng kanyang ina.

Matapos magpaalam sa kanyang anak na si Karen ay nilisan na ni William ang inuupahan niyang bahay. Dumaan muna siya sa isang parlor upang magpagupit. Habang nagpapagupit siya ay may isang poging binatilyo ang pumasok sa loob ng parlor. Nagtanong ang binatilyo kung magkano ang gupit doon. Biniro naman siya ng bading na gumugupit kay William na kahit libre pwede basta pumayag lang siyang magpahada sa kanya. Natawa lamang ang binatilyo sa sinabi ng bading. Aalis na sana ang binatilyo kaya naman sinabi na lamang ng bading na biro lang ang nasabi niya at sinabi nya na rin ang totoong presyo ng gupit niya.

Sa mga narinig ni William ay muling bumalik sa kanyang alaala ang araw na una niyang karanasan sa isang bading.

Balak na talaga ni William na sumama sa kuya ni Rolando sa pagbalik nito sa Maynila kung sakaling magbabakasyon iyon sa kanilang probinsya. Kaya naman naghahanda na siya. Isang araw ay nautusan si William na pumunta ng kabayanan upang ihatid ang mga napitas nilang gulay sa suki ng kanyang Ate Belinda na pumapakyaw ng lahat ng kanilang gulay na lako. Tuwang tuwa naman si William dahil talaga namang nagbabalak siyang pumunta sa kabayanan upang makabili ng mga bagong damit na magagamit niya sa pagpunta niya sa Maynila. May naipon na din si William na pera mula sa ibinibigay ng kanyang Kuya Wilbert at sa paminsan-minsan niyang pagtulong sa bukid na iba.

Matapos maihatid ang mga gulay at makabili ng dalawang t-shirt at isang pantalon ay naisipan niyang magpagupit ng buhok. Gusto naman niyang masubukan ang magpagupit sa isang parlor. Kaya naman ng madaan siya sa isang parlor ay pumasok siya sa loob nito at nagtanong.

“Magkano po ang gupit dito?” ang tanong ni William.

“50 pesos. Pero sa iyo pwedeng libre basta patitikim mo lang yang alaga mo sa akin.” ang nasabi sa kanya ng bading na tanging laman ng parlor na iyon.

“Palabiro pala kayo.” ang nasabi na lamang ni William na tila kinabahan sa nasabi ng bading.

“Hindi ako nagbibiro. Kung masisiyahan pa ako sa iyo ay ako pa ang magbabayad sa iyo.” ang nasabi pa ng bading sa kanya.

“Ganoon po ba? Eh magkano naman ang ibabayad nyo sa akin?” ang tanong ni William dahil tila nais nya rin sumakay sa sinasabi ng bading.

“Depende. Pwedeng singkwenta. Pwede din isang daan o higit pa. Depende kung gaano kalaki ang alaga mong iyan.” ang nasabi pa ng bading na talagang seryoso sa kanyang alok kay William.

Nang marinig ni William ang mga nasabing presyo ng bading ay parang gusto na niyang pumayag sa nais ng bading.

“Eh, itong sa akin, magkano kaya?” ang biglang nasabi ni William.

“Pwede bang masalat?” ang tugon na bading sabay lapit kay William.

“Mukhang malaki ah. Pwedeng isang daan at libreng gupit.” ang nabanggit ng bading matapos salatin ang harapan ni William.

“Ang liit naman nun. Doblehin nyo na. Virgin pa kasi ako eh.” lumakas na ang loob ni William dahil kailangan nya naman talaga sa pera.

“Aba, nagpresyo pa ang gwapong ito. Sige 150 pesos. Final na iyon. Kung hindi ka lang sana gwapo ay hindi kita babayaran ng ganoon. Wala pa nga akong kita sa araw na ito. Abonado pa nyan ako.” ang alok na presyo ng bading kay William.

“Ang kunat naman nito. Virgin pa nga ako kaya dapat pa nga ay limang daan. Pero dahil gugupitan mo ako ng maayos ay 200 pesos na lang.” ang pagpupumilit naman ni William.

Tila naghihinayang ang bading kung hindi niya matitikman si William. Kaya naman pumayag na ito sa presyong nais ni William.

“Sige gupitan mo muna ako bago kita patikimin ng alaga ko.” ang nasabi naman ni William sabay upo sa harapan ng salamin.

“Ano ka hilo? Baka mag-run-run away ka matapos kitang gupitan. Kawawa naman ang beauty ko.” ang nasabi naman ng bading.

“Hindi naman ako ganoon. Sige saan tayo?” ang tanong ni William.

Ini-lock muna ng bading ang pinto at isinaayos ang kurtina upang matakpang ang salamin ng pintuan para walang makakita sa kanilang gagawin sa loob ng parlor.

“O ayan okey na. Sige maghubad ka na?” ang utos sa kanya ng bading.

“Kailangan pa ba iyon?” ang tanong ni William.

“Ang mahal ng presyo mo kaya dapat kung sulitin. Okey.” ang pagtataray ng bading sa kanya.

Sumunod na lamang siya sa gusto na bading. Inalis niya ang kanyang t-shirt at magkasabay na inalis din ang kanyang shorts at brief. Tanging tsinelas na lamang niya ang naiwang suot-suot niya. Pinalapit siya ng bading sa kanauupuan nito. Sinimulang hawakan ang kanyang titi. Hinimas-himas iyon ng bading pati ang kanyang bayag. Tila nahihiya ang titi ni William dahil ayaw man lamang tumigas kahit na panay himas ng bading dito. Kahit malabot pa ito ay biglang isinubo ng bading ang titi ni William. Kakaibang kiliti ang naramdaman niya ng mga sandaling iyon na naging sanhi ng pagtigas ng kanyang titi.

“Mukang virgin ka pa nga. Ang sarap ng tarugo mo. Ang bango-bango.” ang biglang nabanggit ng bading na tuwang tuwa sa pagchupa sa titi ni William.

“Sandali lang. Pwede bang maupo. Nakakangawit ang nakatayo.” ang biglang nasabi ni William sa kalagitnaan ng pagpapasasa ng bading sa kanyang titi.

Itinuro ng bading ang upuan ng customer sa pagsa-shampoo ng buhok. Doon naupo si William na hubo’t hubad pa rin at galit na galit pa rin ang alaga. Lumuhod sa kanyang harapan ang bading at nagsimula muling chupain ang tarugo ni William.

“Ahhhhhhh…………” napapaungol na din si William sa sarap na nararamdaman.

Hanggang sa mapaunat ang kanyang mga paa. Hudyat na iyon ng pagputok ni William. Tuwang tuwa naman ang bading sa daming nailabas na tamod ni William. Kahit isang patak ay hindi niya inaksaya. Matapos ang chupaang iyon ay ginupitan na rin ng bading si William.

“Babalik ka ha.” ang sinabi ng bading kay William matapos maibigay ang kanyang bayad.

“Sige kapag mahaba na muli ang buhok ko.” ang tugon naman ni William.

“Pwede pa bang makaisa o kaya ma-kiss ko lang ang junior mo?” ang pahabol ng bading bago pa man makalabas ng parlor si William.

Tila nabaitan naman si William sa bading kaya pumayag siya sa gusto ng bading. Umupo ang bading sa isang upuan at tumapat naman si William sa harapan nito. Ibinaba ng bading ang shorts at brief ni William at muli niyang chinupa ang titi ni William. Agad din naman tumigas ang ari ni William at sa ikalawang pagkakataon ay nagpakawala ng tamod ang alaga ni William. Hindi na iyon sing-dami ng una niyang pagpapalabas. Sa labis na tuwa ng bading kay William ay dinagdagan pa niya ng 50 pesos ang bayad niya kay William. Agad na din nilisan ang parlor na iyon at umuwi na sa kanilang baryo.

“Papa, tapos na po. Poging-pogi na naman po kayo.” ang biglang nasabi ng bading na gumugupit kay William na pumukaw sa naalala niyang unang karanasan niya sa isang bading.

Matapos iabot ang kanyang bayad at umalis na din siya sa parlor na iyon. Pumara siya ng taxi at pumunta na bago niyang kliyente sa tinitirahan nitong condominium sa may Makati. Ayaw mahuli ni William sa usapang nilang 9PM kaya siya nagtaxi. Bago pa mag-9PM ay narating na ni William ang condominium building na sinasabi ng kanyang bagong kliyente. Pumasok siya sa lobby ng building. Dederestso sana siya sa elevator ng building dahil naitext naman sa kanya kung anong unit number at kung saang palapag.

“Boss, saan po sila?” ang tanong ng guard sa lobby.

“Sa 18th floor, sa unit ni Mr. Alfie Miranda.” ang tugon ni William.

“Baka nagkakamali kayo ng building boss. Walang Mr. Miranda sa 18th floor at kahit saan pa mang floor dito sa building.” ang sabi ng guard kay William.

“Ito ang sinabing building na kinaroroonan ni Mr. Miranda. Heto pa nga ang text nya.” ang nasabi naman ni William at ipinakita pa ang isa sa text messages ng kanyang kliyente.

“Pasensya na boss. Wala talagang nakatirang ganyang pangalan dito sa building. Mabuti pa ay i-text mo siya o tawagan mo upang malaman mo kung saan nga siya nakatira.” ang nasabi naman ng guard.

Tinawagan ni William ang numero ng kanyang kliyente. Pero mukhang nakapatay na ito. Nag-text na lamang siya upang ipaalam na wala namang nakatirang ganoong pangalan sa building na sinabi sa kanya. Agad na rin nilisan ang building na iyon. Habang naglalakad si William ay nakatanggap siya ng text. Galing iyon sa dapat kliyente niya ng gabing iyon.

“Gago, akala mo ba gumagamit ako ng isang salot sa lipunan na tulad mo.” ang nilalaman ng text message.

Biglang nag-init ang ulo ni William ng mabasa niya ang text message na iyon.

“Mas gago ka. Manloloko!” ang text naman ni William.

“Mahiya-hiya ka naman sa sarili mo. Ang laki-laki ng katawan mo bakit hindi ka magbanat ng buto para kumita ng pera. Hindi yang binebenta mo ang katawan mo.” ang text na naman kay William.

“Tang-ina mo! Hayop ka!” ang text naman ni William.

Hindi na muli pang nagtext na dapat kliyente ni William. Galit na galit si William. Halos ibato niya ang kanyang cellphone sa galit niya. Maraming beses na rin na-indian ng kliyente nya si William. Subalit iyon pa lamang ang kauna-unahang nanloko at nanlait sa kanya ng ganoon. Halos mapaiyak sa William sa sama ng loob na may kasamang awa sa sarili. Subalit mas lalong naawa sa sarili si William ng maalala niyang kulang ang pamasahe niyang papauwi sa kanilang bahay. Sinubukan niyang magtext sa regular na niyang mga kliyente. Nakasampong kliyente na siyang pinadalhan ng text pero wala pa rin sumasagot sa kanya. Alam niya ng 60 pesos lamang ang nai-load niya at marami na siyang nagamit na text bago pa man siya pumunta doon. Kaya malamang ay kulang-kulang na lamang sa sampung piso ang load niya.“Buti naman pare naalala mo ako.” ang text ng isa sa regular na kliyente ni William.

“Pasensya na Pareng Ethan. Wala na akong pamasahe papauwi sa Marikina. Baka pwede makahiram sa iyo.” ang text na naman ni William.

“Nasaan ka ba pare?” ang text na naman kay William.

“Nandito ako sa Makati sa may Buendia.” ang text naman ni William.

“Baka maubos na ang load ko, baka pwede tawagan mo na lang ako.” ang dugtong na text pa ni William.

Biglang nag-ring ang cellphone ni William. Tinawagan na siya ni Ethan at inalam kung ano talaga ang naging problema ni William. Makalipas ang ilang minuto ay dumating na si Ethan sakay ng kanyang kotse.

“Buti na lang at nag-overtime ako. Kaya nandito pa rin ako sa Makati. Sakay na.” ang simula ni Ethan.

“Kalimutan mo na yung gagong iyon. Makakabawi din tayo sa kanya.” ang dugtong pa ni Ethan.

“Salamat pare at makakauwi pa rin ako ng maaga. Akala ko maglalakad na ako.” ang nasabi naman ni William.

“Okey lang iyon pare. Wala ka na bang kliyente mamaya?” ang tanong ni Ethan.

“Meron pa sana. Pero nawalan na ako ng gana puntahan.” ang tugon naman ni William.

“Eh papaano ang gabi mo, wala kang maiuuwing pera sa nanay at anak mo.” ang sabi naman ni Ethan.

“Okey lang yun. May makakain pa naman kami eh.” ang nasabi naman ni William.

“Kung gusto mo ay ihahatid kita sa susunod na kliyente mo. Sayang din yun.” ang alok ni Ethan kay William.

“Huwag na Ethan. Wala din ako sa mood magmasahe. Sinira ng hinayupak na gagong iyon ang araw ko.” ang tugon naman ni William.

“Ikaw na lang Ethan ang bahala kung saan mo ako dadalhin. Ikaw na lang ang seserbisyuhan ko.” ang dugtong pa ni William.

“Wala pang sweldo ngayon parekoy. Wala din akong pambayad ng motel.” ang nasabi naman ni Ethan.

“Kahit saan basta makabawi lang ako sa pagtulong mo sa akin ngayong gabi.” ang nasabi naman ni William.

“Wala iyon. Hindi naman ako humihingi ng kabayaran.” ang nabanggit naman ni Ethan.

“Kahit dito na lang sa loob ng kotse. Hanap ka na lang ng lugar na walang gaanong dumadaan. Kailangan ko rin magpalabas ngayong gabi ng hindi tensyonado pati junior ko.” ang pagpupumilit ni William.

Nagpatuloy sa pag-usad ang kotseng sinasakyan nina William at Ethan. Nang tinatahak na nila ang daan sa tabi ng Marikina river ay ipinahinto ni William ang sasakyan.

“Pwede na dito. Walang sisita sa atin dito.” ang biglang sinabi ni William.

“Hindi ba delikado dito?” ang tanong ni Ethan.

“Hindi naman siguro. Basta itabi mo lang ng husto ang kotse mo dyan sa mga puno. Wala namang kabahayan dyan. Kabisado ko ito. Dito yata ako sa Marikina nakatira.” ang paninigurado ni William.

Tumingin muna sa paligid si Ethan. Nang masigurado niyang mukhang tama naman si William ay bigla na niyang kinabig ang ulo ni William papalapit sa mukha niya. Hinalikan niya sa bibig si William. Ang isang kamay naman ni Ethan ay pilit binubuksan ang butones ng pantalon ni William. Napansin yata ni William na nahihirapan si Ethan na mabuksan ang botones ng pantalon niya. Siya na tuloy ang nagbukas nito. Ibinaba na rin niya ang zipper ng pantalon niya. Malaya na tuloy nakapa ni Ethan ang alaga ni William.

Habang niroromansa ni Ethan si William ay muling nanumbalik ang araw ng una niyang salta sa Maynila at ang una niyang napasukang trabaho.

“Hindi pa ba naiinip ang kuya mo sa kahihintay sa akin?” ang tanong ni William sa pagdating niya sa bahay ng kaibigan niyang si Rolando.

“Hindi naman. Naliligo pa siya. Mukhang excited ka ng makapunta sa Maynila.” ang tugon naman ni Rolando.

“Halika muna sa loob at dito mo muna hintayin si kuya.” ang dugtong pa ni Rolando.

Ang araw na iyon ay ang nakatakdang pagbabalik sa Maynila ni Ricky, ang kuya ni Rolando. Kahit masama ang loob ng Kuya Wilbert ni William ay pinayagan na rin siyang sumama kay Ricky dahil na rin sa pagpupumilit ni William.

“Kanina ka pa ba?” ang tanong ni Ricky ng makita niya si William sa kanilang sala.

“Hindi naman.” ang tugon ni William.

Si Ricky ay tulad din ni William noon na nagpumilit makipagsapalaran sa Maynila kahit hindi din pinapayagan ng kanyang mga magulang. Isang kaibigan din ang nagsama kay Ricky sa Maynila at buhat noon ay namalagi na siya sa Maynila. Gwapo at maganda ang katawan ni Ricky. Halata sa kanya ang pagiging regular sa gym. Nasa uso na rin kung magdamit. Pati ang estilo ng buhok ay angkop din sa panahong iyon. Tila isa siyang modelo kung pumorma.

Nang umaga ding iyon ay naglayag na papuntang Maynila ang barkong sinakyan nina Ricky at William. Kinaumagahan ay narating na rin nila ang Maynila.

“Talaga palang malalaki ang mga gusali dito. Ang ganda talaga dito.” ang nabanggit ni William habang lulan sila ng jeep papunta sa tirahan ni Ricky.

“Oo naman. Maganda talaga dito. Kaya lang mausok at maingay. Hindi tulad sa probinsya na presko ang hangin at talagang tahimik.” ang nasabi naman ni Ricky.

Nagpatuloy sa pagpapahayag ng kanyang pagkakamangha sa kagandahan ng Maynila si William. Normal lang naman iyon sa isang bagong salta sa Maynila. Naranasan din iyon ni Ricky ng una siya nakarating dito. Naiintindihan niya si William sa kasiyahang nadarama nito ng mga sandaling iyon.

Makalipas ng tatlong sakay sa jeep ay narating na nila ang tirahan ni Ricky. Isang matipunong lalaki na ang tanging suot ay brief ang nagbukas ng pintuan sa kanila.

“Pare, si William pala. Kababayan ko.” ang pakilala ni Ricky kay William.

“Mukhang madami nga kayong gwapo sa lugar ninyo. Ako pala si Benjo. Gwapo din tulad nyo.” ang pakilala naman ng nagbukas ng pintuan sa kanila na may kasama pang biro.

“Tara pasok na.” ang anyaya ni Ricky kay William.

“Magbihis ka na at magpahinga ng konti. Bibili lang ako ng makakain natin.” ang dugtong pa ni Ricky.

“Tol, may kanin pa dyan. Madami pa iyon. Ulam na lang ang bilhin mo.” ang sabi naman ni Benjo.

“Sige maiwan muna kita dyan.” ang paalam ni Ricky.

“Ako bahala sa kababayan mo.” ang sabi naman ni Benjo.

Isang skimpy bikini brief lamang ang suot ni Benjo. Balewala lamang sa kanya iyon na makita ni William ang ayos niyang iyon. Hindi naman nakakahiya ang kanyang katawan. Matipuno naman ito. Sanay na din siya sa ganoong ayos lalo na kung nasa loob lamang siya ng bahay. Maalinsangan naman talaga sa inuupahan nilang silid na iyon ni Ricky. Kasamahan siya ni Ricky sa pinapapsukan nito. Pareho silang sa gabi lamang pumapasok.

Nagkwentuhan sina Benjo at William habang wala si Ricky. Nagpalit naman ng damit si William. Nag-shorts lamang siya dahil dama nya rin ang kainitan ng silid na iyon kahit na may umaandar na electric fan. Hindi naman nagtagal at bumalik na din si Ricky dala ang pinamiling pagkain nila. Matapos pagsaluhan iyon ay nagpahinga na sina Ricky at William. Si Benjo naman ay naglaba ng kanyang maruruming damit.

Pagkagat ng dilim ay sabay gumayak sina Ricky at Benjo. Sinabihan din nila si William na maligo at magbihis ng pinakamagara niyang damit dahil isasama nila si William sa pinapasukan nila at baka sakaling matanggap siya doon. Hindi naman nag-usisa si William sa kung anong trabaho ang naghihintay sa kanya. Sinunod na lamang niya si Ricky at isinuot ang pinakabago niyang damit. Pinahiram din siya ni Ricky ng pabango para mas maging kaaya-aya ang dating ni William.

Dalawang sakay lamang sa jeep ay narating na nila ang sinasabing pinapasukan nila Ricky at Benjo. Laking pagtataka ni William na sa isang massage parlor ang pinapasukan ng dalawa.

“Dito ba kayo nagtatrabaho?” ang biglang naitanong ni William.

“Oo. Masahista kami dito.” ang tugon ni Ricky.

“Malakas yata ang kita dito lalo na sa extra service.” ang sabi naman ni Benjo.

“Anong extra service?” ang tanong na naman ni William.

“Saka mo na malalaman iyon. Basta madali lang malaman ang trabaho ng masahista.” ang sabi naman ni Ricky.

Pumasok sa loob ang tatlo. Ipinakilala nila si William sa mga nakakasalubong nila. Hanggang sa pumasok sila sa silid ng manager ng massage parlor na iyon.

“Kuya Rudy, si William po. Kababayan ko. Baka pwede makapasok siya dito?” ang pakilala kay William.

“Bakit, marunong bang magmasahe ang kababayan mo?” ang tanong ni Rudy.

“Hindi pa. Pero kami na pong bahala ni Benjo na magturo sa kanya. Kasama naman namin sya sa bahay.” ang sabi naman ni Ricky.

Pinagmasdan ni Rudy si William mula ulo hanggang paa.

“Pwes, may fez naman pala ang kaibigan mo at may katawan. Ilang taon ka na iho?” ang tanong ni Rudy.

“Magdidisi-otso po.” ang tugon ni William.

“Batang-bata ka pa pala. Pero kapag may nagtanong ay sabihin mo ng 18 years old ka na.” ang sabi naman ni Rudy.

“Pwede ka bang maging masahista?” ang tanong na naman ni Rudy.

“Hindi ko po alam magmasahe. Wala po akong alam doon.” ang tugon naman ni William.

“Kaming bahala sa iyo.” ang sabat naman ni Benjo.

“Eh malaki naman kaya ang kargada mo?” ang tanong ni Rudy.

“Kailangan po bang malaki ang sa akin para maging masahista?” ang pagtataka ni William.

“Kuya Rudy naman, huwag nyo naman biglain si William. Wala pa syang alam sa extra job namin. Kami na po bahala mag-explain sa kanya.” ang sabat naman ni Ricky.

“Eh dapat malaman nya agad yun ng walang gulatan. Baka mag-eskandalo pa itong kababayan mo sa magiging client nya.” ang binanggit naman ni Rudy.

“Yun po ba yung tinatawag na extra service? Yun po ba ang pag-chupa sa akin ng magiging kliyente ko?” ang mga tanong ni William.

“Bakit alam mo na yun?” nabigla si Ricky sa naitanong ni William.

“Nahulaan ko lang. Kasi puro mga bading ang nakita kong pumapasok sa massage parlor na ito at pawang makikisig ang mga masahista dito tulad ninyong dalawa ni Benjo.” ang tugon naman ni William.

“Matalino pala itong kababayan mo Ricky. Alam nya na agad ang pinapasok nya.” natuwa naman si Ricky sa nasabing iyon ni William.

“Walang problema sa akin yun. Yun lang naman pala eh. Ang hindi ko lang alam gawin ngayon ay ang magmasahe.” ang sabi pa ni William.

“Sige ngayon din ay bibigyan kita ng massage lesson 101. Pa-reserve mo nga kami ng cubicle. Ako ang bahala sa kababayan mo.” ang tuwang-tuwang nabanggit ni Rudy.

“Kuya Rudy naman. Baka kung ano ang gawin ninyo kay William. Wala pang karanasan yan sa bading.” ang pag-aalala ni Ricky.

Sa loob-loob ni William ay aminado siya na minsan na siyang natikman ng isang bading. Kung ano man ang balak gawin ni Rudy sa kanya ay nakahanda na siya. Basta ang mahalaga ay makapagtrabaho kaagad siya.

Agad din pumasok sa isang cubicle sina William at Rudy.

“Sige, ikaw muna ang aakto bilang kliyente ko. Basta tandaan mo ang mga gagawin ko sa iyo. Ganoon din ang gawin mo sa magiging kliyente mo.” ang panimulang instruction ni Rudy kay William.

“Opo Kuya Rudy.” ang tanging tugon ni William.

“O sige maghubad ka na at dumapa ka na sa kama.” ang utos ni Rudy.

Agad namang naghubo si William sa harap ni Rudy na tila walang naramdamang kahihiyan na makita ang hubad niyang katawan.

“Ang ganda pala ng katawan mo. Konting paligo at scrub lang ay kikinis din ang balat mo. Mukhang nabilad lang yan sa araw. Hayaan mo bibigyan kita ng sabong pampakinis at pampaputi ng balat. Pero yang junior mo ay champion na agad. Pagkakaguluhan ng mga parokyano naming bading.” ang nabaggit pa ni Rudy.

“Salamat po.” ang tanging naisagot ni William.

Hindi nakapagpigil si Rudy. Bigla niyang hinawakan ang tarugo ni William. Balewala naman iyon kay William. Natunugan na niya na ganoon naman talaga ang balak ni Rudy sa kanya. Pero naisipan agad ni William na mas gusto na niyang malaman kung paano magmasahe.

“Akala ko po ba ay tuturuan nyo akong magmasahe?” ang biglang naitanong ni William.
“Oo nga pala. Sige dapa ka na sa kama.” ang biglang nabanggit ni Rudy sabay bitaw sa tarugo ni William.

Nagismulang i-massage ni Rudy ang mga paa ni Willam. Habang ginagawa niya iyon ay binibigyan nya ng instructions si William kung ano ang uunahin at kung paanong masahe ang gagawin niya. Nang matapos ni Rudy ang likuran ni William ay pinaharap na niya ito. Muling nasulyapan ni Rudy ang malambot pero kaaya-ayang tarugo ni William.

Sinimulan ni Rudy i-massage ang dibdib ni William. Pero panay pa rin ang sulyap ni Rudy sa tarugo ni William. Habang bumababa sa may tiyan ang pagmamasahe ni Rudy ang sinasadya niyang masagi ang titi ni William. Hanggang sa hindi na makatiis si Rudy. Bigla na niyang sinubo ang titi ni William. Nabigla man si William ay hindi na niya pinigilan sa Rudy.

“Ahhhhhhhhh……………” hindi na rin napigilan ni William ang pag-ungol sa sarap na dulot ng pagchupa ni Rudy sa kanyang tarugo.

“Kung virgin ka pa ay napakswerte ko naman na ako ang nakauna sa iyo. Sarapppppppppp…………..” ang nabaggit naman ni Rudy.

Hinayaan na lamang ni William na ganoon ang isipin ni Rudy sa kanya. Alam naman niya na hindi si Rudy ang nakauna sa tarugo niya. Tulad ng nauna niyang karanasan sa bading, meron kapalit ang pagpapaubaya niyang iyon.

“Ohhhhhhhhhhh………….” napaungol muli si William.

“Ang sarap mo talaga. Fresh na fresh. Yummmmmmyyyyyyyyyy………….” ang nabanggit pa ni Rudy.

Nagpatuloy lamang sa pagchupa si Rudy. Hanggang sa maramdaman ni William na malapit na siyang labasan.

Muling nanumbalik sa kasalukuyan ang isip ni William. Malapit na talagang labasan si William at ang kliyente niyang naging kaibigan na siya ang sumususo sa kanyang tarugo.

“Malapit na ako pre. Ahhhhhhhhh……….” ang biglang nabanggit ni William.

Biglang napatigil sa pagchupa si Ethan. Kahit sumususo ng tarugo si Ethan ay hindi siya sanay na lumunok ng tamod. Alam iyon ni William sa tagal na nilang magkakilala. Kaya naman lagi niya itong sinasabihan bago siya magpakawala ng tamod. Pagkaluwa ni Ethan ng tarugo ni William ay sinalsal na lamang niya ito. Hanggang sa sumabog na ang katas ni William. Kumalat iyon sa palad ni Ethan at sa paligid ng matigas na tarugo ni William. May kumalat din sa makapal na bulbol ni William.

“Okey ka na ba? Hindi ka na ba inis nyan?” ang mga tanong ni Ethan.

“Okey na ako. Kalimutan na natin ang gagong nagpanggap na kliyente ko. Tara na.” ang sagot naman ni William.

Sa pamamagitan ng tissue ay pinunasan ng dalawa ang kumalat na katas ni William. Agad din nilang nilasan ang lugar na iyon. Inihatid ni Ethan si William sa may kanto papasok ng kinaroronan ng bahay nina William. Nilakad na lamang ni William ang daan patungo sa kanilang bahay.

Kahit alas-onse na ng gabi iyon ay maituturing na maaga pa iyon kung ikukumpara sa madalas na pag-uwi ni William. Bukas pa ang ilang kabahayan ay may mga tao pa sa kalsada. Sa ilang nadaanan ni William na kakilala sa daan ay may bumati sa kanya. Meron din tila nabubulungan at pinagtsitsismisan ang hanapbuhay ni William. Hindi man ipinagsasabi ni William ang tunay niyang hanapbuhay ay maugong ang tsismis sa kanilang lugar na isa siyang callboy na masahista.

Ilang buwan pa lamang sila sa lugar na iyon pero ganoon na ang naging tsismis tungkol kay William. Hindi naman niya makuhang magalit dahil totoo naman iyon. Wala siyang dapat ikahiya at iyon kasi ang bumubuhay sa kanya at sa kanyang nanay at anak. Naalala niya tuloy ang dati nilang inupahan sa may Quezon City na talagang naiskandalo siya pati na ang kanyang nanay. Nagkakaisip na ang kanyang anak at ayaw niyang maging tampulan ng tukso pati ang kanyang anak kaya naman nilisan nila ang inuupahang bahay na iyon.

Mahigit isang taon na ang nakakaraan ng maghiwalay si William at ang huli nitong kinasamang babae. Apartment ng kinasama niyang babae ang tinitirahan nila noon ng kanyang anak at ng kanyang nanay. Napilitan siyang humanap ng mauupahan at sa pamamagitan ng isa ding client ay nakahanap siya ng murang paupahan sa may Quezon City. Isang mag-asawang walang anak ang nagmamayari ng buong bahay na hinati sa apat na bahagi upang maging paupahan. Isang bahagi ng bahay ang inupahan nina William.

Naging maingat si William sa may ari ng bahay at sa iba pang nangungupahan dito na malaman ang tunay niyang hanapbuhay. Tahimik lamang si William at ayaw niyang maging topic siya ng usapan sa lugar na iyon. Pero lingid sa kaalaman ni William na alam ng lalaking may ari ng bahay ang tunay na pagkatao ni William.

Iisa lamang palikuran na pinagsasaluhan ng lahat ng nangungupahan sa bahay na iyon. Nang minsang maliligo na sana si William ay nadatnat niya ang lalaking may ari ni bahay na si Mang Celso na naglalaba ng ilang damit sa labas ng palikuran. Nasa mid-40’s na si Celso at dahil mahilig din uninom ng beer ay kakikitaan na ito ng kalakihan ng tiyan. May itinatagong lihim din pala itong si Mang Celso.

“Maliligo ka ba William?” ang tanong ni Mang Celso.

“Opo sana.” ang tugon ni William.

“Gamit ko lang ang tubig dito sa labas kaya walang tutulo diyan sa loob.” ang sabi ni Mang Celso.

“Sandali na lamang ito. Dalawang banlaw na lamang.” ang dugtong pa ni Mang Celso.

“Okey po. Hintayin ko na lang po kayong matapos.” ang sabi naman ni William.

Nagpatuloy sa pag-uusap ang dalawa habang nakasandal sa pader sa harapan ni Mang Celso si William. Nakatapis lamang ng tuwalya si William at wala na siyang suot na brief. Bakat ang alaga ni William sa kanyang nakatapis na manipis na tuwalya. Dahil sa nakaaakit na pagkakasandal ni William sa pader ay binuhay nito ang nakatagong lihim ni Mang Celso.

“Swerte naman ng mga kliyente mo. Solve na solve sila sa iyo.” ang biglang nabanggit ni Mang Celso.

Ikinabigla iyon ni William.

“Anong pong ibig nyong sabihin?” ang tanong ni William.

“Alam ko ang tunay mong hanapbuhay William. Kakilala ko yung client mo na nagrefer sa iyo dito.” ang tugon ni Mang Celso.

Biglang kinabahan si William.

“Freelance masseur lang po ako.” ang pagtatapat ni William.

“Alam ko. Pero syempre may extra service din yun.” ang sabi naman ni Mang Celso.

Hindi tuloy nakaimik na si William.

“Kailan ko kaya matitikman ang masahe at extra service mo?” ang tanong ni Mang Celso.

“Pwede pang free taste muna?” ang dugtong na tanong ni Mang Celso.

Hindi pa rin makuhang makasagot ni William. Mas nanaig ang kaba niya sa pagkakaalam ni Mang Celso ng tunay niyang hanapbuhay. Tumayo si Mang Celso at lumapit kay William. Biglang sinalat ni Mang Celso ang harapan ni William. Nabigla si William pero parang hindi siya naka-react kaagad.

“Malaki naman pala. Kaya sigurado akong solve ang mga client mo dito.” ang biglang nasambit ni Mang Celso.

“Mang Celso, tama na po.” ang pakiusap ni William.

“Don’t worry. Sa ating dalawa lang ito kung mapagbibigyan mo ako.” ang hiling ni Mang Celso.

“Baka po makita tayo ng asawa nyo.” ang sabi naman ni William.

“Wala siya ngayon. Pinuntahan niya ang kapatid niya sa Cavite. Gabi pa ang uwi niya.” ang sabi naman ni Mang Celso.

“Baka po may makikita sa atin dito.” ang nasabi na naman ni William.

“Doon tayo sa loob ng bahay ko ng walang makakita.” ang alok ni Mang Celso.

“Hindi po pwede.” ang tanging nasabi ni William.

“Sige na. Magkano ba? Pwede mong ibawas sa renta. Ako ang bahala. Basta ba pagbigyan mo na ako.” ang pagpupumilit ni Mang Celso na panay pa rin ang himas sa nakabukol sa harapan ni William.

“Sa ibang pagkakataon na lang po. Baka magtaka si Nanay at natatagalan ako sa paliligo. Baka puntahan niya ako dito at wala naman ako sa banyo.” pilitt nag-iisip ng palusot si William huwag lamang matuloy ang nais mangyari ni Mang Celso.

“Eh di sabihin mo na doon sa banyo ka namin naligo kasi may naliligo dito kanina.” talagang naging mapilit si Mang Celso.

Sa mga sandaling iyon ay inakbayan na ni Mang Celso si William at bahagyang itinutulak papasok sa pintuan ng kanilang bahay. Walang ng magawa si William kundi pagbigyan si Mang Celso. Hanggang sa silid tulugan nina Mang Celso ay hinila niya si William. Pagpasok nila sa loob ng silid ay agad inalis ni Mang Celso ang tuwalyang nakatapis kay William. Tuwang-tuwa si Mang Celso na makita ang alaga ni William na napapaligiran ng makapal na kulot na buhok.

“Ang sarap nyan ah.” ang nabanggit ni Mang Celso na talagang takam na takam na sa putaheng nasa harapan niya.

Sinimulang himasin iyon ni Mang Celso. Malakas pa rin ang kabog ng dibdib ni William. Sanay na si William na machupa. Pero kakaiba ang nadarama niya ng mga sandaling iyon. May kaba siya na baka biglang hanapin siya ng kanyang anak o nanay. O kaya naman ay biglang darating ang asawa ni Mang Celso.

“Ahhhhhhhhhhhhhh……………….” ang mahinang pag-ungol na ni William na pilit niyang pinipigilan.

Nagpatuloy lamang sa pagchupa si Mang Celso sa matigas ng tarugo ni William. Magaling din palang chumupa si Mang Celso na hindi akalain ni William na magagawa iyon ni Mang Celso. Ang dating kabadong William ay nasasarapan na sa ginagawang pagchupa ni Mang Celso sa kanyang naghuhumindig na alaga.

Nagpakasasa sa burat ni William si Mang Celso. Ang bayag din ni William ay hindi nakaligtaan ni Mang Celso na paglaruan ng kanyang dila. Hindi nagtagal at nagpasabog na ng katas si William at lahat ng katas niya ay tuwang-tuwang nilunok ni Mang Celso. Bakas sa pagmumukha ni Mang Celso ang labis na kasiyahan sa muli niyang pagkakatikim ng tarugo at tamod.

Hindi lamang iyon ang una at huling paggamit ni Mang Celso kay William. Sa tuwing wala ang asawa ni Mang Celso at nagkataon naman nadoroon si William ay pinipilit niyang magpaserbisyo kay William. Naging okey naman iyon kay William dahil pumapayag si Mang Celso na maibawas ang bayad sa kanyang serbisyo sa renta nila sa bahay. Sa tuwing gipit naman si William ay okey din na delay ang bayad niya sa renta.
Ang lihim nina William at Mang Celso ay nanatiling lihim sa halos apat na buwan. Subalit talaga naman yatang hindi pwedeng manatiling lihim ang lahat. Darating din ang panahon na mabubulgar ang tinatagong lihim.


“Dyan sa may kaliwang parte ng likod ko, pakidiin mo ang masahe mo. Medyo masakit yang parteng yan.” ang hiling ni Mang Celso kay William.

“Dito po ba?” ang tanong ni William.

“Yan, dyan nga. Sarappppppppp………..” ang tugon naman ni Mang Celso.

Kasalukuyang minamasahe ni William si Mang Celso isang araw na umalis muli ang asawa ni Mang Celso. Kapwa sila hubo’t hubad. Nakadapa si Mang Celso sa kama at nakapatong naman sa may puwetan ni Mang Celso si William.

“Sige pa. Pakidiinan pa. Ang sarap ng pakiramdam.” ang nabanggit pa ni Mang Celso.
Nang makuntento na si Mang Celso sa pagmamasahe ng kanyang likuran ay tumihaya na siya. Ang dibdib naman niya ang kanyang pinamamasahe kay William.


“Hindi ko talaga pagsasawan ang alaga mo William. Ang laki-laki. Ang sarap-sarap pang susuhin.” ang nabanggit din ni Mang Celso habang minaasahe ni William ang kanyang dibdib.


Nakapatong si William kay Mang Celso at bahagya siyang nakaupo sa may tapat ng tarugo ni Mang Celso. Habang minamasahe ni William ang dibdib ni Mang Celso ay panay na ang himas nito sa alaga ni William. Makailang ulit na rin sinerbisyuhan ni William si Mang Celso at talagang ganoon kasabik ang matanda sa kanyang tarugo na halos mamaga sa kahihimas habang nagmamasahe pa lang siya.

Hindi akalain ng dalawa ang biglang pagbukas ng pintuan.

“Walang hiya kayo! Sabi ko na nga ba at may milagro kayong ginagawa sa tuwing umaalis ako!” ang sigaw sa kanila ng asawa ni Mang Celso ng pumasok ito sa silid.

Kitang-kita niya ang ayos ng dalawa na parehong hubo’t hubad.

“Honey, huminahon ka. Nagpapamasahe lang ako dito kay William.” ang paliwanag bigla ni Mang Celso sa asawa.

“Anong nagmamasahe lamang? Eh nakabuyangyang yang mga lawit ninyo! Ganoon ba dapat kung nagpapamasahe!” ang sigaw na naman ng asawa ni Mang Celso.

“Ikaw William, kaya pala lagi kang late sa renta mo at madalas kulang na ang inaabot nitong asawa ko sa akin ay ganito pala ang binabayad mo sa kanya! Walang hiya ka pala! Akala ko napakabait mong tao! Peke lang pala! Bakla ka pala!” ang sigaw pa rin ng asawa ni Mang Celso.

Hindi makasagot si William. Sa halip ay isa-isa na lamang pinulot ang kanyang mga damit upang isuot.

“Itikom mo nga yang bibig mo. Nakakahiya sa mga nakakarinig.” ang pakiusap naman ni Mang Celso.

“Ngayon ka pa nahihiya. Hindi ka ba nahiya na pumatol sa kapwa mo lalaki. Tama nga ang kutob ko na may dugong berde ka rin.” ang sumbat kay Mang Celso ng kanyang asawa.

“Pwede ba tumigil ka na!” napasigaw na rin si Mang Celso.

“Lumayas ka sa harapan ko bakla! Kalaki-laki ng katawan mo pero ginagamit mo lang sa kababuyan. Bakla! Bakla!” ang mga sigaw ng asawa ni Mang Celso kay William.

Hindi malaman ni William kung hihingi siya ng tawad o ipagtatanggol ang sarili. Kabado at litung-lito si William ng mga sandaling iyon. Hindi tuloy niya malaman ang gagawin. Naisip na lamang niyang lisanin ang pamamahay nina Mang Celso.

“Ayaw ko ng makita ang pagmumuka mo dito William. Ngayon din ay lumayas na kayong mag-ina. Sana hindi malaman ng anak mo ang kababuyan mo ng hindi ka din kasuklaman ng anak mo. Walang hiya ka William!” ang pahabol na sigaw pa ng asawa ni Mang Celso.

Hindi na nilingon ni William ang asawa ni Mang Celso. Agad siyang lumabas ng pamamahay nina Mang Celso. Sa pagpunta niya sa kanayng inuupahan ay nagsalubong niya ang mga nagsipaglabasang nangungupahan din sa bahay na iyon. Hindi tuloy makatingin si William sa kanila. Hiyang-hiya siya dahil tiyak na dinig na dinig ng lahat ng nakitara doon ang mga nasabi ng asawa ni Mang Celso. Dali-dali siyang pumasok sa kanyang inuupahan.

Bago pa man dumilim ng araw na iyon ay nakapag-alsa-balutan na sina William. Konti lang naman ang mga gamit nina William kaya nagkasya ang lahat sa inupahang pampasaherong jeep. Tumuloy sila sa bahay na inuupahan niya kasalukuyan na nirekomenda ng dati niyang kasamahan sa isang massage parlor. Napukaw ang alaala niyang iyon sa nakaraan ng batiin siya ng isang bading sa lugar na iyon.


“Hi William. Kailan mo ako kaya pagbibigyan?” ang tanong sa kanya ng bading na kasalubong niya.

Ngumiti lamang si William pero hindi na niya sinagot ang bading. Marahil ay alam na rin ng mga kapitbahay ni William ang tunay niyang hanapbuhay. Magiging maingat na lamang siya na huwag serbisyuhan ang taga-doon. Ayaw na niyang maulit ang nangyari sa kanya sa dati niyang inuupahan.

“Kumusta lakad mo anak?” ang tanong ng ina ni William sa pagpasok niya sa kanyang inuupahang bahay.

“Okey lang po Nay.” ang tugon ni William.

“Anong okey ka dyan. Bakas sa mukha mo na hindi maayos ang naging lakad mo.” ang nasabi ng nanay ni William.

“Wala po ito. Wala lang po akong natuloy na client kanina.” ang pagtatapat ni William.

“Ganoon ba. Anak tumigil ka na trabaho mong iyan. Tumatanda ka na at marami ka ng kalaban na mas bata pa sa iyo.” ang pakiusap sa kanya ng kanyang ina.

“Eh ano namang trabaho ang pwede ako. Hindi nga po ako nakapag-aral. Kahit nga high school ay hindi ako nakapagtapos. Sino naman ang tatanggap sa akin.” ang sabi naman ni William.

“Yung dati mong pinasukang security agency. Mag-guard ka na lang muli.” ang mungkahi ng kanyang ina.

“Nay, ayaw ko na balikan iyon.” ang maikling tugon ni William.

“Okey naman sila. Di ba tinanggap ka doon kahit hindi ka high school graduate.” ang pagpupumilit pa ng kanyang ina.

“Nay, huwag na po nating pag-usapan iyan. Pagod na po ako.” pilit na pinuputol ni William ang usapan nilang mag-ina.

“Kumain ka na ba?” ang tanong na lamang na kanyang ina.

“Wala po akong ganang kumain. Kakain na lang po ako kung magugutom ako. Ako na pong bahala.” ang tugon ni William.

“Sige na Nay, tabihan nyo na po ang apo nyo. Baka magising pa yan.” ang dugtong pa ni William.

Matapos makapagpalit ng damit si William ay nahiga na siya sa kahoy sa sopa na inihanda na ng kanyang ina para matulugan. Doon naman ang tulugan talaga ni William tuwing gabi. Pero tila ayaw dalawin ng antok si William. Tila tumanim sa kanyang isipan ang nabanggit ng kanyang ina na mag-iba na ng hanapbuhay. Naalala din niya ng minasang subukan niyang pumasok bilang security guard.

“Ikaw pala William ang duty sa night shift?” ang bungad ng manager ng bank na binabantayan ni William ng lumabas ito upang manigarilyo.

“Opo sir. Nagyon po ang start ko ng night shift. Overtime yata tayo sir.” ang tugon naman ni William.

“Oo eh. Meron lang akong tatapusing report para i-submit sa head office bukas.” ang nabanggit naman ng manager ng bank na iyon.

Nagpatuloy sa pag-uusap ang dalawa sa labas ng bangko. Maya’t maya pa ay may mga nagpaalam sa manager na iyon na mga empleyado ng bangko na nag-overtime din.

“Sir, mukhang nag-iisa na lang kayong nag-oovertime.” ang nasabi tuloy ni William ng ma-check niya ang logbook ng bangko.

“Ganoon ba. Eh si Mang Henaro?” ang tanong naman ng manager ng bangko kay William.

“Kanina pa pi siya nakaalis. Maaga na lang daw po siya bukas para hakutin ang basura ng mga nag-overtime ngayon.” ang tugon naman ni William.

“Sige maiwan muna kita diyan at tatapusin ko lang ang ginagawa ko.” ang paalam ng manager ng bangko kay William.

Naiwang mag-isa sa labas ng bangko si William. Tanging ang manager na lamang ang nasa loob kaya naisipan na rin ni William na pumasok at i-lock ang pintuan. Sa loob ng lamang muna siya magbabantay.

Mahigit dalawang Linggo na doon si William at iyon ang first assignment niya. Isang branch ng maliit na bangko sa Quezon City ang assignment niya. Matagal na rin niyang napapansin ang kakaibang attention na ibinibigay sa kanya ng manager ng bangkong iyon. Malakas ang kutob ni William na silahista din ang manager na iyon.

“Sir, uuwi na ba kayo?” ang tanong ni William sa manager ng bangko ng mapansin niya ang paglapit nito sa kanya.

“Bakit kaya ganyan lagi ang cut ng uniform ng mga guard? Laging hapit sa katawan.” hindi sinagot ng manager ng bangko ang tanong ni William sa halip ay siya ang nagtanong kay William.

“Ganito po naman yata ang dapat na uniporme ng guard. Matikas tignan.” ang sabi naman ni William.

“Bagay na bagay nga sa iyo ang uniporme mo.” ang pagpapahayag ng paghanga sa postura ni William na nakatayo sa may tapat ng salaming pintuan ng bangko.

“Hindi naman po sir.” ang medyo nahihiyang tugon ni William.

Kinutuban na si William sa totoong pakay ng manager ng bangkong iyon sa kanya. Kakaiba na ang tingin nito sa kanya. Mas lalong napatunayan ni William na tama ang kanyang kutob ng tabihan na sya nito at sinalat ang bumubukol sa harapan ng pantalon niya.

“Halatang-halata tuloy na malaki si manoy mo.” ang nasabi pa ng manager ng bangko habang sinasalat ang bukol niya sa harapan ng pantalon.

“Katamtaman lang po iyan sir?” ang tugon naman ni William.

Alam na ni William ang dapat niyang isagot sa dami na rin ng naging client niya sa pagmamasahe at nangangailang ng kakaiba niyang serbisyo.

“Pwede ko bang makita?” ang tanong ng manager sa kanya.

“Baka po may makakita sa atin dito?” ang tugon naman ni William.

“Eh di patayin na natin ang ilaw ng hindi tayo makita mula sa labas.” ang mungkahi naman ng manager.

Hindi maintindihan ni William ang sarili kung bakit tila excited siya sa napipitong mangyayari sa kanilang dalawa ng manager ng bangko. Halos isang buwan na rin siyang tigang sa sex sa babae man o sa isang bading. Agad niyang sinunod ang hiling ng manager. Pinatay niya ang ilang ilaw at nagtira lamang ng mahihinang ilaw sa ilang sulok para hindi naman sobrang dilim sa loob ng bangko.

“Halika dito sa tabi ko.” ang pakiusap ng manager ng bangko kay William.

Nilapitan ni William ang manager ng bangko at naupo sa sopa katabi ng manager na iyon.

“Mukhang game ka din ah.” ang sabi pa ng manager ng bangko.

“Taglibog lang sir.” ang maikling tugon ni William.

Biglang kinabig ng manager ng bangko si William at sinimulang halikan sa kanyang mga labi. Nagpaubaya naman si William. Nakipaghalikan din siya dito. Hanggang mapahiga si William sa sopa at nakapatong sa kanya ang manager ng bangko. Habang abala sila sa halikan ay isa-isa nilang inalis ang kanilang mga saplot sa katawan. Ilang minuto pa ang lumipas ay kapwa wala ng saplot ang dalawa sa ibabaw ng sopa.
Tila na miss din ni William ang pakikipagtalik sa kapwa niya lalaki. Nakipagsabayan siya sa manager ng bangko ng halikan. Nang magsawa sa halikan ang manager ng bangko ay hinalikan naman nito ang halos buong katawan ni William. Sa may tenga, sa may leeg, sa matipunong dibdib ni William, sa kanyang tiyan, hanggang sa mga binti ni William ay hindi nakaligtaang halikan ng manager ng bangko.

Matapos halikan ng manager ng bangko ang mga binti ni William ay pumaitaas muli siya at natuon na ang pansin nito sa matigas ng sandata ni William. Dahan-dahan niya itong sinalsal habang dinidilaan niya ang bayag ni William.

“Ohhhhhhhhhhhh………………” biglang napaungol si William sa kakaibang sarap at kiliting dulot ng pagdila ng manager sa kanyang bayag.

“Sir, ang galing pala ninyo. Ahhhhhhhhhhhh……………” ang dugtong pa ni William.

“Ang sarap nyong tumabraho. Sarapppppppp……………” ang nabanggit pa ni William.

Mas lalo yatang ginanahan ang manager ng bangko sa kanyang ginagawang pagpapaligaya kay William. Pinagbuti pa niya ngayon ang pagdila sa bayag ni William. Minsan naman ay isinusubo niya ito at pinaglalaruan ng kanyang dila sa loob ng kanyang bibig. Grabeng sarap ang dulot nito kay William.

“Ahhhhhhhhhhhhh……………..” ang muling pag-ungol ni William.

Maya’t maya pa ay isinubo na ng manager ang kabuuan ng pagkalalaki ni William. Kahit na may kalakihan ang tarugo ni William ay kinaya pa rin niyang isubo ito ng buo. Halos mapaliyad si William sa kakaibang kiliti na dulot ng mainit na bunganga ng manager na iyon.

“Sarap naman sirrrrrrrrr………….” ang biglang bulalas ni William.

Nagpatuloy lamang ang manager ng bangko sa pag-chupa kay William. Bihasang-bihasa ang manager na iyon sa pag-chupa at pagpapaligaya sa chinuchupa. Madami ng tumikim sa burat ni William. Subalit ang manager na iyon ang isa sa pinakamagaling sa ganoong aspeto sa larangan ng sex. Grabeng ligaya ang dulot nito kay William.

“Sir, malapit na po ako. Ohhhhhhhhhhhhh…………..” ang nabanggit pa ni William bago siya nilabasan.

Lumabas talaga ang pagkagahaman ng manager na iyon sa burat at sa tamod. Hindi niya tinantanan ang tarugo ni William hanggang sa wala ng katas na lumalabas mula dito.

Iyon ang kauna-unahang karanasan ni William sa manager ng bangko na kanyang unang naging assignment sa pagiging security guard niya. Hindi lamang iyon ang una at huli. May pagkakataon pa ngang isinasama siya sa motel ng manager na iyon. Maluwag naman sa loob ni William ang pagbigyan ang manager na bangko. Sa tuwing matatapos kasi sila ay mahina na ang isang libo na iaabot sa kanya. Yun ay kung simpleng chupa lamang ang gagawin sa kanya. Mas malaki ang inaabot sa kanya kung napapasok sila sa motel o grabeng romansahan ang kanilang gagawin.

Okey na sana ang ganoong sideline kay William. May permanenteng sahod na siya at may extra pay pa kung seserbisyuhan niya ang manager ng bangkong iyon. Subalit tila pinagdudahan siya ng isang kasamahan niyang security guard sa bangkong iyon. Pareho lang kasi silang sweldo pero nabibili ni William ang nais niya tulad ng bagong cellfone at damit. Sinubaybayan siya nito ng minsang isabay siya papauwi ng manager ng bangko. Sa isang motel sila nakitang pumasok. Nagpatotoo nga yun sa hinala ng guard na iyon na yung manager ng bangko ang nagbibigay ng extrang pera kay William. Nakarating agad ito sa Operations Manager ng kanilang agency. Agad siyang pinatawag nito.

“William, halika dito sa loob ng opisina ko.” ang bungad ng kanilang operations manager ng nakita niyang dumating si William.

Agad namang pumasok si William sa loob. Sa una ay hindi alam ni William ang dahilan kung bakit siya pinatawag sa kanilang opisina. Subalit ng simulan siyang pagsabihan ng kanilang operations manager ay nalaman niya na tungkol iyon sa manager ng bangko. Hindi na tumanggi pa si William at inamin na lamang na nagawa niya iyon dahil na rin sa alok na salapi ng manager na iyon kapalit ng kanyang katawan. Umamin din si William sa operatations manager nila na dati din niya iyong trabaho. Yung isang mabait na client niya na tila kamag-anak ng may-ari ng agency ang nagpasok sa kanya sa agency na iyon. Kaya nga siya natanggap agad kahit hindi siya high school graduate.

Mukha namang naintindihan si William ng kanilang operations manager. Pero panagsabihan din siya na hindi magandang tignan iyon dahil maituturing na isa din siyang empleyado ng bangkong iyon at manager ng bangko ang kanyang mistulang kliyente. Tulad ng naipahiwatig na ng kasamahan niyang nagsumbong ay hindi talaga maiiwasan na kainggitan siya sa special attention na naibibigay sa kanya ng manager ng bangko. Kaya naman minabuti na lamang ng kanilang operations manager na ilipat siya ng assignment. Subalit dahil nalaman nga ng kanilang operations manager ang dati niyang trabaho ay pinakiusapan siya nito sa isang balak niya para sa kanyang pamangking silahis. Hindi na rin nakatanggi si William sa hiling na iyon ng kanilang operations manager.

“Tobby, heto pala si William.” ang pakilala sa kanya sa lalaking nagbukas ng gate ng isang apartment sa araw na pinagkasunduan nilang pagkikita ni William at ng pamangkin ng kanilang operations manager.

“Kayo pala Tito. Pasok po kayo.” ang bungad naman ng pamangkin ng operations manager ng security agency.

“Huwag na. May pupuntahan pa ako. Ikaw na ang bahala dito kay William.” ang habilin sa pamangkin.

“O ano William, okey ka lang ba?” ang tanong kay William ng kanyang operations manager.

“Okey lang po ako.” ang tugon ni William na kakikitaan ng konting kaba at inis na rin kung bakit pa siya pumayag sa hiling ng kanilang operations manager.

“Sige iwan ko na kayo.” ang paalam pa ng operations manager nina William bago nito pinaarangkada ang kanyang kotse.

Alam ni William na silahis ang pamangkin ng kanilang operations manager. Subalit hindi niya mawari kung ano ang gagawin nito sa kanya. Si Tobby, ang pamangkin ng kanilang operations manager ay tila wala namang bahid ng kabadingan. Sa tangkad ni Tobby at sa laki ng kanyang katawan ay mas mukha pa siyang astig kaysa kay William.

“Halika William sa loob. Pasok ka.” ang anyaya ni Tobby kay William.

Pagpasok ni William sa loob ng apartment ni Tobby ay napansin agad ni William ang dalawang tao ng nakaupo sa sopa at nanonood ng TV. Ipinakilala ni Tobby ang mga iyon kay William.

“Meet my friends William. This is AJ and his girlfriend Tania. Friends, this is William, ang pinakagwapong guard sa agency na pinapasukan ng tito ko.” ang pagpapakilala ni Tobby sa isa’t isa.

“Hi William. Nice meeting you.” ang bati ni AJ sabay tayo at kamay na rin kay William.

“Hi.” ang maikling bati naman ni Tania sabay kaway.

“Have a seat, William. Anong gusto mo, beer or wine?” ang tanong ni Tobby kay William.

“Beer na lang.” ang tugon ni William.

“Sandali lang. Pagbubuksan kita ng beer.” ang paalam ni Tobby.

Laking pagtataka ni William sa kung ano talaga ang pakay ni Tobby sa kanya. Bakit kasi may iba pang bisita si Tobby at babae pa yung isa. Bukod doon ay hindi naman mukhang bading si AJ. Kung bading siya, eh bakit may girlfriend siyang kasama. Nanahimik lamang si William habang nakaupo.

Pero naging conscious si William sa sarili ng mapansin niyang nagbubulungan ang mag-jowa na may kasama pang mga ngiti sa kanilang mga pisngi habang nakatingin sa kanya. Halatang-halata na si William ang pinag-uusapan ng dalawa.

“Beer mo William.” sabay abot ni Tobby ng isang bote ng beer kay William.

“Salamat.” ang sabi naman ni William.

“Feel at home William. Mamaya na adventure natin.” ang sabi naman ni Tobby.

Kung anong adventure ang tinutukoy ni Tooby ay hindi mahulaan ni William. Nakisama na lamang sa inuman ng tatlo si William. Hanggang sa makarami na sila ng nainom. Halata na sa itsura ng apat na may tama na sila ng espiritu ng beer.

“William, akyat muna kayo ni Tania sa kwarto ko. Paligayahin mo ng todo-todo ang syota ng best friend ko.” ang biglang ibinulong ni Tobby kay William.

Nagtaka si William sa nasabing iyon ni Tobby. Akala nya ay nagbibiro lamang si Tobby. Papaano naman  kasi niya totorohin si Tania kung nandoroon din ang boyfriend nitong si AJ.

“Sige na William. Okey lang yun kay AJ. Sya pa nga may gusto ng ganoon.” muling binulungan ni Tobby si William ng mapansin niya ito na tila nag-aalangan na sundin siya.

Sinunod na rin ni William si Tobby. Pagtayo ni William ay inalalayan naman niya agad si Tania sa pagtayo.

“Siguraduhin mo lang na maso-solve ang jowa ko sa iyo. Gawin mo ang lahat para maligayahan ang jowa ko.” ang bilin pa ni AJ na mas ikinagulat ni William.

Umakyat na magkasunod sina Tania at William. Pumasok sila sa isa sa dalawang silid sa ikalawang palapag ng apartment na iyon. Kahit na nagtataka si William kung bakit iyon ang nais ipagawa sa kanya ay natuwa na rin siya. Isang babae at napakandang babae pa ang kanyang makakatalik. Walang inaksayang sandali pa si William. Sabik na sabik din siya na makipagtalik muli sa isang babae. Game na game din si Tania. Hindi na nagpakyeme pa ang babae. Romansahang nag-aatikabo ang panimula ng dalawa.

Walang parte ng katawan ni Tania hindi nagalugad ni dila ni William. Pati ang pekpek ni Tania ay sinisid ng dila ni William. Kakaibang kiliti ang dulot nito kay Tania. Libog na libog talaga si William sa mga sandaling iyon. Ang kanyang malaking tarugo ay halos singtigas na ng bakal. Hindi iyon nakaalpas sa mga mata ni Tania. Nang tumigil sa paggalugad sa pekpek ni Tania si William ay naging agresibo din agad si Tania. Mabilis siyang kumilos at isinubo agad ang alaga ni William.

Sanay na si William na machupa. Pero mula sa isang babae ay iilan pa lamang. Base sa experience ni William ay mas matimbang ang kagalingan ng mga bading sa larangan ng pagchupa. Pero si Tania ay maari na niyang mahalintulad sa kagalingan ng mga bading sa pagchupa. Kung anong level ng pagpapaligaya ni William kay Tania ng sisirin niya ang pekpek nito ay ganoon din ang iginante ni Tania kay Wiliam. Halos hindi matinag si Tania na tumigil sa pagchupa sa tarugo ni William. Tuwang-tuwa naman si William. Nasa rurok na ng kaligayahan si William ng mapansin niya na bukas ang pintuan ng silid.
“Hi sweetie. It seems that you’re enjoying this gorgeous security guard.” ang bati ni AJ kay Tania sa pagpasok ng dalawa sa silid.

“Ang laki at ang sarap talaga nito.” ang maikiling tugon ni Tania na napatuloy lamang sa pagchupa sa burat ni William.

Tila balewala lamang kay Tania na pinanonood siya ng kanyang boyfriend habang chinuchupa ang burat ni William.

“Matikaman nga.” ang nasabi naman ni AJ.

Biglang nagpaubaya si Tania at si AJ naman ngayon ang nagsimulang chupain ang matigas na titi ni William.

“I told you honey. Masarap ang burat ni William.” ang nabanggit naman ni Tania.

Gulat na gulat si William. Hindi siya makapaniwala na ang magsyota na ang palitpalitang chumuchupa sa kanya. Agad namang naghubad ng kanyang mga damit si Tobby at pumaibabaw na rin sa kama. Siniil niya ng halik si William. Nagsimula sa mga labi ni William, pati sa leeg, dibdib at tiyan ni William. Hanggang sa maabot ng kanyang mga labi ang kapirasong karne na tuwang-tuwang pinagsasaluhan nina AJ at Tania. Nagpaubaya naman ang mag-jowa kay Tobby.

Agad din isinubo ni Tobby ang tarugo ni William. Naging abala naman ngayon si Tobby sa pagchupa kay William. Nagkaroon naman ng pagkakataon si AJ na maghubad ng lahat ng saplot niya sa katawan. Silang dalawa naman ngayon ni Tania ang nakatayong nagroromansan. Hanggang sa tabihan na rin ng magjowa si William sa pagkakahiga nito.

Sinimulang makipaghalikan ni AJ kay William. Samantalang si Tania naman ay naging abala sa pagchupa sa malaki ding tarugo ng kanyang boyfriend. Matagal ding ganoon ang kanilang ginagawa. Nang sukdulan na ang kalibugang nadarama ni Tania ay hiniling niya sa kanyang boyfried na i-fuck na siya. Agad namang sinunod ni AJ ang kanyang girlfriend. Matapos ay hiniling din ni Tania na machupa niya ang tarugo ni William habang bumabayo si AJ. Agad din pumwesto si William sa ibabaw ni Tania at itinutok ang kanyang tarugo sa bibig ni Tania. Si Tobby naman ay nakuntento na lamang sa pakikipaghalikan kay William.

Pero si Tania ay hindi nakuntento sa tarugo ni William. Dahil abot nya rin ang matigas na tarugo ni Tobby ay isinunod din niya iyon na isubo. Palitpalitang chinupa ni Tania sina Tobby at William habang si AJ naman ay abala sa pagkadyot sa kanya. Grabeng ligaya ang naging dulot ng tatlong lalaki kay Tania. Hanggang abutin na ni Tabia ang pinakasukdulan. Napaungol siya ng malakas. Kasunod din noon ay ang papgputok ni AJ sa loob ng pekpek ni Tania. Nagsalsal naman sina Tobby at William ng kanilang mga tarugo hanggang sa pati sila ay nagpakawala na rin ng katas. Kumalat ang kanilang katas sa dibdib, leeg at sa labi ni Tania. Tuwang-tuwa naman si Tania at kahit tila napagod sa eksenang iyon ay agad pa rin siyang tumayo. Nanghingi siya ng tuwalya kay Tobby at naupo sa isang upuan sa tapat ng salamin at inayos ang sarili.

Nahiga naman sina AJ at William sa kama at si Tobby ay naupo sa gilid nito. Nang matapos magpunas ng katawan at magsuklay ng buhok si Tania ay muli siyang humarap sa tatlong lalaki. Tila may naisip siyang ipagawa sa tatlo.

“Pwede bang threesome kayo. Trip ko panooring ang tatlong gwapong lalaki na nagtatalik. Please naman oh.” ang hiling ni Tania.

“Kaya mo pa ba Tobby?” ang biglang tanong ni AJ.

“Ako pang tinanong mo. Baka ikaw ang hindi na kaya ng second round.” ang sagot naman ni Tobby.

Hindi na nila tinanong pa si William. Nandoroon naman talaga si William para gawin ang nais nilang ipagawa ng wala ng tanung-tanong.

Lumhod si AJ sa gilid ni William at itinutok ang kangyang tarugo sa bibig ni William. Wala mang inutos si AJ ay nahulaan na ni William ang nais mangyari ni AJ. Isinubo nya rin agad iyon. Si Tobby naman ay sinimulang susuhin ang tarugo ni William. Iyon ang simula ng romansahan ng tatlong matitipunong lalaki. Halos kantutin ni AJ ang bibig ni William. Si Tobby naman ay hindi nakuntento sa pagchupa kay William. Tumigil siya at inayos ang pwesto niya sa ibaba ni William. Nais pala niyang pasukin ang butas ni William.

Nang maramdaman ni William na ganoon ang gustong mangyari ni Tobby ay aalma sana siya. Subalit ayaw ni AJ na maalis sa pagkakasubo ni William ang kanyang tarugo. Hinayaan na rin ni William na masunod si Tobby. Naranasan na rin niya ang mapasok sa kanyang butas at iyon ang kinaayawan niyang trip ng kanyang mga naging kliyente.

“Sarap mo talaga William. Ahhhhhhhhhhhhhhhhh……………..” ang paulit-ulit na nabibigkas ni Tobby sa pagkadyot niya.

“Ohhhhhhhhh………………..” ang ungol naman ni AJ.

Hindi na muling tinigasan si William. Pakiramdam nya kasi ay nabababoy na siya sa mga sandaling iyon. Gusto man niyang umalma ay nagtimpi na lamang siya. Inisip na lamang niya na trabaho lamang iyon at matatapos na din sa loob ng ilang minuto.

Nagpatuloy ang eksenang iyon hanggang sa magkasunod na labasan sina Tobby at AJ. Bago pa man mailuwa ni William ang tarugo ni AJ ng magsimula na itong magpasabog ng katas na hindi naiwasan ni Willian na matikman ang katas nito. Si Tobby naman ay sa may tarugo din ni William nagbasabog ng kanyang katas. Tuwang-tuwa naman si Tania sa kanyang nasaksihan.

Awa sa sarili ang unang nadama ni William ng matapos siyang pagsaluhan ng dalawang magkaibigan. Tuwang-tuwa ang mga tao sa silid na iyon maliban lamang kay William na tila nagsisisi sa pagpayag niya sa pakiusap ng kanilang operations manager. Kaya nga siya pumasok bilang guard ay hindi na siya nasisiyahan sa trabaho niyang pagbebenta ng katawan. Subalit kahit ganap na guard na siya ay tila hindi pa rin niya lubusang naiwan ang ganoong trabaho.

“William, bakit gising ka pa? O ano yan? Umiiyak ka ba William?” ang pumukaw sa alaalang iyon ni William ng lumabas sa kanilang silid ang kanyang ina.

“Wala po ito Nay. May naalaala lang ako.” ang tugon naman ni William.

:Hay naku anak. Bukas magkakaroon ka pa rin ng matinong kliyente. Huwag mong pag-aksayahan ng panahon yung gunggong na lalaking iyon. Sige na tulog ka na.” ang sabi naman ng kanyang ina.

“Sige po Nay.” ang sabi na lamang ni William.

Kinabukasan ay niyaya siya ng isang kapitbahay na maglaro ng basketball. Wala pa namang schedule ng service si William kaya madali itong napapayag ng kanyang kapitbahay. Maayos lang sana ang laro nina William. Subalit dahil medyo napikon na ang kalabang grupo nina William ng malamangan na nila ito ng lubusan ay naging physical na ang kanilang laro. Okey pa rin sana iyon kay William dahil kaya naman tiisin ng kanyang matipunong katawan ang mga siko at bangga ng kanilang kalabang grupo. Subalit nag-init lamang si William ng tuksuhin siyang isang callboy. Napilitan siyang gumanti ng balya at siko sa kalaban na naging sanhi ng gulo at bugbugan ng mga naglalaro. Natigil lamang ang awayang iyon ng dumating ang mga tanod. Umuwing may putok ang kanang kilay ni William at may mga galos at pasa sa kanyang mga braso at katawan.

Sa gabing iyon ay napiltan ng hindi muna tumanggap ng client si William. Masama man ang loob ni William sa nangyari sa kanya ng araw na iyon ay pinilit na lamang niyang maging masaya sa pag-aalaga ng kanyang anak. Siya na rin muna ang tumabi sa kanyang anak sa higaan nito upang patulugin ito. Nang makatulog na ang kanyang anak ay biglang sumagi sa kanyang alaala ang araw na una silang nakita ng ina ng kanyang anak.

“Dito po ba ang room ni Ms. Michelle?” ang tanong ni William sa babaeng nagbukas sa kanya ng pintuan ng isang hotel room.

“Yes, ako nga si Michelle. Kayo na ba ang mga masahistang pinadala ng spa na tinawagan ko?” ang tugon at tanong na rin ng babae kay William.

“Yes mam. Kami nga po. Ako po si William at siya naman po si Albert.” ang pakilala ni William sa sarili at sa kanyang kasama.

Sa isang massage spa nagtatrabaho pa noon si William at ng gabing iyon ay pinadala sila ng spa sa isang hotel sa Ermita upang mag-service sa isang mag-asawa daw. Isang lalaking hapon at isang pinay ang kanilang seserbisyuhan ng gabing iyon sa loob ng hotel room.

“Honey, the masseurs are already here.” ang abiso ni Michelle sa hapong kasama niya sa room.

“Let them come in.” ang tugon ng hapon.

“Pasok kayo. Ikaw William ang magmasahe sa akin at ikaw naman Albert sa jowa kong hapon.” ang utos ni Michelle sa dalawa.

“Start na po ba tayo mam?” ang tanong ni William.

“Sure.” ang sagot naman ni Michelle.

Kahit walang sinabi si William ay agad ng nahubad ng saplot sa katawan si Michelle pati na rin yung hapon. Tanging panty lamang ang hindi hinubad ni Michelle at yung hapon naman ay brief lamang. Dumapang magkatabi sa malaking kama ang magjowa. Sina William naman at Albert ay nag-alis na rin ng kanilang saplot sa katawan maliban din sa brief. Agad na rin silang pumwesto sa likuran ng kanilang imamasahe.

Tuwang-tuwa si William dahil isang babae ang kanyang minamasahe. Subalit kahit isang babae ito ay paminsan-minsan pa rin inaabot ni Michelle ang nakabukol sa brief ni William. Babae kaya ang paminsan-misang humihipo sa kanyang bukol kaya hindi niya napigilan ang pagtigas ng kanyang alaga.

“Ang laki na nito ah.” ang biglang nabanggit ni Michelle ng tuluyan na nitong ipasok ang kanyang kamay sa loob ng brief ni William.

“Huwag po mam. Baka po magalit si sir.” ang nabanggit na lamang ni William.

“Huwag mong intindihin ang hapon na yan. Basta ginusto ko ay susunudin niya ang gusto ko.” ang sabi naman ni Michelle.

“Honey, my masseur has a big cock.” ang biglang sinabi ni Michelle sa jowang hapon.

“So you like his cock?” ang tanong ng hapon kay Michelle.

“Oh yes honey.” ang tugon ni Michelle.

“You can taste that and the cock of my masseur after our massage.” ang sabi ng hapon.

“O ano. Sabi ko naman sa iyo. Okey lang yun sa jowa ko.” ang sabi ni Michelle kay William.

“Pare, okey pala itong naserbisan natin ngayon. Makakatikim uli tayo ng tunay na chick.” ang sabat naman ni Albert.

“Bakit, kailan kayo huling nakatikim ng puke?” ang tanong naman ni Michelle sa dalawang masahista.

“Matagal-tagal na rin. Wala namang pumapasok ng babae sa spa na pinapasukan namin. Swerte nga namin ngayong gabi.” ang tugon naman ni Albert.

“Pwes, matitkman nyo ako kung susunod kayo sa mga hihilingin ko sa inyong dalawa.” ang sabi naman ni Michelle.

“No problem sa amin. Basta ba kaya namin at basta tungkol lang sa sex yun.” ang sabi naman ni William.

“Kayang-kaya nyo yun for sure.” ang sabi naman ni Michelle.

Habang nag-uusap ang tatlo ay panay pa rin ang himas ni Michelle sa matigas ng tarugo ni William. Hindi pa nakuntento si Michelle. Pinahubad niya ang brief ni William kaya mas malaya nitong nahimas na ang alaga ni William. Inutusan din ni Michelle na maghubad na nga brief si Albert kahit nagmamasahe pa rin siya sa likod ng hapon. Naghubad din naman si Albert ng brief. Lumantad sa mga mata ni Michelle ang malambot pang tarugo ni Albert na may kalakihan din. Inaabot din ito ni Michelle upang himasin. Naging sanhi ito ng pagtigas din ng tarugo ni Albert.
“Let them finish massaging us honey.” ang biglang nabanggit ng hapon ng mapansin niya na tila sabik na sabik na si Michelle sa burat ni Albert.

“Ok honey. Promise, you’ll never get jealous.” ang sabi naman ni Michelle.

“Don’t worry I’ll just watch you.” ang sabi naman ng hapon.

“You can join us if you want.” ang sabi naman ni Michelle.

Halos sabay matapos ang pagmamasahe ng dalawang masahista sa mag-jowa. Bumangon ang lalaking hapon. Naupo siya sa isang upuan sa tabi ng maliit na mesa. Pumwesto na siya upang panoorin ang magiging eksena ng kanyang jowang Pinay at ng dalawang masahistang sina William at Albert.

Nagsimulang maghalikan sina William at Michelle. Si Albert naman ay sinimulang paglaruan ng kanyang dila ang dibdib ni Michelle. Pinagsaluhan ng dalawang masahista si Michelle. Halos halikan ni Albert ang buong katawan ni Michelle at ng marating niya ang puke ni Michelle ay halos ibaon niya ang kanyang dila sa kalooblooban nito. Matinding kiliti ang dulot nito kay Michelle.

“Ahhhhhhhhhhh……………..” ang malakas na halinghing ni Michelle.

Hindi pa nakontento sa kanilang halikan si Michelle. Pinaayos niya ang pwesto ni William upang maisubo naman niya ang tarugo nito. Parang sabik na sabik sa isang tarugo si Michelle. Gigil na gigil siya sa matigas at malaking tarugo ni William. Si Albert naman ay napasasa sa puke ni Michelle. Subalit tila nainggit si William kay Albert. Sawang-sawa na kasi si William na magpatsupa. Halos gabi-gabi ay mahina ang tatlong kliyente niya sa spa ang tsumutsupa sa kanya.

“Pare, palit naman tayo.” ang hiling ni William kay Albert.

Ganoon na nga ang nangyari. Ang tarugo na ni Albert ngayon ang sinuso ni Michelle at si William naman ang sumisid sa puke ni William. Hindi nakontento si William sa ganoon, Hindi na siya nagpaalam kay Michelle. Bigla niyang sinimulang kantutin si Michelle. Pipigilan sana siya ni Michelle upang bigyan muna ng condom. Subalit dala ng matinding libog ay hinayaan na lamang ni Michelle si William na kantutin siya. Habang kinkantot siya ni William ay patuloy pa rin ang pagtsupa ni Michelle sa tarugo ni Albert.

“Can you suck my cock?” ang biglang tanong ng hapon kay Albert ng lumapit ito sa kanila na wala na rin suot na brief.

Hindi akalain ng tatlo na makikisama ang hapon sa kanila. Hindi na nakatanggi pa si Albert. Sinimulan na din niyang susuhin ang maliit pero matigas na tarugo ng hapon. Patuloy pa rin si Michelle sa pagtsupa sa titi ni Albert. Si William naman ay sarap na sarap sa pagkantot kay Michelle.

Dahil sa ginawang pagtsupa ni Albert sa hapon ay ito pa ang unang nilabasan sa kanilang tatlo. Si William naman ang sumunod na nagpaputok sa loob ng puke ni Michelle. Sumunod din nagpaputok si Albert na kumalat sa bibig ni Michelle. Tila naubos ang lakas nina William at Albert pati na rin si Michelle. Yung hapon naman ay muling naupo sa upuan at tuwang-tuwa din sa nangyari.

Makalipas ng ilang minuto ay nagpaalam na ang dalawang masahista na maliligo muna sa banyo bago sila umalis. Bihis na ang dalawang masahista sa paglabas nila sa banyo. Matapos iabot ni Michelle ang bayad sa dalawa ay nagpaalam na ang dalawa.

“Wait!” ang biglang nababggit ni Michelle bago pa man maisara ni William ang pintuan.

“Ano po yun man?” ang tanong ni William.

“Pwede ko bang makuha ang celfone number mo?” ang tanong naman ni Michelle.

“Okey lang po.” ang tugon ni William.

Matapos magpalitan ng numero ang dalawa ay tuluyan ng nagpaalam ang dalawang masahista.

Makalipas ng mahigit isang buwan ay nakatanggap si William ng tawag mula kay Michelle. Nakipagkita siyang muli kay Michelle. Nais kasing mangyari ni William ay mauwi muli sa pakikipagtalik ang pagtatagpo nilang iyon. Akala ni William ay iyon lamang ang pakay ni Michelle sa kanya. Subalit ipinatapat ni Michelle kay William na buntis siya at sigaradong si William ang ama ng kanyang anak. Baog ang hapong ka-live in niya at ng malamang buntis siya ay hiniwalayan na siya. Hindi na din siya muna makakabalik sa Japan upang magtrabaho dahil sa kanyang kalagayan.

Nagkasundo ang dalawa na magsama na lang dahil napakumbinse ni Michelle si William na siya ang nakabuntis sa kanya dahil hindi na siya nakipagtalik pa sa ibang lalaki maliban sa kanyang kinakasamang hapon matapos ang una nilang pagtatalik. Sabik na din magka-asawa at magka-anak si William kaya ganoon na lamang ang kanyang pagsang-ayon kay Michelle.

Yun na simula ng pagsasama ng dalawa sa iisang bubong at namuhay sila bilang mag-asawa kahit hindi sila nagpakasal. Natutunan na rin ni William na mahalin si Michelle at ituring na tunay na asawa na mas lalo pang tumindi ng manganak si Michelle ng isang malusog na sanggol na babae. Buong akala ni William na mahal na rin siya ni Michelle. Subalit ilang buwan pa lamang ang kanilang anak ay muli itong nagpaalam na pupunta sa Japan. Kahit pinigilan ni William si Michelle ay nagpumilit pa rin ito sa kanyang balak. Naiwan kay William ang kanilang anak.

Nanumbalik sa kasalukuayn ang alaala ni William ng may biglang nag-text sa kanya.

“Pwede ka ba bukas ng mga 4AM? Isasama kita sa Baguio.” ang text ng isa sa regular client ni William.

Medyo nag-isip-isip si William kung sasagutin ang text na kanyang na-receive dahil halos 12 midnight na rin at ilang oras na lamang ay gagayak na naman siya. Tulog na tulog na rin ang kanyang ina upang makapagpaalam.

“Mga ilang araw tayo sa Baguio sir?” ang text naman ni William.

“Baka tatlong araw depende sa kakausapin kong client namin.” ang tugon ng kanyang ka-text.

Muling nag-isip si William kung sasama o hindi.

“Sige po sir. Daanan nyo po ako sa Cubao ng mga 4AM.” ang text ni William.

“Ok. See you tomorrow.” ang text na naman kay William.

“Ok po.” ang huling text naman ni William.

Bago natulog si William ay nag-impake muna siya ng kanyang mga damit na dadalhin sa Baguio. Nanghihinayang siya sa ibabayad ng client niyang iyon na malaki pa naman magbigay lalo na kung out-of-town sila. Isang account executive ng isang malaking kumpanya sa Makati ang kanyang client at ilang beses na rin siyang isinasama nito sa mga transaction nito sa labas ng Maynila. Mukha kasing buenas sa kanya si William sa ganoong lakad. Kaya naman kapag naka-close ito ng deal ay naambunan din si William.

Kinabukasan, wala pang alas-kwatro ng umaga ay nasa Cubao na si William. Maaga o kaya naman on-time talaga naman si William sa kanyang mga appointment. Hindi naman nagtagal ay dumating na ang client ni William.

“Good morning Sir Tony.” ang bati ni William.

“Tara, sakay na. Kailangan nating maiwasan ang trapik dyan sa may Balintawak kaya medyo inagahan ko ang alis natin. Mga 2PM pa naman ang meeting ko sa client namin.” ang sabi naman ng kanyang client.

Agad siyang sumakay sa dala nitong sasakyan at sinimulan na nilang baybayin ang highway papuntang norte. Hindi na muna nag-usap ang dalawa dahil nag-concentrate si Tony sa pagmamaneho ng mabilis upang malampasan ang trapik sa kanilang dadaanan bago pa man ito mag-build-up.

“Miss na kita William ah.” ang nabanggit ni Tony kay William ng nasa NLEX na sila.

“Kayo kasi sir eh. Kung sinu-sino pa ang kinukuha ninyong masahista.” ang sabi naman ni William.

“Wala. Ikaw lang kaya ang masahista ko. Busy lang ako talaga.” ang sabi naman ni Tony.

Biglang hinipo ni Tony ang harapan ni William. Naka-jogging pants lamang si William kaya damang-dama ni Tony ang alaga nito kahit malambot pa.

“Miss ko na talaga ito.” ang nabanggit pa ni Tony.

“Miss na rin kayo nyan sir.” ang biro naman ni William.

Hindi nakuntento si Tony sa paghimas lamang ng tarugo ni William na nakakubli pa sa brief at jogging pants nito. Ipinasok ni Tony ang kanang kamay sa loob at tuluyang nahawakan ang malambot na tarugo ni William.

“Sir, baka mabangga tayo.” ang biglang nasabi ni Wiliam.

Napangiti lamang si Tony. Pero patuloy pa rin ang pagkakahawak nito sa tarugo ni William. Hangang sa mapansin ni Tony ang parte ng NLEX na pwedeng pumarada sandali. Dito niya itinigil ang sasakyan.

“Quickie lang tayo muna. Sabik na kasi ako dito.” ang hiling ni Tony kay William sa paghinto ng kanyang kotse.

“Kayo pong bahala sir. Baka lang may patrol na dumaan.” ang sabi naman ni William.

“Masyado pang maaga para mag-patrolya sila.” ang sabi naman ni Tony.

Isinaayos muna ni Tony ang kanyang upuan upang malaya niyang maabot ang tarugo ni William. Siya na rin mismo ang naglabas nito mula sa brief at jogging pants ni William. Agad din niyang isinubo ang tarugo ni William. Nang tumigas na ang titi ni William ay naramdaman niya na naiipit na ng garter ng kanyang brief at jogging pants ang kayang bayag. Itinaas niyang bahagya ang kanyang puwet at ibinaba ng kaunti ang kanyang brief at jogging pants. Mas malaya na ngayong natsupa ni Tony ang titi ni William.

“Sarap mo talaga William. Hinding-hindi kita pagsasawaan.” ang nabanggit pa ni Tony habang bahagya siyang tumigil sa pagtsupa kay William.

“Ahhhhhhhhhhh………………” napa-ungol naman si William dahil sa ginagawang pagtsupa ni Tony.

Nagpatuloy lamang sa pagtsupa si Tony hanngang sa maramdaman na ni William ang kanyang pagputok.

“Malapit na akooooooooooooo……….. Ohhhhhhhhhhhhhhh………………….” ang nabanggit ni William.

Nagpatuloy pa rin sa pagtsupa si Tony hanggang sa tuluyan ng labasan si William. Walang sinayang na katas ni William si Tony. Tinuyo pa ni Tony ng kanyang dila at bibig ang tarugo ni William. Nang tumigil na si Tony sa tarugo ni William ay kumuha na ng tissue si William at pinunasan ang kanyang tarugo at ang paligid nito. Isinaayos din niya ang kanyang brief at jogging pants.

“Hinding-hindi talaga ako magsasawa sa iyo. Kung pwede ko lang hiwalayan ang asawa ko ay ikaw na ang ibabahay ko.” ang biro din ni Tony.

“Huwag naman sir. Kawawa naman ang mga anak nyo.” ang nabanggit naman ni William.

“Oo naman. Basta kung kailangan kita ay huwag mo akong tatanggihan.” ang sabi ni Tony kay William.

“Walang problema yun sir. Kayo pa. Kaya lang…………” ang tugon naman ni William na tila natigilan siyang ipagpatuloy.

Biglang napatingin sa malayo si William na may bakas ng kalungkutan sa kanyang mukha. Napansin iyon ni Tony.

“Kaya lang ano?” ang biglang naitanong ni Tony.

“Sir, kasi naiisip ko kasi na huminto na sa hanapbuhay kong ito. Halos isang dekada na ako sa ganito ang hanap-buhay.” ang tugon ni William.

“Seryoso ka ba dyan? Eh ano namang gagawin mo para mabuhay mo ang nanay at anak mo?” ang tanong ni Tony.

“Bahala na po. Uuwi na lang uli kami sa probinsya.” ang sabi naman ni William.

“Masyado ka namang madrama na dyan. Buti pa at makaalis na tayo dito.” ang pagputol naman ni Tony sa medyo seryoso nilang usapan ni William.

Umusad na ang kotse ni Tony at binaybay na nila ang kahabaan ng NLEX. Gawing Tarlac na ng makaramdam ng gutom ang dalawa. Nag-stop-over naman sila upang kumain. Hindi na din sila nagtagal sa kainan at nagpatuloy na sila sa kanilang byahe papuntang Baguio. Bago pa man mag-tanghali ay narating na nila ang Baguio at nakapag-check-in na rin sa isang hotel.

“Ligo lang muna ako sir.” ang paalam ni William kay Tony ng makapasok na sila sa kanilang room.

“Pwede bang sumabay na rin para pagkatapos natin ay pwede na tayong mag-lunch.” ang hiling naman ni Tony.

“Kayo po kung gusto ninyo.” ang pagpayag naman ni William.

Naghubad ng lahat ng kanyang saplot si William at naunang pumasok sa banyo. Si Tony naman ay isa-isa na rin naghubad ng kanyang mga damit. Nasa late forties na si Tony pero maganda pa rin ang hubog ng kanyang katawan. Regular kasi siya sa gym at hindi talaga siya mapagkakamalan na isang bi-sexual. May asawa’t mga anak na siya. Si William ang kauna-unahan niyang natikman na lalaki ng minsang nag-try siyang magpamasahe sa massage spa na dating pinapasukan ni William. Simula noon ay naging regular na siyang customer ni William. Mahigit anin na taon na rin silang magkakilala ni William at kahit minsan ay tila hindi niya pinagsasawaan ang serbisyo ni William. May dala daw kasing swerte si William sa kanyang trabaho.

“Sarap ng tubig sir.” ang nabaggit ni William sa pagpasok ni Tony sa banyo.

“Mas masarap ka pa sa tubig.” ang biro naman ni Tony.

Nang mabasa na din ang katawan ni Tony ay nagsimula silang magsabunan ng katawan. Ilang buwan na ring busy si Tony at hindi na niya natatawagan si William kaya naman ganoon na lamang ang pananabik niya kay William. Halos walang parte ng katawan ni William ang hindi nadapuan ng mga palad ni Tony. Ang tarugo ni William ang mas maraming oras na napatuunan ng atensyon ng mga palad ni Tony. Nang matapos silang magbanlaw ng katawan ay hindi na talaga napigilan ni Tony ang sarili. Hinalikan niya agad sa mga labi si William at naging simula iyon ng napakainit na halikan ng dalawa.

Makalipas ng ilang minuto ay pumaibaba ng paghalik si Tony sa katawan ni William. Tila isang sanggol si Tony na sinuso ang mga utong ni William sa matipuno nitong dibdib. Kiliting-kiliti sa William ng gawin iyon ni Tony. Pumaibaba pa si Tony sa paghalik hanggang sa marating niya ang tarugo ni William na medyo may katigasan na. Mas lalo pang nag-umigting ang katigasan nito ng simulan itong susuhin ni Tony. Bakas na bakas sa mga kilos ni Tony ang sobrang pananabik sa tarugo ni William.

“Ahhhhhhhhhhhhhh………………” nagsimula na din umungol si William dahil sa sarap ng pagchupa ni Tony sa kanyang burat.

“Ohhhhhhhhhhhh………….Ang sarrrrrraaaaaaaaaaapppppppppppppppppp…………….” tila pati si William ay nanabik din sa pagchupa ni Tony.

Nagpatuloy lamang si Tony sa pagchupa kay William. Mas lalo pa siyang ginanahang sa pagchupa dahil sa mga pag-ungol at pag-amin ni William na nasasarapan siya sa pagchupa sa kaya.

Dahil sa sarap na nadarama ni William ay hindi niya napigilan ang maaga niyang pagpapaputok. Nang maramdaman ni Tony ang mainit na likido ni William ay agad na niyang niluwa ang matigas na tarugo ni William. Sinalsal niya ito habang patuloy sa pagbulwak ang katas ni William hanggang sa wala na itong inilalabas na katas.

“Sarap nun sir ah.” ang unang nabanggit ni William matapos siyang kabasan.

“Kayo naman sir ang magpalabas.” ang dugtong pa ni William.

Si William naman ngayon ang lumuhod sa harapan ni Tony at sinimulang isubo ang matigas na sandata ni Tony. Sa tagal na rin ni William sa hanapbuhay na iyon ay natutunan nya na rin ang pagtsupa na kadalasan na ring hiling ng kanyang mga client. Naglabas-pasok sa loob ng bibig ni William ang tarugo ni Tony. Subalit wala pang dalawang minuto ay sumenyas na si Tony kay William na lalabasan na siya. Agad ng tumigil si William sa pagtsupa sa tarugo ni Tony. Kabisado na ni Tony si William na naduduwal kapag nakakatikim ng tamod. Kaya bago pa man siya labasan ay sinasabihan na niya ito.

Sinalsal na lamang ni William ang tarugo ni Tony. Hindi nagtagal ay sumabog na rin ang katas ni Tony. Nagpatuloy lamang sa pagsalsal si William hanggang tumigil sa pagbuga ng katas ang titi ni Tony. Halos manghina si Tony matapos siyang labasan.

Nang manumbalik na ang kanilang lakas ay bahagya silang nagsabong muli at nagbanlaw at tinapos na ang kanilang paliligo. Agad na din silang nagbihis at lumabas ng hotel upang sa labas na lamang manghalian. Sa restaurant na din kung saan ang appointment ni Tony sila kumain. Maaga pa naman at bago mag-2PM ay tapos na rin silang kumain.

Mga 3:00 PM na ng dumating ang client ni Tony. Isang kasing-edad na rin ni Tony ang lalaking kanyang kliyente na nagngangalang Mr. Lim. May kasama itong teenager na nagngangalang Andrew na pamangkin daw ni Mr. Lim. Sa pangalan pa lamang ay intsik na si Mr. Lim. Pero hindi mapagkakalang pamangkin niya si Andrew na kayumangi ang kulay at walang bahid ng pagka-intsik ang itsura. Pero kahit ganoon ang kulay ni Andrew ay artistahin ang itsura nito at medyo may hubog na din ang pangangatawan.

Maayos ang naging usapan nina Tony at Mr. Lim. Napapirma ni Tony si Mr. Lim ng contract bilang patunay na nagtagumpay na naman si Tony na makakuha ng malaking kliyente sa Baguio. Siguradong matutuwa ang kanyang head office sa nangyaring pirmahang iyon. Sa tuwa din ni Tony ay inalok niya si Mr. Lim na uminom na din sila sa restaurant na iyon. Pumayag naman si Mr. Lim pero hindi doon sa restaurant. May prefer siyang mapuntahan na night club. Syempre sumang-ayon lamang si Tony.

Nagtaka si Tony sa pinagdalhan sa kanila ni Mr. Lim. Sa simula ay inakala lamang nina Tony at William na hang-out lamang ng mga bading o bi-sexual ang bar na iyon. Halos ganoon kasi ang mga customer ng club na iyon na mangilan-ngilan lamang ng sila ay dumating. Halos kabubukas pa lamang ng pumasok sila dito. Subalit ng kinalaunan ay dumami na ang mga parokyano ng bar na iyon. Lumabas na rin ang mga lalaking GRO ng bar na iyon. Nagpatunay lamang iyon na isa ngang silahis si Mr. Lim at yung ipinakilala niyang pamangking ay boy toy pala niya.

Batid ni William na maging si Tony ay natutuwa sa napuntahan nilang bar. Subalit hindi nagpapahalata si Tony kay Mr. Lim na okey din sa kanya ang lugar na iyon. Mas naging kaaya-aya ang lugar na iyon para kay Mr. Lim at pati na rin kay Tony ng magsimula ang show sa club. Mga batang-batang macho dancers ang lumabas at sumayaw sa entablado. Wala naman nag-all-the-way. Pero ang mga suot nila ay halos tarugo na lamang nila ang natatakpan. Nagdulot iyon ng libog kay Mr. Lim.

“Okey lang po ba kayo Mr. Lim?” ang naitanong ni Tony ng biglang ipatong nito ang kanang kamay sa may harapan ni Tony at pinisil-pisil ang tarugong nananahimik doon.

“Sorry, nakakagigil kasi ang mga sumasayaw.” ang tugon ni Mr. Lim sabay alis ng kanyang kamay.

Tila napahiya si Mr. Lim kay Tony. Nangiti na lamang si Tony para hindi maasiwa si Mr. Lim sa kanya. Batid ni Tony ang nararamdamang iyon ni Mr. Lim. Pati din siya ay nalilibugan na rin sa pinanonood. Para makuha niya ang loob ni Mr. Lim ay idininik niya ang kayang upuaan kay Mr. Lim at inakbayan ito.

“Di hamak na mas malaki ang sa akin kaysa sa mga nagsasayaw na yan.” ang bulong ni Tony kay Mr. Lim.

Napangiti sa kanya si Mr. Lim.

“Oo nga. Naramdaman ko na kanina.” ang sabi naman ni Mr. Lim.

Muling kinapa ni Mr. Lim ang harapan ni Tony. Sa mga sandaling iyon ay medyo pinatigas na ni Tony ang kanyang tarugo. Kaya naman ng kapain iyon ni Mr. Lim ay malaki na ito kaysa ng una niyang nakapa iyon.

“Jumbo nga ang sa iyo.” ang tuwang-tuwang nabanggit ni Mr. Lim.

“Gusto mo bang tikaman yan?” ang tanong ni Tony.

“Okey lang ba?” ang tanong din ni Mr. Lim.

“Okey lang sa akin yan basta ba after expiration ng contract natin ay mag-rerenew ka ulit.” ang bulong muli ni Tony.

“Sure.” ang tugon naman ni Mr. Lim.

“Doon na lang tayo sa hotel na tinutuluyan namin ni William.” ang alok ni Tony.

“Sige.” ang maikling tugon ni Mr. Lim na tila excited sa mangyayari sa kanila ni Tony.

“Eh papaano si Andrew? Menor de edad pa yan.” ang tanong naman ni Tony.

“Kahit bata pa yan eh magaling na rin yan sa sex. Hindi ko naman talaga yan pamangkin. Boy toy ko yan. Dito ko din yan napulot.” ang pagtatapat ni Mr. Lim.

“Eh di isama na rin natin.” ang sabi naman ni Tony.

Agad na din nilasan ng apat ang bar na iyon at tinungo ang hotel na tinutuluyan nina William. Ilang minuto pa ang lumipas ay nasa loob na ng silid silang apat.

“William, ikaw munang magromansa dito kay Mr. Lim.” ang pakiusap ni Tony kay William.

Agad naman sumunod si William. Hinubad ni William muna ang lahat ng saplot niya sa katawan. Lumapit siya kay Mr. Lim at isa-isa din hinuhubad ni William ang saplot ni Mr Lim. Nang matalupan na ni William si Mr. Lim ay siniil niya ito ng halik sa leeg. Sarap na sarap naman si Mr. Lim sa panimulang romansa sa kanya ni William.

Nang nalibugan ng labis si Mr. Lim ay siya naman ngayon ang naging agresibo. Siya naman ngayon ang pumupupog ng halik kay William. Hanggang mapahiga si William sa kama. Sina Tony at Andrew naman na magkatabi sa isang sopa ay nakaramdam na din ng libog dahil sa kanilang natutunghayan. Kinabig ni Tony ang ulo ni Andrew at sinimulan niyang makipaghalikan sa binatilyo. Kahit batang-bata pa si Andrew ay mukhang bihasa na siya sa ganoong romansahan. Nakipagsabayan din siya ng galing sa halikan kay Tony.

Samantala, sina William at Mr. Lim ay nasa kainitan din ng pagtatalik. Subu-subo na ni Mr. Lim ang matugas na tarugo ni William. Halos hindi nito malaman ang gagawin sa malaking burat ni William. Nais niyang isubo ito ng buo pero dahil nga sa kalakihan ay halos kalahati lamang na pumapasok sa bibig nito. Panay dila na lamang din niya sa ulo ng tarugo ni William na tila isa itong ice cream na nasa cone.

Sina Andrew at Tony naman ay kapwa hubo’t hubad na rin ng mga sandaling iyon. Sa pagitan ng dalawa naman ay mukhang si Andrew pa ang agresibo. Siya kasi ang unang gumawa ng move para machupa niya si Tony. At sa pagchupa niya kay Tony ay mukhang sabik na sabik siya sa isang tarugo. Para naman siyang ngayong isang bata na ayaw maagawan ng isang lollipop.

“Andrew, mukhang naunahan mo na nyan ako kay Tony.” ang biglang nasambit ni Mr. Lim ng mapansin niyang chinuchupa na ni Andrew si Tony.

Natigilan tuloy si Andrew sa kanyang ginagawang pagchupa kay Tony.

“Warm-up lang ito Mr. Lim. Don’t worry andyan na ako.” ang sabi naman ni Tony.

Agad na rin lumapit si Tony kina Mr. Lim at William. Hindi naman nag-aksaya ng sandali si Mr. Lim. Agad niyang isinubo ang tarugo ni Tony. Dalawa na ngayong naglalakihang tarugo ang nakahain kay Mr. Lim. Tuwang-tuwa naman ang negosyanteng iyon. Mukhang nainggit naman si Andrew sa kanyang nasasaksihan. Lumapit din siya sa tatlo.
Pumwesto din si Andrew sa tabi ni William na nakaluhod sa ibabaw ng kama at nakaharap kay Mr. Lim. Palit-palitan kasi ang pagchupa ni Mr. Lim sa tarugo nina William at Tony. Nais din sana ni Andrew na machupa din siya ni Mr. Lim. Subalit parang hindi siya pinapansin ni Mr. Lim. Tila kontento na si Mr. Lim kina Tony at William.

Dahil sa libog din na nararamdaman ni Andrew ay nakipaghalikan naman siya ngayon kay William na gumanti din ng halik sa kanya. Napansin iyon ni Mr. Lim. Tila naunawaan naman ni Mr. Lim ang nais mangyari ni Andrew. Minabuti na lamang niyang masolo ni Andrew si William at ng makapag-concentrate naman siya ngayon kay Tony.

“Ang galing nyo palang chumupa Mr. Lim. Ahhhhhhhhhh……….” ang nabanggit ni Tony ng pagtuunan na siya ni Mr. Lim.

Napatingin at napangiti lamang si Mr. Lim sa kanya na abala sa kanyang tarugo.

Si Andrew naman ay naging abala din sa pagchupa sa titi ni William. Sarap na sarap naman si William sa ginagawang iyon ng binatilyo. Habang abala si Andrew sa pagchupa kay William ay gumawa naman ng paraan si Tony na maabot ang tarugo ni Andrew ng hindi naaabala si Mr. Lim sa pagchupa sa kanya. Nang maabot niya ang tarugo ni Andrew ay isinubo nya rin ito. Sabik na sabik din si Tony na chumupa ng isang teenager na tulad ni Andrew.

Sa apat, si Mr. Lim ang unang nakaramdam na lalabasan na siya. Tumigil siya sa pagchupa kay Tony at sinalsal na lamang ang sarili hanggang sa pumutok na ang kanyang tamod. Dahil marahil sa edad ni Mr. Lim ay napagod siya at tila nawalan na ng lakas matapos siyang labasan. Minabuti na lamang niyang maupo sa sopa at panoorin ang tatlong lalaki sa ibabaw ng kama.

Nagpatuloy lamang ang tatlo sa chupaan at halikan. Hanggang sa halos sabay-sabay nilang pagpapakawala ng tamod. Sa dami ng inilabas ng tatlo lalo na kay Andrew ay nangamoy chlorox talaga ang buong silid.

“Grabe kayo. Amoy chlorox na ang buong kwarto.” ang biglang nasabi ni Mr. Lim sabay tawa ng malakas.

Natawa na rin ang tatlo sa kanilang narinig mula sa bibig ni Mr. Lim.

“Okey lang ba kayo Mr. Lim?” ang tanong ni Tony habang papalapit siya dito.

“Oo naman. Grabe. Pero ngayon ko lang nalaman na itong alaga ko ay mahilig din pala sa mga gwapong tulad nyo.” ang tugon ni Mr. Lim.

“Hindi naman po. Dala lang ng matinding libog.” ang tugon naman ni Andrew.

“O sige. Mag-ayos-ayos ka na at aalis na din tayo. Baka nag-aalala na si misis.” ang sabi naman ni Mr. Lim kay Andrew.

“Iwan mo na muna itong boy toy mo dito. Kami ng bahala sa kanya.” ang pakiusap naman ni Tony.

“Para tuloy-tuloy ka ng makauwi sa inyong bahay.” ang dugtong pa ni Tony.

“O sige. Mabuti pa nga. Kayo ng bahala sa kanya.” ang pagsang-ayon naman ni Mr. Lim.

Matapos makapagbihis si Mr. Lim ay nilisan na niya ang silid na iyon. Sina Tony, William at Andrew naman ay nagpahinga lamang ng ilang minuto bago muli silang sumalang sa mainitang pagtatalik. Doon na nagpalipas ng gabi si Andrew. Kasabay na rin siya ng dalawa ng lisanin nila ang hotel na iyon.

Hapon na ng makarating sa kanilang inuupahang bahay si William. Laking pagtataka ni William ng madatnan niyang sarado ang kanilang bahay. Kaya naman minabuti niyang puntahan ang may-ari ng inuupahan nila.

“Mang Pilo, alam nyo po ba kung nasaan sina Nanay at Karen?” ang tanong ni William sa may ari ng inuupahang bahay nila ng makita niya ito sa harapan ng bahay.

“Naku, iho. Buti na lamang at dumating ka na. Dinala namin kaninang umaga ang nanay mo sa hospital. Sobrang sakit daw ng kanyang puson at talaga namang namimilipit na siya sa sakit ng humingi siya ng saklolo sa amin.” ang tugon ni Mang Pilo.

“Saang hospital po? Eh ang anak ko po? Nasaan naman siya?’ ang mga tanong pa ni William na naging balisa sa kanyang nalaman.

“Dinala namin siya sa malapit lang na hospital at nilapatan na ng pansamantalang lunas. Ang anak mo naman ay nasa loob ng bahay. Nakatulog na rin sa wakas. Kanina pa umiiyak at hinahanap ang lola nya. Nang tumigil ay dumede din at nakatulog na rin sa pagod sa kaiiyak.” ang tugon pa ni Mang Pilo.

“Pwede ko ba syang makita?” ang paalam ni William.

“Sige iho pasok ka. Pero hayaan mo munang makatulog ng makapagpahinga ng mabuti.” ang sabi naman ni Mang Pilo.

Matapos makita ang anak ay pinuntahan na niya ang kanyang ina sa hospital.

“Kararating mo lang ba anak?” ang bungad ng kanyang ina ng lapitan niya itong nakaratay sa kama.

“Opo. Ano po bang nangyari? Ano daw pong sakit ninyo?” ang mga tanong na ni William sa ina.

“Huwag mo akong alalahanin. Sumakit lang ang puson ko. Kapag kaya ko na ay lalabas na rin ako ng hospital. Baka bukas wala na ang sakit.” ang tugon ng kanyang ina.

“Mabuti pa at tanungin ko muna ang doctor na tumingin sa inyo.” ang sabi naman ni William sa ina.

“Huwag na iho. Kaya ko ang katawan ko. Konting pahinga lang ito.” ang sabi naman ng kanyang ina.

“Baka kung ano na po yang karamdaman nyo. Mabuti na po ang makasiguro. Sandali lang po.” ang sabi naman ni William.

Pinuntahan ni William ang doctor na tumingin sa kanyang ina. Napag-alaman ni William na may mga bato ng namuo sa kidney ng kanyang ina na dapat ng alisin sa pamamagitan ng operasyon. Hindi na kakayanin ng gamot dahil malalaki na ang ilan at nakakabara na sa daluyan nito. Binigyan siya ng recommendation sa isang espesyalista sa ganitong karamdaman sa ibang hospital. Nalaman nya rin sa doctor na iyon kung magkano ang maaaring abutin ng gastusin nila sa operasyong iyon.

Nang malaman ng ina ni William ang gagastusin sa kanyang operasyon ay labis ang kanyang pagtutol sa nais mangyari ni William. Pero desedido na si William na mapaoperahan ang kanyang ina. Meron naman siyang naipon na sapat na halaga para gugulin sa operasyon ng kanyang ina. Nilalaan sana niya ang naipong salapi sa kanyang muling pag-uwi sa kanilang probinsya upang doon na mamuhay ng pangmatagalan. Subalit sa di inaasahang pagkakataon ay kinakailangan ng kanyang ina ang medyo malaking salapi.

Mahigit isang taon na rin ang nakalipas ng nagbalak umuwi na ng probinsya si William at doon na lamang buhayin ang kanyang anak. Nang panahong iyon ay kinailangan ng kanyang kuya ang malaki ding halaga upang maipangtubos mula sa pagkakasanla ng lupang sinasaka nito. Mahigit na ang isang taon pero kahit isang kusing ay hindi pa rin nababayaran ng kanyang kuya si William. Ngayon na naman, ang kanyang ina ang nangangailan at muli na namang maantala ang kanyang pag-uwi sa kanilang probinsya upang magbagong buhay.

“Nay, huwag muna kayong magtatrabaho. Aalis muna ako. Madami na akong client na naghahanap sa akin. Uuwi din ako ng maaga. Kailangan ko na rin maghanap ng pera.” ang paalam ni William isang hapon matapos makalabas ng hospital ang kanyang ina matapos ang maayos na operasyon nito.

“Puyat na puyat ka pa anak. Pwede bang magpahinga ka muna ngayong araw. Bukas ka na maghanapbuhay.” ang pakiusap ng kanyang ina.

“Hindi na pwede Nay. Baka maghanap na ng ibang masahista ang mga regular kong client.” ang tugon naman ni William.

“Hayaan nyo Nay, dalawa lang naman ang pupuntahan kong client. Sayang din naman ito. Ubos na rin yung naitabi kong pera. Kahit man lang panggatas ni Karen ay meron tayong gagastusin.” ang dugtong pa ni William.

“O sige iho. Mag-ingat ka na lang. Agahan mo na lang ang uwi mo mamaya ng makatulog ka ng maayos.” ang paalaala ng kanyang ina.

Kahit halos di pa nakakapagpahinga si William ay pinuntahan na niya ang isa sa mga regular niyang client. Ilang taon na rin niya itong client at mukhang espesyal na okasyon ang kanyang pupuntahan at medyo malaking bayad ang naging kasunduan nila.

“Sir, kanina pa ba kayo?” ang bungad ni William ng lapitan niya ang asul na kotse sa isang paradahan sa harap ng isang fastfood sa Cubao.

“Hi William. Hindi naman kadarating ko din lang. Hintayin lang nating yung friend ko na sinasabi ko sa iyo na kukuha sa serbisyo mo. Parating na daw siya.” ang sabi naman ng kanyang client.

“Mukhang pumayat ka ngayon ha.” ang dugtong pa ng kanyang client.

“Medyo sir. Hindi na rin kasi ako nakakapag-gym. Naoperahan si Nanay at matagal ding puyatan yung pagbabantay ko sa kanya sa hospital.” ang tugon naman ni William.

“Ganun ba. Eh kumusta naman ang nanay mo?” ang tanong ng kanyang client.

“Ok na rin po siya. Nasa bahay na nagpapagaling. Malaki na ang gastos namin sa hospital kaya lumabas na rin siya. Tutal ok na rin daw siya.” ang sabi naman ni William.

Ilang minuto pa ang lumipas at may isang Starex Van ang pumarada sa harap din ng fastfood na kinaroroonan nina William at ng kanyang client. Bumaba ang dalawang lalaki mula sa Van na ito.

“Hoy pare, kayo na pala yan.” ang bungad ng client ni William.

“Pasensya na pare. Inayos pa namin ang lugar ng pagdarausan ng stag party para sa kaibigan namin.” ang sabi ng isa sa dalawang lalaki na dumating.

“Stag party pala iyon. Bakit lalaki ang kinukuha ninyong entertainer?” ang tanong ng client ni William.

“Pare, bi yung kaibigan naming ikakasal at bi kaming lahat ng magkakaibigan na a-attend ng party. Pero meron pa rin kaming inaayos na isa pang stag party para naman sa kaibagan ng ikakasal na straight. Surpresa nga namin ito. Kasi buong akala niya ay babae ang kukunin namin.” ang sabi ng isa pa sa dalawang lalaking dumating.

“Ayos ba itong nirerekomenda mo?” ang tanong ng isa naman.

“Oo naman pare. Tignan mo na ang face. Idagdag mo pa ang katawan. Solve na solve kayo sa kanya.” ang sabi naman ng client ni William.

“Eh magaling ka bang sumayaw?” ang tanong kay William.

“Opo sir. Marami na rin po akong napuntahang shower party. Pero sa isang stag party, wala pa po.” ang tugon naman ni William.

“Pareho lang yun. Imbes na babae ang eentertain mo ay mga bi-sexual na kalalakihan. Take note, walang babae dito. Tsaka don’t worry, konti lang kami. Wala pa yatang walo ang darating.” ang sabi ng lalaki kay William.

Matapos ihabilin ng kanyang client si William sa dalawang lalaking sakay ng Van ay sumama na si William sa dalawa. Makalipas ng ilang minuto ay narating na nila ang isang bahay sa may San Juan.

“Pasok ka William.” ang anyaya ng nagdrive na Van ng bumaba na sila sa sasakyan.

Pumasok ang tatlo sa loob ng bahay.

“Wala pa ba si Don?” ang tanong na isa sa lalaking sumundo kay William sa apat na lalaki na nadatnan nilang nakaupo sa sala ng bahay.

“Wala pa eh. Pero malapit na daw siya.” ang tugon ng isa sa apat na lalaki.

“Si Jepoy, bakit wala pa siya.” ang tanong lalaking sumundo din kay William.

“Hindi daw makakarating. Hindi niya alam kung ano ang idadahilan sa asawa niya. Kaya hayun, hindi na lang daw siya pupunta.” ang tugon ng isa din sa apat na lalaki.

“Siya ba yung regalo natin kay Don?” ang tanong naman ng isa.

“Yes mga parekoy. Di ba panalo ang dating.” ang pagmamayabang ng isang sumundo kay William.

“Oo naman pare. Ngayong pa nga lang eh libog na libog na ako sa itsura niya.” ang sabi naman ng isa sabay lapit kay William.

Sinapo nito ang harapan ni William. Nagparaya lamang si William.

“Ok ito mga parekoy. Mukhang malaki din ang kargada.” ang sabi ng lalaking sumapo sa harapan ni William.

“Pare para kay Don yan. Huwag mo naman unahan pa yung ikakasal.” ang sabi naman ng isa pang lalaki.

“Halika nga muna dito sa kwarto at itatago muna kita. Baka dumating na si Don.” ang sabi naman ng nag-drive ng Van kay William.

“Sige mga pre, timbrehan nyo lang ako kung palalabasin ko na si William. Ihanda nyo na rin ang tugtog na sasayawin ni William.” ang dugtong pa nito.
“Dito ka muna sa kwarto William. Hintayin lang natin yung kaibigan namin na dumating. Babalikan kita pagdating nya. Ready na ba ang isusuot mo?” ang mga bilin at tanong ng lalaki kay William.

“Pwede na ba yung t-back na red brief?” ang tanong ni William.

“Pwede ko bang makita?” ang tanong naman ng lalaki kay William.

Kinuha ni William sa kanyang bulsa na dala niyang t-back na red brief at ipinakita iyon sa lalaking kasama niya sa silid. Inabot naman iyon ng lalaki at isinusukat sa kanyang harapan

“Ayos ito ah. Super-skimpy ito. Tiyak sexy ka tignan dito.” ang sabi ng lalaki habang tahan-tahan ang isusuot ni William.

“Medyo hindi nga po ok muscles ko ngayon. Matagal na akong hindi nagpupunta sa gym.” ang sabi naman ni William.

“Ok naman katawan mo ah. Hunk na hunk ka pa tignan. Buti pa kaya i-try mo yang isuot.” ang pakiusap ng lalaki kay William.

“Buti nga po siguro. Matagal ko ng hindi nasusuot ito. Baka hindi na bagay sa akin.” ang pagsang-ayon naman ni William.

Nagsimulang hubarin ni William ang kanyang mga damit. Ang lalaking kasama naman niya sa silid ay nakatunghay sa bawat pagkilos ni William. Sabik na sabik na matunghayan ang hubad na katawan ni William. Walang kaabog-abog kasing nagtanggal ng kanyang suot na brief si William sa harapan ng lalaki. Tila proud na proud pa si William na ibuyangyang iyon sa lalaki sa kanyang harapan.

“Ang laki nyan talaga pare.” ang nabanggit ng lalaki.

Nangisi lamang si William habang nakatingin sa lalaki. Agad din isinuot ni William ang red na t-back brief niya. Sukat na sukat pa rin sa kanya iyon. Sexy pa rin siya sa suot niyang iyon. Tila nabighani ang lalaki sa kanyang harapan sa kakisigan ni William.

“Puta pare, hanep ka pala kung ganyan ang suot mo. Nakakalibog ka talagang tignan. Tiyak na maglalaway si Don.” ang sabi pa ng lalaki.

Inayos naman ni William ang pwesto ng kanyang tarugo sa loob ng kanyang brief. Mas natakam ang lalaki sa kanyang harapan.

“Ang sarap yata nito.” hindi na nakapagpigil ang lalaki at inabot ang nakabukol sa harapan ni William.

Hinayaan lamang iyon ni William. Nagpatuloy sa paghimas sa harapan ni William ang lalaki. Naging sanhi iyon ng pagtigas ng tarugo ni William. Mas lalaong natakam ang lalaking humihimas sa kanyang harapan. Bigla niya itong inilabas at malaya na niyang nahimas ito ng maigi simula pinakapuno nito hanggang sa makintab na ulo nito.

“Ang laki talaga nito ah.” ang sabi na naman ng lalaki.

Nakatingin lamang si William sa lalaki at inaabangan ang susunod pa nitong gagawin sa kanyang tarugo. Bigla na lamang nitong isinubo ang tarugo ni William. Hindi naman siya binawalan ni William. Nagsimulang maglabas pasok ang tarugo ni William sa loob ng bunganga ng lalaki.

Biglang napatigil ang lalaki sa kanyang pagchupa sa titi ni William ng mag-ring ang kanyang celfone.

“Hello!” ang bungad ng lalaki.

“Papasok na sa gate si Don. Halika na dito at baka hanapin ka sa amin.” ang tugon ng tumawag sa kanyang celfone.

“Sige lalabas na ako.” ang sabi naman ng lalaki sa kausap sa celfone.

“Hintay ka lang sa go signal ko William. Huwag na huwag kang lalabas ng hindi kita tinatawag.” ang bilin ng lalaki kay William bago ito lumabas.

Halos abutin din ng isang oras ang paghihintay ni William sa loob ng silid. Buti na lamang at kahit papaano ay nadalhan siyang palihim ng maiinom at makakain. Nang muling bumalik ang lalaki sa silid na iyon ay sinabihan na siyang pwede na siyang lumabas.

Paglabas ni William sa silid ay may kadiliman ang buong bahay at tanging mahinang liwanag mula sa ilang lampshade ang nagbibigay liwanag sa may sala. Malakas na rin ang tugtugin kaya naman sinabayan na lamang ni William ng pagsayaw ang tugtugin. Tanging ang red na t-back brief ang suot na William habang nagsasayaw. Panay hiyawan naman ng kalalakihan sa kanyang harapan. Tuwang-tuwa sila sa pinanonood.

Biglang pinatayo nila yung lalaking ikakasal na si Don at pilit idinidikit sa katawan ni William. Game na game naman si William at ito na ang kanyang sinayawan. Experto na rin si William sa pag-eentertain ng ganoon klase. Si William na mismo ang kumuha ng isang kamay ni Don at ipinahawak ang kanyang bukol sa harapan. Hiyawan na naman ang grupo.

“Touch it Don! Touch it Don!” ang sunud-sunod na hiyawan ng mga lalaki sa sala.

Mas lalo naman naging mapangahas si William. Ipinasok na niya sa loob ng kanyang brief ang kamay ni Don. Muli ay malakas na hiyawan ng buong grupo. Nahihiya man si Don ay natakam na rin siya sa tarugo ni William na nagsimula na ring tumigas ng mga sandaling iyon. Sumunod naman ay sinubukang halikan ni William sa kanyang mga labi si Don. Sa simula ay nahihiya pa si Don. Pero nagtagumpay pa rin si William. Nakipaghalikan din si Don kay William.

“Take it off! Take it off!” ang naging sunod namang hiyawan ng grupo.

Tumigil ang dalawa sa halikan at sinimulang alisin ni William ang tangi nitong suot na damit. Bumulaga sa mga mata ng naroroon ang pinagmamalaking pagkalalaki ni William. Hindi lamang si Don ang tuwang-tuwa sa nasasaksihan. Ang lahat ng lalaki sa harapan ni William ay labis din ang katuwaan sa kanilang nasasaksihan.

Pinaupo ni William sa maliit na mesa si Don at itinutok niya ang kanyang tarugo sa mukha nito. Pilit niyang tinutukso si Don na isubo ang kanyang naghuhumindig ng tarugo.

“Suck it! Suck it! Suck it!” ang buyo ng grupo kay Don.

Sa ganda ng katawan at laki ng burat ni William, walang sino man ang tatanggi sa kanya lalo na kung si William na mismo ang naghahain ng pinakamasap sa kanyang katawan. Sinubo din agad ni Don ang titi ni William ng marinig ang kantyaw ng mga kaibigan. Si William naman ay halos kantutin ang bibig ni Don. Libog na libog na ang lahat na kalalakihang nanonood kina William at Don. Ilan sa kanila ang nagsimula na rin ilabas ang matitigas na nilang tarugo at nagsimula na rin magsalsal.

Mga ilang minuto pa ay kapwa na hubo’t hubad sina William at Don sa ibabaw ng mababang mesa sa harapan ng mga kalalakihan. Nakahiga na si William at sa ibabaw niya si Don. Subu-subo na niya ang tarugo ni Don at si Don naman ay abala din sa pagchupa sa tarugo ni William. Dahil sa ganoong eksena sa harapan ng mga naroroon sa sala ay pati sila ay nadala na ng kalibugan.

Isa-isa na rin silang nagsipaghubad ng kanilang mga saplot sa katawan. Biglang naglakas ng loob ang isa sa kanila na saluhan si Don sa pagchupa sa titi ni William. Iyon na ang simula ng salit-salitan nilang pagchupa sa tarugo ni William. Ang iba naman ay pilit pinapasuso kay William ang kanilang tarugo. Wala naman magawa si William kundi sumang-ayon na lamang sa nais ng mga naroroon. Halos pag-agawan ng mga kalalakihan doon ang katawan ni William. Halik dito. Halik doon. Hindi nabakante ang burat ni William sa salit-salitang pagchupa ng mga lalaking iyon. Kahit gusto ng sumuko ni William ay hindi na siya dinalaw ng lakas ng loob na gawin iyon.

Habang patuloy ang mga hayok na lalaki sa katawan ni William ay biglang sumagi sa kanyang isipan ang kanyang nakaraan. Simula ng una siyang machupa ng isang bading sa isang parlor. Pati yung mga sari-sari niyang karanasan sa massage spa na una niyang pinasukan at sa iba pang spa na kanyang napasukan. Yung mga natanggap niyang panglalait dahil sa uri ng kanyang hanapbuhay mula sa ibang tao. Hindi na niya nararamdaman ang ano mang gawin sa kanya ng mga lalaking nagpapasasa sa kanyang katawan dahil sa mga sari-saring karanasan niya sa sex at sa buhay. Naging manhid na ang kanyang katawan.

Subalit muling namumbalik ang kanyang pag-iisip sa kasalukuyang pangyayari ng bigla niyang maramdaman ang hapdi ng ipasok sa kanyang butas ang burat ng isa sa mga lalaki doon. Nakaranas na siya ng ganoong klaseng sex pero kung maiiwasan ay ayaw na ayaw niyang gawin iyon. Sa simula ay sobrang sakit ang kanyang naramdaman. Pero kinalaunan ay naging manhid na rin ang kanyang katawan sa sakit. Pati ang kanyang butas ay salit-salitang pinasok ng mga kalalakihan nandoroon. Halos mawalan ng malay na si William ng mga sandaling iyon.

“Bro ok ka lang?” ang paulit-ulit na tanong na tila gumising kay William sa kanyang pagiging tulala habang nakahiga sa maliit na mesa.

Ang lalaking nagdrive ng Van at si Don na lamang ang naroroon sa sala. May kaunting ingay pa rin na nagmumula sa banyo. Sabay-sabay na naliligo ang iba pang lalaki doon.

“Opo sir. Ok lang po ako.” ang tugon ni William at agad din siyang tumayo.

“Sorry po. Sobrang puyat at pagod na ako kaya nawalan na ako ng lakas.” ang paghingi ng paumanhin ni William.

“Pasensya ka na sa mga kaibigan namin. Nadala lang sa kakisigan mo. Hayaan mo dadagdagan ko bayad sa iyo.” ang sabi naman ng lalaking gumising sa kanya.

“Salamat po.” ang tanging nasabi ni William.

“Anong gusto mo? Beer?” ang tanong naman ni Don.

“Tubig na lang po.” ang tugon naman ni William.

Inabutan ni Don si William ng maiinom.

“Sige pagtapos maligo nila, ligo ka muna. Ako na ang maghahatid sa iyo.” ang alok naman ni Don.

“Sige po.” ang maikling tugon ni William.

Nang matapos maligo ang apat ay si William naman ang pumasok sa loob ng banyo. Sa loob ng banyo ay hindi nakuhang pigilan ni William ang pagluha. Awang-awa siya sa kanyang sarili. Batid ng Maykapal na nais na niyang magbagong buhay. Pilit siyang nag-iipon ng pera para magamit sa pagbabagong buhay niya. Pero sa tuwing handa na siyang isakatuparan iyon ay lagi na lamang nauudlot at muli siyang kumakayod upang makaipong muli. Sawa na ang katawan niya sa pagbibigay ng panandaliang ligaya sa ibang tao kapalit ang kaunting salapi. Sawa na ang isip niyang magplano pa ng pagbabagong buhay at pag-iba ng kanyang pagkakakitaan na hindi ibinibenta ang kanyang katawan.

Pagkatapos maligo at maisaayos ang sarili ni William ay inihatid na siya ni Don. Walang imik si William sa loob ng kotse ni Don. Si Don naman ay tila nakaramdam din ng hiya sa nagawa nila kay William. Kaya kapwa tahimik ang dalawa. Si William na kahit nakatingin sa mga sari-saring ilaw na nadaraanan nila ay tila sa kadiliman pa rin rin siya nakatanaw. Isang gabi na naman ang tinatahak ni William at sa buhay niya ay tila puro na lamang gabi at kadiliman ang kanyang naparoroonan. Tila ang bukang liwayway na matagal na niyang inaasam ay hindi pa niya abot tanaw. Para kay William, tila malayo pa rin ang umagang kayang pinakahihintay.

- W A K A S -


ISA PANG KWENTO PARA SA GUARD

Mahilig akong mag-jogging tuwing umaga. Mga 5 AM pa lamang ay gising ako upang mag-jogging. Pero isang umaga ay sobrang aga ng gising ko. Mga 4 AM pa lamang eh gising na ako at hindi na makatulog. So I decided na magjogging na lamang. Masarap magjogging sa Antipolo ng madaling araw. Madalas ay may fog pa sa ganoong oras. So ganoon na nga. Lumabas ako ng aming bahay at nasimula ng tumakbo.

Madilim ang mga daan maliban lamang sa parte na may poste ng Meralco na may ilaw. Dahil nga sobrang aga pa ay naisipan kong lumabas ng subdivision. Medyo napagod na ako ng papalapit ako sa gate. Kaya naman naglakad na lamang ako. Habang papalapit ako ay napansin ko na patay ang ilaw sa loob mismo ng guard house. Pero may naaaninag akong mahinang ilaw mula sa loob.

Halos walang ingay ang paglalakad ko habang papalapit ako sa gate. Hindi tuloy ako napansin ng guard na papalapit na. Pagdungaw ko sa loob ng guard house ay nandoroon ang duty gate guard na nakatutok sa isang portable dvd player na may monitor na din. Bold ang pinanonood. Napasin ko din na nakalabas ang kanyang etis at sinasalsal nya iyon. Napakalaki nito at ubod na ng tigas.

Bigla akong nagsalita na “Manong ang ganda naman ng pinanonood mo.” Ikinagulat niya ang bigla kong pagsulpot. Bigla niyang itinupi ang dvd player at tinakpan ang kanyang burat. “Kanina ka pa ba dya?” ang tanong naman niya sa akin. Sinagot ko naman sya na “Kadating ko lang”. Biniro ko sya na ang laki pala ng burat nya. Nangiti lamang sya at pilit na niyang ipinapasok ang burat niya sa loob ng pantalon nya.

Sinabihan ko sya na baka nabitin sya at ipagpatuloy lamang nya ang kanyang ginagawa. Ngiti lamang ang ginawa niya habang tila hirap na ipasok sa loob ng kanyang pnatalon ang matigas niyang burat. Bigla kong hinawakan ang kanyang burat at sinabing “Mukhang masarap na agahan ito manong ah.” Tinapik nya ang kamay ko. Muli kong hinawakan ang kanyang burat. Hindi ko iyon binitiwan. Sinimulan kong salsalin. Bumigay na si manong gate guard sa nais kong gawin sa kanya.

Binuksan ko ang kanyang sinturon at butones ng kanyang pantalon upang mailabas ng tuluyan ang kanyang burat. Pinaupo ko sya sa upuan. Muling binuksan ang dvd player para panooring muli niya. Naging sunud-sunuran sa akin si manong gate guard. Sinimulan kong isubo ang kanyang naghuhumindig na burat. Sarap na sarap si manong gate guard.

Hindi na namin inalintana na baka may dumaan sa gate. Nagpatuloy lamang ako sa pagchupa sa kanya. Panay ang pag-ungol ni manong gate guard. Hanggang mapaunat ang kanyang mga paa. Tanda iyon ng pagpapasabog na ni manong gate guard ng kanyang katas. Iniluwa ko ang kanyang burat at sinalsal na lamang. Bigla niyang inalis ang aking kamay at siya na abng nagpatuloy sa pagsalsal. Pinanood ko na lamang sya sa kanyang pagsasalsal hanggang sa wala ng lumalabas na tamod mula sa kanyang titi.

“Ang galing mo pala bata.” ang sabi nya sa akin matapos siyang labasan. Napangiti ako sa kanyang sabay sabing “ang laki kasi ng titi nyo manong at masarap chupain.” “Sa susunod uli bata ah, grabe ang sarap pala” ang sabi naman ni manong gate guard. Nakaupo pa rin sya habang kausap ako at hinihimas pa rin ang medyo lumalambot ng burat nya. Si bilis ng pangyayari ay hindi ko na pinansin ang itsura ng guard ng makita ko ang kanyang burat. Sa kanyang burat kasi ang nakatutok ang aking interest.

Yung nachupa ko palang gate guard ay yung isang tisoy na guard ng subdivision. Matagal na sya sa subdivision na iyon. Matangkad siya na nasa 5’ 9” yata. Medyo malaki lang ang kanyang tyan. Nasa mid-40s na sya. Pero sa tingin ko noong kabataan pa nya ay makalaglag panty o makasikip brief ang dating nya. Anyway jackpot pa din ako ng matikman ko si manong gate guard.

Nagpaalam ako kay manong gate guard. Inulit pa din niya ang imbitasyon na ulitin daw namin iyon. Nakailang ulit ko din natikman si manong gate guard bago kami lumipat ng bahay.

- W A K A S -


SANA AY IKAW NA NGA

SANA AY IKAW NA

Sana Ikaw Na… [1]

Lumaki ako sa mahirap na pamilya. Ang tatay ko ay isang magsasaka at ang nanay ko naman ay isang housewife. Panganay ako sa pamilyang may 2 lalaki at 2 babae. Dahil sa kahirapan, hindi na magawang makatapus pa ng college ang mga nakakatandang kapatid. Nung magkaroon na rin sila ng mga sariling pamilya, nasaksihan ko ang kahirapan din nila. Kaya nung makapag-college at makakuha ng academic scholarship, ipinangako ko sa sarili na tapusin ang pag-aaral. At ito nga ang ginawa ko – aral, aral, at aral pa. Ganyan ako kadeterminadong makatapus.

Mahiyain, may inferiority complex. Yan naman ang personalidad ko. Ang tingin ko sa sarili ay isang hamak, mahirap, at mababa lang ang kalagayan. Walang bisyo, ni hindi tumitikim ng sigarilyo o alak. Hindi din ako sumasali kahit sa mga fraternity at halos walang barkada. Kung may grupo man akong sinasalihan, iyon ay mga clubs na accredited ng schools lang at kung may mga kaibigan man, yun din yung mga tipong walang bisyo, kagaya kong mahirap lang din, ang mga utak ay nakatutuk sa pag-aaral. Ang regular hangout ko lang ay library, classroom, o ang botanical garden, paborito kong pahanginan.

Pero may positive din naman akong ugali. Likas na matulungin. Gentleman kumbaga. Halimbawa, kahit maliliit na bagay kagaya ng paglinis ng blackboard, hindi ko na hintayin pang linisin mismo ni maam o sir ito, kusa kong linisin na ang board bago pa ito magamit. Kapag may mga activities naman ang school na kailangan ng volunteers, nanjan kaagad ako.

 

Siguro masasabi ng iba na napakaboring ng buhay ko. Pero feeling ko, happy na ako sa ganung sitwasyon. Sa pag-aaral naman, kahit mejo disadvantaged ako kumpara sa mga ka-klaseng may mga kaya na may mga sariling high-tech gadgets kagaya ng laptops o computer ngunit lumalaban naman. Kahit nga calculator ay hinihiram ko pa. Minsan kung hindi siniswerte at walang mahiraman, ay talagang manual calculations na lang. Pero, lalo lang akong nacha-challenge sa kalagayan ko. Ansarap kasi ng pakiramdam kapag inaannounce na ang mga pangalan ng topnotchers at isa ako dun kung di man topmost, at magsilingunan ang mga ka-klase sa direksyon ko, ang ibay pumapalakpak. Kaya hindi nabigo ang pagsisikap ko. Palaging nasa honor’s list ang pangalan, pinagkakatiwalaan ng mga pofessors at mga madre na syang may-ari ng school.

Yan ang buhay ko from first year hanggang sa magti-third year college ako. Walang social life, walang love life, kahit alam kong may mga humahanga din naman. Di naman sa pagmamayabang, may hitsura din naman ako – tall, dark, and handsome, ika nga. Matangos ang ilong, may porma ang katawan dahil sabak sa mabibigat na trabaho sa bukid simula nung maliit pa lang, at kahit di ako palangiti, kissable naman daw ang mga lips.

 

Oo, ang sapatos ko ay pabalik-balik kong sinusuot araw-araw at ang mga damit ay halos puro hand-me-downs galing sa mga kuya. Pero hayup naman sa porma. Ika nga, “wala sa sinusuot yan; nasa nagdadala” hehe. May isang beses ngang napadaan ako sa isang classroom na may mga nakatambay, mga babaeng estuyanteng nag-antay ng guro nila. Nagtaka na lang ako nung bigla silang ng magtilian. Dahil sa curious ako kung ano ang nangyari, binalikan ko ang kwarto at sinilip. Aba, bigla ba namang nagsitahimikan ang lahat. At nung umalis na ulet ako, lalong naghiyawan na akala mo ay nagpangabaliw sa kilig.

“Pare nagwawala ang mga chikas sa iyo!” sambit ng isa kong ka-klaseng nakasaksi sa eksena. Ngumiti na lang ako, di sineryoso ang insedente. May isa ding beses na napadaan sa bahay namin ang byudang kaibigan ng nanay na may ari ng isang boarding house. Nandun naman ako sa di kalayuan, nakahiga sa duyan sa ilalim ng malaking puno ng kaimito. Nung makita nya ang nanay na nagwawalis sa bakuran, napatigil sya. “Ay Ason!” tawag nya sa nanay ko. “Mabuti’t nanjan ka pala.”

“Ay… Isyang. O, ano ba ang atin?”

“Ang talino pala nyang anak mong si Michael, ano? Palagi daw nasa top three ng honors’ list, at ng buong college pa kamo!”

Napangiti lang ang nanay; ako naman ay patay-malisya. “A, oo. Masipag mag-aral kasi…”

 

“Kaya yung mga boarders kong mga babae, kapag nagkaumpukan na, sya palagi ang pinagkukuwentuhan. Mabait daw, matalino, gwapo… May girlfriend na ba yan?” sabay bitiw ng mistulang kinikilig na halakhak. “Pinapatanong nila kasi… sabi ko naman na kapag nakita kita, itatanong ko talaga.”

“A. E… Hindi ko alam kung may babae yan, wala naman kasi akong nakita. Puro aral at trabaho lang ang inaatupag nyan. Kung di mag-aral, nandun yan sa sakahan kasama ang tatay nya. Pero… mabuti na rin iyong walang girlfriend. Istorbo lang yan. Saka na.” ang narinig kong sagot ng nanay.

“Sabagay. O sya, alis na ako, yun lang naman ang pakay ko sa iyo. Napadaan lang.”

 

Kahit may mga nagparamdam nga at sa narinig ko na ring ganun, hindi pa rin pumapasok sa isip ko ang pagkakaroon ng girlfriend. Hindi naman ako bakla. Ang totoo nga nyan, may crush ako sa campus, si Geraldine. Nasa third year college ito, matalino, palagi ding nangunguna sa honor’s list, at syempre, maganda. Ang kaibahan lang namin ay mayaman sya, de-kotse, outgoing at sobrang sosyal. Alam ko, di ko maaabut ang ganung klaseng babae, at sa personalidad at lifestyle pa lang, sigurado akong hindi kami magkasundo. Atsaka, may boyfriend na rin sya, isa ring mayaman, si Harry.

Anyway, masaya naman ako sa mundo ko. Ang buong akala ko, tuloy-tuloy na iyon hanggang sa pag-graduate ko. Ngunit nung last year ko na sana sa kursong Liberal Arts, nag-iba ang ihip ng hangin.Umpisa na ng klase iyon at nagsimula na namang pumustura ang mga aktibista at politikong estudyante sa college upang tumakbo sa Supreme Student Council. Hindi naman ako pulitiko kayat hindi ako apektado. Pero yun ang akala ko.

Two-party system ang student political set-up ng college namin. At ang dalawang partido na to ang sya lamang maglaban para sa mga positions – ang Students’ Congress Party (SCP) at ang Democratic Students’ Party (DSP).  Kandidato sa pagkapresidente si Harry, under ng SCP party at ang bise naman nya ay si Geraldine. Magsoyata ang tandem. Kaso, ang comment ng marami ay sobrang yabang daw ni Harry, sobrang bilib sa sarili, at may pagka-adik pa. Yung kandidato naman sa kabilang partidong DSP ay halos sampung taon na sa college, kumukuha lang ito ng isa o dalawang subjects at taon-taong tatakbo sa pagka president ng student council. Kapag natalo, i-drop ang subject at sa susunod na naman na taon mag-eenrol upang tatakbo ulet. Kumbaga, kina-career nya na ang pagtakbo. Nung may time na nanalo daw ito, wala ng ginawa kundi ang kontrahin ang mga policies ng school at mag insitigate ng rallies at demonstration na nakakaapekto sa mga klase. Kaya, maraming estudyanteng na-disappoint sa dalawang mgakatunggaling kandidato. Pero ako, patay-malisya lang.

“Kahit sino pa ang presidente jan, ok lang sa akin, wala akong problema” sabi ko sa sarili. Ngunit laking gulat ko na lang nung hapon ng araw din na idiniklara na ang mga kandidato, patakbong humihingal papunta sa akin ang kaibigan at ka-batch na si Mark.

 

“Pareng Michael, may balita ako sa iyo! Ang mga taga first at second year students ay nag-initiate ng signature campaign upang patakbuhin ka sa pagka presidente! Ayun pati mga ka-klase natin, naki sali na rin!”

Sa rules kasi ng election, pwedeng payagang tumakbo o ma-endorso ang isang independent candidate kung makalikom sya o ang mga taga-suporta nya ng at least 10% na signatures ng mga estudyante sa buong voting population ng college.

“Ano?!!!” Ang naisigaw ko sa sobrang pagkabigla. “Bakit naman ako!!! Putsang buhay naman o… wala akong hilig jan dre, alam mo naman ako! Gawin nyo nalang akong taga-linis ng campus, o taga-dilig ng mga halaman, o water boy, wag lang yan, please… Atsaka, academic scholar ako. Panu ko mamaintain ang grades ko kung sasabak ako jan!”

 

“Eto naman o, wag ka sa akin magalit. Tsaka, wag ka ngang OA! Hindi pa nga natin alam kung makaabut sila, este kami pala, ng 10% eh. Aba, sa 3,000 na population, 300 signatures din yun.”

 

“Gagu ka pala eh!” sabay batok sa kanya. “Ikaw pala ang promotor nyan!”

 

“Hindi pare, naki-kijoin lang ako. Pramis, yung mga taga first year at second year students ang nagpasimuno nyan! Lalu na yung mga babae! Syempre, kaklase ka namin kaya suportahan ka rin namin.” Ang pag explain ni Mark.

“Tsaka… hayaan mo na sila, hindi ka naman mananalo nyan eh.” Ang pabiro nya ring bawi.

“E, panu kung manalo, tanga!”

“E, hayaan mo na muna… saka ka na magworry kung makaabot na sila ng 300 signatures.”

 

“Ewan ko sa inyo, mga pahamak kayo!” at umalis na akong nagmamaktol patungo ng library.

 

Nung pumasok naman ako ng library, ramdam kong nagtitinginan sa akin ang ibang mga estudyante. Alam ko, nakaikot na yung mga pinapirmahan nila. Patay-malisya nalang ako at diretso na sa counter, nanghiram ng libro at naghanap ng bakanteng mesa.

 

Mag-aalas-onse na kinabukasan nung magkita ulet kami ni Mark at ibinalita nya sa akin ang update sa signature campaign. “Pare, kaninang may alas nuweve nakaabot na ng mahigit sa 290 ang signatures na nakalap nila and still counting. At balita ko pa ay isa-submit ne nila ito ngayong umaga din sa office ng student affairs.”

“Shiitttttt!” Ang sigaw ko, di malaman kung ano ang gagawin.

“Paanu ba yan, pareng Mike, e di mapilitan ka na talagang harapin ang hamon?”

“Hindi ah! Uunahan ko na sila!”

“Hey san ka pupunta?!” sigaw ni Mark nung tinalikuran at iniwanan ko.

“Sa impyerno!”

At nagpunta nga ako sa impyerno, este, Director of student affairs upang i-reklamo na labag sa kagustuhan ko ang signature campaign at wala akong balak na tumakbo.

 

“Yes, the endorsement is already with me. It has more than 350 signatures, so it is accepted.” Ang nakangiting sagot ng director na madre nung tinanong ko sya, iniisip siguro na may consent ako dun.

“A… e… Sister, I just would like to inform you that the signature campaign was against my will, it was done without my knowledge, and I have no intention of running for office.” Ang seryoso ko namang pag explain.

Namangha ang director sa narinig. “Ow… and I thought they asked for your permission.”

“No Sister. And please disregard it.”

Nag-isip sandali ang director. “Well, why don’t you try it, Mr. Alandi. It is hard to just disregard the clamor of more than 10% of students. You know, not many people are as lucky as you are. People trust you, people believe in you. Can you just turn your back on that?”

 

“E, Sister… I am an academic scholar. How I can I maintain my grades…”

“Then forget the academic scholarship. As president of the council, you can have another scholarship.” Ang pag butt-in niya.

Napakamot na ako sa ulo. Tila matigas ang paninidigan ng director na tanggapin ang endorsement. “But, sister, I just can’t… it’s not what I want, I don’t think I can do it, I just don’t like it.”

Tiningnan ako ng madre. “Why are you here in school, Mr. Alandi?”

“E.. to finish a degree, Sister.”

“That’s it? If I will give you a diploma right now, will you accept it?”

Hindi ako nakasagot agad. “E… no, Sister.”

“Why?”

 

“Because I want to work hard for it.

“Exactly! And working hard means doing something. And this is now your chance. Learning is not just about grades, Michael, or for diplomas. You have to work hard, exert effort to get it; to deserve it. You have to learn, to explore, to open doors of possibilities, to experience facets of life. How can you say you don’t like it if you have not even tried it? This is an opportunity for you to expand your horizon, deepen your knowledge, and experience the challenge. As I said, not many people are as lucky as you are. Many students apparently idolize you, emulate you, and pin their hopes on you. Don’t you get the message? This is your chance to prove to yourself that you can do – even surpass – what others can; to show to those who believe in you that you can rise above the challenge, meet their expectations, and be a bigger person than yourself. Will you just fold your arms there and look at them with indifference?”

 

Tila nabilaukan ako sa sinabi ni sister, walang maisip na isasagot sa binitiwan nyang salita.

“A, e…” at napakamot na lang ako sa ulo.

“Go, Michael. Experiment, explore, do something nice and different and make the best of yourself.”

 

Wala na akong magawa kungdi ang lumabas ng office, napailing-iling.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Sana Ikaw Na… [2]

Tuliro pa rin ang utak ko nung makalabas na ng office ng student affairs, di makapaniwalang papanigan pa ng direktor ang unauthorized signature campaign nila. At ang sumagi na lang sa isip ko ay wag sumali sa mga pangagampanya, mga debate, at i-dededma ang mga gawain ng kung sino man ang mga pasimuno ng kandidatura ko. “Tama, madali lang lusutan yan. Tingnan na lang natin kung hindi matu-turn off ang mga estudyante sa akin pag ganyan…” bulong ko sa sarili.

“O ano, pareng Michael, tuloy ba tayo? Mangangampanya na ba tayo?” ang tanong kaagad ni Mark na nag-antay sa holding area ng opisina. Sinundan pala nya ako sa student affairs office at nalamang kinausap ko ang direktor.

“Kayo lang ang mangangampanya!” pagmamaktol ko habang naglalakad kami patungong student center.

“Pare naman… paano nalang ang nasimulan ng mga taga-suporta mo?”

“Bahala kayo eh! You’re making a mess, clean it up.”

“Ok, sige… kala mo di ko alam ha. Pare koy, dinig na dinig kong hindi pumayag si Sister na i-basura ang signature campaign namin. At dahil dito, ipagpatuloy namin ang pangangampanya sa kandidatura mo, susuportahan mo man kami o hindi.”

 

Napakamot na naman ako sa ulo. “Hindi nga pwede tol eh. Ayoko ng gulo, ayokong ma-involve sa mga issues, decision-making, ayaw kong makipag-argumento, makipag-debate, ayaw ko ng responsibility. Simple lang ang mundong gusto ko, ang mag-aral, makatapos, at manahimik. I-respeto nyo naman yan, plis…?”

“Parang gusto na kitang bugbugin eh. Buksan mo nga ang mga mata mo? Bat ka ba nagluluklok jan sa mundo mo? Malawak ang mundo, pareng Michael, and whether you like it or not, you are a part of that big world. Sa labas ng mundo mo nandun ang challenges; nandun ang tamis ng pagkamit sa tagumpay, nandun ang totoong hamon ng buhay. At heto ngayon, you are called upon to face that challenge… Maaatim mo ba na ang sunod na maging president ng student council ay isang adik, durugista, mayabang? O isang militante na walang ginawa kungdi ang mag rally at sirain ang harmony ng campus at i-brainwash ang utak ng mga mag-aaral sa mga radikal na paniniwala nya?”

“Bakit ako? Bakit di na lang… ikaw?”

“Nalintikan na… Gusto mo talagang malaman kung bakit ikaw?” ang napipikon na sagot ni Mark. “May kabobohan ka rin pala ano. Heto, ganito yun pare, kasi… ang mga estudyante ay humahanga sa kabaitan mo, sa talino mo, tumitingala sa iyo, naga-gwapuhan sa iyo – tangina ka – at gusto nila ikaw, hindi ako. Ok ba, naintindihan mo na? Gusto mo i-explain ko pa uli? Gusto mo isulat ko pa ang explanations ko, in essay type, ha? Kung meron nga lang ako ng ganyang talino at appeal sa iyo eh, di tagal ko ng tumakbo. Pare, kailangan ng bagong mukha ang student politics, bagong estilo ng pagdala, bagong ideas, hindi yung gasgas na mga pamamalakad at pamamaraan. At ikaw ang kailangan nila.”

“Ayoko nga tol. Ayoko…”

“Shit! Kakabadtrip ka naman. Hirap talagang painumin ng kalabaw kahit nasa gitna na ito ng lawa. Kahirap gisingin ng taong nagtutulog-tulugan. O, heto na lang: marami ang sumusuporta sa iyo at marami pang mga silent majority ang boboto sa iyo, nakikinita ko. At kahit ngayong tumanggi ka pa rin, aaminin ko, I’m 100% into this now. Kung kahapon ay nakisakay lang ako dito, marami na kami ngayong full-blooded supporter mo dahil na-encourage kami sa nakita naming init ng suporta ng mga estudyante sa endorsement mo. Sana mabaguk ang ulo mo at matauhan ka. Wag kang maging manhid at selfish, pare. Manindigan ka. Don’t let those students down…” ang pagka-pikon na ni Mark sabay lihis ng daan patakbo sa isang sulok ng student center kung saan may mga estudyanteng nag-uumpukan habang ako naman ay dire-diretso patungo na sa silid-aralan.

 

Hindi pa ako nakalayo nung narinig ko si Mark na nagproklama sa mga nakatambay na estudyante, nag-antay pala ng go signal sa kanya. “Tuloy tayo guys! Pumayag na ang director na ituloy ang kamapanya!”

“Yeheeeyyyyy! Michael1 Michael! Michael!” ang sigaw naman ng grupo ng mga estudyante.

 

Nilingon ko sila at pagkatapus, dali-daling tumakbong palayo.

Napag-alaman kong binigyan ng one week na pangangampanya ang lahat ng mga kandidato. Sa isang linggo na iyon, nakita ko naman ang masigasig na pangangampanya ng grupo nina Mark para sa akin. Sa student center kung saan may mga booths ang dalawang magkatunggaling party, makikitang pinaghandaan, ginastusan ng malaki, at pinagplanuhang maigi ang booths ng mga ito. Naka-display ang mga palatporma sa mga malalaking at magagarang posters, may mga volunteers pa, at kumpleto sa gamit.

 

May inilagay ding booth para sa akin, nasa gitna. Ngunit kung gaano kamamahalin at elegante ang mga booths ng dalawang partido, kabaligtaran naman ang sa akin. Simple lang sya, ang tema ay kalikasan. Mga tuyong dahon na pinagtagpi-tagpi ang background, hinaluhan ng gamit na at kinulayang mga newsprints, may mga tuyong sanga ding ginawang palamuti o braces, may mga tin cans at old newspapers na ang silbing mga add-ins. Halatang pinagpaguran ang pag-ayos nito. Simple lang ang dating pero nakakaengganyong tingnan. At ang slogan na nakalagay sa gitna ay “Simplicity, harmony, and environment”

 

“Waahhhh! Natumbok ng mga ungas ang gusto ko” ang nasabi ko sa sarili nung napadaan ako saglit doon. Aaminin ko, may sundot iyon sa puso kong di maintindihan. Paghanga sa katatagan nilang pumursige sa kabila ng pag-aayaw ko; pag-appreciate sa mga ginagawa nila at sa mga sakripisyo at paghihirap sa kabila ng hindi naman nila talaga ako masyadong kakilala. Kumbaga, touched ako. Pero, hindi pa rin ako kumbinsido.

“O pareng Michael, nakita mo ba ang booth natin! Galeng ano? Yung sa kanila, mamahaling gamit pero wala, panis. Puro pera lang ang katapat. Pero sa atin… original talaga, at pinaghirapan. Ako ang in-charge nyan katulong si Helen” sabay turo sa kasama nya. ”Sinabihan ko ang mga first year at second year students na iyang klase ang gusto mo. Ok ba?” tanong ni Mark nung magkita kami sa labas ng klase.

“Ewan, di ko sya nakita, tol! Sorry.” ang maiksi kong sagot.

“Woi! Suplado naman… Hayup sa drama.” pagbibiro nya. “Wag kang mag-deny dahil nakita ka namin ni Helen na pinagmasdan ang booth natin kahapon. Atsaka, wag mong saktan ang damdamin ni Helen ah!” sabay naman turo sa kasama nya.

“Hi!” Ang nasabi ko lang kay Helen. Kumaway din sya, tila di mapakali sa sobrang hiya.

 

“A, eto palang si Helen ang isa sa mga supporters mo sa second year at syang nangunguna sa pag-ayos ng booth natin. Idea nya yan lahat.” Pag interrupt ni Mark.

“Girlfriend mo?” Tanung ko.

“Hindi ah! Sobrang gwapo ko kaya para maging girlfriend nyan!” sabay tawa, si Helen ay nakangiti lang, naintindihan ang pagkapalabiro ni Mark.

“Mukhang baligtad yata ang sinasabi mo. Sobrang napakaganda ni Helen para maging girlfriend mo” ang biro ko naman. Tawa nalang ang isinagot nila. Sa totoo lang, maganda din si Helen. Mahaba ang buhok, matangkad, makinis ang kutis, may tila nangungusap na mga mata, magandang magdamit, sexy. Hanga din ako sa kanya. Pero, mas type ko pa rin si Geraldine.

“Hoy!” Ang sambit ni Mark nung magkatitigan kami ni Helen.

“A, eh… baka magalit ang boyfriend ni Helen ha? Dinadamay mo dito sa kalokohan mo.” sabi ko.

 

“Wala pang boyfriend yan. Crush, meron at alam ko kung sino pero hindi ko sasabihin!” ang pag interrupt ni Mark sabay bitiw ng isang nakakalokong ngiti.Natawa na lang ako. Gusto ko sanang itanong kung sino pero nahiya na ako.

“Gusto mong malaman ang crush neto?” pangungulet ni Mark, pansin ko naman ang pasikretong pangungurot ni Helen sa tagiliran nya. “Ang crusn ni Helen ay si Mmmm—“ at biglang itinakip ni Helen ang mga kamay niya sa bibig ni Mark.

Napangiti nalang ako. “O sya, punta muna akong library ha? May gagawin pa ako dun.” Sabay talikod hindi na pinatulan pa ang pagladlad sana kung sino ang crush ni Helen.

“Hey pare! Di mo pa sinagut ang tanong ko! OK ba ang booth naten?”

“Oo na… maganda sya, naapreciate ko. Ano, OK kana?”

“OK na ako pare. Solved, hehehe. Alam ko na bago matapus ang linggong ito, ikaw na ang mag lead sa kampanya natin.” Tiningnan ko sya sabay sigaw ng, “After 48 years!”

 

Dumaan pa ang isa, dalawa, tatlong araw at lalo kong nasaksihan ang sakripisyo at pagpursige ng mga estudyanteng sumusuporta sa akin. Hindi sila nagsasawa, hindi nawalan ng pag-asa. Nanjan pa rin ang enthusiasm at tibay ng loob nila sa pangangampanya, ang init ng mithiin na isulong ang kandidatura ko, ang pagbo-volunteer na magbantay sa booth. Lahat ay walang kapalit. Tila dinapuan na ako ng hiya sa sarili at pagkaawa sa kanila. At tila unti-unti ko ng naapreciate at naintindihan ang kahulugan ng lahat ng ginagawa nila.

 

Habang palapit ng palapit ang eleksyon, umiinit ng umiinit naman ang tirahan at banatan ng mga kandidato. Ang masaklap ay mistulang pinagkaisahan ang kandidatura ko. At lalo kong nadama ang awa sa mga tagga-suporta ko na kahit alam nilang hindi ko sila halos pinansin, buo pa rin ang loob na ipaglaban ako, idepensa ang mga paninira ng ibang partido.

 

“A, si Michael? Tuta yan ng mga madre. Kaya nga inaprobahan ng student affairs ang kandidatura nyan eh. Walang alam yan sa student politics, walang experience, hindi marunong makisama, suplado… magaling lang yan sa klase pero walang leadership. Narinig nyo ba kung sinabi nya na willing syang mag-serbisyo sa student council? Wala. At wala kang maririnig sa kanya tungkol sa kung ano man ang plata-porma nya dahil sa wala ngang alam! E, kung hindi lang matalino yan, masasabi mong autistic, yun bang may sariling mundo. Kaya, wag nyo syang iboto; sayang lang ang mga boto nyo dahil hindi rin tatanggapin nyan ang pwesto. Nananaginip lang ang kung sino man ang mga loko-lokong promotor sa kandidatura nyan.” Ang mga narinig kong banat sa akin.

May epekto sa akin ang mga salita nila, pride ko siguro at pagka-awa na rin sa mga supporters. Ngunit, hindi ko pa rin kayang panindigan ang kandidatura.

Naka-set ang final campaign at debate na rin sa harap ng buong student body kinabukasan. Dahil sa wala ngang naririnig ang mga estudyante galing mismo sa akin kung talaga bang kandidato ako, o isang nuisance candidate lang na pakawala ng mga madre, napansin kong tila nawalan na rin ito ng momentum. Bulung-bulongan na nagback-out na ako, at may ibang naiinis dahil ginugulo at binababoy lang daw ng mga supporters ko ang election.

 

“Pareng Michael, bukas na ang final campaign at debate ng mga candidate.” Ang malungkot na sabi ni mark. “Ginawa na namin ang lahat… at siguro naman ay nakita mo ang pagod, hirap, at sakripisyo namin. Wala kaming hinintay na kapalit nito. Pinagtatawanan kami, nilalait, tiniis ang pagod at hirap at minsan masasakit na salita, ngunit pinapanindigan pa rin namin ang adhikaing isang bago at malinis na student administration ang mailuklok sa student government. Ngayon, kung talagang ayaw mong tumakbo, wala na kaming magagawa. Hindi na kita eenganyuhin pa. Matalino ka, sana nakuha mo ang mensaheng ipinaparating ng marami sa iyo.” sabay talikod at lumabas na ng silid aralan, kitang-kita sa mukha ang pagkadismayado at panghinayang. Di ko maintindihan ang tunay na naramdaman. Sobrang nalungkot ako. Maya-maya, bumalik sya.

“Oo nga pala, ang general rally ay magaganap sa student center sa harap ng mga party booths. Kung sakaling magbago ang isip mo, isuot mo ito. Yan ang uniporme naming mga supporters mo.” Sabay hagis sa akin ng isang green and yellow na shirt at isang program and invitation card kung saan nakasulat ang sequence ng speeches, at mga pangalan ng kandidato. “Kaming lahat ay full-force pa rin na sisispot bukas, sa booth natin.” Pahabol nya.

 

Hindi na ako sumagot. Hindi ko rin alam ang gagawin, nalilito, at di lubusang maintindihan ang saloobin. Buong magdamag na hindi ako makatulog. Bumabalik-balik sa isip ang mga sinasabi ni Mark, ng mga taga-suporta, at lalong-lalu na ng director. “Many students apparently idolize you, emulate you, and pin their hopes on you. Don’t you get the message? This is your chance to prove to yourself that you can do – even surpass – what others can; to show to those who believe in you that you can rise above the challenge, meet their expectations, and be a bigger person than yourself. Will you just fold your arms there and look at them with indifference?” Alas tres ang schedule ng debate. Alas dos y medya, nandun na ako nagmukmok sa isang bakanteng classroom, sa kabilang building, overlooking the stage. Dinig na dinig ko na ang pagpapatugtug ng sound system, naghihintay na lang sa tamang oras. Tinitingnan ko ang mga booths at sa estimation ko, mas marami ang mga estudyanteng naka green-and-yellow na kulay. Full-force nga silang mga supporters ko. Pati si Mark, kitang-kita kong tila balisa, umiikot ang paningin sa paligid. Pero, kampante lang ako, kinuha ang isang libro at nagbasa, walang paki-alam.

Mga kandidato lang sa pagka president ang magsasalita. Nung tinawag na ang unang kandidato, si Harry, parang wala pa rin akong aksyon. Subalit nung nasa kalagitnaan na ng speech ang pangalawang kandidato, napansin kung unti-unting nagsi-alisan ang mga naka green-and-yellow na mga estudyante. Bigla ko nalang naramdamang kumabog ng kumabog na ang dibdib ko. “Shit!” ang nasambit ko nalang.” Dali-daling isinara ang libro at ibinalik sa bag.

 

At narinig ko ang emcee, “… and our next speaker is an independent candidate, please welcome, Mr. Michael Alandi!” Narattle at di na alam ang gagawin, naalimpungatan ko nalang na hinugot ko ang cp at dinayal ang number ni Mark. “Mark…!” habang di naman magkamayaw ang mga kamay sa pagsuot ng t-shirt at singbilis ng kidlat na tinahak ng mga paa ang hagdanan.

“Pareng Michael? Nasaan ka? Ikaw na!”

“Alam ko. Dito lang ako nagtatakbo na papunta jan. Punta ka sa stage.”

“A-anong gagawin ko sa stage?”

“Bahala ka… sumayaw ka, tumula! Najan na ako, antay lang!”

“Tangina! Nalintikan na! Bakit ako?”

“Magdusa ka, kaw ang pasimuno nito. Jan na ako! Malapit na!”

Habang tumatakbo na ako palapit ng stage, nag-aatubili namang umakyat ng stage si Mark. Nung nasa taas na, namangha ang mga estudyante, may sumisigaw, “Nasaan na si Michael! Panggulo lang kayo!” Nung makita na ako ni Mark na nagtatakbo, tila ginanahang kunin ang micropono at nagsalita,

“Ladies and gentlemen, it is a great honor to intoduce to you the next president of the Supreme College Student Council. Please welcome, Mr. Michaelllllllllllllllllll Alandi!” ang pag-announce ni Mark na mistulang announcer sa laban ni Manny Pacquiao.

Hiyawan at palakpakan ang mga estudyante lalo na yung mga naka suot ng yellow-and-green, ang ibang nagsilikasan na sana ay bumalik, nabuhayan ng loob. Wala namang tigil ang mga supporters ko sa pag-tatalon sa harap ng booth namin.

Tamang-tama naman ang pag-akyat ko ng stage. Habol-habol ang hininga, kinuha ko ang mikroponong inabot sa akin ni Mark. At kahit walang pini-prepare na speech, feeling ko buong-buo ang loob kong magsalita at humarap sa audience. “Thank you there, Mark for the introduction.” Ang una kong nasambit, dama ang kumpyansa sa sarili, sabay lingon ko sa kinaroroonan ni Mark at bitiw ng malalim na paghinga. “First of all, I would like to extend my heartfelt gratitude to every single one who signed the endorsement for my candidacy. I have to admit that it was not easy for me to come up with a decision. All I wanted was to live a simple life in the confines of my own simple little world. As everyone knows, I grew up to a poor family, I am shy, I am inferior, and I have only simple dreams. I did not want to hold any responsibility. Responsibility for me was something I thought only for the well-to-do, the confident, the experienced. That endorsement did not move me. I was adamant, and my resolve was as tough as a mountain. But when I saw the determination, the courage, the strong will, and the sacrifice of those who supported me to continue with the fight in spite of my indifference, in spite of the odds, in spite of the below-the-belt tirades of our detractors, my heart melted. I thought that they did it for me; that it was all about me. I was wrong. And I realized I was too selfish…

 

 

Sana Ikaw Na… [3]

“…As the days went by and the campaign heated up, I gradually learned to understand that all they did was something for a bigger cause; something greater than themselves – the entire studentry, that is. Their courage, strong determination and perseverance served as an example of how different groups of people can come together to work for a common good. Their sacrifice humbled me. Their obliviousness to the hardships of their cause moved me. And they opened up my eyes to the fact that in order to achieve our goals we must stand together as one.  I have learned my lessons. Those who endorsed my candidacy have spoken and stood by what they believed in – up to the last straw of the campaign. They invested so much effort, time, shed tears and perspiration, faced intimidation and harassment, yet they stood their ground, without asking for any favor, or something in return. It was not all for me; it was for their desire for a change; for a better student government – through me. Who can refuse such an ennobling aspiration? So today, I have made up my mind…”

 

Huminto ako ng sandali, kumuha ng bwelo. “…I am accepting that challenge. I am running for the position of president of the supreme college sudent council!”  At naalimpungatan ko nalang ang nakakabinging hiyawan at palakpakan ang mga estudyante.Itinaas ko ang aking mga kamay upang matahimik ang lahat at muling nagsalita, sumigaw.

“I am asking you all to vote for me and let us together bring change, inject new impetus, and with my leadership, bring back the dignity of the supreme college student council! Thank you very much!”

At muling nagpalakpakan at naghiyawan ang mga estudyante hanggang sa nakakabingi na ang mga ito at ang sigaw ay, “Michael! Michael! Michael! Michael!”

Natapos din ang kampanya at pakiwari ko ay nabunutan ng tinik ang lahat na nagpalakad sa kampanya ko. Nagpasalamat ako sa kanila, kinamayan isa-isa. Napakasaya naming lahat.

 

Tiningnan ko ang mga katunggali ko sa pagka-presidente. Ramdam kong kinakabahan na sila at dismayado sa narinig at nasaksihan sa rally. Kung bago ang kampanya ay may mga nagpatutsada na para daw akong isang ostrich na itinatago ang ulo sa ilalim ng butas upang di makakakita ng tao, sila naman ngayon ay parang mga basing sisiw na di magkamayaw kung ano ang gagawin.

At nanalo nga ako sa eleksyon. Si Harry nakakuha ng halos 15% ng boto, ang kandidato sa kabilang partido naman any nakakuha ng kulang-kulang sa 10%, at ang sa akin ay lampas konti ng 75%; landslide kumbaga. Dahil wala akong lineup, ang nanalo sa pagkabise ay si Geraldine, ang crush ko na girlfriend naman ni Harry. Halos 70% ng mga kandidato sa line-up ng partido nila ang pumasok kasali na dun ang mga section representatives. Masasabi kong malakas ang partido nila ni Geraldine, well-funded, at well-oranized, dahil nga sa mapera si Harry.

 

Kaya alam ko, nagpupuyos sa galit sa akin si Harry; kung hindi dahil sa akin, sigurado na sanang masungkit niya ang pwesto sa pagka-presidente.

Sa kabilang panig, may tuwa din akong nadarama sa nangyari sa pagkapanalo ni Geraldine. Ibig sabihin noon ay may mga pagkakataon na kaming magkasama at mag-usap.

 

Sa gabi nung matapos ang election day ay buong magdamag na hindi ako nakatulog, pumapasok sa isipan ang mga scenario na maaring mangyari. Una, wala akong experience sa pag-lead, ni hindi ko nga alam ang pagconduct ng meeting sa parliamentary procedure. Pangalawa, wala akong partido at hindi ko kapartido ang mga kasama sa executive, pati na ang mga nasa house of representatives. At pangatlo, kailangan ko pang pag-aralan ang mga priorities ko at paano ito mai-implement kung sakaling di mag-cooperate sa akin ang mga officials. Kaya, talagang delikado pa rin ang kalagayan ko. Kailangang ibalanse ang pakikitungo sa dalawang partido para suportahan nila ako, dahil kung hindi, baka uunahan na nila akong i-impeach. Sa rules kasi, pwedeng ma-impeach ang presidente base sa 2/3 majority na boto ng mga myembro ng house. Kapag pumasa na sa house, i-bato naman ito sa mga estudyante sa buong college sa pamamagitan ng isang referendum na “Yes” or “No” na kailangan namang makalikom ng 50%+1 votes. Sa partido pa lang ni Harry ay kayang-kaya na nilang i-impeach ako. Pero, hindi madali para sa kanila yon dahil malaki ang tsansang matatalo ito sa referendum. At malamang, laglag ang partido nila sa sunod na election dahil magagalit na ang mga botante sa partido nila.

Kaya kinabukasan subsob kaagaad ako sa pagresearch at pagsi-self-study kung panu mag-conduct ng meeting gamit ang parliamentary procedure, at kung paanong approach ang gagamitin upang ma-implement ang mga action plans. May narinig kasi ako na haharangan daw ng mga mga die-hard supporters ni Harry ang mga action plans ko, at guguluhin ang mga meetings.

 

Ayway, dumating ang gabi ng induction ceremony namin kasabay na sa victory party ng buong college. Maaga pa lang nandun na ako. Sa gym ginanap ang okasyon at nandun lahat ang mga administrators, faculty, at mga elected officials. Syempre, ang pinakamaangas na grupo na nandun ay ang partido nina Harry. Tuwang-tuwa kasi sila dahil sa nakuha nilang halos ¾ majority sa house of representatives.

As usual, kinakabahan pa rin ako, di mapakali. Hindi kasi ako sanay sa mga ganung sosyalan. Pero dahil sa bagong position ko, napilitan na at may parte din naman sa akin na tila nagtulak sa akin upang ipakita ang pangunguna sa pag-welcome ang mga guests at estudyanteng papasok sa venue. Kamay dito, kaway doon, syempre, maraming nag-congratulate, maraming taga-suporta. “Salamat! Welcome po! Pasok na po kayo! We will be starting the program in a few minutes…” ang di magkamayaw na sabi ko.

Kahit nga sa pananamit, wala pa rin akong ipinagbago. Yung iba, naka coat and tie, tuxedo pa kamo, mga bagong-biling damit at sapatos. Simple lang ang sa akin. Faded maong, at ordinaryong body-fit na plain red t-shirt, ang laylayan sa harap ay naka-dantay naman sa buckle, tila hinawi upang maemphasize ang umbok ng harapan ko; ang belt ay pang military, nakausli ang dulo. Sa ibabaw naman ng t-shirt ay ang itim na semi-formal overcoat, hiram ng nanay ko sa kapitbahay naming nag-eemcee sa mga pa-contest ng baranggay.

“Pare, hanep ang dating natin ah! Shiiit! Kahit simpleng-simple ang attire mo, wala pa rin sa iyo ang porma ng mga anak-mayaman jan na bago, mamahalin at magaganda ang mga outfit. Hayup ang dating mo, pare. Talo mo pa ang mga tunay na modelo! Parang gusto ko na tuloy bumigay sa iyo ah! Kaka-in-love ka grabe! Pa-kiss nga pare!“ biro ng best friend kong si Mark, sabay kamay sa akin at yakap, pabirong ini-ungos ang mga labi sa pisngi ko.

“Tadu!” ang sagot ko nalang, sabay pakawala ng mahinang batok sa ulo nya.

Maya-maya nakita kong padating naman si Harry at si Geraldine, hawak kamay ang dalawa. “Wow! ang ganda-ganda talaga ng crush ko!” sigaw ng utak ko. “Tila isa syang dyosa sa ganda. At sa gown nyang pula, lalong kumikinang nag ganda nya.”

Tulala. Yan naman ang reaction ko.

Nung nasa harap ko na sila, kakamayan ko na sana si Harry ngunit hindi nya ako pinansin. Kinamayan ko nalang diretso si Geraldine. “Hi! Welcome sa loob!” Ang sabi ko.

 

Ngumiti si Geraldine sa akin, “Conratulations Michael!”

“Thanks, congratulations din sa iyo!” ang sagot ko. Nagkasalubong ang mga tingin namin.

 

“Tara na!” ang may halong inis na sabi ni Harry, sabay hatak sa mga kamay ni Geraldine at bitiw ng nanggagalaiting titig sa akin.

Habang hatak-hatak sya ni Harry ang mga mata ni Geraldine ay nakatutok pa rin sa akin. Nagtinginan pa rin kami, ang isip ko ay tila lumipad, naalala ang unang tagpo namin sa school.

 

Enrollment iyon ng college, third year ako nun at katatapos ko lang makapag-enroll. Nasa akin na yung mga class cards at uuwi na sana nung mapadaan ako sa library at nagbasa saglit ng mga current events. Regular na ritwal ko na kasing magbasa ng newspapers kapag napadaan sa library. Patapos na ako at uuwi na sana gawa ng tutulungan ko pa ang tatay na maghakot ng mga nyog at bibiyakin na rin namin ang mga iyon upang i-kopra.

 

Nung palabas na ako ng library, ay sya namang pagdating ni Geraldine. Yun ang unang pagkakita ko sa kanya. Sa pagkakataong iyon pa lang, sobrang nagandahan na ako sa kanya. Dahil doon, di maiwasang di ako mapalingon at sundan ng mga tingin ko ang pagpasok nya ng library. Sa pagdadala pa lang nya ng damit at ganda ng kutis ay masasabi kong anak mayaman sya. Ilang kasi ako sa mga ganung klaseng tao, gawa ng may inferiority complex nga ako.  Napansin kong nalaglag ang wallet nya ngunit di ko na pinag-isipang pulutin pa ito. Tumuloy ako sa paglalakad upang umuwi na. Nung nilingon ko ulet, kusa na nyang pinulot ang wallet. Nasa may kalayuan na ako nung di ko akalaing may tatawag.

 “Hoy!” Lumingon ako.” Yung babaeng pumasok sa library!” sabi ng utak ko.

 “Ako ba?” tanong ko.

“Oo ikaw. Pede bang magpaturo kung paano mag-enroll dito?” First year college lang ako eh at baguhan sa school na ito.” Dali-dali pala syang lumabas ng library at hinabol na ako.

 

“Punta ka nalang kaya dun sa Dean mo, jan sa may kanto, right side, at itanong mo ang procedure.”

 

“Pwede bang samahan mo nalang ako, please…?”

“Uuwi na kasi ako eh. May gagawin pa sa bahay”

“Please naman… ako nga pala si Geraldine, ikaw?”

“Michael.”

 

“Sige na Michael please…”

Ewan ko ba, pero parang sobrang lakas ng personalidad nya na di ko sya kayang i-turn down. “S-sige…” ang sagot ko nalang.

“Yeheeyyy! Wag kang mag-alala, kain tayo mamaya sa canteen, ako ang taya.” sabi nya. “E… sige, ikaw ang bahala.”

At sinamahan ko nga sya sa iba’t-ibang departamento kung saan sya pumunta, nalimutan na sa isip na hinihintay na pala ako ng tatay sa trabaho namin.

Para akong isang body guard nya na kung saan sya pumupunta, nandoon naman ako, naka-buntot. Nung ininterview sya ng dean, nandun ako sa labas ng office, naghintay. Nung nag-take sya ng test sa guidance, nandun din ako, nakaantabay sa paglabas nya. Para akong tanga, pakiwari ko sa sarili. Pero kahit ganun, sa totoo lang, may naramdaman din akong saya kahit papano. Siguro dahil humanga ako sa ganda nya.

“Ang ganda ng girlfriend mo ah!” sabi ng mga kakilalang nakapansin sa amin. Pati nga mga madre nakikiusyoso na rin, “Girlfriend mo ba iyon, Michael?”

“Hindi po. Tinulungan ko lang po sa pag e-enroll nya. Di kasi taga-rito…” ang sagot ko sa isang madre na nagtanong. “Sana nga sya…” sa loob-loob ko naman.

Masarap din naman si Gerladine na kausap. Madaldal nga lang. Dahil di naman ako pala-kibo, tango nalang ako ng tango pag may ikini-kwento sya, o kayay sasagutin na lang ng “Oo” o “Ganun ba?” o “Pwede…” ang mga sinasabi nya. Sunod-sunuran nalang ako sa kung ano man ang gusto nya, kung saan nya ako hahatakin. “Samahan mo ako dun, Michael! Dito…! Jan…! Upo muna tayo , napapagod na ako.” Ako naman, parang isang maamong tupa na hulog ng langit, o kaya’y isang tanga na hindi man lang makapagreklamo.

Nung matapos, kumain nga kami sa canteen nung maibigay na sa kanya ang mga classcards, taya nya. Aba, e wala akong perang panggastos. Tsaka, yun din naman ang sabi nya. Nahhihiya man, pakapalan nalang ng mukha.  Habang kumakain kami, tanong sya ng tanong tungkol sa school, sa mga madre kung di ba masusungit, sa mga propesor, sa mga subjects. Tila walang katapusan ang mga tanong nya at halos mabibingi na ako sa kadaldalan nya. Nung mapansin nyang hindi ako nagku-kwento, “Micheal, ganyan ka ba talaga? Hindi palkibo, hindi pala-kwento?”

Tumango lang ako. Di ko kasi alam kung ano ang iki-kwento, at baka ma-turn off sya sa mga iki-kwento ko. “Ano ba ang iki-kwento ko? Mga kalabaw, mga saging at nyog, kung paano mag-araru, kung paano ang mag-copra o magtanin ng mais at palay?” sabi ko nalang sa sarili.

“A, ok… sabi naman nya.” Sabay bitiw ng nakakalokong titig.

“Bakit?” ang tanong ko nung mapansin ang mga titig nya.

“Sobrang cute mo pala…”

Ramdam ko kaagad ang pamumula ng pisngi ko sa narinig, pakiwari koy may malaking bagay na bumara sa lalamunan, binitawan ang pilit na ngiti.

“Hahahaha! Nag-blush ka!”

Yumuko nalang ako sa hiya, pilit na nilabanan ang di maintindihang naramdaman. Maya-maya, tinitigan ko na rin sya.

“Bakit?” sya naman ang nagtanong.

“Wala…” ang nasambit ko lang. Feeling ko hindi ko kayang sabihin na maganda sya, na cute sya, at na crush na crush ko sya.

“Siguro may dumi ang mukha ko… May muta ba ako?” Patawa nya.

 

Natawa na rin ako. “Wala ah!” ang sagot ko. “Ganda ganda mo nga eh” bulong ko naman sa sarili.

 

Natahimik ng sandali.

Maya-maya, “Alam mo naiinis ako sa iyo.” Ang may konting pagmamaktol na sabi nya.

 

“Ha? Bakit?” tanong ko, naguguluhan sa sinabi nya.

“E, nalaglag ang wallet ko kanina, di mo man lang kinuha. Hindi ka gentleman. Sinadya ko pa naman iyon.”

“Ha? Talaga? Sinadya mo iyon?”

“Oo, para mapansin mo lang. E, hindi tumalab kaya ako nalang ang pumulot atsaka hinabol na kita.”

Napatawa ako ng malakas sa sinabi nya. Tumawa din sya. Sabay kaming nagtatawanan. “You’re kidding, right?” sabi ko, hindi inaakala na seryoso sya sa sinasabi.

“Nope!” ang mabilis nyang tugon.

Tila naglulukso naman ang puso ko sa tuwa. “E, di kung ganun, sorry… nagmamadali kasi ako eh. Sayang, romantic sana ang dating.” Ang sabi ko.

“Oo nga, e… di ba kunyari, yuyuko ka upang abutin ang wallet tas yuyuko din ako at magkasalubong ang mga mata natin at aamuyin ko ang pabango mo, tas sabihin ko sa iyong… ‘ambaho kaya ng amoy mo, maligo ka nga muna!’”

“Hahahaha!” pareho kaming nagtatawanan ulet. “Palabiro ka talaga!” sabi ko. “Kala ko sasabihin mo na, ‘what happens next, is up to you…’”

“Yun na nga yun eh, kaso, maligo ka muna. Di kasi axe ang pabango mo.” Di pa rin mahinto-hinto ang pagtatawa ko. Noon lang ako tumawa ng ganun kalakas, ganun ka saya.

 

“Pero inilaglag mo talga ang wallet mo para sa akin, ha?” tanong ko ulet, paninigurong para sa akin talaga yung ginawa nya.

“Kulet ka pala eh. Oo nga!”

“E, kung ganun, babawi nalang ako sa susunod. Kapag may inilaglag ka ulet, siguraduhin kong kukunin ko talaga iyon para sa iyo.”

“Talaga?” sabi nya.

“Promise!”

 

“At mag axe ka ha?” patawa nya ulet.

Sabay na naman kaming nagtatawanan.

Tahimik.

 

“Eh, Geraldine, uwi na ako ha, hihintay na ako ng tatay ko eh, may gagawin pa kasi kami… Sensya kana.” Ang nasabi ko nalang.

“Saan ba ang bahay nyo?” Tanong nya.

“Nasa baranggay kami, sasakay pa ako ng motorsiklo.”

“Kung ganun, ihahatid ka na namin!’

“Bakit? Marami ba kayo?” tanong kong halatang naguluhan.

“May driver ako, ayun o, nakaparada ang kotse na iyon. sixteen pa kasi ako kaya di pa pedeng magmaneho” Napakamot ako sa ulo. “Wag na, nakakahiya naman.”

“Di nga, ihahatid ka namin.”

“Wag, wag… ok na ako.” Ang paniniguro ko.

“Kakainis ka naman, Michael. Para tayong di magkaibigan nyan eh. O sige, magkita tayo ulet ha? Nice meeting you.”

“Yes. Magkikita pa tayo. Nice meeting you Geraldine!” Ang sabi ko nalang at dali-dali ng umalis patungong gate upang pumara ng masasakyan.

Yun ang tagpong di ko malilimutan kay Geraldine.

Ngunit din a nasundan pa iyon. Nung magsimula na kasi ang klase, umaali-aligid na sa kanya si Harry, at kapag may napansing pumuporma kay Geraldine, sikreto itong hina-harass, tinatakot. Palibhasa makapangyarihan ang mga magulang, mayaman, kaya siguro bad boy at spoiled brat sya.

Simula noon, gabi-gabi na ding kusang pumapasok sa isip ko si Geraldine. Ngunit nilalabanan ko ito. At ito pa ang naging sanhi ng lalo ko pang pagsisipag sa pag-aaral. Yun bang tanggap ko na kung hhindi man ako susuwertehin sa pag-ibig, dapat na magsucceed naman ako sa pag-aaral o sa ibang area ng buhay ko. Kaya, todo-sikap ako sa pag-aaral.

 

“Hoy! Bat anlalim ng iniisip mo!” sigaw ni Mark nung mapansing nakatulala na ako sa nakitang si Geraldine.

Pakiramdam ko, binuhusan ako ng malamig tubig sa gulat at nahimasmasan. Nasa entrance pa pala kami ng gym, wini-welcome ang mga guests at students sa induction at victory party namin na iyon.

Sana Ikaw Na… [4]

“A… anong sabi mo pare? Pakiulit nga” tanong ko kay Mark nung di masyadong marining ang sinabi nya.

“Eto naman, o. Wag ka ng mag-ilusyon kay Geraldine. May syota na iyong tao, mapahamak ka lang dun.”

“Ano bang pinagsasabi mo jan? Tanggap ko na di kami bagay, pare. At di ako nanligaw dun, noh!” ang paliwanag ko.

“Ok, ok. Nagpaalala lang po.”

Bago ko ibinaling uli ang attention sa mga nagdatingang mga guests at estudyante sa main door ng gym, nilingon ko muli si Geraldine. At napansin kong may inilaglag syang isang puting panyo. Bigla kong naalala ang ginawa nya nung una palang kaming nagkita na nilaglag niya ang wallet at ang pangako kong kapag may malaglag muli sa kanya, pupulutin ko iyon para sa kanya.

 

Dali-dali kong tinakbo ang nahulog na panyo at pinulot. Habang nakayuko ako, humiwalay si Geraldine sa pagkakahawak ni Harry at yumuko din sa harap ko. Nagkasalubong ang aming mga mata saka iniabot ko sa kanya ang panyo. Halos nakakabingi naman ang kabog ng dibdib ko.

 

Ngumiti sya. “Salamat!” ang maiksing sabi. Pakiwaring may kahulugan ang mga ngiti.

 

“Walang anuman.” Ang sagot ko, ang mga mata’y nakatitig pa rin sa kanya. “Sinadya mo?”

 

Ngumiti sya, sabay ngiwi at kagat ng labi, tila nahiya “Oo” sagot nya. “G-gusto ko lang malaman kung natatandaan mo pa ang promise mo”

Ngumiti lang ako. “Promise ko iyon sa iyo. Kaya hinding-hindi ko malilimutan. At katulad ng panyo na iyan, kung ikaw ay nasa pinakababa ng parte ng buhay mo, pupulutin din kita, at pilit na itayo muli.”

Pakiwari koy may mga namuong mga luha sa mga mata nya sa narinig. “T-touched naman ako… grabe” ang nasabi nalang nya.

“Para sa iyo, gagawin ko lahat.”

Lumungkot ang mukha nya. Nung mapansin ko iyon, nagbiro nalang ako, “Hindi mo ba aamuyin ang pabango ko?” Bumalik ulet sa mukha nya ang ngiti. “Mas mabango pa kesa axe! Atsaka…”

“Atsaka ano…? Ang tanong ko, gusto ko sanang ipagpatuloy nya ang sasabihin.

Ngunit biglang sumingit si Harry, nakaturo ang daliri sa mukha ko. “Hoy! Wag na wag kang aaligid sa girlfriend ko kung di ka malintikan ha?” Ang pananakot niya.

Nag-init ang tenga ko sa narinig. Ngunit pinigilan ko pa rin ang sariling magsalita. Tumayo ako, sumunod na ding tumayo si Geraldine.

Ngunit sadyang nanggaggalaiti sa galit at selos si Harry at inilapit pa nya ang mukha nya sa mukha ko sabay sabi ng mejo pabulong, halatang kinikimkim ang galit, “Kahit presidente ka pa ng student council ng kahit saang impyerno, wala sa akin yun. Kayang-kaya kitang patumbahin!” At agad tumalikod, hila-hila si Geraldine na nakatingin naman sa akin, bakas sa mukha ang pag-alala.

Feeling ko umakyat ang lahat ng dugo ko sa ulo. Sinundan ng matatalim kong titig si Harry, ang mga bagang ay mistulang madudurog sa pagpapangalit ng mga ngipin.

Nilapitan ako ni Mark, “Ang yabang talaga ng taong yun! Ano bang sinabi sa iyo?”

 

“Wala pareng Mark, wag na nating pansinin yun. Bad trip lang siguro yung tao…”

At pinalampas nalang namin ang insedente na iyon. Natuloy din ang induction ceremony. Nagbigay ako ng maiksing speech, pasalamat dun sa mga sumuporta at bomoto, ini-highlight ko din ang program of action and targets ko for my term.

Pagkatapos naman ng program at sayawan na, nilapitan naman ako ni Mark, kasama si Helen. “Pareng Michael, alam kong wala kang kapartner kaya heto si Helen, wala ding partner. Kayo muna magsama ha? Dito lang ako sa tabi-tabi maghanap ng chick, sabi ni Mark.

“A.. e, sige.” Ang sagot ko. “Hi!” pag greet ko naman kay Helen. “Wala kang kapareha?” dugtung ko.

Binitiwan lang nya ang isang ngiti, tila nahihiya. “W-wala eh. Pero may mga kasama ako, hayun o?” Sabay turo naman nya sa isang kanto kung saan nag-uumpukan ang mga babae, ang iba ay tingin ng tingin sa amin, tila binibiro si Helen sa akin

Alam ko, may crush sa akin si Helen. Nung magbiro si Mark isang beses at pinaparinig sa akin na alam nya kung sino ang crush ni Helen, alam kong ako yun.

Dahil sa pareho kaming hindi pala-kibo, pakiwari ko’y inaantok ako. Hindi ko talaga alam kung paano magkwento pag kasama ko ay babae lalo na kapag maganda. Tila nalulusaw ako, o kaya’y di makahinga, di alam kung ano ang topic na buksan. “A… e… maingay no?” ang nasambit ko nalang.

Sagot naman nya, “Oo”

Tahimik.

 

“Ano ba to… ang igsi-igsi naman ng sagut di ako maka-connect” sa isip ko lang. “A… mainit no?” tanong ko ulet.

“Oo.”

 

“Grrrrr!” Sabi ko sa sarili. “A, ganito nalang…” Tanong ko, “Helen, gusto mo ba ng drinks? Ikukuha kita?”

“Eh… Wag na, salamat.”

Ganyan lang ang takbo ng usapan namin. Isang tanong, isang sagot, hehe. Kaya di maiwasang mai-kumpara ko si Helen kay Geraldine. Halos pareho lang ang ganda nila pero iba pa rin si Gerladine. Masarap kasama, palakwento, palabiro, walang dull moments kumbaga. Kay Geraldine, napapawi lahat ang pagkamahiyain ko. Kaya kahit kasama ko si Helen, lalo lang akong nasasaktan sa nakikitang iba ang kasama ni Geraldine.

Nung matapos na ang party, nagsi-uwian na kami. Dahil ang mga barkada ni Helen ay inihatid na rin ng mga kani-kanyang mga kaibigan yung iba’y manliligaw, at si Mark naman ay may inihatid ding chick, inihatid ko na rin si Helen sa bahay nila dahil sa wala siyang kasama pauwi, mejo umuulan pa naman.

Nasa may interior ang bahay nila ni Helen at ang pathway ay hindi lang masikip kungdi wala pang ilaw dahil brownout. At dahil sa hindi ito sementado at maulan-ulan nga sa gabing iyon, madulas at maputik. Kaya maingat kaming naglakad, nangangapa sa daanan. Malapit na kami sa harap ng bahay nina Helen nung bigla syang ma-slide. Dali-dali kong sinalo ang katawan nya. Napayakap kami sa isa’t-is. Sobrang nadikit ang mga mukha namin na naririnig ko at naaamoy ang hininga nya. At ewan, di ko lubos maunawaan ang naramdaman ko sa eksenang iyon. Naglalaro sa isip si Geraldine at tila may init na mabilis gumapang sa buo kong katawan.

 

Sa bilis ng pangyayari, naalimpungatan ko na lang na nagdikit na ang mga labi namin. Sobrang lakas na kabog ng dibdib, at pakiwari koy nagbabaga ang bugso ng init na nag-umapaw sa katawan ko. Niyakap ko ng mahigpit si Helen at putuloy syang hinalikan habang ramdam ko namang ginantihan din nya ang mga halik at yakap ko. Yun pa ang unang halik ko, at baka yun din ang kay Helen.

“Uhhhhhmmmppppppt!” dinig kong napaungol sya.

Ngunit kung gaano man kabilis ang pangyayari ay sya ding bilis nung mahimasmasan ako. Kumalas ako sa yakapan at halikan namin. “S-sorry.”

“Michael… wag mo akong saktan.” Ang nasabi nalang nya.

At nagpatuloy na kami ulet sa paglalakad. “A… sige dito na pala tayo.” Ang sabi nya nung makarating na kami sa harap ng bahay nila. “Sige, good night, ingat ka!” sabay kaway.

 

“A, sige good night! Sleep well Helen!” ang sabi ko at pabiro, walang malisyang binigyan sya ng flying kiss.

Yuna ang nangyari sa amin ni Helen sa gabing iyon.

Ngunit kinabukasan ng hapon sa school, pagpasok ko pa lang ng gate, tinapik kaagad ako ni Mark. “Pareng Michael, balitaan mo nga ako tungkol sa inyo ni Helen? Kaw ha, may pasikreto-sikreto ka pa jan!”

Nabigla sa klase ng tanong nya, “Anong sa amin ni Helen? Anong pasikre-sikreto? Wala, hinatid ko sya kagabi, yun lang.”

“Yun lang?” sabay bitiw ng nakakalokong tingin. “Hmmmpt! Bulong-bulongan pare, sa mga ka-tropa ni Helen, na magsyota na raw kayo. Naghalikan pa nga daw kayo eh! O ano, magdeny ka?”

Napakamot ako sa ulo. “Putsa naman o!” Sigaw ko sa sarili. “E, paano ko maging syota si Helen, e hindi ko naman iyan niligawan. Tadu ka, kakahiya ka.”

“Hoy, di lahat ng magsyota nagsimula sa ligawan. At… promise pare, yan talaga ang umiikot na tsismis.”

“Ewan ko sa iyo. Maniwala ka ba kaagad sa mga tsismis? Si Helen, tinanong mo ba?”

“Oo! Ako pah!”

“At anong sabi nya?”

“Confirmed!”

 

Hindi ko malaman kung matawa o mainis sa narinig.

“Hoy, ano ba? Magsyota na ba kayo?”

“E, di, Oo. Tinanong mo na pala sa kanila eh.” Ang sabi ko nalang. Alam kung pag i-dedeny ko yun at totoo palang sinabi ni Helen, ay masasaktan ang kalooban niya pag ideny ko sa mga barkada nya.

Dali-dali kong hinanap si Helen upang i-klaro kung panung nag-leak yung nangyari sa amin. Sa pag-uusap namin, napag-alaman kong sinabi pala nya ang nangyari sa amin ng gabing iyon sa best friend nya at di namalayang may nakinig palang iba din nilang mga kaibigan. At iyon, kumalat na. At di ko rin alam kung bakit sa pagkakataon ng pag-uusap naming iyon, tila gumaan ang loob ko sa kanya, at di na ako naiilang na magsalita.

“Alam mo bang magsyota daw tayo – sa tsismis nila?” tanong ko.

“O-oo.” Sagot nyang kitang-kita ko ang pag-blush, sabay yuko. “Sorry, kasi… kinukulet ako ng tanong kanina ni Mark eh. Ayaw nyang maniwala na wala nga tayo. Sinabi ko nalang na oo para mahinto sya.”

Pinagmasdan ko syang maigi, tila sinuring mabuti sa mukha nya ang tunay nyang naramdaman. Kitang-kita ko ang pamumula nito, ang pagkagat nya ng labi sa hiyang naramdaman. At napagtanto ko na gusto din nya iyon, ang kumakalat na tsismis na kami na nga. “Bakit, ayaw mo bang maging boyfriend ako?” ang naitanong ko.

 

Hindi sya umimik. Hindi ko pa rin inalis ang mga mata sa maganda nyang mukha. At, ewan ko ba, pero sa nakita ko sa kanya, may naramdaman akong awa, pagkahabag. Parang gusto ko syang yakapin, pagaanin ang damdamin. At tumagus sa puso ko ang mga ito. Ramdam ko ang sobrang kabaitan nya na tila di ko kayang saktan ang damdamin nya.

 

Umusog ako sa kinauupuan upang lalong maglapit kami. Inakbayan ko sya, “So, officially mag-on na tayo?”

Itinaas nya ang ulo nya at tiningnan ako, pinakawalan ang isang kiming ngiti. “Anong isasagot ko?”

“Ano bang isinagot mo kay Mark oanina?”

“Oo”

 

“So, tayo na nga. Yeheeyy!” ang nasambit ko nalang.

Natawa na rin sya sabay kurot sa tagiliran ko. Nawala na sa aming dalawa ang hiyaan.

 

Nasa ganung ayus kami nung dumaan si Geraldine, hindi kasama ang boyfriend na si Harry. Nakita nya kami ni Helen. Napansin ko kaagad ang paglungkot ng mukha nya at pagmamadali.

 

“A, e… Helen, sandali lang ha?” ang pagpapaalam ko at hinahabol na si Geraldine.

“Geraldine! Gerladine!”

Lumingon sya at nung makita ako ay tila binilisan pa nya ang paglakad. Ngunit mas mabilis ang takbo ko kaya hinarang ko na sya. “Hey, kumusta?”

“Hi!” ang maiksi nyang sagot, patuloy pa rin ang paglakad ng mabilis.

“G-galit ka ba sa akin?” ang sabi ko, habol-habol sya.

“Hindi, may problema lang ako.”

“Kung ganun, ba’t di mo sabihin sakin? Malay mo makatulong ako?”

“Wala kang maitulong, Michael.”

“Try me!” Nung hindi pa rin tumugon, “Please…?” ang sabi ko.

Tila nahimasmasan, dinala ko sya sa botanical garden. Naupo kami sa damuhan, sa ilalim ng malaking puno.

“Ok, anong problema mo?” tanong ko kaagad.

Napabuntong hininga sya ng malalim. “Alam mo, Michael, magsyota kami ni Harry pero hindi ko naman talaga sya mahal eh. Mayaman ang pamilya niya, at ang pamilya ko ay may malaking utang na loob sa pamilya nya. Mahal ako ni Harry, alam ng mga pamilya namin yan. At nung niligawan nya ako, pinuwersa ako ng mga magulang ko na sagutin sya… At kanina lang, sinabi ng mommy na nag-usap na daw sila ng mga magulang ni Harry sa planong ipakasal kami pagkatapus na pagkatapus kaagad ng pag-aaral namin.” Ang sabi nyang tumulo na ang luha.

“Ano ang problema mo ngayon? Gwapo si Harry, mayaman…”

“Hindi ko sya mahal, Michael! Naintindihan mo ba? Hindi ko sya mahal.” At humagulgol nang tuluyan. “May iba akong mahal!” dugtung nya.

Kinabahan kaagad ako sa narinig na may iba syang mahal. “Sino mahal mo?” ang tanong ko kaagad.

 

Tahimik. Tila nahirapan syang iladlad kung sino ang lalaking mahal nya.

Kinumpas ko ang mga kamay, ang mga mata’y nangungulet na bigkasin nya ang pangalan.

 

Mistulang naninisi ang mga mata, ang nabigkas nya lang ay, “Ikaw…”

Parang gusto kong mawalang-malay sa narinig. “Paki-ulit nga?” tanong ko, hinawakan ko ang balikat nya.

“Ikaw Michael, ikaw ang mahal ko!” Ako, mahal mo rin ba…?”

 

Sana Ikaw Na… [5]

Tila namanhid naman ang buong katawan ko sa tanong na iyon. Kahit ganung inaasam-asam ko sya, hindi ko pa rin inaasahan ang bilis ng mga pangyayari.

“Michael, tinanong kita, mahal mo ba ako?“

Tila binatukan ako sa muling pagsasalita ni Gerladine, mistulang nagising sa isang napakalalim na panaginip. “O-oo. Mahal na mahal kita, Geraldine. Simula nung una palang kitang nakita sa library, tinamaan na kaagad ako sa iyo.”

“Kaya mo bang panindigan ang sinabi mo?” ang sabi nyang napakaseryoso pa rin ng mukha.

 

Tumango lang ako, umusog sa kinauupuan at niyakap sya, hinihimas ang buhok, ang likod, pinapagaan ang damdamin.

“Salamat, Michael… di ko talaga alam ang gagawin.”

“Wag kang mag-alala, nandito lang ako.”

Nasa ganun kaming ayos nung biglang may kumuwelyo sa akin at pwershan akong hinila patayo. Nung nakatayo na, naalimpungatan ko na lang ang mga barkada ni Harry na nakapaligid sa akin.

“Tangina ka, pati ba naman girlfriend ko ay aagawin mo!? Inagaw mo na sa akin ang pwesto sa student council at ngayon, pati girlfriend ko’y agawin mo na rin! Gahaman ka rin ano?” ang narinig kong nanggagalaiting sigaw ni Harry na sya palang kumuwelyo sa akin.

 

“Harry, wag! Wag! Wala syang kasalanan!” Ang sigaw naman ni Gerladine.

“Wag ka ngang makialam dito!” Ang sigaw naman ni Harry kay Geraldine nung tangkang lapitan nya ako.

Tinangka kong pumalag at manlaban ngunit inundayan na ako ng suntok ng limang mga kasama ni Harry, ang isa ay may metal pang nakakabit sa kamao. Dahil dun at sa dami nilang nagpakawala ng suntok, walang binatbat ang pagsisikap kong gumanti. Duguan ang mukha, ilong at napalublob na sa damuhan. Hindi ko na nagawang tumayo pa ulet dahil sa hilo.

 

Hinawakan ng mga kasamahan ni Harry ang dalawa kong kamay at pinatayo paharap kay sa kanya. “Ngayon, tingnan natin kung hindi ka matutu nitong gagawin ko.” Sabay dampot ng isang malaking kahoy.

“Blag! Blag! Blag!” ang malalakas na mga palo ni Harry sa paa, sa tiyan, at sa dibdib ko. Doon pa lang halos mawalan na ako ng malay. Hindi pa sya nakuntento, sipa at malalakas na suntok naman ang pinakawalan sa buong katawan ko.

“Arrrggggg! Arrrgggg! Arrrrrgggg!” ang nasambit ko nalang.

“Harry! Tama na! Tama na pleasseeeeeee!” ang sigaw ni Gerladine ang boses ay halos mabibiyak na

Nung mapansin ng iba pang mga estudyante ang insidente at nagtakbuhan ng palapit ang mga ito sa kinaroroonan namin, bigla din akong binitawan ng grupo, si Geraldine ay hinablot ni Harry at isinama sa mabilisang paglisan.

Naiwanan akong ma-isa, lugmok sa damuhan, duguan ang mukha, bibig, ilong, at hilong-hilo. Ang huli ko nalang narinig bago tuluyang nawalan ng malay ay si Helen. “Michel! Ano bang nangyari?! Bakit ka nila binugbog?!!”

Sa hospital, si Helen ang nandun sa tabi ng kama nung manumbalik na ang malay ko, naupo sa isang silya ngunit ang ulo ay nakadantay sa mismong kama na hinigaan ko, mahimbing na nakatulog. Nung gumalaw ako at umungol sa sakit ng buong katawan, nagising sya at ngumiti. “Musta ka na?”

Iniikot ko ang paningin sa buong kwarto. Nandun din ang nanay ko sa may uluhan, malungkot ang mukha, umiiyak.

“Bakit ako nandito?”

“Binugbog ka nila ni Harry, di ba?” Sagot ni Helen. “Mabuti naman at nagising ka na” dugtong nya.

“Ah… Oo nga pala. Ouccchhh!” ang daing ko nung gumalaw ng bahagy. “Matagal na ba ako dito?” tanong ko sa kanila.

“Halos 20 hours na. Grabe ang pagkabugbog nila sa iyo, Michael. Kala namin di ka na magising.” Sagot ni Helen.

“Ganun ba? Ang natatandaan ko pinalo pa ako ng parang dos por dos na kahoy yata yun eh. S-salamat ha. Kakahiya naman sa iyo, hindi ka nakapasok ngayon. Si pareng Mark hindi nagpunta?”

“Sila naghatid sa iyo dito. Baka mamaya dito na rin yun. Nasa school pa… Ok lang itong pag-absent ko, minor subject lang naman sya”

“Oo nga pala…” nung mapansin ko ang nanay na nakatingin lang sa amin, “nagkakilala na kayo ng nanay ko?”

Tumango lang si Helen.

“Oo, nagkausap na kami, anak.” Sabi ng nanay tiningnan naman si Helen at nginitian ito, tila alam nya na ang tungkol sa amin.

Yumuko lang si Helen.

“Ikaw? Ok ka na?” Ang baling naman sa akin. “Bakit ka ba binugbog nila? Sinabi ko na sa iyo na wag kang sumali-sali jan sa student politics eh, may matatapakan ka. Mahirap lang tayo, anak… ang importante lang naman ay ang makatapos ka eh, masaya na kami ng tatay mo dun. At kung may honors ka man, bonus na yun. Di na namin pinangarap na papasok ka pa jan.”

 

“Ok lang po ako nay… wag kang mag-alala, wala ito at maayos din ang lahat ng ito. E… Nasan po pala si Tatay?”

“Umuwi na. May gagawin pa. At ako’y uuwi na din muna, may gagawin pa ako. Tutal nandito naman si Helen. Babalik nalang ako ako mamaya ha? Bukas ka pa daw makauwi.”

“O sige po Nay. Ingat po kayo!”

At umalis na ang nanay, naiwan kami ni Helen. Nung makalabas na sya ng kwarto at isinara na ang pinto, “Ano ba talaga ang dahilan at nabugbug ka, Michael?” ang tanong kaagad ni Helen.

 

Nabigla naman ako sa tanong nya, iniisip na baka alam nya ng selos ang puno’t dulo sa pambubugbog sakin ng grupo ni Harry.

“A… e… Alam mo namang kung hindi sa akin ay presidente na sana yan ng student council, di ba? Matindi ang galit nyan sa akin. Ang mayamang katulad nya, di tumatanggap basta-basta ng pagkatalo. Ikaw kasi, sinusulong-sulong pa ninyo ang pag-endorso sa akin. May kasalanan ka din” Ang palusot ko.

“Hmmm! Nangononsyensya pa to. Ikaw naman kasi ang karapat-dapat maging presidente eh.” Sabay namang yakap nya sa akin, hinahaplos-haplos ang buhok at ang mukha ko.

 

“Ganda talaga ng first lady ng campus!” biro ko naman, sabay abot ng kamay ko sa mukha nya at hinipo iyon, hinaplos… habang marahan naman nya itong ginagalaw na tila inenjoy ang kiliti ng bawat pagdampi ng mga daliri ko sa balat nya. Tinitigan ko ang reaksyon ng mukha nya. Nakapikit ang mga mata.

Para akong na-trance sa tagpong iyon. Marahan kong hinila palapit sa akin ang mukha ni Helen at akma n asana syang halikan nung biglang bumukas ang pinto at pumasok ang mga officials ng student council, si Geraldine ang nangununa. Nasaksihan nya ang paghahaplos ko sa mukha ni Helen, at ang paglalapit ng mga mukha namin akmang maghahalikan.

Lumaki ang mga mata ko sa pagkabigla. Bigla namang napatayo si Helen at agad ko ding hinablot ang mga kamay ko. Kitang-kita ko ang pamumula ng mukha ni Geraldine, ang mga mata ay tila nagbabaga sa galit.

“Ehem!” Biro ng mga officials ko, si Geraldine naman ay halatang napikon at halatang itinago lang ang matinding galit.

“Wow!” How rrrrrrrrromanticccc!” sigaw naman ni Jason.

“Taranado to!” sigaw ng isip kong naturete, sabay bitiw ng pananakot na titig kay Mark.

Bigla namang na-kuha ni mark ang mensahe ko at tinakpan ang bibig nya.

Habang may mga nagdala ng pagkain at prutas, ang iba naman ay nagdala ng bulaklak. Isa si Geraldine sa mga ngadala ng bulaklak. Isa-isa nilang inilagay iyon sa vase ang mga ito ngunit ang kay Geraldine ay iniabot pa nya talaga sa akin. Abot-tenga naman ang ngiti ko sa nakitang pulang-pula at malalaking mga rosas na dala niya habang marahan itong naglakad palapit sa gilid ng kama ko.

“Wowwwww! Love pala talaga ako ni Gerladine ko!” Sigaw ng utak ko, di magkamayaw sa saying naramdaman.

Ngunit nung iabot na ni Geraldine sa mga kamay ko ang mga ito, pasimple namang inilagapak nya ito, pahambalos sa ulo kong naka-bendahe pa.

“Awwwwtttttsssss!” ang pigil na pag-aray ko, ngiwi ang mga labi sa pagkabigla ngunit nakuha din ang ibig nyang iparating na tinitimping galit.

“Ay sorry po, hindi ko sinadya. Masakit ba?” tanong naman ni Geraldine, paghingi ng dispensa. Kitang-kita ko ang palihim na pagbitiw nya ng matatalim na tingin sa akin.

 

Wala na akong nagawa kungdi haplusin ang lalong sumakit kong ulo, ang mga mata’y tila mga mata ng tutang kabubugbug pa lamana, yumuyukyok, at nag-iiyak-tahol. Habang nakikipagkwentuhan naman sa akin ang mga officers ng council at supporters ko, halata ko namang nagpupuyos sa inis si Geraldine na nakamukmuk lang sa isang kanto, ibinabaling ang paningin sa paligid, sa pintura ng dingding, sa semento, etc…

Nung nginitian ko ulet si Geraldine, ismid lang ang tugon nya. “Ganda pa rin talaga ni Geraldine ko kahit nakasimangot pa. Sheeettt!” bulong ko sa sarili.

Nakalabas din ako ng ospital kinabukasan, naka-arm sling pa. Dahil sa pambubugbog nila sa akin, na-suspend ang grupo nila ni Harry sa school ng ilang araw. Hindi ko na pinalaki pa ang problema. Sinunod ko ang payo ng mga magulang na ipakita sa mga kapwa estudyante na ganun ako kamapagkumbaba, at hindi klase ng naggugulong tao.  At sa tingin ko ay may positibo din namang epekto iyon dahil lalong humanga ang mga estudyante sa papakumbaba ko. Syempre, lalo naman silang nagalit kay Harry at sa mga ka-tropa niya.

 

Unang meeting ng student council at dun na ako napasubo. Maganda naman ang opening namin, ang pagpapakilala sa isa’t-isa, ang paglatag ng mga general policies at action plans/target activities ko para sa term of office. Inilatag ko ang mga planong mag-put up ng student emergency support fund na kung saan pweding umutang ang mga estudyanteng mahihirap habang na-delay o di pa nagkaroon ng pera sa panahon ng kagipitan, ang planong pagput-up ng mga suggestion boxes sa selected places sa campus, outreach activities na tree-planting sa mga nakakalbong paligid, “adopt-a-baranggay” program kung saan magbibigay kami ng mga hand-me-downs na damit, gamit, libro, gamit sa school, etc sa mga batang underprivileged, ang pagpromote ng recycling with the coordination ng mga local officials upang madesiplina at maengganyo ang mga estudyante at mga local residents na rin sa kahalagahan ng environment, kalikasan, at kalinisan, na i-segregate ang mga basurang kung saan ang mga organic ay madispose ng maayus at nakakatulong pa itong pataba ng lupa, at ang mga recyclables naman kagaya ng plastic, bote, at lata ay mapagkakaperahan. At marami pang iba…

 

At totoo nga ang mga narinig kong feedback na guguluhin ng mga cronies ni Harry ang meeting. Nanjan yung pinipresent pa lang ang motion ay sinusupalpal na ito. Kung makalusot man sa deliberations at nabotohan na, may kokontra pa rin, “I move that we amend the original motion…” May magse-second the motion din. At kapag na-carried ang motion to amend, may magmo-move naman ng motion to amend further the proposed amendment to the original motion. At kung napagbotohan na ito, may magmo-move naman to reconsider the already carried item. At kung wala ng magagawa pa, mag move ng adjournment, ng recess, mag raise ng point of order, point of privilege, or point of clarification.

 

Kung tutuusin, magulo na sa mga maneubra palang nilang pagsasabotahe ng meeting. Halatang pinagplanuhan, pinag-aaralan ang mga moves.

“Mr. President, I move that we amend the original motion to read…”

“I am sorry Mr. Morales, the original motion needs to be deliberated upon and voted. If the motion is carried, then that’s the time we have to amend it, unless the objections are greater than those who want the motion to proceed.”

“I want ot register my objection, Mr. President” ang isang Harry-loyalist ang biglang magsasalita.

 

“I want to register my objections too, Mr. President” ang isa pang harry-loyalist.

“Okay, those who are in favor to proceed with the original motion say ‘aye””

“AYE!” sagot ng mga representatives na pabor.

Those who are not in favor say ‘nay’”

“NAY” sagot ng mga Harry die-hards.

Dahil sa kokonti lang naman talaga ang mga radical na die-hards, “OK, so the ayes have it” ang declaration ko.

“But Mr. President, the motion is too ambigous, it needs to be specified…”

“The representatives have spoken and your objections have been heavily defeated.”

“Then I move to reconsider the decision, Mr. President!”

“Sorry, the rules in parliamentary procedure say that you can only move to reconsider a taken decision if you were on the winnng side of the motion. Were you?”

“Point of clarification, Mr. President?”

“What is your point of clarification, Mr. San Diego?”

“Which part of the rules of parliamentary procedure are you referring to?”

 

“It’s that part where an annotation is enclosed saying that you don’t ask this question if you are smart.” Ang patawa ko nalang kapag mejo napipikon na.

“Do you mean to say I am stupid?” sagot naman ni Mr. San Diego.

“You just said that; I did not.”

Tawanan naman ang mga respresentatives.

At kapag mejo wala nang mahanap na motion ang mga kumukontra, o di nakakalusot ang plano nila, bigalang “Mr. President, I move to declare a recess of 30 minutes.”

 

“Sorry, we have to continue with the proceeding and then adjourn outright.”

“I move to put that into a vote”

“I second the motion!”

“I have to remind you that only the presiding officer can decide for a recess if he sees that there is an urgent need for it. Can you give me any urgent reason to have it, Mr. San Diego?”

 

At dahil nasusupalpal ko din naman ang mga plano nila, umuusad pa rin naman ang proseso. Ganyan ang takbo ng meeting namin. Lalong tumatagal dahil sa pinapatagal at ginugulo ng mga alipores ni Harry. At lalong naiinis naman ang ibang mga officers. At dahil dito, unti-unting pumapanig na sa akin ang karamihan ng mga kapartido ni Harry sampu ng kabilang partido, at ang sintemento nila ay maka-Michael na. Sa meeting na iyon, in-appoint ko si Geraldine na chairperson ng action plan and target ko. Tinatawag ko syang APT Chairperson. Role nya ang mag plano, administer, at coordinate, at implement sa iba’t-ibang pet projects ko. Sinadya ko talaga ito upang magkalapit kami. Nagmamaktol man ang mukha dahil sa inis pa rin nya sa akin, wala ng magawa ito dahil bilang bise presidente, sya ang mas karapat-dapat. Pagkatapus ng meeting, “Miss Sandoval,” ang family name ni Geraldine

“please stay behind. I need to discuss with you something about the APT.”

Nakasimangot pa rin sya at nagmamaktol na bumalik sa kwarto, naupo sa pinakadulong upuan malayo sa akin. Ako na ang mismong lumapit, umupo sa tabi nya. Seryoso ang mukha, yumuko, hindi nagsalita.  Tahimik, ramdam ko ang nagpupuyos pa ring galit nyang tila puputok anu mang oras.

“Sorry…” ang nasabi ko na lang.

Tiningnan nya ako. “Trabaho sa student council ang reason why you asked me to stay. Will you please go direct to the point?”

“I said I’m sorry…” sabi ko.

“This has nothing to do with the student council, right?” ang napipikon nyang boses. “If this has nothing to do with my position, then excuse me, I have to leave now.” At akma na sanang tumayo ni Geraldine.

“Wait, wait…” ang sabi ko, hinawakan ang mga kamay nya, binitawan ang nagmamakaawang tingin. “Mahal na mahal kit Geraldine, totoo ang sinabi ko.”

Binitawan din nya ang isang titig na puno ng galit. “Sinungaling! Naghahalikan na kayo, di ba? Alam kong naghahalikan kayo! Ganyan ka ba? Tapos ngayon, sasabihin mo sa akin na mahal mo ako? Sinungaling ka!”

“Sorry na please… Ako din naman nasasaktan kapag nakita kayo ni Harry eh. Ano ba kayo ni Harry?”

“At least kami, di naghahalikan!”

“Di kayo naghahalikan… pero ang sweet sweet nyo nung victory party natin, at abot tenga ngiti mo sa pagsasayaw nyo! Alam mo bang parang dinurog ang puso ko sa bawat tingin kong naghoholding hands kayo?”

“At bakit, ikaw ba hindi abot ngalal-ngala ang ngiti mo nung magsama kayo ni Helen sa party na iyon? Ha? Kala mo di ko kayo tinitingnan? Sobrang saya mo yata.”

“Pero hindi kami nagsasayaw”

“Hindi nga, naghahalikan naman!”

Tahimik. Hindi ako nakaimik sa sinabi nya.

Ngunit doon na nag-init ang mga tenga ko nung sinabi nyang, “Siguro yang buo mong katawan ay puro na kissmark nya ano!”

Ramdam ko ang pamumula ng mukha ko, marahil ay dala na rin nga pagka touched ang pride sa akusasyon nya. At pinatulan ko ito. “Tangina, kung anu-ano ang sinasabi neto…” ang galit na galit kong pagmamaktol ko sa sarili.

Hinubad ko ang t-shirt at itinapon iyon sa isang bakanteng upuan sa gilid ko at dali-dali na ring hinila pababa ang pantaloon

“Heto, tingnan mo ang katawan ko. May ni isang kissmark ka bang nakikita? Ha?”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Sana Ikaw Na… [6]

“O ano? May kissmark ba ang katawan ko ha?” Tanong ko ulet habang iginigiling-giling ko ang katawan na tila macho dancer sabay bitiw ng nakakalokong tawa.

Kitang-kita ko naman sa mukha ni Geraldine ang pagkabigla. Dali-dali syang tumalikod at tinakpan ang mga mata. “Ba’t ka naghubad jan, bastos!”

Huminto din ako sa pagsasayaw. “Di ba sabi mo may mga kissmarks ang katawan ko? Tas ngayon, kunyari tatalikod ka, may patakip-takip ka pa sa mata.”

“Sinabi ko nga iyon. Pero di ko sinabing maghubad ka! Eeeeeeeew!”

“Eeeew? Eeeew lang ba ang sasabihin mo? Anlaki-laki ng biceps ko, 6-packs pa ang abs, tas ganyan lang? Nagustuhan mo ang katawan ko no? Kunyari ka pa jan.” pangiinis ko

 

Ngunit tumakbo si Geraldine papuntang pintuan upang layasan ako.

“Oppppps! Walang ganyanan!” Sigaw ko naman. “Kapag binuksan mo ang pinto na yan, hubarin ko pa itong brief ko at sisigaw upang mapansin ng mga tao sa labas. Sasabihin ko pa sa kanila na may nangyari sa atin dito sa loob!”

Natulala sa narinig, bigla syang huminto at nanatiling nakatayo na lang sa harap ng pintuan, mistulang estatwang idinikit dun.

“O ano? Takot ka? Balik ka nga dito! Kungdi tuluyan ko nang hubarin tong brief ko!”

 

Sa takot, bumalik din si Geraldine sa pagkaupo paharap sa akin. Di na sya nagtakip ng mga mata, ang mga tingin ay nanggagalaiti. “Akala ko ba napakamahiyain mong tao. Akala ko ba, napakabait mo. Nung una pa kitang Nakita, oo o hindi lang ang alam mong salita. Kala ko nga pipi ka eh. Yun pala, napaka-salbahe mo!” sigaw nya.

“Wow! Haba ng dialogue mo, pang award. Hoy, miss APT chairperson, maraming namatay dahil sa maling akala. At, bakit, mahiyain pa rin naman ako ah! Heto nga o, may brief pa akong suot, nahihiya akong ipakita sa iyo si dyunyor ko!” sagot kong pasigaw din. “At syempre, mabait pa rin ako, super bait pa nga sabi nila eh.”

“Super bait pa nga sabi nila eh!” ang narinig kong bulong nya, mini-mimic ang pagkabigkas ko.”

 

“Smile naman jan…” pang-iinis ko pa.

“Smile mong mukha mo! Kapal!”

“Sige, kapag di ka nag-smile, huhubarin ko na talaga ang brief ko!” ang pananakot ko habang ipinasok ang mga daliri sa ilalim ng garter ng brief, akmang hilahin iyon pababa.

Alam ko, napatingin sya sa aking harapan dahil nung gumalaw ang mga kamay ko papuntang bewang, napansin ko ang mga mata niyang itinuon dun. “Michael, wag ka ngang ganyan! Kakainis ka na talaga”

“Smile lang naman ang hiningi ko eh. Mahirap ba yun?”

“O heto na nga…” sabay bitiw ng ngiting pilit, tila sa asong galit.

“Ay, peke naman yan. Yung natural, yung galing sa puso.”

Tila bata naman syang nagdadabog. “Michael naman…”

“Please?”

 

“O, heto” at bitiw ulet ng ngiti na mejo may konting feeling na.

“Ganyan… lakihan mo naman”

“Michael naman eh!”

“Please?”

 

“Arrgggghhhhh!” Sigaw nya. “O sige, heto na” at sabay bitiw ulet ng isang ngiti, na mas may feeling na kesa huli.

“Yan… yan ang gusto ko. Ganda mo kasi lalo na pag nakangiti eh.”

Hindi na sya nakakibo. Alam kong naiinis pa rin sya. Inilipaat ko ang mukha ko upang halikan sana ang pisngi nya. Ngunit sinampal nya ito.

“Arekup!” ang nasambit ko sabay hawak sa pisngi kong nasampal.

“Bakit! May reklamo?”

“Wala…” sabi ko nalang sabay pag-aarte ng masakit na masakit sobra ang sampal nya.

 

Nung makita nyang nakayuko lang ako, haplos-haplos ng isang kamay ang nasampal na pisngi, nangiwi ang mukha, tila natuhan naman sya at lumapit, sinuyo ako, hinawakan ang kamay kong nakahaplos sa pisnging natamaan nya. “Michael! Masakit ba? Sorry… di ko sinasadya.”

 

“Tinignan ko sya. “Para di ako magalit na sinampal mo ko, pa-kiss nalang”

Nabigla at napahinto, sumungit ulet ang mukha nya. “Ano ka? Siniswerte?”

“Bakit ganyan na lang ba yun? Pagkatapos mo akong sampalin ganun na lang basta? Ganyan ba ang ugali ng mga mayayaman? Atsaka sabi mo ako ang mahal mo. E, di nagsisinungaling ka nyan!” at hinaplos ko ulet ang pisngi, paramdam na nasaktan talaga ako. “Ansakit-sakit kaya…”

 

Natahimik sandali si Geraldine, nag-isip. “Sige na nga…” sabay lapit sa isang pisngi nya sa akin.

 

“Ipinikit mo mga mata mo” hirit ko pa.

“Dami namang kaek-ekan nyan!” reklamo nya sabay naman pikit sa mata.

Ngunit imbis na sa pisngi ko sya halikan, idinikit ko ang mga labi ko sa labi nya.

 

Nakita ko namang lumaki ang mga mata ni Geraldine sa pagkagulat nung sa di nya inaasahan, sa bibig nya dumantay ang mga labi ko. Pumiglas sya ng pumiglas, pilit isinara ang mga labi upang ko mahalikan. “Ummmmpppptttttt! Ummmppppptttt!”

Ngunit ini-lock ko ang mga braso ko sa katawan nya at pilit pa ring nilalaro ng mga labi ko ang mga labi nya. Hindi na sya nakapalag. Hanggang sa maramdaman ko nalang na kusa nyang ibinuka ang bibig nya. Nagsipsipan ang mga labi namin; nakilaro na rin ang dila nya sa dila ko. At sabay kaming umuungol, “Uhmmmmm! Uhhmmmmmm!”

Nung matapos ang halikan, kitang-kita ko sa mukha ni Geraldine ang kaligayahan, binitiwan muli ang mga ngiting lagi kong nakikita sa kanya. Tinitigan nya ang mukha ko at maya-maya, hinahaplos-haplos ng mga kamay nya ang ang pisngi ko.

Matamis na ngiti din ang iginanti ko, hinaplos-haplos din ang mukha nya. Nagtitigan kami, ramdam ko ang init na dumaloy sa buong katawan ko, tila may gustong kumawala. Mapupungay ang mga mata na mistulang nakikiusap, ang nasabi ko nalang sa kanya ay, “Alam mo, ikaw ang unang halik ko…” iniisip na susunggaban sya ng isa pang halik.

 

Akala ko ay tuluy-tuloy na iyon, bibigay na rin si Geraldine sa akin, at tuluyan na kaming maalipin ng kamunduhan.

Ngunit bad trip yata yung nasabi ko. Kitang-kita ko ang pagsimangot at pag laki ng mga mata ni Geraldine, nanggagalaiti, sabay bitiw ng isang malutong na sampal sa kabila kong pisngi. “Splak!”

 

“Araykopo! Bakit na naman!” ang nasambit ko ulet, biglang natauhan. “Sampal ka ng sampal sa akin… Nakadalawa ka na ah!”

“E, sinungaling ka pala eh. Sabi mo first kiss mo ako. E di ba nauna na si Helen?”

“E…” napakamot ako sa ulo, nawala bigla ang sakit ng sampal nya. “Hindi mo naintindihan e. Ganito yun…”

“Sige, magpaliwanag ka!” ang pag interrupt nya.

“Heto na nga… Exaggerated lahat ng iyon. Pinalaki lang ng mga kaibigan ni Helen at supporters ko iyon. Ang totoo nyan, nadulas si Helen nung gabing iyon kaya napayakap sya sa akin…”

 

“At sinunggaban mo naman kaagad ng halik, ganun?” Ang pag interrupt nya ulet.

“Hindi nga eh! Kulet mo. Nadikit lang ang mga mukha namin.”

“Wow! At tsamba din sigurong nagdikit ang mga labi nyo at napasok ang dila mo sa bibig nya?”

 

Hindi ko malaman kung matawa sa sinabi nya o mainis. “Ano bang pinagsasabi mo?” ang tanong ko nalang.

“Wag ka ng magsisinungaling Mr. Michael Alandi! Alam ko na ang estorya. Kalat na kalat eh. Kulang na nga lang video para full-blooded scandal e.”

“Aksidente lang talaga yun Geraldine, at di kami naghalikan na gaya ng ginawa naten kanina. Promise. Si Helen ay kilala mo, diba? Mabait, at loyal na leader ng mga supporters ko. Utang ko sa kanila ang pagkaluk-luk ko sa student council. Kaya, nakiki-ride on nalang ako sa mga biru-biruan nila. Alam ko namang si Harry pa rin ang lider ng partido nyo at alam kong kayang-kaya ninyong i-impeach ako eh. Kaya, importante pa rin ang suporta ng mga estudyante sa akin…”

Tila naniwala naman si Geraldine sa explanation ko at napa “Talaga? Totoo yan?” sya.

 

“Totoo pow yan… miss sungit” sagot ko naman na pabiro na, may pa pow-pow pa. “Kaw talaga ang first kiss ko.”

Natahimik sya sandali, nag-isip. Maya-maya, “O sige, maniwala ako sa ngayon. Pero conditional lang iyan ha. Kapag may narinig pa ulet akong isang aksidenteng uli na halikan ninyo, magre-resign na talaga ako sa pwesto na to”

“S-sige pow” ang sabi kong mistulang isang kordero ang bait sabay haplos ng pisnging nasampal at bulong, “Mas masakit yun ha, dapat may kiss na naman!”

“Ano? Ki-kiss ka ulet? E, kung sasampalin nalang kaya kita ulet?”

“Wag na pow, tama na yun!” ang biglang kabig ko naman, iniisip na baka magbago pa ang isip at haharangin ulet yung palusot ko.

Tiningnan nya ako. “Isuot mo nga yang pantalon at t-shirt mo! Kakahiya ka!”

“Ay! Oo nga pala, hehe.” Ang tugon ko nalang at dali-dali akong nagdamit.

So, nakalusot nga ako kay Geraldine – at naka- kiss pa (may sampal nga lang). Ganyan lang kadali ang explanation ko sa kanya; na hindi nya kailangang mag-worry dahil sa lider nga si Helen ng mga supporters ko at nakiki-ride on lang ako sa mga biru-biruan nila.

 

Sa parte naman ni Helen, nung isang beses na nakarating sa kanya ang balita na na-involved si Geraldine sa pambubug ng mga barkada ni Harry sa akin at iyon ay dahil sa selos, ang palusot ko naman ay ganito: “Ah, si Geraldine? Wala yun. Syempre, vice president yan ng student council at charperson pa ng APT kaya may mga time talaga na mag-uusap kami, mag-discuss ng kung anu-anong tungkol sa problema sa projects namin. Yan ang dahilan kung bakit nagseselos sa akin si Harry. Si Harry pah! Hindi tumatanggap ng pagkatalo yun, lalo na sa isang katulad kong na mahirap lang. Sa iyo lang ako. Tandaan mo palagi, ikaw ang first kiss ko.” At dahil sa likas na mabait si Helen, madali itong naniniwala.

At sa tingin ko namay umuubra ang style ko. At ewan ko rin ba, kung nung bago ako naging presidente ng student council ay napakamahiyain kong tao, napaka-demure kumbaga at halos hindi marunong magsalita, nung maranasan ko na ang position at ma experience maki-debate sa mga mayayabang at matatalinong mga estudyante, tila may nagbago na rin sa pagkatao ko. Hindi naman totally pero sa nakita kong suporta ng mga estudyante sa akin ay mejo naging confident ako sa sarili. At dahil na din siguro sa napasukang sitwasyon sa gitna nina Geraldine at Helen, natutu na rin akong gumawa ng mga palusot, pambobola, at pag-aalibi. Ayoko din naman kasing masaktan silang dalawa. Alam ko, it was evil. But, sa tingin ko naman, it was a necessary evil. Kumbaga, ang pagkatao kong dati ay totally maginoo, na-converted na ito sa pagiging maginoo pa rin pero mejo pasaway na nga lang.

 

Dahil dito, naging madali na sa akin ang lahat. Kapag nakita ni Helen na nagsama kami ni Geraldine, iisipin nyang “Ah… dahil yan sa mga projects nila sa student council” at kapag naikta naman ni Geraldine na nagsama kami ni Helen, sasabihin naman ni Geraldine na, “Ah, nakiki-ride on lang si Michael jan sa kanila…” kaya, epektib ang palusot ko.

Akala ko, tapus na ang problema ko sa kanila at mapayapa na ako sa mga gawain sa school at sa student council. Ngunit may mas malaki pa pala akong problema.

Isang araw nung papasok na ako sa gate ng school, nabigla na lang ako nung may tumapik sa balikat ko, “Pareng Michael! Buti’t nakita kita kaagad. May bad news ako sa iyo!” ang balisang sabi ni Mark.

“Bakit? Ano yun, pareng Mark…?”

“May alam ka naba sa kumakalat ngayon na video clip campus scandal?”

“O, e, anu naman ang kinalaman ko dun, wala akong panahon pareng Mark upang gumawa pa ng kung anu-anong kabulastugan.” Ang simpleng sagot ko sa kanya.

“Sigurado ka ba?”

“Oo naman. Bakit, ano ba ang laman ng video clip na yan?”

“E… wag kang mabigla.”

“Tangina, sabihin mo na, ano?”

“I-ikaw, pareng Michael.”

Tila bigla akong binagsakan ng isang malaking bato sa ulo. “Ha??!!!”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Sana Ikaw Na… [7]

“Panung ako, pareng Mark?”

“Teka, teka. May time ba na nagsasayaw ka sa loob ng isa sa mga kwarto dito sa campus?”

 

Nag-isip ako sandali. “E… loko ko lang yun eh! Napikon kasi ako nun kaya ko ginawa” Ang pangangatwiran ko. “Sandali… meron ka bang kopya nyan?” tanong ko.

“Meron. Halika, tingnan natin!” sabi ni Mark at sabay kaming nagpunta sa likod ng campus, naupo sa ilalim ng isang malaking puno. Dali-daling binuksan ang cp nya.

Nung iplay na ni Mark ang clip, nandun nga ako, nagsayaw-sayaw at sa harap ko ay isang babae na naka-pixelized, sinadyang hindi iyon ma-identify. At ang sobrang ikinagugulat ko ay sa clip na iyon, wala akong brief at kitang-kita ang harapan at ang ari ay tirik na tirik.

 

“Shit! Panu nangyari yan, pareng Mark! Ako nga yang lalaki pero naka-brief ako nun!”

“E, di ang ibig sabihin nyan ay tinatamper nila yan para magmukha kang manyakis.”

“Shitttt! At… sino naman kayang tanginang kumuha nyan?”

“E, malay ko ba. Pero bakit ka nga ba nagsasayaw?”

“Mahabang estorya eh, pero loko ko lang talaga yan”

“At sino naman ang babaeng kasama mo jan na niloloko mo?”

“E… wag na natin syang idamay.” Ang pagdepensa ko nalang kay Geraldine.

“Ok, irespeto ko yan. Pero saganang akin lang, pareng Mike, baka may kinalaman ito sa pulitika.”

 

Natahimik ako sandal, nagisip. “Wala akong ibang mapagbentangan pareng Mark e. Talagang hindi ako lulubayan ng Harry na iyan ah!”

“Panu yan pareng Mike kung iimbistigahan ka o gawing basehan yan para i-impeach ka sa partido nina Harry?”

“Bahala na… haharapin ko. Sa tingin ko naman ay susuportahan pa rin ako ni Geraldine kung sakaling may imbistigasyon. Aaminin ko na sumasayaw-sayaw nga ako. Pero hindi ko hinubad ang underwear ko. At ang insidenteng iyon ay lokohan lang nain nung babaeng kasama ko jan. Kumbaga, personal na iyon dahil wala naman talagang nangyayari.”

“Tsk! Tsk! Kala ko pa naman napaka-kagalang-galang mong tao, iyon pala, may kulo ka ring itinatago.”

 

“Minsan nga lang akong gumawa ng ganun eh. Syempre naman, para maiba. Yun pala, minamanmanan nila ang bawat galaw ko.”

“E, nanjan nay an eh. Wala na tayong magawa. Basta kung kailangan mo ang tulong ko, anjan lang ako, pareng Michael, susupurtahan kita. Walang iwanan”

“Thanks pareng Mark. Maaasahan ka talaga.”

“Basta ikaw, pareng Michael!”

Syempre, kinabahan din ako sa nangyari. Di mapakali, di makatulog. Pero nagbabakasakali rin ako na nasa akin ang suporta ni Geraldine. Nasa kanya ang susi ng pagka-exonerate ko sa problemang iyon.

Ngunit dumaan ang isa, dalawa, tatlo, apat na araw, di nagpaparamdam sa akin ni Geraldine. Hindi dumadalaw sa office ng student council, at kapag nakita ako sa isang lugar ay kusa syang umiiwas.

Lalo akong naguguluhan sa mga pangyayari. Pumasok sa isip na baka may sabwatan sila ni Harry at plano talaga nilang i-impeach ako at sirain ang reputasyon sa mata ng mga estudyante at school administration.

Hindi ko alam kung ano rin ang plano ng school administration at hindi inimbistigahan kaagad ang kaso ko. Ngunit habang tumatagal ito, torture naman ang dulot nito sa akin.  Naging hati na rin ang simpatiya ng mga estudyante. Marami na ang mga bumabatikos, although meron pa rin namang loyalista. Ngunit kahit sa grupo ng mga supporters ko na pinangunahan ni Helen, ang iba ay nagagalit na din dahil dun sa babaeng kasama ko sa clip. Alam ko, ang clip na iyon ang pinag-uusapan ng mga estudyante sa buong campus. Minsan, may napapansin akong mga nagpaparinig, may bigla na lang tumatawa na may kakaibang kahulugan, may mga tumitingin na tila nananadya.

Minsan nung mapatambay ako ng student center kasama ang kaibigang si Mark, may narinig akong mga estudyanteng nag-uusap, akala wala ako dun, “Totoo kaya yung nasa video clip na pagsasayaw ni Michael?” tanong nung isang estudyante.

“Syempre naman, mukha nya yun eh.”

“Parang di ako makapaniwala eh, nagawa niya yun, eh… sobrang desente nga nung tao, mabait, napakalinis ng imahe, kagalang-galang.”

“Anong kinalaman ng pagkamabait sa pagkamanyakis?” sagot naman ng isa, sabay tawanan ang buong grupo.

“Oo nga! Tsaka, all the way yung sayaw eh, nakatirik pa yung ari nya – eeeewwww!”

 

“May pa-eeeewww ka pa jan. Alam namin pinagpapantasyahan mo iyon!

Tawanan na naman sila.

“At sino naman kaya ang babaeng nasa clip din?”

“Malay natin? Kung sino man ang nagrecord nun, sya ang may alam kung sino ang babaeng iyon.” sagot naman ng isa.

“Ang swerte-swerte naman ng babaeng iyon, nakita nya talaga ng personal yung kay Michael, ano? Nahipo nya din kaya yun?”

Tawanan ulet.

“Tila gusto mo yatang maki-bahagi sa scandal ah.”

“Ang gwapo-gwapo kaya ni Michael. Kahit buntisin nya ako, type!” sabi naman ng isang bakla sabay halakhak.

Sa mga naririnig ko, hindi nalang ako kumikibo. Iniisip kong pag-aralan ang bawat galaw at reaction na sasabihin o gagawin upang hindi lalong lalaki ang issue at hindi ako magmukhang kaawa-awa, o magmukhang talunan. Ang isinasagot ko nalang kapag may nagtanong kung totoo yun ay, “Tampered”.

“Pareng Michael, wala ka bang gagawin? Wala ka bang dapat i-explain? Mukhang kapag wala kang ginawa ay iisipin ng mga estudyanteng totoo nga yung video. Maraming naghihintay na magsalita ka. Yung iba ang pag-deny mo nalang ang hinihintay nila at maniniwala na sila sa iyo. Kung babagalbagal ka, baka tuluyan ka ng mawawalang ng mga supporters.”

 

“May plano ako, pareng Mark…”

“Pwes, dalian mo ang plano mong yan at marami na ang naiinip.”

Agad pinuntahan ko ang director of student affairs na madre at nakipag-usap.

“Sister, have you heard of the video clip scandal involving me?”

“Yeah, and we saw it.” Ang kalmanteng sagot ni Sister.

“What? And you did not even bother to call me up, talk to me, or ask for my side?”

“At the moment, there is no need Mr. Alandi. We are first conducting our own investigation if the clip is authentic.”

“And…?”

 

“And we will let you know the results within this week.”

“Won’t you even ask me if it was true?”

“OK, you can tell me what’s your side of truth, Mr. Alandi.”

“It’s tampered Sister, just to make it appear that I was doing it all the way.”

“So it’s true.”

“It’s brazen lie, Sister.”

Tiningnan lang ako ni sister, tila nagtatanong ang kanyang mga titig.

“You don’t believe me, Sister, do you?”

Binitawan ni sister ang isang malalim na buntong hininga. “You understand my situation, Michael. I won’t say anything for or against something if there is nothing to support my statements. But… if your conscience is clear, then you have nothing to fear. The truth will come out…”

“I told you before Sister. I don’t want this responsibility, I hate being in student politics. I know that this is the handiwork of my political opponent – to ruin me, to assassinate my character.” ang paninisi ko sa kanya dahil sya ang nag-encourage sa akin na tanggapin ang responsibility.

 

“Are you blaming me now?”

Hindi ako kumibo. Yumuko nalang, pagpapahiwatig na sya nga ang dahilan.“

“O, Michael… you didn’t understand. Responsible people stand by the decisions they make. You cannot just make decisions because someone tells you to do something. Friendly people are there to help you, to give you advice, to let you see situations from their vantage points. That’s your friends’ role. But the final decision is yours. And once you make that decision, it comes with your personal responsibility; not your friends’ anymore.”

Hindi pa rin ako kumibo.

“If a friend tells you to jump off a cliff, will you do that? Of course not, if you are in your right mind. It is because you know it could kill you. But when your friend tells you to buy something to eat and you do it, will you blame him if you have bought the wrong food? Yes, I advised you to accept the challenge; but I did not tell you to be stupid.”

 

Pakiramdam koy tutulo na ang luha sa narinig. Mejo sumama din ang loob ko. Alam kong may halong paninisi ang salita nya.

“I think I have no option but to resign from my post as president of the student council.” Ang nasambit ko nalang.

“See? You still don’t get the point. You know what’s your problem? You refuse to listen. We don’t quit in the middle of a game, Michael, much less surrender in the middle of a fight. Don’t be a quitter; a quitter never wins and a winner never quits. Life is full of challenges. After this one, I’m sure you will be faced with another, even a lot bigger. So face this one now. Take this positively as an opportunity to prove your self-worth. When you have successfully risen above this mess now, you’ll understand how capable you are. So that when the next challenge comes, you are more than ready to face it. We don’t evade from challenges, Michael; coz the more we run away from it, the more it will haunt us. We have to face it; that’s the only option. By facing it we can either succeed or fail. But whether success or failure, the good thing about it is that we learn our lessons and we become better, wiser, and stronger persons.”

Wala na akong nagawa kungdi ang lumabas sa office nya, tulirong-tuliro pa rin kung ano ang gagawain.

 

Habang tumatakbo ang araw, sobrang nagugulo naman ang isip ko, di lang dahil sa problemang nasangkutan kungdi pati na rin sa ipinakitang pagbabago nio Gerladine sa akin. Oo„ nandun si Helen, nakiramay sa akin, naaawa sa akin kahit alam kong nagdurugo ang puso nya dahil sa babae dun sa clip. Kahit hindi ko sinabi sa kanya kung sino iyon, hindi nya na ako pinilit at nirespeto nya pa rin ang desisyon kong wag sabihin sa kanya. Dun ko nakita ang sobrang kabaitan ni Helen. At nasabi ko sa kanya na siguro, talagang si Helen ang para sa akin. Hindi sya katulad ni Geraldine na kung kelan ko sana kailangang-kailangan ang tulong nya, ay saka pa sya hindi nagparamdam. Kahit papano, dun ko na-measure ang pagmamahal ni Helen sa akin. Hindi sya peke, hindi katulad ng kay Geraldine.

Ngunit si Geraldine pa rin ang mas matimbang sa akin. Sya pa rin ang hinahanap-hanap ng puso ko, ang mas mahal ko. Hindi ko alam kung bakit kailangang sya pa, samantalang nanjan naman si Helen na handang tumulong, sumuporta, dumamay at tumanggap sa mga kamalian ko.

 

Marahil ay dahil sa hindi ko pagpalabas ng official statement tungkol sa video clip na kumakalat, nagpatawag na ng emergency session ang student council na pinagunahan ng mga kapartido ni Harry, at ang main agendum ay ang issue tungkol sa akin at ang hakbang na dapat mapagdesisyonan nila kung impeachable ba ito o hindi at kung impeachable man, ay simulan nila ang proceeding. Dahil sa mahigit 2/3 majority ang mga representatives ng partido nila sa council, mabilis itong nakalikum ng signatures upang ituloy ang emergency session atitinakda ito kinabukasan kaagad.

Umattend ako sa meeting at ako ang nagbukas nito. “Since the issue involves me, I hereby inform the body that I am inhibiting myself as presideing officer of this proceeding and in my place, the vice president shall take charge.”

“Point of information, Mr. President. The vice president is absent”

Kitang-kita sa mukha ko ang pagka-disappoint sa narinig na confirmation. Pakiramdam ko ay talagang ibibitin ako ni Geraldine sa ere. “Ok, then. If there is no objection, may I call on the secretary to handle the proceeding?”

At dahil wala namang nag-object, tumayo kaagad ang secretary at nagpunta sa harapan habang ako naman ay umupo sa isang bakanteng upuan sa may harapan. Mejo kampante rin ako ng konti dahil ang secretary ay isang oppositionist na alam kong ang simpatiya ay nasa side ko.

“Ok, the agendum at hand is about an issue involving the president of the student council. May I ask for your suggestions on how to proceed with any action to take?”

Tumaas ako ng kamay at tinawag naman ng secretary.

“Yes, Mr. President?” tanong ng secretary.

Ngunit hindi pa man ako nakapagsalita ay may nagsalita. “Point of clarification, Miss presiding officer!” ang pag-interrup naman ng isang Harry loyalist.

“Yes, what is your point to clarify, Mr. San Diego?”

“This is an issue that involves the president so I suggest that he be barred from this room.”

 

“Point of order!” Sigaw ko kaagad. “If the issue is about me, then I should be here to defend myself. What kind of proceeding will that be if the accused is not allowed in, if he can’t present his side? Please take note that unless otherwise proven beyond reasonable doubt, I remain to be innocent. I already inhibited myself from the chair. Therefore, there is no way that I can manipulate the proceeding to my side, if that is your fear. Also, please take note that there is no rule prohibiting a member of this council from attending any council session.”

 

“Ok, is there any arguments against what has been pointed out? If none, I will decide to allow the President to stay.” Ang desisiyon ng presiding officer. At baling sa akin, “Please proceed with your suggestion, Mr. President?”

“I move that this agendum be referred to an impartial, bi-partisan committee which functions are to investigate and make recommendations to the council.”

“I second the motion!” pagsegunda naman ng isang anti-Harry sa akin.

So dinebatehan ang motion. Mainit ang debatehan. Ngunit na-carried pa din ito na isang committee na lang ang mag-handle ng investigation at mag-report sila ng results and recommendation within one week. At ang una nilang pagtuonan ng pansin ay ang video clip, aalamin kung tunay o hindi at saka pa sila mag-iimbistiga kung may katotohanan iyon. Nakahinga ako ng maluwag. Ibig sabihin ay may isang lingo pa akong gumawa ng mga hakbang upang bumalik ang tiwala ng mga estudyante sa akin.  Pumasok naman sa isip kong mag convene ng general assembly upang ipaliwanag ang side ko. Ngunit bago ko gagawin iyon, ay kakausapin ko muna si Geraldine, titiyaking nasa akin ang suporta nya. Dahil hindi na nga nagpapakita sa akin si Geraldine, gumawa nalang ako ng sulat at ipinadala iyon sa isa nyang kaibigan.

“Dear Geraldine: Hindi ko alam kung bakit tila bigya ka yatang nagbago sa mga nakaraang araw. Nandito ako sa isang mahirap na sitwasyon na kailangang-kailangan ang suporta mo ngunit hindi kita mahagilap. Hinahanap-hanap kita. Hinahanap-hanap ko ang dating Geraldine na nagpapasaya sa akin, nagbibigay ng encouragement sa lahat ng ginagawa ko; ang Geraldine na nanjan lang palagi, sumusuporta sa akin… Masakit. Masakit na masakit. Feeling ko dinudurog ang puso ko. Ngunit kung iyan ang desisyon mo, ang kaligayahan mo, wala na akong magagawa pa. Pinalaya na kita. Ngunit sana ay pagbigyan mo ako sa kahilingan kong ito – ang mag-usap tayo. Bukas, sa may botanical garden, alas 5 ng hapon. Sana sisipot ka. Maghihintay ako -Michael-“

Kinabukasan, alas 4:00 palang ay nandun na ako sa Botanical Garden, nakaupo sa may malaking puno ng narra, hinihintay ang pagdating ni Geraldine…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Sana Ikaw Na… [8]

Hindi ako mapakali nung palapit ng palapit na ang oras. Kinakabahan, natatakot na baka hindi ako sisiputin ni Geraldine.

Nung dumating na ang alas 5 ng hapon, sobrang kabog na ng dibdib ko. Ngunit dumating na lang ang alas 5:30, alas 6, alas 6:30 hanggang sa mag alas syete nalang, wala pa ring Geraldine ang sumipot. Umuwi akong luhaan at mabigat ang saloobin kay Geraldine. Labis akong nagdamdam, at nawalan na ng pag-asang maibalik muli ang dati naming pagtitinginan.

 

Kinabukasan, general assembly na. Ang agendum ay ang pag explain ko sa katotohanan sa likod ng kumakalat na video clip at pagkatapus nun ay magpaunlak ako ng mga katanungan tungkol sa kaso ko o sa iba pang mga bagay-bagay tungkol sa student government.

 

“First and foremost, I would like to apologize for the inconvenience of having this assembly. I know that this has personal undertones already but since I hold a position of public interest, I have no recourse but to explain to you what really happened. And since I came to this office with your endorsement and votes, I keep it in mind that I am in no way accountable to anyone except you, the college studentry of this university.” Ang pauna kong salita sa general assembly.

 

“I have to go direct to the point: I have never – ever danced naked before someone else. If I would do that, I should make sure that I drop all my subjects first and be in a bar jampacked with screaming audience.” Narinig ko namang nagtawanan ang mga estudyante, ang iba’y naghiyawan, nagpalakpakan. “That video clip has been tampered, manipulated, and circulated with the malicious intent of pinning me down, of humiliating me, of politically silencing me. In fact, just his morning, I learned that my opponents are busy with their nasty plan to impeach me based on that tape.” Pagpatuloy ko. “When the next session of the student council is convened, they will submit their resolution and deliberate on it. With no political party to back me up there, I know that it’s gonna be an uphill battle. But I will fight it out. I am positive that the truth will come out; that the good will prevail over evil; and that justice will be served. So I appeal to your knd hearts to not to be swayed by the machinations of my opponents; that you take the issue in all prudence and impartiality; that in spite of it all, you will still continue to support me. That’s all I can say and thank you for your time.”

 

Nagpalakpakan ang mga audience at narinig kong may mga grupo sa likod na sumusigaw pa ng “Michael! Michael! Michael!”

“I will entertain relevant questions to the issue at hand, and or issues which pertain to the student government.” Dugtung ko.

May nakita kaagad akong mga estudyanteng nagtaas ng kamay.

“Yes, that lady in red please.” Pag acknowledge ko sa isa sa mga nagtaas ng kamay.

“Mr. President, how can you prove that the video clip was tampered?” tanong nya.

“Why did they pixelize the other person in the clip? Isn’t that enough proof to show that whoever did that to me, the intention was merely to present something that suits to their intention – which is to ruin me?” ang sagot ko naman.

“At sino naman yung babae dun na naka-pixelized?” tanong ng isa pang estudyante.

“Sorry… sila lang ang nakakaalam nyan. Itinago nila e!” sagot ko. Natawa naman ang ibang mga estudyante.

“Have you made any move to find out kung sino ang may pakana nyan?

“Hindi. Para sa akin, hindi na importante pa iyon. The issue will just become more heated up at makagulo. What will I gain if I find out kung sino sya? As you all know, hindi ako vindictive na tao, hindi ako yung naghahanap ng gulo at ayoko ng gulo. All I want is peace of mind, harmony with everyone, and to be able to concentrate with my studies and with the student council works. Wala na po akong time para sa ibang bagay pa. Alam nyo po na galing ako sa isang mahirap na pamilya. Para sa amin, makatapus lang po ako ng pag-aaral ay napakalaking achievement nap o sa amin. At yan lang po ang gusto ng mga magulang ko. Kung napasabak man ako sa pulitika, yan ay dahil sa pag-indorso ninyo sa akin, at ang totoo, napilitan lang po ako. Ngunit nandito na to kaya’t kahit pagod na ang katawan at isip, I still try to hang on, keep my focus sa dapat kong uunahin sa buhay. Kaya sana, supurtahan pa rin ninyo ako, at wag maniwala sa mga paninira… Ang nais ko lang pong mangyari sa term ko ay ang magkaisa ang mga estudyante, magtulungan, at ng sa ganun, madali ng maipatupad ang mga proyektong kailangang-kailangan ng mga estudyante.”

“Totoo bang may relasyon kayo ni Geraldine?”

“Feeling ko nabanat ang balat ng pisngi ko nung marinig ang tanong. “E… hindi po totoo yan. Sa katunayan ay hindi na kami nagkita o nag-usap, mga halos dalawang linggo na.”

“Hindi ba si Geraldine ang babaeng nasa clip?”

“I think I answered that question already”

Yan ang mga itinatanong ng mga estudyante. May mga nagtanung din tungkol sa mga projects ng council at nasiyahan naman sila lahat sa plano ko, lalo na iyong pagtatag ng pondo para may mautang ang mga estudyanteng kinakapos tuwing bayaran, yung nadedelay o hindi pa nadating ang mga pera, o yung walang mahanap na pambayad pagdating ng tests.

 

Natapos ang general assembly na hindi pa rin sumipot si Geraldine. Lalo kong dinamdam ang hindi na nya pagpakita sa akin.

Kinabukasan, sa klase, “Pareng Michael, alam mo na ba ang nangyari kay Geraldine?” ang tanong ni Mark.

“Hindi, pareng Mark. Bakit?” ang tanong kong biglang kumabog ng malakas ang dibdib.

 

“Nasa ospital pala eh, nung isang araw pa! Nabangga ang kotse nya at hanggang ngayon ay unconscious pa rin. At ang kwento-kwento pa, may nagtanggal daw ng brake sa minamaneho nyang sasakyan. At alam mo kung sino ang pinaghihinalaang may pakana?”

“S-sino?”

 

“Si Harry. Haka-haka at bulung-bulungan lang naman. Kasi, kaduda-duda daw ang mga kilos ni Harry.”

“Ha? Shiit! Napakasalbahe talaga ng Harry na yan.”

“E… pinaghihinalaan din lang naman eh, baka hindi din naman.”

“Sabagay… baka talagang sira na yung brake ng kotse. Mahal nya yung tao tas gagawan pa nya ng masama, sobrang kahayupan na talaga kung sya man ang may kagagawan.”

“O ano, bibisitahin ba natin si Geraldine?” tanong ni Mark.

“Wag muna siguro, pareng Mark. Mainit sa akin si Harry. Baka mag-eskandalo pa kami dun, lalong gugulo ang sitwasyon” ang pag-aalibi ko. Sa totoo lang, gusto kong makita sya at tingnan ang kalagayan nya. Ngunit masakit pa rin sa kalooban ko ang ginawa nyang pag-abandona sa akin sa kagipitan ko. “A… siguro naman ay hindi nya na ako hinahanap-hanap pa. Atsaka, problema na nilang mag-boyfriend yun, labas na ako dun.” ang sabi ko nalang sa sarili.

 

Dumating ang araw ng pagreport ng committee sa findings nila tungkol sa video clip na kumalat. Timing din na natanggap ko ang kopya ng report sa imbistigasyong ginawa ng student affairs office at pareho ang resulta ng dalawang magkahiwalay na imbistigasyon: tampered nga ang tape at hindi credible ang source. Ang recommendation ng report ng student affairs office investigation ay i-close na ang issue.

Sa kabila ng report ng committee ng student council na fabricated ang clip, iginigiit pa rin ng mga kaalyado ni ilang ipagpatuloy ang impeachment sa akin. Ngunit sa kabila ng mainit na debatehan, hindi pa rin sila nagwagi. Alam ko, lalong nagpupuyos sa galit sa akin si Harry.

 

Masayang-masaya ako sa naging resulta. Sa wakas, na vindicated din ako. Subalit, kung gaano ako kasaya sa naging resulta ng student council, nandun naman ang lungkot sa nangyari kay Geraldine.

 

“Pareng Michael, ok na sana si Geraldine kahit naka-confine pa, kaso… nabulag ang dalawang mata niya sa tindi ng impact ng pagkabannga nya!”

Halos matulala naman ako sa narinig. Hindi ko lubos maintindihan ang tunay na naramdaman. Naawa, at sa kabila ng sakit na naramdaman sa di nya pagpapakita sa akin sa panahon ng kagipitan ko, sobrang guilty naman ang naramdaman sa hindi ko pagdalaw sa kanya.

 

“Pareng Mark, bukas dadalawin natin si Geraldine!” ang nasambit ko nalang.

At binisita nga namin ni Mark si Geraldine sa hospital. Nung makapasok na kami ng kwarto ni Geraldine, nandoon ang mama nya. Akala ko ay galit ang mama sa akin ngunit nung makita nya kami ay pinapasok naman.

“O sige, iwanan ko muna kayo at uuwi muna ako ng bahay ha? Mabuti naman at napadalaw kayo”

“S-sige po, kami na ang bahala dito” ang sagot ko. “Mabait naman pala ang mama ni Geraldine” sa isip ko lang.

Ibinaling ko ang mga mata sa nakahigang si Geraldine. May bendahe pa ang ulo nya pati na rin ang mga mata, tila natutulog.

Nangingibabaw pa rin ang pagkaawa sa kanya. Pakiwari koy gusto kong umiyak. Ngunit pinigilan ko ang sarili. Lumapit ako at umupo sa isang silyang nasa gilid ng higaan.

 

“Mom?” tanong nya.

Tiningnan ko si Mark at naintindihan nyang gusto kong mapag-isa kasama si Gerladine.

 

Hindi kaagad ako sumagot. Hinawakan ko ang mga kamay nya at idinampi sa mga labi ko.

 

“M-michael?” Ang nasambit kaagad nya.

“Oo, ako nga. Di kita matiis eh… Kumusta ka na?” ang sabi kong tumulo na ang mga luha.

 

“Heto… sabi ng duktor ay mabubulag daw. Pero hahanapan naman daw nila ng paraan.” Natahimik sya ng sandal. “Sana di ka na nagpunta dito”

Tila dinurog naman sa puso ko sa narinig. “Bakit, ganyan na ba ang pagkamuhi mo sa akin? Ayaw mo na ba sa akin?”

Kitang-kita ko ang mga luhang dumaloy naman sa mga pisngi nya. “Hindi mo naiintindihan Michael. Mahal na mahal kita”

“Bakit hindi ka na nagpapakita sa akin? Bakit hinayaan mong pagtawanan ako sa video clip na kumakalat? Bakit nung mga panahon na sana ay kailangang-kailangan kita, wala ka sa tabi ko?”

 

“Patawarin mo ako Michael pero, ginawa ko iyon dahil may banta sa buhay mo! Ipapasalvage ka ni Harry sa mga tauhan nya kung makikipagkita o makikipag-usap ako sa iyo. Ayaw kong may mangyari sa iyo. Ayaw kong mawala ka kaya ko ang di pagpakita sa iyo kahit na masakit sa kalooban ko. Lahat ng paghihirap mo at paghihirap ko ay kagagawan ni Harry. Nung sumulat ka sa akin na makipagkita ako sa iyo, nagdesisyon na akong suwayin ang gusto niya. Ngunit nung papunta na ako sa takdang usapang lugar ay nangyari ang aksidente. Kaya hindi na ako nakarating. Patawarin mo ako Michael!” at humagulgol na sya.

Para akong isang kandilang unti-unting natunaw sa hindi inaasahang narinig, mistulang napako sa kinauupuan. Napansin ko na lang na tumulo ang mga luha ko, ramdam ang matinding pagkaawa kay Geraldine. Ang buong akala ko ay tinalikuran na nya ako. Kabaligtaran pala ang lahat dahil sinakripisyo nya ang sarili upang maprotektahan lang ako. “Napaka-selfish ko!” Paninisi ko sa sarili.

Hinahaplos-haplos ko ang ulo nya at kinapa nya ang mukha ko. Pareho kaming nag-iiyakan. “Patawarin mo ako Geraldine! Ang buong akala ko’y kinalimutan mo na ako, na ayaw mo na sa akin. Sorry.”

“Psensya ka na rin sa akin, Michael… Kaya ayaw kong lumapit ka sa akin dahil nannganganib ang buhay mo. Kapag nalaman ni Harry na nandito ka, sigurado ako, may gagawin syang masama sa iyo. Mag ingat ka.”

“Hindi ako natatakot, Geraldine. Hindi nya pweding hadlangan ang pagmamahalan natin.”

 

“Alam na ng mommy ko ang lahat at ipina-blotter na rin nya sa pulis na ang banta. Kaya kapag may nangyari sa akin o sa iyo, si Harry ang number one na suspect.”

Nasa ganung ayos kami nung may mga pumasok na mga estudyanteng dumalaw din kay Geraldine. At laking gulat ko nung makitang kasama nila. “Si Helen!” sigaw kaagad ng utak ko.

 

Habang tumuloy sa loob ang ibang mga estudyante, biglang tumalikod naman si Helen at nagtatakbo palabas ng hospital.

“A, e… Geraldine, sandali lang ha, may titingnan lang ako sa labas.” Ang pagpaalam ko.

Sinundan ko si Helen sa lobby hanggang sa labas ng hospital. Nandun din pala si Mark at humabol din sa amin. “Helen, hintay!” sigaw ko.

Ngunit nagpatuloy sya sa pagtakbo habang nag-iiyak.

Naabutan ko rin si Helen sa may gilid ng kalsada. Hinawakan ko ang braso nya. Tamang-tama din namang dumaring si Mark.

“Ano ba ang problema mo?” tanong ko.

“Nasa akin nga ang problema, Michael…”

Iyon lang ang nasabi nya at ang sunod na naalimpungatan ko ay ang isang puting van na huminto, bumukas ang ang pinto at kinaladkad si Helen papasok. Ngunit di pa tuluyang nasara ang pinto, agad-agad din kaming umakyat ni Mark papasok sa van.

Pinaarangkada kaagad ang van at tuluyang isinara ang pinto.

“Hahaha!” Tawa ng may 5 kalalakihan sa loob ng van, mga mukhang hired killer at may mga hawak na baril, nakatutuk sa aming tatlo.

“Ang swerte nga naman! Di lang isa kungdi tatlo ang nabingwit nating isda!” sigaw ng isang lalaki sa nakaupong nasa unahang katabi ng driver.

Lumingon ang taong nakaupo sa harap ng van at tumingin sa amin, binitawan ang mala-demonyong ngiti. “Kumusta ka na Michael!”

“S-si Harry!” sigaw ng utak ko.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Sana Ikaw Na… [9]

“Ano, Michael, ok ba tayo jan?” ang tanong ni Harry, binitiwan ang isang mala-demonyong ngiti, puno ng pang-iinis. “Talian ninyo yang tatlong yan!” sigaw nya sa mga kasama.

 

Habang tuloy sa pagtutuk ng baril sa amin ang tatlong kasamahan ni Harry, ang dalawa naman ang tumali sa mga kamay namin, pati na rin mga paa paniguradong di kami makatakas.

 

“Pakawalan mo kami Harry. Ano bang kasalanan namin sa iyo?” sigaw ni Helen.

 

“Ikaw… baka wala. Kaya kong kalimutan ang pangangalap mo ng signature upang i-endorso ang kandidatura nitong si lover boy mo sa pagka-preisente ng student council. Pero itong lover boy mo na sobrang ambisyoso… di ko pedeng palalampasin pa ito.” Nagsindi ng sigarilyo si Harry it ibinuga ang usok nito sa direksyon ni Helen. “At wag kang masyadong magtiwala jan sa boyfriend mo. Sino-syota din nyan ang girlfriend ko! Alam mo ba iyan?”

 

Hindi na nakakibo pa ni Helen. Ibinaling ang mga mata sa akin, ang mga tingin ay may bahid ng paninisi.

“At ikaw naman kasi, bossing Michael, ewan ko ba, sobrang patay na patay si Geraldine ko sa kapogihan mo eh. Ano bang meron ka na wala ako? Pogi naman ako, matalino, mayaman… Kahit ilang beses ko ng binalaan yang girlfriend nating dalawa,” sabay bitiw ng halakhak “…na oras na makipagkita sya sa iyo ay may mangyaring masama, wala pa rin. Ikaw pa rin ang hinahanap-hanap. Kaya tama lang ang nangyari sa kanyang mabulag. Ngayong bulag na sya, siguro naman, di na nyan makikita ang kapogihan mo” at humalakhak ulet.

Pakiramdam ko nag-init ang tenga ko sa narinig. “Tama nga ang sinabi nila na ikaw ang may kagagawan kung bakit naaksidente ang kotse ni Geraldine. Ikaw ang dahilan sa muntik na nyang pagkamatay!” sigaw ko.

“Hahahaha! Dahil papatayin din naman namin kayo… Oo, sinira ko ang brake sa kotse nya nung malaman kong makipagkita sya sa iyo. Ang galing-galing mo kasing mambola eh. Alam mo ba Helen” sabay lingon kay Helen, “ang sabi nito sa sulat nya kay Geraldine, na sabik na sabik na daw nya itong makita, at nagsasawa na daw sya sa iyo? At nakalagay pa dun, na oras na magkita muli sila ni Geraldine, promise nyang hiwalayan ka na nya!”

Tiningnan ulet ako ni Helen. Yumuko ito at nakita ko ang mga luhang tumulo sa mga pisngi nya.

“Wag kang maniwala sa kanya, Helen. Hindi totoo ang mga sinasabi nyan!” Sigaw ko kay Helen.

 

“Hahahahaha!” Ang halakhak naman ni Harry at ng mga kasama nya.

Ngunit tuluyan ng humagolgol ni Helen.

Wala na akong nagawa kungdi ang hayaan nalang syang umiyak.

“Helen, tingnan mo ako… Wag kang maniwala sa kanya. Gawa-gawa lang nya ang lahat.”

Tumingin nga sa akin si Helen, ang mga mata ay namamaga na sa kakaiyak. Tila nawala na ang dating ningning nito, ang dating mga nangungusap na mga titig. Biglang nagflashback sa alaala ko nung ipinakilala pa lang sya sa akin ni Mark na sya daw ang nag-initiate sa signature campaign para patakbuhin ako sa pagka-presidente ng student council. Ang napansin ko kaagad sa kanya ay ang kanyang mga mata. Maganda si Helen, ngunit ang lalong nagpapaganda sa kanya ay ang mga ito. Nangungusap, nang-eenganyo. Para akong hini-hypnotize ng mga mata nya.

“Alam mo kung ano ang pinakagusto ko sa iyo?” Ang tanong ko sa kanya nung maging kami na.

Ngumiti sya sabay sabing, “ang mga mata ko?”

“Ha? Panu mo nalaman?” ang tanong kung nabigla.

“Yan naman kasi ang sabi nila sa akin eh…”

Hinaplos ko nag mga mata nya, hinagkan iyon. “Kung may pera lang sana ako, ipapa-ensure ko yang mga mata mo upang siguradong palaging nanjan ang mga kinang nya, ang mga titig na tila nangungusap, na nakakahypnotize…”

Hinaplos nya ang pisngi ko. “Promise… para sa iyo lang ang mga matang iyan.” Ang sabi nya sa akin.

Yan ang hindi ko malimutang promise nya.

“Hala, umiyak na ang ex-girlfriend mo, bossing Michael. Kaw kasi, masyado kang playboy. Ang lupit mo pala sa babae… sobra. Daig mo pa ang mga lalaking may pera. Ano kaya ang nakita nila sa iyo, ano?” Baling kay Helen, “Wag ka ng umiyak, Helen-baby, maya-maya lang patay na yang lalaking iyan.”

Tawanan ulet sila.

“Hayup ka talaga Harry! Pakawalan mo ang mga kasamahan ko at tayong dalawa ang magtutuus!” paghahamon ko.

“Ano ako, sira? Nandito na kayo sa poder ko tapus, pakawalan ko? Upang magsumbong naman sila? Ha? Style mo, bossing Michael…”

“Duwag ka! Hindi ka lalaki!”

“Hindi pala lalaki ha…” sinenyasan nya ang isang kasamahan nya na itulak ako palapit sa kanya. Nung malapit na ako, ipinokpok ni Harry ang baril nya sa ulo ko. “Blagggg!” Pakiwari koy mawalan na ako ng ulirat. “O, ano, hindi ba ako lalaki? Ha! Mahina ba ang pagkapokpok ko sa ulo mo? Gusto mo pa ng isa?” ang galit na galit na sigaw ni Harry.

Pansin ko agad ang pagdaloy ng mainit-init na likido galling sa parting ulo kung saan ako pinalo ni Harry. Alam ko, dugo iyon. Hindi na ako kumibo. Iniisip ko na kapag pinaiinit ko pa ang ulo nya, saktan pa nya ako ng sakatan at tuluyan akong mawalan ng ulirat, o kayay tuluyan nya ng patayin. Sumiksik sa isip ko sina Helen at Mark

“Pareng Mark, ok ka lang jan?” bulong ko kay Mark.

“Ok lang pareng Michael… Wag ka nalang magsalita para di ka saktan nila. Hayan, dumugo tuloy ang ulo mo. Hayaan mo silang magsalita ng magsalita. Wag mong sayangin ang lakas mo.” Bulong din ni Mark

“Ok, pareng Mark. Yun din ang iniisip ko. Kapag nakatyempo nalang ako saka ako gagawa ng hakbang.”

 

“Tama, pareng Michael. Wag patulan ang mga sinasabi nila. Psywar ang ginamit nilang yan upang lalo kang mainis, magalit, at pag-awayin kayo ni Helen.” Huminto sandali si Mark. “Maluwang pagkakatali nila sa akin… nagkukunyari lang akong nakatali pa rin. May plano ako, wag mo lang din akong pansinin upang magawa ko ang diskarte ko na hindi nila mapansin.” Dugtong niya, lalong hininaan ang pagbulong.

“G-ganun ba? Ok…” sabi ko.

“At anong pinagbubulungan nyo jan ha!? Kala nyo makakatakas kayo? Pwes, hindi!! Mejo malayo-layo na tayo sa bayan. Wala ng makakahanap sa mga bangkay ninyo kapag napatay na namin kayo dito, hehehe.”

Hindi na ako kumibo. Hinayaan ko nalang si Harry na magsalita.

Maya-maya, huminto na ang takbo ng sinasakyan namin. “O, nandito na pala tayo!” sigaw ni Harry.

 

Nung binuksan na ng mga tauhan ni Harry ang van saka naman biglang kumaripas ng takbo ni Mark, di kaagad namalayan nina Harry, inakalang secure ang pagkagapos nila sa amin.

 

Nung mapansin ng mga tauhan ni Harry ang papalayong si Mark ay agad nagsigawan sila. “Boss Harry! Yung isa nakatakas!”

“Putsa, habulin nyo!!!” ang sigaw kaagad ni Harry.

Agad ko namang hinarang ang katawan sa may pintuan ng van upang hindi kaagad sila makalabas at makalayo-layo pa ng takbo si Mark.

“Tangina! Umalis ka jan!” sigaw ng mga tauhan ni Harry sa akin. At dahil sa hindi ko pagbigay-daan, itinulak nalang nila ako. Laglag ako sa gilid ng kalsada.

“Michael! Michael! Michaellllll!!!!” ang narinig kong sigaw ni Helen.

Nung makalabas na ng van ang mga tauhan ni Harry, agad nilang hinabol si Mark na malayong-malayo na. Ang ginawa nila ay nagpaputok sa mga dala nilang armalite. “Ratatatatatat! Ratatatat!”

Ngunit, sobrang layo na ni Mark sa bilis nitong pagkaripas.

“Ahhhhhhhhh! Ahhhhhhhhhhh!” ang sigaw ni Helen na takot na takot sa mga putok.

“P*****ina! Wag kayong magpaputok! Mga Gago! Maririnig tayo. P*****ina!” pagmumura ni Harry sa galit. Halatang na-rattle na sa di inaasahang pag-eskapo ni Mark.

Bumalik ang mga tauhan ni Harry sa van. “Bosing sobrang layo na niya, di na namin nahabol, e may mga tao na sa banda roon baka mapansin kami. May sa palos yata ang taong iyon!”

 

“Hahaha!” sa loob-loob ko lang. “Nagamit din ni pareng Mark ang pagka-champion nya sa 100-meter dash.”

“Mga tarantado kayo! Bakit hindi nyo inayos ang pagkagapos sa kanya?! Mga walang silbi!” sigaw ni Harry sa mga tauhan nya sabay batok naman neto sa kanila.

“E… boss, mahigpit naman po ang pagkakatali ko sa kanya!”

“Kung mahigpit yan, bakit nakawala! Tarantado!” At bakit kayo nagpaputok! Alam nyo palang may mga tao… e di mapansin na tayo nyan! Di nyo ba ginamit ang mga kokote ninyo!?”

 

“E… sorry boss!”

“Mga honghang…! Ok, yang dalawang yan, dalhin dito sa labas todasin na natin!” sabay turo sa amin ni Helen.

Hinila naman kaagad kami ng mga tauhan ni Harry.

Pinaligiran ng mga malalaking kahoy ang lugar at mga mahahabang damo. Sa gilid nito ay isang batis kung saan dinig na dinig ang agos ng tubig. Kahit may mga alas-kwatro pa lang siguro ng hapon iyon, malamig ang kapaligiran, at mejo madilim gawa ng natatakpan ng mga malalaking sanga ang sikat ng araw. Walang katao-tao, ngunit pakiramdam ko sa di kalayuan ay may mga nakatira na, base sa sigawan na rin ng mga tauhan ni Harry. Iniisip ko na pag makatyempo, gagawin ko rin ang ginawa ni Mark na pag-eskapo. Pilit kong tinatanggal ang mga tali sa kamay ngunit sobrang mahigpit ang pagkakagapos nito. At pumapasok din sa isip si Helen. Nangangambang mapahamak siya kapag ginawa ko ang pag-eskapo. Sa tingin ko, totohanin nilang patayin kami.

“Talagang ginagalit nyo ako ha… sige matikman nyo ang galit ko ngayon!”

Dahil hindi ko maigalaw ang katawan gawa ng pagtali rin nila sa mga paa ko, hinatak ako ng dalawang tauhan ni Harry at pinatayo, ipinwesto sa harap ng isang malaking puno.

 

Si Helen naman ay tinanggalan ng tali. “Wag kang umeskapo dahil kapag ginawa mo iyan, mapapadali ang pagpatay namin sa sweet lover mo, naintindihan mo?” ang sabi ni Harry kay Helen.

 

Tumango naman si Helen, pinatayo sa tabi ko.

“Wow… romantic! Wala ba kayong sabihin sa isa’t-isa bago kayo pumanaw? O gusto nyo bang maghalikan muna?”

Tawanan ang grupo nina Harry.

Hindi ako kumibo, si Helen naman ay patuloy sa pag-hikbi.

“Ok, kung walang magsasalita, heto nalang. Ano ba ang huling kahilingan mo bossing Michael, bago kita patayin?”

Saka ko naman naisip na baka nga pagbigyan ako sa sasabihin. “P-pakawalan mo si Helen, Harry. Wala syang kinalaman dito. Ako na lang ang patayin ninyo.”

Tiningnan ako ni Helen. Ang mga mata’y naaawa sa akin. Marahil dahil sa ipinakita kong kahandaan na tanggapin ang kamatayan at paghingi ko na rin sa kalayaan nya.

 

“Hahahaha! Hanggang sa huli, mambobola ka pa rin Michael. Pinabilib mo na naman si Helen ah! Di ba si Geraldine ang mahal mo? Hahahaha!”

Binitiwan ko ang isang titig kay Helen. Nagsusumamo. Tinitigan din ako ni Helen, ang mga mata nya’y puno ng kalungkutan.

“Patayin mo na ako kung gusto mo, Harry. Handa na ako! Pakawalan mo si Helen.” sigaw ko ulet kay Harry.

“Kung ito nalang kaya ang gagawin ko” sabay tutuk ng baril nya kay Helen.

“Huwaaaggggggggg!” Sigaw ko. Ang buong akala ko ay ipuputok na ang baril. Tumalon-talon ako patungo sa harap ni Helen tangka sanang harangin ang mga bala. Ngunit hindi nya pala itinuloy ang pagpapaputok at natumba ako, bumagsak sa paanan ni Helen.

 

Yumuko si Helen. “Pakawalan nyo na kami Harry, please… Hindi ka namin kayang kalabanin. Mahihirap lang kami. Maawa kayo sa mga magulang namin na umaasang matapos namin ang pag-aaral at maiahon sila sa kahirapan.” pagmamakaawa ni Helen.

Naantig naman ang puso ko sa mga salitang binitawan ni Helen. Alam kong naawa din si Helen sa akin dahil alam nya ang matinding kahirapan namin sa buhay. May ilang beses nga din akong pumapasok sa panghapon kong klase na hindi nakapagpananghalian at pansin iyon ni Helen. “Mag-snack tayo, taya ko!” sabi nya nung may isang beses na napansin ni Helen ang pamumutla ko.

 

“S-sige ba…” Nahihiya man, tinanggap ko rin ang alok nya. Alam kasi ni Helen na may mga panahon na hindi ako makakain ng maayos. Alam ni Helen ang antas ng kahirapan namin. Alam ni Helen na iyon ang dahilan kung bakit ako nagsikap sa pag-aaral. Alam ni Helen ang munti kong mga pangarap. At alam din ni nya na ako lang ang inaasahan ng mga magulang upang maiahon ko ang kahirapan namin sa buhay. Sobrang mabait si Helen, sobrang maunawain, sobrang malawak ang pag-iintindi sa kalagayan ko. Nanjan sya palagi sa panahon ng kagipitan at kahirapan ko. Kaya ang isang tawag ko sa kanya, “bayani ng buhay ko”.

 

“Wala akong pakialam sa mga pangarap ninyo! May natatapakan kayong tao kaya dapat lang na magdusa kayo!” sagot ni Harry kay Helen. “Hahahahahahaha!” sarap palang pagmasdan ng mga honghang! Ba’t di ko ginawa to noon pa?” dugtong nya.

Hinatak na naman ulet ako at pinatayo sa harap ng puno kung saan ako unang ipinwesto, katabi ni Helen.

“Patayin mo na nga lang ako, duwag! Hinahamon kita!” ang sigaw ko.

“Aba’t hinahamon ako ng tangina!” Sigaw nya sabay angat ng kanyang baril at tutuk nun sa akin. “Kung ganun, heto ang tikman mo!”

Tiningnan ko si Helen, na pakiramdam ko ay iyon na ang huling sandaling makita sya. Ngunit ang mga mata ni Helen ay nakatutuk sa baril ni Harry. Kitang-kita niya ang pag-angat ni Harry sa baril at ang pagtutuk nito sa akin…

“Bang! Bang! Bang!” Tatlong putok ang pinakawalan ni Harry.

 

 

Sana Ikaw Na… [10: Last Part]

“Heleeeeeennnnnnn!” Sigaw ko nung makitang bumagsak si Helen. Bago naiputok ni Harry ang baril ay yumakap sa akin si Helen, sinangga ng katawan nya ang tatlong bala.

Yumuko ako at pumiglas sa pagkakatali upang damayan si Helen. Ngunit natumba ako, bumagsak din sa tabi ni nya.

Na-rattle naman si Harry sa di inaasahang si Helen ang tinamaan. “Shiiit!” ang nasambit nya habang palakad-lakad, bakas ang takot sa mukha, di malaman kung ano ang gagawin.

 

Habang di ako magkamayaw sa kung anong gagawing pagtulong sa naghihingalong si Helen, awang-awa sa kalagayan nya, biglang may sumigaw, “Ilaglag nyo ang mga baril ninyo at itaas ang mga kamay!”

“Mga pulis!” sigaw ko sa sarili. At nakita ko si Mark na kasama nila.

Ngunit imbes na ilaglag ang baril, dali-daling itinutuk ni Harry ang baril nya sa akin. “Patayin muna kita Michaellllll!” sigaw niya.

“Bang! Bang! Bang!” tatlong putok ang kumawala. Bagsak si Harry na tinamaan sa likod at ulo. Inunahan sya ng mga pulis bago pa nya maiputok ang dalang baril. Sa nakita, inilaglag naman kaagad ng mga tauhan ni Harry ang mga baril nila, itinaas ang mga kamay at sumuko.

 

Dali-daling sumaklolo si Mark, tinanggalan nya ako ng tali. Kaagad ko namang niyakap si Helen at isinandal sa mga hita ko. “Helennnnnnn! Lumaban ka! Lumaban ka Helen!” ang sigaw ko. Kitang-kita ang paghihirap niya, ang mga mata’y halos matiklop na, ngunit pilit pa rin nyang ibinuka ito, nakatingin sa akin, ang habol-habol ang paghinga, tila mapuputol na.

 

“M-michael…” ang sambit nya.

“Wag ka munang magsalita Helen, makaka-sira yan sa iyo. Maya-maya lang nandito na ang mga paramedics. Wag kang bumitiw.”

“H-hindi M-michael… g-gustoh k-kong malaman mo na… m-mahal na m-mahal kita… a-alam kong ang m-mahal moh ay si Geraldine, p-peroo, tanggap ko iyon…”

“Bakit mo naman nasabi iyan? Wag ka nga munang magsalita eh…”

“N-nakita k-ko s-sa… n-notebook mo, n-nakasulat d-doon na si G-geraldine lang ang nag-iisa m-mong m-mahal…”

Di ko malaman kung mapaiyak sa awa o sa hiya. Yung sulat na iyon na gawa ko ay nung hindi pa kami magkakilala ni Helen at bago pa kaming magkakilala ni Geraldine. Dahil sa crush na crush ko na nga si Geraldine noong una pa at alam kong di kami bagay, walang chance na maging kami, idinaan ko nalang sa pasulat-sulat sa notebook ang naramdaman ko, nangangarap ng gising kumbaga.

“Wag ka kasi munang magsalita… please. May explanation ako jan.” Ang nasabi ko nalang.

 

Ngunit patuloy pa rin sya sa pagsasalita. “W-wag khang mag-alala, M-michael. N-naintindihan k-kita. M-may iha… habilin akoh sa i-iyo k-kapag n-nawala ako…”

“Wag ka kasi magsalita ng magsalita eh…” pangungulit ko.

Ngunit sinabi pa rin ni Helen sa akin ang habilin nya.

“Oo, oo, gagawin ko. Basta, wag ka nang magsalita pa.” ang naisagot ko na lang.

Tumango naman sya.

Maya-maya, dumating ang mga paramedics at ikinarga na si Helen sa ambulansya. Sumakay din kami ni Mark. Ngunit, hindi na magawa pang makaabot ng hospital ni Helen. Diniklara nila syang dead on arrival.

Nagkagulo kaming lahat sa nalamang nalagutan ng hininga si Helen. Tinext agad ni Mark ang mga kaibigan namin pati na ang mommy ni Helen na agad ding nagsipuntahan sa ospital.

 

Hindi naman ako magkamayaw sa kung ano ang agawin at ang tinimping emosyon sa nakitang paghihingalo pa lang ni Helen ay tuluyan ng kumawala at humagulgol na lamang ako sa isang sulok.

“Heleeeennnnnnnn!” ang sigaw ng mommy ni Helen nung dumating ito sa ospital at makita ang labi ng anak. “Ambata-bata mo pa, bakit nangyari sa iyo ito? Bakit?!!!”

“Si Harry po ang bumaril sa kanya. Ako po sana ang target na patayin ni Harry ngunit humarang po sya kaya sa kanya tumama ang bala… Isinalba nya po ang buhay ko. Ako po dapat ang namatay.” Ang paninisi ko sa sarili.

Malakas na hagulgul lang ang itinugon ng mama ni Helen.

Dinala ang mga labi ni Helen sa punerarya at pagkatapos ay idineretso na sa bahay nila para sa lamay. Pakiwari koy gumuho ang mundo ko. Hindi lang dahil sa hindi inaasahang pagkamatay ni Helen kungdi sa dahilang isinakripisyo pa niya ang buhay nya para sa akin. Pakiwari koy may isang parte ng buhay ko ang nawala. Naghalong hiya, panghihinayang, at matinding sakit ang naramdaman. Wala na akong ginawa kungdi ang umiyak ng umiyak sa mga oras na iyon.

Pangatlong araw iyon simula nang mamatay si Helen. Napagaalaman naming inoperahan na ang mga mata ni Geraldine upang muli itong makakita. Sa gabi ng araw na iyon sa burol ni Helen, bumisita naman ang papa ni Geraldine. Nandun kaming lahat na mga kaibigan at kaklase ni Helen.

Pagkapasok na pagkapasok nito sa sala ay kaagad tinungo ang kabaong, nag-antada at pinagmasdang maigi ang mukha ni Helen, may ibinubulong, o nagdasal. Tila alam ko na ang dahilan ng pagpunta nya doon at pagbisita sa mga labi ni Helen. Yun ay dahil sa inihabilin ni Helen para kay Geraldine.

Dahil sa nakatalikod ito, nilapitan sya ng mama ni Helen at tinabihan. Nung magkasalubong ang mga tingin nila ay di naman namin inaasahan ang sumunod na tagpo.

“Dennis?” tanong ng mama ni Helen sa papa ni Geraldine.

“Agnes?” tanong ng papa ni Geraldine sa mama ni Helen.

At bigla na lang umaalingawngaw ang hagulgol ng mama ni Helen. “Bakit ngayon ka lang… bakit ngayon ka lang dumating… ngayong patay na ang anak mo!” ang may halong paninising tanong ng mama niHelen.

“S-si Helen ay anak ko?”

“Oo. Nung iniwanan mo kami at dinala mo ang bunso nating kapatid ni Helen, isinumpa kong palakihin syang mag-isa, kahit wala ka! Huhuhuhu.”

Sa pagkarinig noon, agad umalingawngaw ang malakas ng hinagpis ng ama, sabay baling naman ang tingin sa loob ng kabaong, pinagmasdang maigi ang mukha ni Helen na tila iniukit sa isip na iyon sana ang unang tagpo nila ng anak nyang iniwanan sa loob ng mahigit labinlimang taon, ngunit iyon na rin ang huling sulyap nya sa kanya. Niyakap nya ang kabaong. “Heleeeennnnnn! Anaaaakkkk! Patawad… patawad anak! Arrrgggghhhhhh!” ang sigaw nya. “Hindi ko mapatawad ang sarili ko! Diyos ko…!”

Umalingawngaw din ang iyak ng mama ni Geraldine.

“K-kung ganun, si Helen at Geraldine ay magkapatid?” tanong ng ama ni Geraldine

“Si Geraldine ba ang anak mong nabulag?”

“Oo, di kami nagkaanak ng asawa kong si Martha at si Geraldine ang nagsilbi naming kaisa-isang anak. At anak mo rin sya, Agnes, anak natin! ”

“At bakit ka pala napadayo dito?” tanong ng mama ni Helen.

“Dahil gusto kong pasalamatan ang taong nag-donate ng mga mata nya kay Gerldine… na ate pala nya! Napakabait ni Helen… hanggang sa huli ay kapakanan pa rin ng iba ang iniisip”

 

Di maisalarawan ang tunay naming naramdaman lahat sa tagpong iyon. Ironic. Masaya sana dahil sa wakas, nagkakilala ang magkapatid ngunit mas malungkot dahil sa hindi man lang nalaman ni Helen na si Geraldine ay kapatid nya.

Ngunit naisip ko rin na siguro, yan ang tinatawag nilang divine providence. Yun bang kadalasan, wala tayong ka-alam alam sa mga nangyayari sa atin at pilit nating hinahanapan ito ng kasagutan, minsan tinatanong pa natin kung tunay nga bang may Dyos dahil sa pinahihintulutan nya ang pagkamatay ng isang tao o na mangyari ang di kanais-nais na pangyayari sa buhay. Ngunit sa huli, malalaman na lang natin ang katuturan nito, kahit na kadalasan, ang mga ito ay mananatiling katanungan na lamang. Ngunit sabi nga nila, ang lahat ng mga pangyayari sa buhay ay may dahilan. At ang importante ay hindi upang malaman natin ang dahilan ng bawat pangyayari sa buhay kungdi, na may tiwala tayo sa maykapal.

 

Marahil din sa kaso ni Helen, ay kung hindi sya namatay, hindi rin makilala ng mama nya si Geraldine, at maaaring hindi na rin ito makakakita pa. At sa akin? Sigurado, ako ang nilalamayan…

 

“Sana, kung saan ka man naroroon Helen, ay masaya ka, panatag, dahil nahanap na ng mama mo ang kapatid mo, at natulungan mo rin sya… sa pamamagitan ng pagbigay mo sa kanya ng chance na makakita muli, na ma-enjoy pa ang buhay at kagandahan ng mundo. At ako… utang ko sa iyo ang buhay kong ito.” ang bulong ko sa harap ng bangkay ni Helen.

 

Nung inihatid na si Helen sa kanyang huling hantungan, buong pwersa ng student council officers ang nakiramay. Marami ring mga estudyante ang sumama sa paghatid. Ngunit ang isang taong hinahanap-hanap ko – si Geraldine, ay wala. Napag-alaman kong hindi pa raw tinanggal ang mga bendahe sa mga mata nya.

Alas sais na ng gabi nung ako na lang ang naiwan sa puntod ni Helen. Kinuha ko sa bulsa ang dalawang pendant na binili ko para sa aming dalawa nung araw mismo na kinidnap kami ni Harry. Dapat sana ay ibibigay ko iyon sa kanya kung hindi nangyarai ang insidente. Kapag idinikit ang dalawang pendant ay mabubuo ang katagang “Love”. Ang isa ay “Lo” at ang isa naman ay “ve”. Ang dalawang pendants ay nakabalot naman sa isang sulat ko para sa kanya.

 

Binuklat ko luet ang sulat. Pansin naman ang mga natutuyong mga luha ko na pumapatak dun habang ginawa ko ito –

“Dear Helen, salamat sa lahat-lahat. Hindi ko alam kung paano simulan ito pero ang totoo nyan, utang ko sa iyo ang lahat. Itong pagka-presidente ko sa student council, ikaw ang nagpursige sa akin upang tumakbo. Ikaw ang nanguna sa mga kampanya at hanggang sa manalo ako. At ngayon, itong buhay ko, utang ko rin sa iyo… Kahit sa huling sandali, pinatunayan mo na ikaw talaga ang bayani ng buhay ko… Sayang nga lang at kailangang ibuwis mo pa ang buhay mo para sa akin. Napakaswerte ko sa iyo. Pangako, pagsisikapan ko pang mas maging mabuting tao. Nung panahon na lumabas ang video scandal at iniisip ko na katapusan na ng pagkapresidente ko, ikaw ang nandun. Sa mga panahon na kailangan ko ng karamay, ikaw ang nandun… Dun ko na-feel ang tunay mong pagmamahala sa akin. At dahil dito, sobrang napamahal ka na sa akin. Hindi ko kayang mawala ka… alam mo ba iyon? Hindi na ako makatulog ng maayos, hindi makakain, hindi makapag-concentrate. Hinahanap-hanap kita, ang dating karamay ko, ang dating nanjan lang sa tabi, sumusuporta, gumagabay, tumutulong ng walang kapalit… ang bayani ng buhay ko. Di ko alam kung paano kita pasasalamatan, kung paano makabawi… Salamat sa pagdating ng isang Helen sa buhay ko. Salamat at nakilala kita, kahit sa panandalian lang na panahon. Palagi kang buhay dito sa puso ko, promise ko iyan sa iyo.”

Pagkatapos kong basahin ang sulat, muli kong ibinalot ito sa dalawang pendant at inilatag iyon sa ginawa kong hukay sa paanan ng puntod nya. Tinakpan ko ito. “Kasama sa pendant na inilibing ko, ay ang pag-ibig ko, Helen…” bulong ko.

Isang lingo ulet ang nakaraan at napagalaman kong balik eskwela na naman si Geraldine. Dahil sa phobia na rin sa nangyari, nagresign sya sa pagiging bise-presidente ng student council. Sa panig ko naman, bilang respeto ko sa pagpanaw ni Helen, minabuting hindi muna ako nagpapakita sa kanya. Ibinuhos ko ang oras at panahon sa pag-aaral at sa responsibility ko bilang presidente ng student council.

At hindi din naman ako nabigo sa ginawang mga pagsisikap. Naging successful ang palakad ko sa student council at maraming nagkagusto sa mga pamamalakad at projects. Higit sa lahat, naging summa cum laude pa ako at maraming natanggap na awards, kasama na syempre ang leadership award.

Tapos na ang graduation ceremony noon at nakatayo nalang ako sa labas ng graduation hall, suot-suot pa ang toga at ang mga ribbons, medals, at garlands hinihintay ang nanay at tatay na makalabas upang sabay-sabay na kaming maglakad pauwi ng bahay.

Nalingat ako ng sandali nung biglang mapansin ang isang wallet na bumagsak. Tiningnan ko kung kanino galing ang wallet na iyon. Nagkasalubong ang mga tingin namin. Sobrang na-mesmerize ako sa mga mata nya, nangungusap, tila na-hypnotize ako. Kilala ko ang mga matang iyon. Biglang bumalik sa alaala ko ang tagpong iyon sa amin ni Helen. “Alam mo kung ano ang pinakagusto ko sa iyo?” Ang tanong ko sa kanya nung maging kami na.

 

Ngumiti sya sabay sabing, “ang mga mata ko

“Ha? Panu mo nalaman?” ang tanong kong nabigla.

“Yan naman kasi ang sabi nila sa akin eh…”

Hinaplos ko nag mga mata nya, hinagkan iyon. “Kung may pera lang sana ako, ipapa-ensure ko yang mga mata mo upang siguradong palaging nanjan ang mga kinang nya, ang mga titig na tila nangungusap, na nakakahypnotize…”

Hinaplos nya ang pisngi ko. “Promise… para sa iyo lang ang mga matang iyan.” Ang sabi nya sa akin.

Yan ang hindi ko malimutang promise nya. Sa bawat titig ko sa kanya, agad sumasagi sa isip ko ang mga katagang, “Sana Ikaw Na… Sana Ikaw na…” dahil ang tunay ko pa ring mahal ay si Geraldine.

 

Tila bumalik ang katinuan ko nung, “Hoy! Hindi mo ba pupulutin ang wallet ko?”

Natawa ako at yumuko upang pulutin ang wallet nya. Natawa din sya, yumuko din. Nabigla nalang ako nung inilapit nya ang mukha sa dibdib ko, tila inamoy-amoy ang pabango ko sabay sabing, “Ambaho kaya ng amoy mo, maligo ka nga muna!” biro nya.

“Axe kaya ang pabango ko!” biro ko rin.

“G-ganun ba? Ok… what happens next, is up to you!”

Sabay kaming nagtawanan.

- W A K A S -


BOOKSTORE CR



Sino ang mag-aakala na sa loob ng isang wholesome na establishment may kalaswaang nagaganap araw araw. For example, sa Male CR ng “Pambansang” bookstore na kinalakihan nating lahat sa Cubao.

Oo. Isang matinong bookstore. Sa may second floor. Malapit sa service elevator. Kung saan nakalagay ang mga children’s books. CHILDREN’S BOOKS. Hahaha.

Hindi ko na matandaan kung paano ko nalaman, pero nabalitaan ko na kung gusto mong tsumupa o katulad kong mahilig magpatsupa, punta ka lang sa bookstore na yun at makikita mo ang hinahanap mo.

Araw ng taglibog at feeling adventurous, tinungo ko ang bookstore. Siyempre para kunyari matino ang intensyon ko, naglibot-libot muna ako sa baba. Tumingin ng cards, office supplies, libro. Pagkatapos ng ilang minuto, kunyari naiihi ako. “Miss, may CR po ba kayo rito?” Kunyari di ko alam na meron pero ang totoo alam kong meron pero di ako sure kung saan. Mabait naman si Miss at itinuro sa akin kung saan. 2nd floor daw malapit sa service elevator.

Makapunta nga ng 2nd floor. Saan ba ang service elevator? Ay dun. Medyo tago nga ang CR. Posible ngang gumawa ng milagro kaso katapat ng CR ng babae. Pagpasok ko maliit lang ang CR. Apat ang tao sa loob. Nagsisiksikan. Halata sa kanila na nakaistorbo ako. Hehehe. May milagro nang nagaganap. Isa isa silang naglabasan. Na-bad trip yata sa akin. Sorry. So, kunyari umiihi ako. Kaso ako na lang ang tao sa loob ng CR. Naghihintay ako pero walang pumasok. Labas na lang muna ako. Paglabas ko nakita ko yung isa sa apat na naistorbo ko sa CR. Umiikot. Nagbabasa-basa kunyari.

Ako naman sige ikot lang muna. Mamamaya na. After a few minutes, naisipan ko nang mag-CR uli. Nasalubong ko yung isang mama kanina. Kalalabas lang nya ng CR at nakangiti. Hmmm…siguro natsupa sya o nakatsupa sya, hahahaha. Pagpasok ko ng CR, may tao. Isang medical student. Paano ko nalaman? Nakauniporme eh. Nakaharap siya sa salamin. Tumungo ako sa inidoro. Nilabas ko yung etits ko. Medyo nakatagilid ako para kita nya ang aking tarugo. Syempre napansin niya yun. Tiningnan ko siya at mukha siyang natakam. Binabate-bate ko para magising ng kaunti. Shit! Bumukas ang CR. Medyo tumalikod ako. Mahirap na baka pulis. Siya naman biglang naghilamos ng mukha. Yung bagong pasok sa urinal umihi. Mukha siyang clueless. After nyang umihi, umalis na siya. So back to the original position ako.

Si estudyante nandoon pa rin. Nakikiramdam. Nag-ayos ako at lumapit sa lababo. Bukas ang aking pantalon. Kunyari nag-aayos ako habang papalapit sa lababo para manalamin. Pumuwesto ako sa tabi niya pero one step back. Sa liit ng CR, parang nakaharang na rin ako sa pinto, kung saka-sakaling may pumasok maramdaman ko. Inaayos ko yung exposed kong puting brief. Syempre dun sya nakatingin. Kumambyo ako. Kitang kita nya ang buong kamay ko na pinasok ko sa brief para himasin si Manoy. Nagkakatitigan kami. Siyempre lalo kong pinagbutihang mang-akit. Hinimas himas ko ang aking harap kunyari inaayos ko ang brief ko. Nakatingin siya sa bawat galaw ko. Hinihintay ko lang siya to make the first move at sa wakas inabot na rin nya ang bukol ko. Hinimas. Nilamutak. Tapos pinasok ang kamay sa loob ng brief. Hinimas at nilamutak ulit ang nasa loob. Hinayaan ko lang siya. Sumandal na lang ako sa pintuan. Umupo na siya. Inamoy-amoy ang harapan kong tigas na. Nilabas na niya at dinilaan. Saraaaaap. Tapos sinubo. Ay ang sarap talaga. Tsuapaan na. Labas masok ang etits ko sa bibig niya at kitang kita ko yun sa salamin. Nakaputi pa man din siya kaya parang ang sarap niyang tingnan. Isang medical student tsinutsupa ako.

Ang sarap. Magaling siya kaso halatang nagmamadali. Naintindihan ko dahil baka mahuli kami. Kaya kinantot ko na ang bunganga niya. Uh-uh. Dahil doon nababangga ko ang pintuan ng banyo. Kaya medyo gumagawa ng ingay. Wala na kaming pakialam sa sobrang libog naming dalawa. Ang sarap talaga. Binilisan ko na. Sumabay rin siya. Palaban. Hindi ko na rin pinigilan at pinutok ko lahat sa bunganga niya. Nilunok lahat. Tumayo at nagpasalamat.

Dali-dali akong nag-ayos. Nagpaalam ako sa kanya dahil mauna akong lalabas ng CR. Paglabas ko may dalawang babaeng nakatingin sa pintuan ng CR ng lalaki. Nabulabog siguro sila sa ingay ng pintuan kanina at parang iniisip nila kung ano ang nangyayari sa loob.

Nangyari ito noon pa. Taon na ang nakalipas. Di ko alam kung ganito pa rin doon.

- W A K A S -


FRIENDS WITH BENEFITS

Graduating na ako noon sa 2 years course na kinuha ko sa isang kilalang Technical school at ako ay nabigyan agad ng maagang OJT dahil sa rekomendado ako ng aming Technical Director sa isang malaking Semiconductor Company sa Cavite dahil narin siguro sa knowledge ko sa Technical subjects ng class. Pauwi na ako noon from OJT at napadaan ako sa 7-11 store, dahil sa may sarili akong ATM na ibingay sa akin ng sister ko na nasa abroad, doon ko kinukuha ang allowance ko na mula sa kanya at tamang tama sa loob ng 7-11 may ATM booth ng BPI. tatlo lang kami na nakapila at ako ang nasa hulihan. Ang isang guy na sinusundan ko ay mukhang may kaya ang dating, kasing edad ko lang sa itsura, gwapo at may katangkaran ng konti sa akin. After makapag withdraw ng nasa unahan namen, nag offer siya sa akin na ako nalang daw ang mauna mag withdraw sabi ko naman siya nalang kasi nasa unahan ko na siya, so nag balance inquiry na siya at napasulyap lang ako sa screen ng ATM at nakita ko ang dami niyang pera sa account niya nasa 70K+ tas kumuha lang siya ng 500, after niya makuha ito, lumingon siya sa akin at kumindat na parang pag bati lang naman..
habang nagwwithdraw na ako parang napapansin ko na nakatayo lang siya sa tabi at tinitignan ako. Kinuha ko na ang 5k na padala sa akin ng sis ko. At paglingon ko sa kanya saka naman siya tumalikod at may kinukuhang magazine sa isang lalagyan ng mga magazine sa loob ng 7-11, dahil may mga bibilhin din ako napadaan ako sa may tabi niya na parang may tinitignan din siya sa mga items na naka display habang bitbit nya ang magazine. Nang nasa tabi na niya ako saka naman nya binuklat ang magazine at nakita ko FHM magazine pala ang kinuha niya. Napatingin ulet siya sa akin at ngumiti sabi sa akin ay kung nagbabasa din daw ako ng FHM, sabi ko naman “hindi pre”. Habang papalayo na ako sa kanya sinusundan naman ako. At tinanong ako kung ano bibilhin ko, hindi naman ako nag isip na ano mang masama sa kanya dahil naalala ko pa ang dami ng pera na nasa ATM niya. sumagot nalang ako at sinabi ko “sabon shampoo at toot paste” sabi niya “ah”. After noon, nag bayad na siya sa counter at ako naman hinahanap ko pa ang shampoo na gusto ko. Habang papunta na ako sa counter nakita ko siya sa labas at nilagay niya sa loob ng isang car ang magazine na binili niya at bumalik siya sa gilid ng 7-11 at tumayo lang na parang nag aantay kinakausap niya ang guard. Kita ko siya dahil salamin lahat ang harap ng Store.

After ko mag bayad lumabas na ako, at tyempo doon din ako dadaan sa harap niya dahil sa ibang mga car na naka park sa harap ng store. Pag tapat ko sa kanya, sabi niya sa akin, pre uwi kna ba? Sabi ko naman “oo pre”, pero nag iisp narin ako noon na ibang klase siya hindi naman niya ako kilala pero kung makipag usap siya parang kilala na niya ako. Tinananong niya ako kung saan ako nauwi sabi ko sa “******** isang sakay pa sa Jeep” at sabi niya sa akin doon din daw siya nauwi, sabay nalang daw ako sa kanya sabi ko “wag na nakakahiya” at sinabi ko din at itinuro ko ung car sabi ko sa kanya “saiyo iyan diba?” Sabi niya “oo”. “Wag kana mahiya pre at wag ka matakot hindi ako masamang tao” tapos pinahawak niya sa akin ang CP niya iPhone, nakisuyo siya sabi niya “pre pweding pakihawak saglit” at kinuha ko naman, saka inayos niya ang sintas ng kanyang nike na sapatos. After niya maiayos ang sintas, hindi niya pa kinukuha sa akin ang iPhone at madali niya binuksan ang CAR at tinawag ako, “sabi sa akin halika na pre wag kna mahiya”. Hindi ako sumagot lumapit lang ako sa kanya para ibigay ang CP niya, pag lapit ko naman pumasok agad siya at umupo sa driver’s seat, hindi niya pa kinukuha ang CP habang inaabot ko sa kanya hinila naman niya bahagya ang kamay ko at pinipilit ako pumasok sa loob ng car napapasok naman tuloy ako. Ibinibigay ko na ung cp, sabi niya hawakan mo lang muna para di ka mag isip na masamang tao ako. “ Nagsalita na ako at sabi ko “alam ko naman pre mas madami ka nga pera sa akin nakita ko ung pera mo sa atm mahigit 70K.” at ngumiti lang siya, sabi niya matipid daw kasi siya at nagiipon siya at ang tanging libangan daw niya ay FHM. Naisara ko narin ang pinto ng Car at nag maniobra na siya. Tinananong niya ulet ako kung saan ako nauwi, at ang sagot ko sa kanya “malapit sa inyo”, sabi niya saan nga iyon, sabi ko “akala ko ba taga roon ka rin sa lugar namin”. Sabi niya “hindi taga rito lang ako malapit lang ditto”. Sabi ko “eh bakit pinasakay mo ako sa Car?”, sabi niya sa akin “type lang kita maka usap mukhang matino ka kasing tao malinis tignan at professional”. Sumagot ako, “hindi naka polo lang siguro ako”, sabi niya “oo nga bagay sau ang yellow egg na kulay ng pulo maganda pala sa maputi ang ganyang kulay makabili nga ano ba ang brand nyan?”. Sabi ko “*******” at sabi niya “ah oo nga parang may nakita akong ganyan doon lagi rin kasi ako napunta doon”. Tas nakita ko may PSP pa siya sa dashboard ng CAR hinawakan ko to at sabi niya sa akin, “mag laro ka marunong kba?” sabi ko “hindi pa ako nakakagamit niyan pangarap ko lang yan dati”. sabay sabi niya sakin, “o sige sa iyo na iyan”, napatawa lang ako at binitawan ko. Bigla niya kinuha at nilagay sa loob ng polo ko sa may dibdib, sabi niya “hindi ako nagbibiro pre sa iyo nayan sawa na ako diyan”. Kinuha ko ito sa loob ng damit ko at ilalagay ko ulet kung saan un dati nakalagay at bigla niyang sinabi, “hindi ako nagbibiro pre sa iyo nayan”, “kahit bumaba ka dito kung gusto mo ibibigay ko parin sau yan”. sabi ko “sige pre dito nalang ako paki tabi nalang”. Sabi niya “wag, nagbibiro lang ako na bumaba kna dito pero sau na talaga yan”. Napapaisip na naman ako kung bakit ganun siya sakin. Tumahimik saglit at nagyaya siya kung pwede daw samahan ko siya kumain. sa isang kilalang restaurant kami pumunta nagiging sunod sunuran ako sa kanya. Nakarating kami sa kakainan namin, Habang nasa loob na kame, pinpisilisil ko ang kamay ko mismo dahil pinagpapawisan ito dahil nahihiya ako sa kanya at iyon din ang first time na makapasok ako ng sa kilalang restaurant. Nagbigay ng bookmenu ang waiter at dalawa kinuha niya at binigay sa akin ang isa. Sabi niya “mag order kana pre kung ano gusto mo”, ako naman nag iisip parin, baka kasi magbayad din ako gawa ng ang mamahal ng presyo ang nakita ko sa menu, nagaalangan ako di ako makapili, sabi niya “o sige pre pareho nalang tayo ng order ah wag ka mag aala ako bahala”, sabi ko naman “sige pre”. Tahimik ulet at sa loob loob ko ang guwapo niya pero baka bakla siya kaya niya ako niyaya at sumama naman ako. At sabi ko, “pre nakakahiya sa iyo, bakit niyaya mo ako at binigay mo pa ang PSP mo hindi naman tayo magkakilala”, sabi niya sa akin “matagal na kaya kita nakikita sa loob ng 7-11”, sabi ko “ganun ba?, so pano kako, bakit nga niyaya mo ako?”, Sabi niya “wala lang pre gusto ko lang may kausap at kaibigan na matino”.. sabi ko naman “wag ka maoofend pre ah, gay kba?”, Medyo malakas ang boses niya sa sagot niya sa akin na “hindi ah!”” Alam ko ganun talaga iisipin mo sa akin pero nagkakamali ka pre.” Napabuntong hininga ako at tumawa siya. “Ako bahala sau pre”. ayon kumain na kame after ma serve ng waiter ang inorder niya. Habang kumakain kame nag kwento siya na yong 7-11 na pinangalingan namen ay pranchised pala nila iyon atsa kanila yon, sabi ko bakit nag bayad siya ng magazine, sabi niya syempre dahil hindi naman pwede dampot nalang siya ng magustuhan niya, may inventory daw ang mga items at lahat daw na lalabas sa store kelangan recorded at bayad sa counter. Naalala ko tuloy na kaya pala nag babow sa kanya ang cashier ng 7-11 habang nagbabayad siya. At pati ang guard kinakausap siya. Sabi ko “nakita tau ng guard kanina ng isinakay mo ako sa Car”, sabi niya “ah si Kuya Tikboy? Wala un tsaka walang alam un!”, Tumawa nalang ako, at sabi niya “ako pala si Mark “ (d tunay na pangalan) sabi ko naman ako si Alex” (tunay na pangalan). Tumawa siya sabi niya kailangan pala kumain muna tau bago tayo makapagpakilala sa isat isa. tumawa naman ako. Sa panahong iyon hindi na ako nagduda kung gay siya at kahit ako wala ako pakiramdam sa sarili na magkakagusto ako sa isang Guy din. hindi talaga ako gay kahit pa sabihin na wala ko GF nung time na un, wala talaga ako feeling sa guy. Madami kame na pag usapan para makilala isat isa hangang sa sumakay na ulet kami sa car niya at inihatid na nga niya ako sa tapat lang ng bahay naming at wala din ang mom ko ng time na iyon. Kinuha niya number ko at kinukuha ko naman sana number niya sabi niya I-miscall niya ako para makuha ko number niya, nagpasalamat ako sa panlilibre at pag hatid niya. ganun lang natapos ang araw na iyon. Natuwa naman ako at nag iisip na masarap mag karoon ng ganung kaibigan. Mahirap lang kasi kame tama lang na abroad ang ate ko at natutulungan kaming pamilya..
Sumunod na araw galing ulet ako sa OJT ko. At doon ako bumaba sa tapat ng 7-11, hindi na ako pumasok pero tinitignan ko sa salamin kung nandon siya sa loob. Wala siya at tamang tama naman may padaang Jeep papunta sa amin at sumakay na ako. Pagbaba ko malapit sa amin, nakita ko bigla ang isang car na pamilyar sa akin, siya pala un nasa kabilang gilid ng kalsada. At nakita agad ako ng mom ko, sabi niya sa akin may naghahanap nga daw sa akin at itinuro niya si Mark, sigaw ko “o bakit nandiyan ka?”, sabi korin sa Mom ko, bakit di niya pinatuloy. pinatutuloy daw niya sa bahay pero ayaw daw at hindi narin niya pinilit. Tumawid na siya at lumapit sa amin at bumati sa Mom ko ng “magandang hapon po ulet” sumagot din ang Mama ko ng ganun sa kanya. Tumuloy kami sa loob kararating palang din daw niya at ganun din ang sabi ng Mom ko.. humingi din ng pasensiya ang mom ko sa kanya sabi pa ng Mom ko, “di na kita pinilit kasi nbakakahiya ang loob ng bahay naming mukhang mayaman ka kasi”, sumagot naman ako “sabi ko “Mama mayaman talaga sila, sila may-ari ng 7-11 sa ********”. “At talaga? Pano kau nagkakilala” sagot ng Mom ko,at si mark na ang sumagot sa Mom ko, sabi niya, “regular customer na kasi namin si alex at lagi ko siya nakikita doon matagal na kami magkakilala” (Kahit di naman talaga) . pero ngayon lang po ako pumunta dahil yayain ko sana siya paseo de sta rosa (Sta Rosa Laguna) may kukunin lang po kami doon”. ah, sabi ng mom ko, “ah o siya masasamahan mo ba siya alex?”, tatanggi sana ako kasi may gagawin pa ako para sa isang subject naming kinabukasan bago ako tumuloy sa OJT. Ngunit nahalata yata ni Mark at siya agad ang nag depensa sabi niya “ok lang naman po sa akin kung hindi pwede ngayon baka kasi may gagawin si alex” at sumagot ako at sabi ko, “oo nga mark pasensiya kana”, sabi niya “o sige hindi narin muna ako tutuloy ngayon next time nalang siguro”, nagtempla ng juice ang mom ko at binigay sa amin, medyo matagal ang titig ni mark sa juice na iniaabot ng mom ko bago niya kinuha ehto at sabi niya “nag abala pa kau”, pero ininom niya agad at nag paalam din agad na hindi siya magtatagal. At umalis na nga siya, sabi ng mom ko “mabaet naman pala”. sabi ng mom ko “pano mo nagging kaibigan un ang gwapo niya?” at “Ui baka bading ka ah kasi ang tito mo bading baka nagmana ka doon.” Napasagot ako ng pangkariniwan na parang napamura sa nanay ko at sabi ko, “putsa naman sa lahat ng pagmamanahan ko un pa”. “bakit mama bading ba ako sa tingin mo?” Sabi ng mom ko, “maraming magaling magtago”. Sabi ko “mamatay na ang bading”. “Hindi ako ganun!” “Bibigyan ko kau ng tatlong manugang”. sabi ng mom ko, “eh GF nga wala kaparin hangang ngayon”, sabi ko “iyon pala gusto niyo bukas din meron na agad ako”. Tumawa ang Mom ko at sabi niya “joke ui ui! Asikasuhin mo muna pagaaral mo tignan mo ate mo maayos ang trabaho. Saka na ang pagggf na iyan.” (ganun kasi kami magbiruan ng Mom ko), Sabi ko naman “eh kasi kau eh pinagduduhan niyo ako”, sabi ko sa kanya, “bakit kay mark di kayo nagduda eh inihatid pa ako at nilendre kumain?”, sabi naman ng mom ko, “ah eh di siya ang bading?” nililigawan kaba?” sumagot ako, “hindi rin siguro Mama, marami siyang chicks. (Kahit di ko pa naman alam). “Sabagay mukhang di naman nga talaga sabi ng mom ko”. Habang patulog ng ako ng gabi sa araw na iyon naalala ko na parang malungkot si mark habang papaalis sa bahay namin, naalala ko ang ibinigay niya PSP na itinago ko lang at di ko pa ipinapakita sa mom ko. iniisip ko, di ko siya napag bigyan parang may halong guilty ako, tinext ko siya at nag sorry ako sabi sabi niya “walang problem un”. Tnxt ko siya kung bakit alam niya oras ng dating ko sa bahay namin, sabi niya alam niya kung wat time ako bumababa sa 7-11 at ibinase lang niya ung biyahe mula 7-11 papunta sa amin wala pang 30 min kaya ayon sakto siya sa oras. Nag uusap kami sa txt gang sa makatulog na ako. Di ko namalayan ang iba niyang txt sa akin. Mga casual lang naman ang pinaguusapan namin at nabasa ko na ang iba nito umaga na pagkagising ko, ng araw na iyon iba ang pakiramdam ko, proud sa sarili na may kaibigan akong mayaman maitsura tulad ko, mabait at parang gusto ko na siya Makita. Pagkagaling ko ng school deretso na ulet ako sa OJT at pag uwi ko, as usual 7-11 ulet baba ko doon ang babaan ng shuttle eh. Sumilip ulet ako sa loob, wala siya hindi naman talaga kasi siya lagi nandoon.. nalaman ko nalang nung bandang huli ng siya pala minsan ang nagccheck ng kanilang recorded video from cctv cam. Kaya lagi niya ako nakikita halos araw araw din kasi ako nadaan sa 7-11 para mag palamig lang minsan at bumili ng drinks. Sumakay na ulet ako ng jeep pauwi sa amin at di pa nakakalayo sa 7-11 may pumipito sa tabi ng jeep, isang car si mark pala, nakita ko siya at nakita niya pala ako. Tumango siya at niyaya nya ako na bumaba, pumara ako sa driver at inabot ko ang pamsahe ko. Tumabi si mark at ang jeep na sinasakyan ko at sumakay ako sa Car niya. Nung time na iyon niyaya nya ulet ako sa dati naming pinagkainan, sabi ko wag na nakakahiya na at isa pa naka uniform na ako noon ng pang employee ng pinag oOJTihan ko. Sabi niya “okay ganto nalang take out nalang tau”. Pag dating namin doon bumaba na siya sabi niya “wag kana bumaba diyan ka nalang” tas binuksan niya ang car stereo. Maya maya bumalik siya at pumasok sa loob ng Car nag usap lang kame ulet at mayamaya bumalik na ulet siya sa loob ng restaurant at kinuha na ang order namin, gang sa umalis at makarating na ulet kami sa bahay nagulat ang mom ko, sabi, “o ano ngayon kayo puputa sa sta rosa?” Ako ang sumagot sa mom ko sabi ko “opo Ma, samahan ko muna si mark nakakahiya kasi ehto binilhan pa tau ng pagkain”, sabi ng mom ko, “ha?” Ui “hala sige baka maubos kayaman mo diyan kay alex kakalibre”, sabi naman ni mark, “hindi naman po ngayon lang po ito.” “Sa susunod si alex na ang manlilibre sa akin” at sabi ko naman “sure”, sabi niya ulet, “tsaka di naman po kami mayaman”. nagulat ako ng biglang tinanong ng mom ko si mark kung may GF na, sabi ni Mark “nasa state po”, sabi ng mom ko, “isa lang GF mo?”, tumawa si Mark “dalawa po ung isa substitute lang”. sabi ng mom ko, haist! Wag mo tuturuan si alex mambabae ah, mga kabataan talaga oo”. “ yan si alex walang GF kasi gusto naming mapagtapos siya sa pag aaral at malapit na siya matapos pwede na siya mag GF pag kagraduate niya”, Sabay nagbiro si Mark sa Mom ko, “eh sino po ung kasama lagi ni alex sa 7-11,” bigla na naman naniwala ang mom, “ui alex! ako bay pinaglilihiman mo?”, sabay bawi si mark at sabi niya “joke lang po iyon tita”. “ay akala ko totoo na matutuwa sana ako”, sumagot ako “si mama talaga di ko maintindihan ayaw mo ako magka GF agad o gusto mo?” Sabi ng mom ko “pag ka graduate mo na nga”. “ang labo mo maa haha!! Tawanan kami. Ehto kakain na kami, sabi ng mom ko o sige “sasama na ako dito sa inyo ha?, dito na tau kumain sa sala”. Ang mom na ang nag ayos ng dala naming pagkain at kumain na kami, napapatingin ako kay mark at doon nagsimula na parang masayang masaya ako. Di ko alam kasi, doon palang na yon ako nagkaron ng kaibigan talaga na makakasama kong kakain sa bahay namin. Masipag kasi ako sa pag aaral lalo na sa pagkilikot ng sirang tv cp at computer un ang hilig ko kaya barkada wala din talaga sa akin. Pagkatapos namin kumain niligpit na ng mom ko pinagkainan habang sinasabi niya “o anong oras kau aalis?” sabi ni Mark “hindi na po kami ppunta ng Sta Rosa nakuha ko na po kasi Kagabi” sabi ng mom ko, “ah ganun ba?” ako naman napanganga ako umaasa kasi ako ng kukunin palang namin, un pala tumuloy na siya ng gabing iyon, nadagdagan tuloy ang hiya ko kay Mark sabi ko “mark pasensiya na kasi napaka importante talaga sa school namin ung ginawa ko kagabi”, at sabi naman niya ok lang un, sabay sabi niya “asan nga pala ung PSP na binigay ko”, narinig ng Mom ko, napatingin ako sa mom ko habang sinasagot ko si mark at sabi ko “nasa cabinet ko nakatago lang di ko pa ginagamit”. “Pero gagamitin ko un syempre”. Kinuha ko nalang at inabot ko sa kanya, sabi niya “may buburahin lang kasi ako dito at un nga may ginawa siya at inabot niya ulet sa akin”. Ang mom ko naman wala lang tahimik siya. Nagtagal ng 3 oras sa amin si mark kwentuhan lang. naulet ng maraming besis ang mga ganung mga pgkakataon na pumupunta sa amin si mark minsan nauuna pa siya sa bahay sa oras ng pag uwi ko at nagging close naman pati si mama sa kanya. Naging matalik talaga kaming magkaibigan, pero habang tumatagal parang hindi na kontento ang araw ko pag hindi kami nagkita. Wala siyang ipinakitang motibo sa akin para pagduduhan ko ang pagkalalake niya bagkos ako na ang nagdududa sa sarili ko, iniisip ko na baka nga matulad ako sa tito ko.

Dumating ang panahon na mahigit isang lingo hindi kami nagkikita at nagttxt ako palagi sa kanya ngunit madalang ang reply niya sa akin at napaka ikli ng mga sagot o message, namiss ko siya ng sobra at sabi ko sa sarili ko “puta! naiinlove na yata ako kay Mark”. Sabi ko wag naman sana baka masira ang pagkakaibigan namin, hangang sa dumating ang oras na parang gusto ko iparamdam sa kanya na namimiss ko siya at gusto ko na lagi kami magkasama, di ko na alam ang gagawin ko pinipigilan ko ang sarili ko at nanalangin ako ng sana siya nalang ang bading at siya ang mag paramdam sa akin. At dumating ang isang araw nagkita kame sa isang mall sa alabang restday ko noon from OJT nagyaya rin kasi ang mga classmate ko kaya sumama ako, at ng papauwi na kami saka kami nagkita ni Mark, bumili siya ng Havaianas dalawa at ibingay niya sa akin ang isa, sabi ko “baka hindi fit sa akin”, sabi niya kasya yan sau alam ko kaya size ng paa mo nakikita ko stepin mo sa bahay niyo”. Sabi ko “Mark sobra natong ginagawa mo sa akin hindi na pangkaraniwan to parang naabuso na kita”, sabay sabi niya sa akin, “sabihin mo lang sa akin kung kelangan kong iwasan ka ok lang naman sa akin basta di magbabago ang friendship natin”. Sumagot agad ako sa kanya nabigla kasi ako, sabi ko “ui sensysa kna ah napikon ka yata sa sinabi ko”, (naglalakad na kami noon puntang parking lot). Sabi niya sa akin, lagi kasi pag may binibigay ako sau lagi ka may pagdududa hangang ngayon ba naman pinagduduhan mo ako, di ako Gay Lex. (Lex na kasi twa niya sa akin), sabi ko naman, “mark wala ako ibig sabihin na ganun napakarami na kasi ng ibinibigay mo sa akin hindi ko alam kong pano ko masusuklian kabaitan mo sa akin”, sabi niya “hindi kailangan yun”, “basta nandiyan ka lang bilang kaibigan ok na un sa akin”, sabi ko “hindi mark ako kasi nahihirapan eh”, “nahihirapan sa ano?”, “sa nararamdaman ko”, sabi niya “wag kana kasi mahiya alisin mo sa pakiramdam mo yang hiya nayan”, “hindi ka aangat sa buhay kung puro ka hiya”. Sabi ko “hindi un mark”. (Nasa loob na kami ng Car), sabi niya “ano nga yon bat ayaw mo magsalita”, sabi ko “Mark alam ko hindi ka bakla pero ako baka bakla na yata ako kasi naddivelop na ako sau eh”, sabi niya “ah ganun ba eh ano problema basta ganyan ka lang lagi ok lang yan walang magbabago”. Medyo nagulat parin ako kasi ganun lang ang reaction niya. Sabi niya “alam ko medyo nahahalata ko nga sa mga txt mo eh”, “pero alam ko formal kang tao at gusto kitang maging kaibigan pero hindi dahil sa may gusto ako gawin sau”.. sabi ko “mark bakla nga ako pano to mahal na mahal na kita”, sabi niya “Putsa naman!” tumawa lang siya sabi niya “ihuhulog kita sa tulay isa pa!”. sabi ko “mark hindi ako nagbibiro”, sabi niya “hindi rin ako nagbibiro”. Sabi ko “mark sorry talaga ah”, sabi niya “ok lang yan walang problem diyan”. Sabi ko “pano papayag ka ba na may mangyari sa atin?”, sabi niya “ano kaba tama na ung ganto tau, masaya naman ako na ganto tayo eh, dapat maging masaya kan rin kasi atleast ngayon nasabi mo na sa akin”. Bigla ako nag isip sabi ko ano kaya bigla ko bawiin ang sinabi ko at sasabihin ko nalang na nagbibiro ako, ganun nga ginawa ko, tinapik ko ng malakas ang balikat niya at sabi ko. “Ui nagbibiro lang ako paniwala ka naman”. sabi niya “biruin mo lilang mo alam ko seryoso ka hindi ka nagbibiro ng mga ganyan kilala kita”. Natigilan ako. Habang sinasabi niya un, bumitaw ang isang kamay niya sa manibela ng sasakyan at kinuha ang isang kamay ko sabay hinalikan niya ehto. Tas kinindatan niya ako. Sabi niya sa akin ok lang daw sa kanya walang problema. At sabi pa niya “Pero ayaw ko na magsisex tau walang ganun ah”.. sa akin naman di ko pa iniisip un,masaya parin talaga ako na nakapagtapat ako sa kanya.. lumilipas ang mga araw at tumitindi ang pagmamahal ko sa kanya at tinutubuan na ako nag matinding pagnanasa pero ang kahit hawakan ang hita niya takot akong gawin. Nagkataon ng magkasama ulet kami sa car niya at tinitignan ko ang bukol niya sa harap habang nagdadrive, napansin niya ehto at kinuha ang kamay ko at ipinatong niya dito. Inalis ko bigla at sinabi ko “akala ko ba walang sex?”, sabi niya “lul sex bay an?” “Hihipuin mo lang., kunyari kapa”. Ibinalik ko ulet tuloy ang kamay ko at alam ko hindi naman nakatayo ang kanya. Pinisil pisil ko ehto hangang sa naramdman ko ang unti-unting pagtigas. di ako nakapagpigil at ipinasok ko na ang kamay ko sa pantalon niya habang tumatakbo ang sasakyan at doon ko sa unang pagkakataon nalaman kung gaano kalaki ang sa kanya. Sabay inalis na niya ang kamay ko sabay sabi, “malaki ba”? Tumango nalang ako. Sabi ko sa kanya, “hindi ba talaga tau pwede mag sex”? Sabi niya “pag nag sex tau, iyon narin ang simula na iiwas ako sau”. sabi ko “nagbibiro kaba mark?” sabi niya “hindi”, “tama na ung hipo lang”, sabi ko “bakit tinitigasan ka”, sabi niya “ipapisil mo kaya sa ibang guy yang etits mo kung di karin titigasan”. Ngumiti lang ako. hangang ganun lang din ang nangyari sa amin. Hindi na ako umulet na humiling sa kanya na mag sex kami kasi ayaw ko na mawala siya sa akin at pati ako ayaw ko talaga maging bading. ilang besis na nakikitulog din sa amin si mark, hindi ko isinasara ang pinto ng room ko para hindi magduda si mama sa amin. Nasanay na ako sa kanya at ang totoo ang bed ko at bed ni mom ay regalo samin ni mark nung unang pasko mula ng maging magkaibigan kami. Dahil nasanay na si mama sa bonding namin ni mark hindi na nagagalit si mama kahit magdala pa ng sanmig light or beer si mark sa bahay. konti lang naman at tama lang para maganda ang tulog, wala talaga nangyayari sa amin nirespect ko ang kagustuhan niya.

Dumating na ang araw ng gradaution ko at Masaya ako at nandon si mark kasama ng mama ko lagi parang mas closed nga silang dalawa kesa sa amin ni mama. Nga pala ng taon na iyon tumigil sa pag aaral si mark kaya free lahat talaga ang araw niya, may katamaran siya sa pag aaral, iyon ang napupuna ko sa kanya. The next day after ng graduation niyaya ako ni mark sa bahay nila. iyon naman ang first time talaga na makarating ako sa kanila kahit medyo matagal narin kami magkaibigan puro labas lang kasi ang pinupuntahan namin. Uminom kami, may kinuha siyang wine sa round table nila at dinala niya sa maillit na table na dalawa lang din ang maliit na mga upuan at nag inom kami ng pakonti konti, ignorante parin ako sa mga ganung bagay. Sabi niya i-celbrate namin ang graduation ko, nung time na iyon gabi na at alam ko kahit ung maid nila tulog narin, alam ko hindi pa lasing si mark sa iniinom namin pero naglalasing lasingan siya kasi ako pareho lang dami ng tagay naming hindi naman ako nalalasing sabi niya lang sa akin matibay daw pala ako. Nung gabi na iyon, habang nag iinuman kami sabi niya doon na daw ako matutulog sa kanila at free daw ako gawin ang lahat ng gusto kong gawin sa kanya bilang graduation gift niya sa akin. Gang sa kabadong kabado ako at matutulog na kame magkatabi sa malaking bed niya. Habang nakahiga na siya tumalikod ako sa kanya ngunit niyakap niya ako, sabi niya sa akin “mahal din kita”. hinipan niya ang tinga ko. Hindi ako gumanti at di ako gumagalaw. Kinuha niya kamay ko, inalis ko ehto natatakot ako na baka totohanin niya ang lahat na pag may mangyari sa amin iiwasan na niya ako. Nakailang ulet niya kinuha ang kamay ko tinatangal ko naman, ng bigla niya sinabi sa akin, ano kaba lex, naglalasing lasingan na nga ako mukha ako tanga sau pakipot kapa. Wag kanang ganyan hindi kita lalayuan hindi totoong lalayuan kita, nagppakipot lang din ako gusto ko kasi ung pipilitin mo ako. ng time na iyon hindi parin ako makapaniwala. Maya maya tumayo siya hindi ko alam kung ano ginawa niya kasi hindi na ako gumalaw sa pagkakatagilid ng higa. Medyo nanahimik ng sandali at wala ng nangungulet sa akin nakaidilip pala ako, naalimpungatan ako at hinanap ko siya nasa may tabi pala ng bed, nakupo sa sahig tulog narin pero nakita ko ung bote ng iniinom naming bago pa kami matulog at wala na ito laman. Na isip ko agad na baka tinungga niya, nilapitan ko siya tinapik ko ang pisngi tulog na tulog at doon ko nalaman na inubos nga niya ung alak na tira namin. Nung akma na bubuhatin ko siya para isampa sa bed bigla ako nahilo, puta! nasa huli pala ang epekto nung alak na iyon hindi ko siya mabuhat. Wala ako magawa at naalis sa isip ko ung kalaswaan na iniisip kong gawin, kaya ang ginawa ko sa sahig nalang din ako nahiga at inihiga ko narin siya. Di ko namalayan pareho na pala kami tulog. At nagulat nalang ako may gumigising sa amin maid nila 10am na pala. Wala sa amin nangyari ni mark. Nahiya ako sa maid. Tulog pa si mark sabi ng maid sa akin, “Sir bakit po kasi naglalasing kau ng ganyan niyaya niyo siya mag inom hindi naman siya nainom ng ganyan”. Mayamaya pa sumagot si mark gising na pala. Sabi niya “yaya bakit niyo pinagagalitan ang kaibigan ko eh ako nagyaya dyan treat ko lang dahil nakgraduate na siya ako ehto tigil”. “Geh alis na po kau kami na bahala dito inaantok pa kami”. “Wag niyo kami gigisingan ah”. Umalis na ang yaya nila. Pumunta ng CR si mark naghilamos at nag shower ng body lang hindi nga nya sinara ang pinto ng CR nasa loob naman kasi ng room niya. Pagtapos niya tinawag niya ako abutin ko daw ang towel itinuro niya sa akin habang nakatalikod siya at nakatau sa pinto ng CR. Hindi ako tumayo at hindi ko siya sinunod. at lumabas siya na hawak ang ari niya at sinasabi niya “tang inang to pakipot parin” pero pabiro lang at nakangiti siya habang sinasabi yon. Humiga ako pataob sa bed niya. Maya maya ramdam ko lumalapit siya sa akin. Humiga siya sa bed sa tabi ko ibinangon ko ang ulo ko at nakita ko nakatihaya siya at wala parin siya ano mang suot. Pilit niya ako pinatitihaya mula sa pagkakataob ko pati mukha naksubsob sa unan. Sabi niya ipapakita ko sau kahit panis yang laway mo. Pinilit niya iikot ang ulo ko at tumagilid na nga ako. Bigla niya ako hinalikan ayaw ko ibuka ang bibig ko sabi niya “o amoy alak parin ah sarap”. Mayamaya bumigay na ako sa halik niya. Napakasarap ng unang halik niya sa akin.. dahil sa ayaw niya bumitaw hindi narin ako bumitaw hangang sa mga ilang minute kami naghahalikan. Sabi niya sa akin “wala ka bang ibang gagawin”, bigla ko nasabi sa kanya na “mark hindi parin ako bakla eh, ayaw ko maging ganun” sabi niya, “nandito na tau sa ganung sitwasyon di mo parin matangap”. Tumayo siya patalikod sa akin, sa pagkasulyap ko sa tambok ng napapakinis niyang puwet doon ako nalibugan ng husto, hinawakan ko ito at unti unti kong inikot ang katawan niya paharap sa akin hangang sa tumambad sa akin ar etits niya semi ericted palang ito. Inamoy ko to at ang bango, ng akma ko ng isusubo ito nasa ulo palang ako bigla siyang napaliyad at sobrang kiliti daw naramdaman niya. Sabi ko “may nakagawa nba sau nito? sabi niya “sino naman wala ikaw lang tanga!” Isinubo ko na ito hangang sa humiga siya sa bed, doon nagsimula ang sex namin at halos lahat ng parte ng katawan niya ay hinimod ko, napakasarap pala ng piling kapag nakikita mong sarap na sarap ang taong minamahal mo sa sa kung ano ginagawa mo sa kanya. Nung pagkakataong iyon hindi ko iniisp na mag paraos din. ang gusto ko lang ang siya lang ang mapaligaya, at Masaya narin ako.
After ko mag graduate at OJT, nag hanap ako ng job at minsan sinasamahan niya ako sa mga company na pinag aaplyan ko. Inihahatid nya lang naman ako, minsan sinusundo niya ako pag pauwi, at minsan comute nalang lang ako pauwi. minsan nga mas gusto ko na wag na niya ako sunduin kasi nag aalala ako na baka mapagod at mag sawa siya sa akin. Hindi ako pinalad makapag work sa pinag OJTihan ko wala pa sila hiring nung time na un., dahil sa lagi ako sablay sa apply hindi agad ako nag kawork di ko rin alam ayos naman ako sumagot sa mga interview, ung iba mga 4 years course lang talaga ang kinukuha, ayaw ko naman mag apply sa mga mall gusto ko katulad ng company na pinag OJTihan ko maganda kasi sa ganun at hindi hirap ang mga workers. Dahil sa hirap talaga ako mag apply ginawan niya ako ng paraan makapasok sa store nila ng magkaroon ito ng vacant. Pina interview ako sa store/branch Manager nila. Di ko alam kung pumasa ako sa interview o talagang malakas lang ang backer ko. Masaya naman ako at may work na ako kahit ganun lang pero inaasam ko parin makapag work sa pinag OJTihan ko. Halos araw araw kami nagkikita ni Mark,
pinupuntahan niya ako pag tanghali to be sure na nag lunch na ako. Wala naman samin nakakahalata pero alam na ng mga taga store na friend ako ni Mark. So loob ng 6 months na nasa store nila ako, 6 times lang din kami nagkaroon ng sex dahil sa sched ko at sa time na ito back to school na siya, dati pa nga gusto na niya ako patigilin ayaw ko naman dahil kahit pano nag iinjoy ako. Gang sa bago ako mag 5 months sa store nila hidi na niya ako dinadalaw doon. Nagkikita kami pag pupunta siya sa bahay. Ginawa pala niya yon para umayaw na ako sa store. At pinatigil na nga nya ako sa store after 6 months, sabi lang sa akin hindi talaga mag rregular ng employee. Nung first day ko, na wala na ako sa store. Umiyak ako wala na naman ako trabaho eh.. kaming dalawa lang sa bahay wala mom ko. Niyayapos niya ako sabi niya tulungan niya ulet ako maghanap ng work na hindi gaano busy at ung marami kami time na magkita.. nung mga panahon na ito madalas kami mag yakapan sweet kami pag kami lang dalawa at walang ibang tao na nakakita. Kahit pag kakain kami nagsusubuan (Masaya). Pero wala na kami gaanong time na mamasyal kaya pag ako lang sa bahay umiiyak ako lagi, nag aalala ako na baka mawala siya sa akin.

Ako na nga ang nagging girls sa status namen at ni hindi ko talaga tinangka na ipagawa din sa kanya ang ginawaga ko sa kanya. Mahal na mahal ko siya sobra. Tuwing Saturday niyaya nya ako sa bahay nila at lahat naman ng lakad naming alam ng mom ko. Hangang Sunday na ako stay sa kanila pag ganun. Dahil sa wala na ako work binibigyan niya ako ng pera tinatangihan ko man ipinipilit parin sa akin. isang besis magkasama kami sa kanilang house gabi narin, tumangi ako makipagsex sa kanya. Hinahaplos niya ang nuo ko at dibdib paulit ulet ang tanong sa akin kung ano problem ko, hindi ako kumikibo.. nandon na ung wala na siyang suot lahat lahat sumasakay sa tiyan ko habang nakatihaya at nakatingala ako, kinikiss niya lisp ko, di ako nag rereact, tas titigl siya ilalapit ang mukha niya sa mukha ko at itatanong niya ulet kung ano problema. at tumigil siya sanadli sabi niya, “Ah alam ko na” nilapat niya ulet labi niya ng dahan dahan sa labi ko. Dinadampi dampi niya lang bahagya at kakaibang sensation ang nararamdaman ko napapapikit ako at alam ko nahahalata niya un. Hanang sa lumakad ang labi niya sa leeg ko hanggang sa tenga ko sarap na sarap ako. Pero di parin ako kumikibo, kakaiba ang ginagawa niya ng time na un na hindi niya pa nagagawa sa akin, napaka bahagya ng paglapat ng lips siya sa maraming bahagi ng katawan ko. Hangang sa makarating siya sa pusod ko. Malapit na siya sa ari ko.. ng bigal ko hinatak ang ulo niya pataas at naghalikan ulet kami. dina na ako nakapag pigil. Di ko alam kung itutuloy niya ng time na un ang pagsubo ng ari ko. Pero sa mga ginawa niya sa akin parang lalabasan narin ako. Habang naghahalikan kami, pinatigil niya ako gumalaw, sabi niya siya nalang ang bahala, ginawa niya ulet ung mga nauna na niyang ginagawa sarap na sarap ako. habang ginagawa niya sa akin un, hinawakan ko ari niya at binababa taas ko ang kamay ko at ganun narin ang isang kamay niya sa ari ko hangang sa tumitirik na ako sa sarap kahit ganun lang ginawaga niya sa akin. Bumaligtad ako sa kanya na para bang mag si69 kami pero dahil nung time na un gusto ko na siyang susuhin. Nang nasa ganun na kaming position sinubo ko na ang sa kanya, tinatanong niya ako kung gusto ko daw na isubo rin niya ang akin, at ako ang tumangi. sabi ko ayaw ko, handjob niya lang at ganun ang ginawa niya habang sinususo ko siya wala naman tigil ang kamay niya sa ari ko hangang sa labasan na siya ng napakarami tamod at di ko maisip kung bakit nilunok ko ito lahat sobra kasi pagmamahal ko sa kanya wala ako tinira. Hindi ako tumigil sa pag suso sa kanya dahil hindi pa lulambot ang kanya wala parin siya tigil sa baba taas ng kamay niya sa ari ko. Halos dina lumambot ang kanya kaya patuloy kami sa ganung position. Ng malapit na ako labasan tatangalin ko sana bibig ko sa ari niya para sabihin na lalabasan na ako binalik niya eto bigla at humawak nalang ako ng mahigpit sa hita niya alam niya lalabasan na ako at ayun na nga nilabasan na ako at kaya pala binalik niya bibig ko sa ari niya lalabasan narin pala ulet siya at nag sabay kami, nilunok ko ulet ang katas niya.. hangang sa nakita kong pagod na nga siya.. nanlupaypay siya bigla at bumagsak sa kama na parang nawalan ng malay. Kinuha ko ang tissue sa tabi ng bed at ako ang nagtangal ng tamod ko na nasa kamay at palad niya. Sa time na ito ako na ang nag lambing sa kanya, inulit ulet korin ang katulad ng pagtatanong sa kanya pero lambing lang sabi ko ano problema meron ba„ doon napapanigit siya akin at kinis niya ulet ako…Pagkatpos ng napakasarap na pangayari sa amen ng mga gabing iyon, matagal ulet ito nasundan dahil nga sa sched niya sa school at madalas naghahanap din ako ng mapagaaplayan. doon ko siya na mis ng sobra, kahit lagi niya ako tinatawagan at dinadalaw sa bahay umiiyak ako at masyado akong nahulog ang loob sa kanya na halos araw araw gusto ko siya ang kasama ko. Pero pilit ko ito itinatago sa aking mom. Maging kay mark ang pag iyak ko ay pinaparinig ko sa CP dahil tumatawag ako kahit gabi upang malaman lang niya.. isang besis hating gabi na pinuntahan niya parin ako sa bahay pero hindi siya sa amin natulog, nagpakita lang siya sa akin at kamustahin ng personal para matigil ang pag iyak ko na hikbi at ngungo lang naman na boses ang naririnig niya sa CP. Hinalikan, inaamo amo at hinahaplos ang nuo ko at likod.. bago siya umalis ng gabing iyon sandali niyang ibinaba ang short at underware niya at pinasubo sa akin ng saglit na saglit ang ari niya pagtapos nun nag paalam na siyang uuwi. Lalo lang ako Nanabik at nabitin. Hindi ko alam bakit ganun lang ang pinagawa niya sa akin at ang kinatwira niya baka mahuli kami ni mama. Pero ng time na papaalis na siya hinalikan niya ulet ako. ng bumalik na ako sa bed ko.
Narinig ko CP ko tumatawag siya sinagot ko naman agad at siya lang ang nagsasalita at pinapatulog na ako at ang sabi niya huwag ko na daw muna siya kulitin para kinabukasan magkita kami at sa amin siya matutlog. Nakatulog na ako ng time na un at sa pag gising ko umaasa ako sa pangako niya. Ngunit ng araw na iyon, ang inaasahan kong mark ay hindi sumipot at tatlong txt lang ang natangap ko mula sa kanya. Hindi siya nakapag reply sa ibang mga txt ko na nagpakaba sa akin ng husto at nagbigay ng maraming pag aalala na baka nagbabago na siya sa akin. Gabi na ulet nakatangap ako ng txt habang nakahiga na ako sa bed ko at ang tanging message niya ay “Good Nyt muwahh”. Halos naghihikbi ako sa pag iyak ko at halos di na ako nakatulog dahil nung tinatry ko pagringin ang CP niya, unattended ito..
kInaumagahan kahit puyat ako naglakas loob ako pumanta malapit sa school na pinapasukan niya nag abang ako ngunit hindi ako sa kanya nagpakita, nakita ko ang sasakyan niya pumasok ito at ipinark niya, ngunit ilang saglit lang may nakita akong guy na lumabas din mula sa loob ng Car.. grabe ang kaba ko at tindi agad ng selos ang naramdaman, umuwi ako sa bahay na lumilipad ang isp ko, muntikan pa akong lumagpas sa babaan ko. Inantay ko siya mag txt at hindi rin ako nagtxt sa kanya ngunit hindi ako nakapagpigil, alam ko ang oras ng pag labas niya. Pumunta ako sa store upang abangan siya dahil alam ko pag labas niya ng school dadaan siya doon. Ngunit ilang oras din ako nag abang malapit sa store hindi ko siya nakita. Hindi na ako nakapagpigil tawagan siya.. kabado ako sa pagtawag at sinagot naman niya ito ang sabi niya mamaya nalang ulet at siya ang tatawag dahil nagdadarive siya.. sumakay na ulet ako ng jeep papauwi sa amin ng bigla ko nakita ang car niya patungo rin sa direction jeep na sinasakyan ko. Mga apat na sasakyan ang nasa likod ng jeep bago ang car ni mark. Ngunit bigla ito nawala sa paningin ko at lumingon lingon ako, dumaan pala sila sa isang gasoline station.. dahil sa ang lugar na iyon ay malapit na sa lugar na kung saan lagi kami kumakain, naisipan ko bumaba dito ng dumaan ang jeep na sinasakyan ko dahil nagaakala ako na baka doon siya papunta. Nagtago ako sa isang katabing building ng restaurant upang hindi niya ako Makita kung sakaling doon nga siya pupunta. At hindi ako nagkamali may nag park na car, si Mark. Ngunit ang bumaba ay iba familiar sa akin ang looks siya ung kasam ni mark sa car nung nasa school sila. Medyo nakiramdam ako ng konti gusto ko lumapit sa sasakyan dahil alam ko nasa loob si mark. Ngunit wala ako lakas na loob, galit selos at pag aalala na baka may iba na siyang gusto at hindi na ako. Naisipan ko ng sumakay ulet ng jeep at pauwi na ako. Gusto sumabog ng luha ko lalo na ng bumaba ako sa jeep at naglalakad ako. Natatanaw ko ang labas ng bakuran namin na madalas doon kami umuupo ni mark pag nagkkwentuhan kami. Pagdating ko sa bahay pasok agad ako sa kwarto naririnig ko ang tanong ng mom ko kung saan daw ako galling ngunit hindi ako sumagot, humiga ako sa bed ko, gusto ko umiyak ngunit parang wala ng luha na lalabas sa mata ko. Galit ang nararamdaman ko nagsusumigaw ng bakit mo ako niloko mark. Mayamaya pa may kumakatok malakas sa pinto. Sumigaw ako, masakit ulo ko maa!! Bakit po ba!!!, kumatok ulet! Di ko inintindi. Sumigaw ang mom ko. Alex!! Alex!!, binuksan ko ang pinto na mainit ang ulo ko. Pagbukas ko ng pinto isang magandang babae ang nakita ko agad. At isang lalake na naka uniform na katulad ng uniform ni mark. Maya maya nakita ko si Mark galing sa CR namin. di ko alam kong anong klasing pakiramdam ang nararamdaman ko noon may halong selos parin kahit nakita ko na sa amin si mark at may mga kasama pa.. biglang nagsalita si mark. natutulog kaba? Bakit ganyan ang suot mo naka maong kapa at naka medyas anong style yan? habang nagpupunas ng panyo sa kamay nya. Nagpaumanhin ako sandali at isinara ang pinto upang magtangal ng medyas. Nasa tapat kasi ng pinto ng room ko ang sala namen. Mayamaya may bumakas ng pinto at naririnig ko sabi ni mark sa kasama niya saglit lang ah may paguusapan lang kaming sekreto nitong bestfriend ko. Pag pasok niya sa pinto nilock niya ito at bigla ako hinalikan gumanti agad ako sa sobrang pananabik ko, halos galugarin namen ang aming mga ngalangala at pabulong niyang sinasabi na mis na mis niya raw ako at ganun din ang sabi ko sa kanya. Dahil medyo mahaba na halikan namen. Binuksan ko pants niya at tinignan ko lang ang ari niya medyo matigas ito tinignan ko lang at hinalikan, alam ko walang nakakarinig sa amin., tinanong ko siya kung sino mga kasama niya sabi niya mga pinsan niya. Nagpunas ulet siya ng panyo sa pisnge at ganun din pinunasan niya ako baka kasi basa ng laway ito bago kami lumabas. Magaling magtago si Mark ng sekreto at paglabas namin bigla siya tumawa at may sinasabi siya na hindi ako maka relate sinakyan ko lang para sabihin nila na may pinag usapan talaga kami. Pag labas namin nawala agad ang mga pag aalala ko ng time na iyon. Sabi ko sa sarili ko masyado akong praning dahil siguro sa pagmamahal ko sa kanya. Tahimik ang mga pinsan niya, lumipat pala ito galing province at doon nag enroll sa school niya kaya pala hindi ko pa sila na meet dati nung mga una palang kami ni Mark. Ng biglang lumapit si mama sa amin. Sabi ni Mark sa Mom ko. Tita GF ko o. Nagulat ako na parang binuhat ang buong katawan ko mula sa pagkakatayo ko. Ngunit bigla ako nahimasmasan ng tumawa si Mark at sinabi sa Mom ko na Joke lang po. Causin kop o si Alteah at si Albert bale kaptid ni mama ang Dad nila.. at tanging sagot ng Mom ko sa kanya, kaw talaga mark napaka kalog at palabiro mo. Ayan ang patawanin mo nakaturo sa akin si mama. Ilang araw kasi laging pikon at di ko makusap ng matino. Nakatingin sa akin si Mark at sabi niya kay mama. Hindi ko po kasi pinupuntahan namimis lang ako niyan.. napamura ako sa way na parang biro lang at sabi ko, tang nang to! Ano kala mo sa akin. Tas lumapit sa akin si mark at kinukurot kurot ako at tuamatawa siya sabi niya wag kana mag tampo. Nagtatawanan naman ang pinsan niya at nakatingin sa amin. Hindi ko alam kong bakit ganun ang pinapakitang ugali ni mark na parang gusto niyang ipagsigawan na may reslayon kami. Naiilang tuloy ako at hindi lang ako nagpapahalata bagkos sinsakyan ko mga biro niya. Tas bigla ulet siya nagbiro at sabi niya sa mama ko, tita eh pano kung isa amin ni mark ang bading at magkarelasyon kami papayag ba kayo? Nagulat ako sa sagot ni mama dahil sabi niya “PWEDE” buto ako. “Mga sira ulo!” nagtawanan kami! Sabi ko umuwi kna nga Mrak iwan mo nalang yang mga pinsan mo dito hindi kita type no yong pinsan mo type ko.” Biglang tumigil si Mark at sabi niya may BF nayan basaguloero nga lang, tinuturo niya ang pinsan niyang babae.. sumakay naman ang pinsan niyang babae at sabi “ eh kuya mark hindi naman ako si Kuya albert daw” haha! Tawanan kam. sa aming lima, lahat sa bahay ang pinsan nalang ni mark na si albert ang tahimik parin at walang kibo. nahihiya tumingin sa akin kapag tinitignan ko siya yumuyuko. Kaya hindi ko siya kinikibo. Nung time na iyon nakita ko na gamit niya iPhone ni mark at hiniram lang naman niya ito habang nag uusap kami. Naisip ko tuloy na posible kaya nabasa niya mga txt ko kay mark dahil gamit niya iPhone nito. Naiilang tuloy ako sa kanya. Ako na ang nagsalita at sabi ko albert kaw nalang ang hindi nagsasalita napakatahimik mo. Bigla nagbiro ulet si Mark at sabi niya type ka rin niyan.. tawanan kami ngunit si Albert ngisi lang ang sukli. Nong time na un nagpprepare ang mom ko ng pagkain na dala nila Mark sa dining table na namen kasi maliit ang center table sa aming lima kasabay kasi lagi si mama sa kainan haha!. Nangg kumakain na kami, isinauli na ni albert ang cp ni mark at inilagay naman ni mark sa bulsa. Kinuha ulet ito ni mark at tinignan niya may binabasa si mark at bigla siya nanahimik at tinignan ako. Bigla siya tumayo at dahil at home siya sa bahay namin, sabi niya maghugas lang daw siya ng kamay sa kusina, kaya agad ko itong sinundan. Parang may iniisp siya, bigla niya ako binulungan, at sabi niya “naka open daw dati kong message para sa kanya hindi kasi siya gaano nagbubura. kaya baka daw nabasa ito ng pinsan niya, after naming mag hugas ng kamay bumalik kami ng parang wala lang kaming pinag usapan.
Habang kumakain na kami nagsalita na si Albert at nahalata ko ito na parang may kalambutan magsalita di ko alm kong dahil lang sa punto ng province nila kasi galing sila sa NAGA. Wla lang, tuloy lang ang kain namin at sabi niya sa akin, kuya ilang taon napo kayo?, si mark ang sumagot na may mahinang batok pa kay albert at sabi niya tanga pakuya kuya ka kay alex eh magkasingedad lang kau niyan.. sumagot ako, sabi ko matured naba ako tignan sabi ni Albert hindi naman po. Sabi ulet ni mark wag kana nga mangupo kasi magkasigedad lang kayo. Ngumiti lang at tumahimik nalang tuloy si albert. After naming kumain nagpaalam agad si mark sa mama na aalis na kami issasama daw muna ako sa bahay ng mga pinsan niya para malaman ko din daw at ihahatid din daw ako pauwi. Ng pasakay na kami sa car ni Mark biglang nanguna ang pinsan niyang babae sa unahan katabi ni mark kaya nasa likod nalang ako at si Albert at habang tumatakbo ang sasakyan nahahalata ko sanasangi ni Albert ang binti ko halata masyado kaya nakiramdam ako. Lumayo ako ng konti sa pagkakaupo dahil baka Makita din ni mark ang nagyayari sa amin dahil lumilingon nga si mark sa may paanan namin dahil sa awang o pagitan ng dalawang upuan sa harap. Nung makababa na kami sa harap ng bahay ng pinsan niya pinatutuloy naman kami ng dad ng dalawa at bumati si mark sa tito niya at kumamay din ako. Pero nagpaalam agad si mark na alalis din agad kami kaya tumango naman tito niya at nagpasalamat sa paghatid sa dalawang anak niya. Medyo malaki ang bahay pero wala akong nakitang sasakyan at di ko nakita ang mom ng dawala. Nang papauwi na kami, bigla ko nagulat sa sinabi ni mark nakita daw niya na dinudungol ni albert ang paa ko at sabi ni mark gusto ko naman daw. Sumagot ako, sabi ko hindi ah umiiwas nga ako eh ta sabi niya hindi daw gusto ko rind aw, pinipikon niya ako, sa time na yon magkatabi na kami sa harap na upuan. Sabi ko bakit bading ba yong pinsan mo, sabi niya katulad mo rin ayaw mag pahalata pero halata ko. Sabi ko sa kanya pano mo nalaman, sabi niya o sige sasabihin ko sau. Pinsan ko un wala kami relasyon nun pero siya ang unang tsumupa sa akin nung nagbakasyon ako sa kanila sa NAGA. Sabi ko hangang ngayon ginagawa niyo sabi niya hindi na kahit daw kidlatan pa siya. Sabi ko, eh anong a ginagawa niyo, sabi niya naasiawa daw siya doon at pinagsabihan narin daw niya yon na wag ng gagawin pa ulet. Dahil mag pinsan nga sila at hindi narin nga daw ginagawa sa kanya yon, binabatukan na ngalang daw niya yon pag naiinis siya. Misan lang daw nangyari yon isang besis ng magkatabi sila sa higaan at madaling araw nagising siya na subo na ni albert ang ari niya kaya sa kalibogan niya, napagbigyan daw niya ito pero hindi na talaga naulet. Sabi ko baka nga nakita ni albert ang mga txt ko sa kanya. At maya maya pa habang naguusap kami, nagring ang CP niya at sinagot niya ito, si Albert tumatawag at ang naririnig kong salita kay Mark sabi niya kay Albert, sabi niya “Hindi si Alex un” ‘babe ang pangalan diba” “pano naman naging si Alex un?” kinuha ko agad ang isang airphone niya at nilagay ko sa tenga ko. Naririning ko na ang boses ni albert sabi niya. ‘Eh bakit yong isang txt mo na babe din at sabi mo nandito na kami sa bahay niyo. Nung time pala na dumating sila sa bahay namin may txt sa akin si mark nasa sent items niya na sabi nga niya sa akin nandito na ako sa bahay niyo. Di ko rin naman nabasa agad yon kaya tinignan ko ang CP ko nandon nga txt niya. Pero nung time na nag uusap si mark at Albert sabi ni albert, kuya may bading sa inyo ano? sumagot si mark sabi niya tang ina ka!, ikaw ang isusumbong ko kay tito sinuso mo ako dati sa NAGA, at bigla pinatay ni albert ang CP niya. Inoff narin narin ni mark ang CP niya. Nakarating kami sa bahay nila at hindi na niya ako pinababa sa car may kinuha siya sa loob, backpack niya at umalis na kami papunta na sa amin. Hindi kumikibo si mark parang may iniisip. Tinanong ko siya, kung ano iniisip niya, umiiling lang siya, nung malapit na kami sa bahay namin. saka niya sinabi na may nakakaalam na daw sa sekreto namin. si Albert nga. Sabi ko, pano un, sabi ko kay mark wag na isasama si albert sa bahay namin baka magkwento pa sa mom ko at mabuking din kami. Sabi naman ni mark bahala na. nakarating na kami at sinusian ko nalang ang gate namin at pinto dahil tulog na agad si mama. Pagpasok namin, deretso na kami sa room ko nilock at pinagsalohan na naman namin ang buong magdamag ang sarap sarap..Maraming salamat sa mga mambabasa na nagugustuhan ang ang aking kwento kung kayat di ako nagsasawa ipagpatuloy ang pagsusulat kahit wala ako sa larangan ng pagawa nito.

Maraming pagkakataon na pinagsasaluhan namin ang mga pagpapaligaya ni mark lalo na ang panakaw na sandali kapag sa amin bahay ito nangyayari dahil nga ang aming relasyon ay patuloy naming nililihim. Naging maingat si Mark at hindi na muli kami pinagkikita ng pinsan niyang si albert kahit na sinasabi daw sa kanya nito na gusto niya ulet makarating sa amin. At ang tanging sagot niya raw lagi sa pinsan niyang si albert ay hinid na kami nagkikita at ito ay napaniwala rin niya.
Ngunit sa mga sumunod na araw ay naging madalang na din ang pagkikita namin ni mark maging ang pag punta niya sa bahay namin kung kayat natuto akong maging ganun nalang ang aming samahan. Dumarating parin ang araw na namimis ko siya ng sobra subalit lalo din akong nagiging matibay na tiisin ito. Hangat sa kahit txt o tawag niya ay naging madalang na din. Hindi parin mawala sa akin isip na subaybayan siya kung ano ang kanyang mga nagiging activities at nakikita ko namang pumapasok siya sa kanyang school. Natuto narin ako na mamasyal mag isa at hindi na naghangad na kahit minsan sa pagpapatuloy ko maghanap ng trabaho ay magtulungan o maihatid nya ako.



Isang araw nakita ko siya sa loob ng store nila may ka holding hand na babae, hindi ko alam kung bakit sa pakiramdam ko ay hindi ako gaano nasaktan katulad ng unang nakita ko si mark na nag akala ako na ang pinsan niyang si albert ay bago niyang kaibigan. Nagselos parin ako pero may nararamdaman akong kasiyahan sa pagkat ang inaakala ko na baka may iba na nga siyang kaibinang lalake ay babe pala ang kanyang kinahuhumalingan. Ng mga sumunod na araw napadaan ulet ako sa store nila at may binili ako dito ngunit wala siya ng mga panahong iyon. Pagpasok ko sa store, kinamusta ako ni kuya tikboy ang guard ng store. Ang kanilang casher ay bago at hindi pa ako kilala nito. Tinanong ako ng guard kung nagkita daw ba kami sa labas ni Mark dahil kaaalis lang daw sa store, sabi ko hindi. Sinabi niya rin sa akin na kasama daw ang GF niya. Napangti lang ako sa guard at itinanong ko agad kung iyo ba ang dati GF ni mark. Ang sagot ng guard hindi raw dahil kagagaling lang daw nito sa US. Naalala ko naman na ang GF talaga ni mark ay nasa US nung kapanahonan na lagi kami ang magkasama kaya iniisip ko na iyon na nga ang dati niyang GF. Naitanong ko rin sa guard kung madalas ba sa store si mark at GF niya, ang sagot ng Guard madalas mag isa lang si Mark.

Hangang sa makauwi ako, pakiramadam ko unti unti narin ako nakaka move-on sa amin dalawa ni Mark pero hindi parin maalis na namimis ko ung mga sandali namin na kami ay nagpapakaligaya. Hangang isang araw sinubukan kong mamasyal sa isang mall at nagbabaksakali ako may makilala o may ma meet akong isang guy na katulad niya. Natuto ako mag hanap sa mga internet sites para sa mga gays or bisexual, hangang sa makita ko ang site na ito at ang planet romeo. Nagkaroon ako ng mga ka meet ngunit hindi ako nagkalakas loob na ituloy ang binabalak kong makipag SEB dahil karamihan sa kanila hindi ko type at mas marami nagpapaka astig daw pero halata mong malamya nagiingat di ako sa sakit na maari kong makuha. Hindi ko naman ibinababa ang mga katangian ng mga taong tinangap ko na kauri ko narin ngunit meron tayo mga bagay o taong gusto na mag sasatisfy sa bagay na kailangan natin. Hindi talaga ako nagkaroon time makipag SEB kahit isang besis. Bagkos nung papauwi na ako mula sa paghahanap ng maaplayan, nakasalubong ko sa isang lugar ang pinsan ni mark na si alfred. Mayroon siyang kasama ng dalawang guy. Pawang maiitsura ang mga ito at ang isa dito ay medyo maporma matikas ang pangangatawan at lalaking lalaki ang tindig. Kinamusta ako ni Alfred at ang kuya Mark niya subalit sinabi ko na hindi na kami nagkikita. Paminsan minsan kako nagttxt. Sinabi naman ni alfred na nandito daw kasi ang GF ng kuya niya. Sinabi ko naman na alam ko narin. Naitanong sa akin ni Alfred kung saan ako galing at ang sabi ko kagagaling ko lang sa pag aaplay at nagpalamig lang ako ng konti sa mall kung saan nandoon kami bago ako tuluyang umuwi sa amin. Kinamusta ang status ng pag aaply ko at sinabi ko na medyo malabo ako matangap. Sinabi ko na 2 years grad lang kasi ako. Nakikinig lang sa amin ang dalawa niyang kasamahan. Sila ay pawang mga naka school uniform. Magkakasingtanda nga lang kami kaso 4 years siguro mg cours nila kaya nagaaral parin sila. Tinanong ako nung isang guy na mas lamang sa kinila ang dating, kung ano daw ba ang natapos ko sa 2 years sinabi ko naman agad at sinabi niya sa akin na i-try ko daw sa isang company na binigay niya ang name sa akin dahil nasa HR daw ang tita niya. Hindi siya nag dalawang isip na ibigay sa akin ang name ng tita niya at kinuha niya number ko ngunit di ko kinuha number niya nahihiya ako dahil tinitignan din ako ni Alfred na hindi ko alam kong ano iniisip niya sa akin.

Lumipas ang isang araw hinihintay ko sana kung magttxt sa akin ang kaibigan ni Alfred ngunit hindi ito nagttxt, hindi ko alam kung pano ko siya makkontak at kung pano ako ppunta sa company na binigay niya at ano gagawin ko kung sakali puntahan ko ang company na iyo, magiging pangkaraniwan parin ako applicant na walang backer dahil umasa sana ako na baka matulungan nga ako ng kaibigan ni mark na nung panahon na iyon hindi ko pa alam ang name.
Naglalaks loob ako magtxt kay Mark upang itanong kung ano number ni alfred para maitanong ko kung ano number nung nagbigay sa akin pag aaplayan. At ang reply sa akin ni mark pangangamusta muna at sabi niya mis na raw niya ako. Kasabay nito ang isang number na globe line. Hindi ako nag react sa txt ni mark at nagpasalamat lang ako sa ibinigay niyang number. Tinxt ko agad ito at sinabi ko “ alfred si Alex to, musta? bka pwede makuha number ng friend mo na nagbigay sa akin ng mapag aaplayan”? at sumagot din ito agad at sabi niya, ako to, ako ung nagbigay sau ng number ikaw ba ung nakasalubong namin nila alfred.. nagulat ako kasi akala ko si alfred ang tinxt ko. Kaya sabi ko, akala ko si alfred ka kasi number ni lafred ang hiningi ko kay Mark, sabi niya, ah si mark nagbigay sau ng number ko? sabi ko rin magkakilala kayo ni mark? Sabi niya oo classmate siya ng sis ko. Kaya sabi ko naman ah.. pero sabi ko bakit alam ni mark na ikaw ang hinahanap ko, sabi niya naikwento niya raw kay mark pati ang name ko na alex kasi. napangiti lang naman ako at medyo namis ko nanaman si mark. Sabi naman sa akin ng katxt ko na nagpakilala na sa akin na howard ang name niya. nung time na nagkita kami, bumili pala siya ng new CP at ang number na binigay ko sa kanya ay nakasave lang sa phone memory ng lumang CP at ibinenta niya raw ito kaya hindi na nya nakita pa ang number ko.
Nagbigay na agad siya ng detalye ng kailangan ko para pakapag apply sa company na kung saan nandon ang tita niya. Nagulat ako ng sinabi nya kung saan daw ba ako nakatira dahil gusto niya ako puntahan. sinabi ko naman agad address ko, at sinabi ko na alam ni alfred, napasip din ako dahil ayaw ko makita si alfred o papuntahin sa amin. Ngunit si howard narin ang nagsabi sa akin na siya nalang daw ang pupunta at ayaw niya na may kasama. Napaisip ako bakit? Sabi ko magkitta nalang kami sa mall at oo naman agad siya. Nagkita kami sa mall ngunit imbes na pag aaply ko ang pagusapan namin, pagpapakilala sa isat isa ang nangyari pati mga gimik at pinag uusapan namin si Alfred. Sinabi niya sa akin na si alfred ay discreet gay nga daw. Sabi ko naman oo nga kasi iyon din ang kwento sa akin ng pinsan niyang si mark. Niyaya ako ni howard pumunta sa toms world at para maglaro ng tekken ngunit hindi ako marunong nito kaya tumangi ako at pinanood ko lang siya, ngunit parang wala siyang gana maglaro kasi ang gutso daw niya may kasama siyang naglalaro at kalaban niya. Pinilit niya ako turuan at pumayag naman ako dahil nakikita kong maganda ang laro. Tinuruan niya ako pero ang tigas ng kamay ko iba parin siya sa PSP na iyon lang nag tangi kong alam pamula ng ibinigay ito ni mark sa akin. Habang nasa likod ko siya at nakapatong ang dalawa niyang kamay sa kamay ko para ituro ang bawat galaw nito napansin ko na inaamoy niya ang buhok ko, nahalata niya rin ito dahil tiningala ko sya, at sabi niya ang bango ng buhok mo ano shampoo mo? sinabi ko naman *******. Hindi paman ako natuto parang umayaw narin syang turuan ako. Sabi ko naman sige pag may time ako pag aaralan ko yan para sa susunod laro tayo. Sabi nya sa akin, Un! sige para may makasama akong bago. Naitanong ko sa kanya kung sino ung isang lalake na ksama nila dati ni Alfred at sabi niya ni henry magjowa daw un at si Alfred. Tumawa ako at tinanong ko siya kong sino naman ang jowa niya at sabi nya sa akin wala pa nga eh. At sabi ko bakla din ang gutso mo, ngumiti lang siya at ang tugon niya pwede rin. Tumahimik lang ako alam ko parang may alam siya sa amin ni mark. Kaya sabi ko bat ayaw mo maghanap, sbi niya mayroon daw siya nagugustuhan bago lang daw kaso baka daw may magalit sa kanya. Sabi ko, ganun? eh di maghanap ka ng iba. Sabi ko, Bakit gusto mo ng gay? sabi nya ung discreet lang din gusto nya daw, ung parang kaibigan lang, kaya sbi ko sa kanya ang dami na talga ngayon discreet gay noh hindi mo alam mga nakakaslubong mo, ganun na pala. Tumawa lang siya. tinanong ko ulet siya, ikaw discreet gay rin ba, sabi niya hinid straight ako type ko lang magroon ng friend na ganun. Ah sabi ko” ganun?”. Tinanong ko ulet siya, sabi ko diba kilala mo si mark, si mark ba discreet gay din?, sabi niya hindi ah, kilala ko si mark alam ko pumapatol siya sa ganun pero straight parin pagkakakilala ko sa kanya. At nagulat ako ng sinabi nya na magbestfriend nga daw nga kami ni mark at naikwento daw ni alfred un sa kanya. Naging interesante akong pag usapan namin ang bagay na iyon kaya, sabi ko ano ang sinabi ni alfred sa kanya about sa akin?. sabi niya wala naman daw at mag kaibigan nga lang daw nga kami ni mark, at idinugtong nya, bakit meron pba iba?. Nag lakas loob ako sabihin na may something samin ni mark na hindi pangkaraniwan. Nung oras na iyon nasa isang restaurant narin kami nagmmerienda. Sabi niya ah tama ba iniisp ko meron sa inyo ano? Sabi ko agad, oo at tumango ako. Tumatango tango din siya at sabi niya eh diba may GF si mark at nandito siya? Sabi ko naman, wala na kami ni mark, sabi niya talaga pano kayo nag usap wala naba talaga kayo as in wala na talga? Sabi ko oo ayaw na niya ako kausapin at puntahan eh. Sabi naman niya sa akin baka busy lang si mark, sabi ko naman pwede ba yung pagsabayin nya kami ng GF niya syempre babae iyon. Madami na kami pinag usapan pero naging ok lang din sya at hindi nailang sa akin. Nag karoon ako ng konting paghanga sa kanya dahil sinasakyan niya mga kwento ko at sa style ng pananalita niya at galaw na pareho kay mark. Nung nagyaya na ako umuwi, hinihingi ko na sa kanya name ng tita niya at kung papano ako pupunta sa company na iyon ngunit sabi niya sa akin na kinaBukasan magkita ulet kami paglabas niya ng school. Sabi ko naman, mag aaply na nga sana ako kinabukasan. Sabi niya bukas daw niya ibibigay. Nasa isip ko tuloy parang ayaw naman niya ako tulungan.. oo nalang ang nasabi ko at sabi ko pa, kaso hindi na ako makakapunta sa mall nagtitipid kasi ako. Sabi niya puntahan mo ako sa tapat ng store nila mark ng ganitong oras at iyon na nga ang nangyari. Hapon, pagdating ko doon sa store nakita ko si mark sa loob at nakita niya rin ako, tinawag niya ako kumuha siya ng siopao at softdriks tig isa kami habang nag aantay ako kay howard. Kinamusta niya ako pero parang gusto lumabas ng luha ko sa mga mata ko pinipigilan ko ito at nakikita at nahahalata ni mark ang bagay na ito. Iniiba niya ang kwento at tungkol na sa pag aaral niya ang sinasabi sa akin. Humihingi sya ng pasensiya sa akin. Sabi ko sa kanya, nandito na pala GF niya kaya nagbago ang pakikitungo niya sa akin. Sabi ko hindi manlang siya nagpaalam na iiwasan na niya ako, sabi niya sa akin, alex ngayon lang to intindihin mo muna ako at pag bigyan mo muna ako. Sabi ko hindi mark ayaw ko na. sabi niya sa akin, bakit?, sabi ko, tinatanong mo ako kung bakit? Sabi ko alam mo un, hindi naman ako tanga mark eh. bigla niya hinawakan ang kamay ko at pinisil niya at bigla niya ito binitawan at lumingon lingon dahil baka may nakakita sa amin. Nilayo ko rin ako kamay ko sa dati nitong pwesto, bagamat nabibihag muli ni mark ang puso ko, nagpapakita ako pagmamatigas sa kanya para maramdaman niya ang sakit na mga naramdaman ko nung mga panahon na hindi kami nagkikita. Bigla niya ako tinanong, sabi niya sa kin, saan kau pupunta ni Howard? sabi ko mag aaply. Sabi niya sa akin, sa gantong oras mag aaply ka may bukas pa bang opsina, sabi ko naman sasamahan ako ni howard sa bahay ng tita niya dahil HR daw un., sabi niya sa akin ah alam ko kung saan ang company na iyon pangit doon wag ka doon mag apply. sabi ko, kahit pangit basta magkatrabaho ako. Sabi niya sa akin dito ka na ulet magtrabaho kakausapin ko manager, sabi ko hindi, ayaw ko na dito, matigas na salita at pabulong ang sagot niya sa akin, sabi niya, Lex wag na matigas ang ulo, dito kna ulet mag work. at umiling nalang ako. Bigla niya ako niyaya sa labas di pa tapos ang pagkain namin. Pinipilit nya ako hangang sa pinilt nya rin ako sumakay sa car niya, napilitan ako sumukay dahil ayaw ko na maiskandalo kami ni mark dahil parang galit siya. Sabi ko kay mark, mark wala na tau diba? Nandito GF mo ano ba tingin mo sa akin?. Bigla siya nag maniobra ng sasakyan at sabi niya sa akin? Sino may sabi sau na wala na tau? Sabi ko naman pagkatapos mo ako iwan at pabayaan, ganto ang sasabihin mo sa akin? Sabi niya bakit anong pinabayaan hindi ba kita nassuportahan, dahil hindi na kita nabibigyan ng pera un ba? Nasaktan ako sa sinabi nyang iyon. sabi ko, mark hindi naman yon ang kailngan ko ayaw ko makipag away sau. Dati pa, sabi ko sau wala ako maigaganti sa mga bagay na binibigay mo sa akin. Kung pwede ibaba mo na ako dito habang hindi pa malayo kasi baka hanapin ako ni howard magkikita at may pinag usapan kami. Bigla niya kinuha ang CP niya, isinuot ang isang airphone sa tenga niya. Gusto ko kunin ang isa pero naiilang na ako gawin iyon.mayamaya naririnig ko ang salita niya, ang sabi niya lang asan ka? O sige doon ka nalang pumunta sa tita mo at papunta narin kami doon. Nung time na iyon alam ko na na si howard ang kausap niya. Mga ilang sandali lang nakarating na kami sa isang magandang bahay dalawa ang sasakyan. At binuksan ng isang mama ang gate at pumasok kami, mayamaya may lumabas na isang medyo may edad na na babae un pala ang tita ni howard, siya narin mismo ang nagsabi sa amin na darating din daw si howard at may kasama daw ito na nagpapatulong mag apply. At sinabi ni mark na ako nga daw iyon, nagulat ang tita ni howard,. At tumango naman ang babae at sabi niya bat ikaw ang nagsama sa kanya dito akala ko si howard. sabi ni mark kanina pa po kasi sa store yan antagal po dumating ni howard. Gusto ko pigilan ang sinasabi ni mark kasi di naman totoo pero wala ako magagawa di ko alam kung papano naging magkakakilala ang mga ito. Sa bandang huli nalaman ko na talagang magkakakilala pala ang mga parents nila, palibhasa lahat sila nakakangat sa buhay sila mismo ang mga magkakakilala. Mayaya pay dumating si howard may sasakyan din pero hindi naman ito kagandahan at hindi bago ang modelo. Matamlay siya habang tinitignan ko. Kumamay siya kay mark at sa akin at nagtuloy na sa terace ng bahay. Nag prepare ng juice at slice ng cake ang maid ng tita ni howard at habang nagmmerienda kami, andami itinatanong sa akin ng tita ni howard, about a pinag aralan ko at naging experience ko, sumasali si mark sa pagsagot at ang sabi niya sa store nila ako dati nagtrabaho at masipag daw ako kaso ngalang hindi daw nagreregular sa kanila, sabi naman ng tita ni howard diba maliit lang ang sweldo doon? Tumahimik si mark sabi niya kung siya lang daw ang masusunod bibigyan niya ako ng malaking sweldo dahil masipag at lalo nat kaibigan niya ako. Sabi niya lang, may rules at standard na sinusunod lahat ang branches. At nakikinig lang ang babae. Nalungkot ako ng sinabi ng tita ni howard na hindi pala ako qualified sa company kung saan HR siya. Pero sabi nya may kakausapin daw siyang friend nya baka matulungan daw ako. Pero hindi nya pa sinabi sa akin kung saan ang work na iyon. Ang sabi niya lang sa akin pag nakausap na niya saka niya ipapaalam sa akin. Nung time na iyon nawala panandalian ang mga iniisip ko abut sa amin tatlo nila mark at howard. Ngunit nang papauwi na kame at nakapag paalam na, sinabi ko may mark kung pwede kay howard ako sasakay dahil hindi pa kami ulet nito nakakapag usap. At biglang may nag ring sa cp ni mark at para din siyang nagmamdali kaya pumayag din siya na kay howard ako sasakay at nagpahatid lang ako kay howard sa tapat ng store nila mark. Habang nagdadrive si howard, tinatanong niya ako kong kami pa daw ba ni mark, sabi ko naman hindi na nga. kita mo naman kako tumawag sa kanya GF niya at ayon nagmamadali. pero sabi ni howard sa akin bakit bigla siya ang naghatid sayo kila tita ano ba mga sinabi nya sau?, sabi ko naman wala naman, gusto niya lang ako ihatid sa tita mo kasi medyo kako matagal ako nag intay sa store at late kna dumating., sabi niya, inintay pa kasi nya dumating ang daddy nya kasi gamit nga daw ang sasakyan. Sa daddy pala ni howard ung sasakyan na gamit niya. Nagulat ako ng sinabi niya sa akin kung pwede ba daw na maging kami nalang kung talagang wala na kami ni mark, hindi ko alam ang issagot sa kanya kasi kahit nagpapakita ako ng pagmamatigas kay mark alam ko mahal ko parin si mark, pero hindi ko alam kung bakit parang may bumulong sa akin na parang nagsasabi bakit di mo itry si howard, kahit sex lang dahil maitsura din ito type ko rin talaga siya pero sa affection wala. Nagbago ang isip ko at sinabi ko kay howard gusto mo ba sa amin mo nalang ako ihatid?. Sabi naman agad ni howard sige oo ba. gutso ko makarating sa inyo.

Habang tumatakbo ang sasakyan dalawa ang nasa isip ko ang pag aaply ko at ang bagay na maaring mangyari sa amin ni howard.. nung time kasi na iyon alam ko wala pa ang mom ko na mangagaling sa QC alam ko mga 11pm pa siya darating galing sa tito ko. Pagdating namin sa bahay tamataas ang libido ko dahil sa mga pagpapacute sa akin ni howard, inisip ko ihanda ang sarili ko sa maaring magyari, kasi alam ko parang palaban si howard. Nag CR ako saglit at nagshower nag tootbrush. Paglabas ko ng CR naka tingin sa akin si Howard, kaya nailang ako, sabi ko sa kanya, may ppuntahan pa kasi ako mamaya sa dati kong classmate sa kabilang kanto lang. Sabi niya sa akin wag kana umalis habang papalapit sya akin. Kinuha niya kamay ko at ipinatong niya sa dibdib nya na ramdam ko ang pagkalabog ng dibdid niya na alam ko may roon na sa amin mangyayari. Ngumiti ako sa kanya at sabi ko, gusto mo ba talaga na may mangyari sa atin?, sabi niya kaya nga daw siya sumama. Tinatangal nya ang towel ko, pero pinigilan ko ito at hinigpitan ulet ang pagkakatapis sa katawan ko. Bigla niya ako niyapos sabi niya sa akin. Pag bigyan mo na ako kahit ngayon lang para malasahan mo naman kung ano ang kaibahan namin ni mark. Lalo ako nalibugan sa sitwasyon. Kaya ang ginawa ko hinubad ko ang tshirt nya at kasunog ang pants niya, napakakinis at ang ganda ng shape ng katawan niya na animoy bumubuo palang ng muscle. Bigla niya ako hinalikan ng padampi dampi sa labi at na maamoy ko mabango ang hininga nya gumanti na ako halik hangang sa naghalikan kami kung papano ang ginagawa ko kay mark. Siya ang unang nag romansa akin. ni lick nya ang nipples ko pababa himod sa dibdib at gitna nito hanggang sa pusod ko. Kiliting kiliti ako sa dila niya na nasa hole ng pusod ko. Hinatak ko siya pataas at upang ako naman ang gumawa ng katulad ng ginawa niya ngunit nung nasa pusod na ako hindi ako makapagpigil na hindi ituloy pababa dahil sa naghhumindig niyang ari ng mapulang mapula ang ulo animoy makupa ang itsura sa kapulahan at nakita ko na may kahabaan ito kesa ari ni mark. Nang maisubo ko na ito hindi ko randam na may kakaiba siyang naramdaman tulad ng sa amin ni mark, naiisp ko na baka may iba na nanakakagawa sa kanya ng ganun. At lalo na nga sabihin niyang dilaan ko singit niya at ilalim ng balls niya. Kaya tinanong ko siya kung may experience na siya, at sabi niya oo daw sa classmate niya. sabi ko kay alfred?, sabi niya hindi nya daw type si albert kaya wala sa kanila nangyaring ganun, tinuloy ko lang ang pag romansa at pagsuso kay howard hangang ramdan na niya siguro na malapit na siya labasan, hinatak niya ulo ko pataas at naghalikan ulet kami. Maya maya pinahiga niya ako sa sofa namin, at siya naman nag romansa sa akin. Sinubo niya rin ang ari ko at doon ko narandaman ang hinid ko pa nararansan sa sex namin ni mark,sabi niya sa akin kung malapit na ako labasan sabihin ko lang daw. Kaya ganun nga ginawa ko. Binitawan niya ito at hinalikan niya ako. Mayamaya pinababa niya ako sa sahig at ngabaligtaran kami. Sa ganung position parehas na nakasubo ang mga ari namin nasa ilalim lang ako at binabayo nya ang bibig ko. Nang malapit na ako labasan, sinabi ko sa kanya . kaya pinanaypanya nya pag bayo hanggan sa magasabay sumabog ang mga tamod namin sa aming bibig sabulit hindi nya siguro makayanan kaya nailuwa nya ito sa sahig. Ako naman, tumakbo ako sa CR upang iluwa ang tamod niya na hindi ko rin makayang lunukin tulad ng kay mark. Mayamaya sumunod sya sa cr at pareho pa kami nakahubad ng time na iyon. pagtapos namin mag mumog at mag hugas nakangiti sya sa akin, sabi nya kung pwede daw ba ulitin namin sa sususnod. ngiti lang din ang tugon ko at pagtango ng ulo. Habang naglalakad kami pabalik ng sala, magkadikit kami at hawak ng dalawa kong kamay ang matambok niyang puwet, at sabi niya sa akin kung sino daw masarap ka sex kung siya daw ba o si mark, sabi ko secret akin lang un. Tumawa siya. habang hawak na namin ang kanya kanya naming mga damit at saluwal para isuot, ng biglang may pumitong sasakyan alam ko si mark dahil kabisado ko ang tunog at kung pano sya pumito. Kinabahan ako ng sobra at nagmadali kami nagbihis, mayamaya naririnig ko nandiyan na si mark sa may gate namin na halos isang dipa lang ang agwat sa pinto ng bahay namin kaya tumayo lang muna ako sa pinto at di ko pa ito binubuksan. maya maya umalis si howard papunta sa cr at siya naman ang pag bukas ko ng pinto. nakangiting mukha ni mark at sabi niya alam daw niya na nasa bahay nga daw ako kasama si howard kasi pumunta daw siya kila howard wala si howard doon. Akala ni mark nandon din ang mom ko. Nung pinapasok ko na siya sa loob ng bahay nagulat siya ng makita niya si howard galing sa CR at may dalang towel na maliit nasa tapat na ito ng sala kung saan nawala sa isip ko na nandon pa ang tamod na niluwa niya sa sahig. Nakita kong biglang hinulog ni howard ang towel sa sahig at lumapit agad ako at pinunas ko ito hangang sa alam ko na wala na ung bakas ng tamod. Nagsalita si mark at hinhanap niya ang mom ko. sabi ko wala pa mamaya pa ang dating, at sabi niya kaya pala nandito kayo. Nagulat ako at bigla sya tumayo at hinawakan nya sa kuwelyo si howard, hindi ko alam kong bakit ganun agad ang naging reaction ni mark wala pa man kami painaguusapan na ano pa man. Tahimik si howard at ayaw pumalag, binitawan siya ni mark. Sabi ni mark, ito na huling araw na makikita ko kayong magkasama ni alex ah! alam ko may nagyari sa inyo tignan nyo mga mukha niyo halatang halata!. Tumingin ako kay howard at tumingin din sa akin si howard wala naman kakaiba sa mukha namin kundi pagkagulat.. walang ano pamang mahabang usapan nag paalam na umalis si howard, awang awa ako sa kanya na parang wala syang laban kay mark at alam ko na parang takot sya at sobrang nabigla. Sinilip ko lang ang pagpasok at pag start niya sa sasakyan niyang dala. Sa pagkakataong iyon narinig ko ang pangalawang pinakamasakit na salita galing sa bibig ni mark ng sabihin nyang nag puputa na ako. Gusto ko siya samplin sabi niya “sige!” kaya hindi ko itinuloy ang pag sampal, sabi ko umalis kana darating na si mama. Sabi niya bakit? Kung gusto mo ako na magsasabi kay tita na may relasyon tau. Di ko alam kong bakit naisagot ko sa kanya na alam na ni mama ang relasyon namin kahit dipa naman talaga. natigilan sya sa pagsasalita at bigla niya ako kinabig at hinalikan sa labi na may luhang nangingilid sa kanyang mga mata, niyakap niya ako ng mahigpit at bahagya niya ako itinulak palayo. At nag paalam na siyang aalis na agad. Umupo ako saglit at gusto ko umiyak pero pinipigilan ko sarili ko. Gusto ko siyang pigilan pero nagmadali siyang lumabas na hindi ko na sinilip ang pag alis mismo ng kanyang sasakyan.Matapos ang araw na iyon, naging malungkutin ako dahil sa halos wala na ako ibang karamay kundi ang mama ko lang na kung saan hindi ko pa alam ang mga rason kung bakit nagpapabalik-balik din siya sa tito ko sa QC ng halos 2 times a week at minsan tumatawag nalang siya sa akin kung hindi siya agad makakauwi kaya maraming mga araw na mag isa ako sa bahay. pareho ako humihingi ng despensa kay mark at kay howard sa mga nangyari, subalit wala ni isa sa kanila ang sumasagot sa akin. Lalo pang nag padagdag sa alalahanin ko ng hindi ko na nakkontak ang number ni mark, nagbago na siya ng number. Makailang ulet ako nagbaka sakali na magkita kami sa store nila kung kayat lagi din ako doon pumupunta at kahit isang besis di ko siya matyempuhan. Kaya nag disiyon ako abangan siya pag labas niya ng school.

One time, paglabas niya sa school inabangan ko ang kanyang sasakyan sa labas, pinara ko siya ngunit animoy wala siyang nakita. deretso lang takbo niya kaya kahit nagmukha ako kawawa bumalik ako sa store baka sakali doon siya pumunta pero hindi ko parin siya nakita. Dahil dito umuwi na naman ako ng malungkot pero nasanay narin ako na hindi na maging iyakin.
Lumipas ang mga halos 2 weeks may natangap akong text, at ang sabi niya punta daw ako sa isang company na ibinigay niya ang pangalan at pag nandon na daw ako, ilagay ko daw sa ppirmahan kong application form as reference ang name ng tita niya. Kaya kahit bago lang ang number na ito alam ko si howard iyon. Isang bagay na ikinagulat ko ay dahil ang company na binigay niya ay ang pinag OJTihan ko dati. Kaya lumakas ang loob ko na matatangap ako dahil iyon lang din talaga ang inaantay na magkaroon ng hiring doon para makapag apply ako. Nung time na iyon hindi ko mareplayan ang text ni howard dahil wala ako laod. kaya tinawagan niya ako. Sa totoo lang wala din ako pambayad sa load ng time na iyon dahil hinihintay ko din dumating ang mom ko. Napapansin ko rin na nagiging matipid lalo ang mom ko sa mga gastusin namin at parang nagigipit narin kami.

Ang totoo sa mga panahong iyon lingid sa aking kaalaman may karamdaman na pala ang mama ko na hindi pa ipinaalam sa akin. Kya pala siya nagpapabalik balik sa QC para mag pasama sa mga tito at tita ko. Hindi ako naging mausisa sa mama ko at hindi narin kasi ako naghangad pa na padalhan ako ng pera ng ate ko dahil hindi narin ako nagaaral para bigyan pa ng allowance.

Medyo nasanay ako sa pagiisa at sa malulungkot na araw na wala akong kaibigan., naging taong kwarto nalang ako lagi at umaalis lang ako sa bahay para lakarin ang pag aaply ko. Matapos ako mainterview, sinabi naman sa akin ng HR na mag antay nalang daw ako ng tawag nila at ibinigay din nila ang hope sa akin na malaki ang chance ko lalo nat nakikilala pa ako ng dalawa sa mga nag interview sa akin.
Habang nag aantay ako ng araw na pagtawag sa akin. Lagi ko parin nasa isip si mark, pero tinangap ko na na hindi na kami magkakabalikan lalo nat malinaw sa isip ko na wala ako panama sa isang babae na ka rival ko sa kanya, at isa pa nasaktan ko siya.

Isang araw nag txt ulet sa akin si howard at pinapakamusta daw ng tita niya ang result ng pag aaply ko at sinabi ko naman na pinag aantay ako. Dahil doon naging madalas din ang pagttxt sa akin ni howard kung kayat lagi ko naman agad ito sinasagot kapag may load ako. Kapag hindi ko siya mareplayan tinatawagan niya ako. Dahil dito unti unti nabaling ang attention ko sa kanya. Napag uusapan namin yung dating nangyari sa amin pero nahihiya siya.. isang araw niyaya niya ako lumabas pero tumangi ako. Pinilit nya akong sumama at may mga kasama rin daw siyang iba. Hindi parin ako sumsama sa mga pag invite niya sa akin at nahiya din ako sumama dahil wala akong pera. Ayaw ko ng mag palibre pa sa isang tao.

Isang araw nasa bahay si mama at nagpapahinga lang wala parin ako alam kung ano status ng health nya. Binigyan nya ako ng p500 at mag pasyalpasyal daw muna ako para malibang naman, naitanong nya rin sa akin kung bakit hindi na pumupunta si mark sa bahay. Sinabi ko lang na busy sa GF niya. Habang nag uusap kami hiniram ng mama ko ang cp ko at kukunin nya raw number ng pinsan kong taga QC. ako naman, naligo na agad at pagkatapos ko maligo sinabi ko sa mama ko na mannood lang ako movie sa isang mall na malapit lang din sa amin. Sinabi lang niya na mag ingat lang ako. Umalis na ako sa amin at papunta na ako ng mall, pagdating ko sa mall inabot na naman ako ng pagkalungkot naaala ko ang mga araw na magksama kami ni mark. Kaya nag ikot ikot lang ako, window shopping. kahit ang 500 na binigay sa akin ni mama di ko nabawasan dahil ung tira sa bulsa ko na barya iyon ang naipamasahe ko. Umuwi na agad ako sa bahay at pababa palang ako ng jeep nakita ko ang car ni mark papalabas na ito mula sa kalye kung saan nandon bahay namin. Hindi ako napansin nito pero ako kitang kita ko siya. Pag dating ko sa bahay tinanong ko agad ang mama ko kung nangaling ba sa bahay si Mark, ang sagot sa akin ng mama ko, bakit ko daw siya tinatanong, syempre daw kung pupunta si mark sa amin ako ang unang ittxt nito para malaman ko. Naniwala ako sa mama ko na hindi sa amin nangaling si mark. Iniisip ko na baka sinusubaybayan ako ni mark o inaabangan sa labas.. Kaya nagtry ako itxt ang dati niyang number, sumagot naman agad ito sa pangangamusta ko. At sabi niya ok lang daw siya at sana daw ok lang din ako. Ginamit nya ulet ang number nya dati. Pahabol pa niya ikamusta ko daw siya sa mama ko, at alagaan ko daw mama ko dahil kami na ngalang daw magkasama.

Hangang sa tinitxt ko na lagi siya pero hindi sya nagrreply sa akin kahit I-miscall ko number niya, nagrring lang ito ayaw sagutin. Pero pag hindi na ako nagttxt, siya nman ang magttxt sa akin at ang mama ko ang lagi niyang kinakamusta. Kahit mag I love you pa ako sa kanya hindi nya ito sinasagot, kaya sa mga sumunod na araw pag nagtxt siya sinasagot ko naman agad na ok lang si mama.

Dahil dito naghanap ako ng paraan para malibang ko sarili ko. Total lagi din ako tinitxt ni howard niyaya ko si howard pumunta sa amin at pumunta nman ito kasama ang pinsan ni mark na si Alfred at iba pang barkada nila may mga beki din. Nagulat ako dahil iniisip ko wala manlang ako pampamerienda sa kanila. Pero may mga dala pala silang kutkutin na alam ko sa store pa nila mark binili dahil sa supot o plastic nito. Nagging magiliw ang pakikitungo sa akin ni howard at ni Alfred hangang sa sila na ang parang nagiging kaibigan ko. Si Alfred halata ko na may pag nanasa parin sa akin dahil kapag nag uusap kami ni howard, nakatitig sya sa mukha ko. Isang araw niyaya ako nila mag sweeming sumama nman ako, sa una hindi ko iniisip na maaring may mamagitan ulet sa amin ni howard. Sa isang maikling sandal isinubo nya ang ari ko habang pareho kami nasa tubig at umilalim lang siya. Hindi ito nahalata ng mga kasama namin. Sa una hindi nman tumigas ang ari ko. Pero nang niyaya nya ako na patagalan daw kami sa ilalim ng tubig, ang una daw na iaahon ang ulo ay magiging taya at pipitikin sa tenga ng 20 times, nung time na iyon alam ko ang gimik niya. Kaya tumalikod ako sa mga kasama namin na medyo malayo nman distansya. Siya naman nakaharap sa akin, pag lubog naming pareho, nilitaw ko agad ang ulo ko at siya nman nanatili sa ilalim, kunyari matagal umahon pero kinakain na niya ang ari ko na kung saan matigas na ito, pero pinigil ko siya baka may makakita sa amin kaya umahon na ako. Natapos ang sweeming ng wala nman talga iba pang nangyari pa sa amin.

Pero after namin mag sweeming at nag uwian na, dumaan pa sa amin si howard kaya nagkaroon parin kami nang pagkkaataon. Pero sa amin dalawa, hindi ako ang nag iinsist makipagsex at hindi na ako nag try na isubo ang kanya. Bagkos siya ang nagrromasa sa akin. Oo nagpapahalik parin ako.
Ilang besis din sa amin nangyari ito. Isa na akong malaswang tao lalo nat sa bahay pa namin nangyyari ang lahat ng kalaswaan ko sa tuwing wala ang mama ko.

Aminin ko naging mapusok narin ako sa sex ng mga time na un, hindi lang dahil sa namimis ko mga nangyayari sa amin ni mark dati na hindi ko makita kay howard. Kundi may kasamang pagrrebelde. Iniisip ko na makakatulong sa akin un para makalimutan ko si mark.
Isang araw nagtxt sa akin si Alfred kung sino daw ba kasama ko sa bahay. Sinabi ko na wala kasi umalis ulet ang mama ko. Nagulat ako ng dumating siya na nakashort. Pinatuloy ko sya at alam ko na may kakaiba siyang sadya, sa una talaga ayaw ko sa kanya kasi medyo nahalata ko pagiging femi niya, subalit nagpapakita talaga siya ng motibo. In short, may nangyari sa amin, hindi ko din ginawa sa kanya ang kung ano man ang nagagawa ko kay mark. Siya lang din ang ngrromansa sa akin tulad ni howard. Naulet ito ng tatlong besis at lahat ng pagkakataong iyon, nagpagalaw siya sa akin sa behind nya. Masarap din pero iba parin ang sarap ng sex kapag mahal mo ang partner mo dahil kahit tapos na ito o nakalipas na ang araw, parang ninanamnam mo pa. sa makatuwid tatlong lalaki na ang nagging karansan ko at hindi na ito nadagdagan pa hangang ngayon. (wala pa ako balak baka may mag alok dyan lol!). naging lihim ko din ito sekretong malupit! bka kasi malaman ni mark. Tiyak, kahit wala na kami noon, alam ko magagalit sya sa akin. At ayaw ko na mangyari ulet iyon.

Ngunit naulet ang pagkakataon na ang pagssex namin ni howard ay muntikan na mahuli ni mark dahil sa di ko inaasahang pagkakataon bigla nalang ito sumulpot sa bahay namin. hindi paman kami nakakapagsimula mag sex ni howard dumating na ito. Pagpasok ni mark sa bahay bigla nya agad itinulak si howard. Nang akmang babangon si howard sinipa ito ni mark at tinamaan si howard sa tagiliran ng tiyan na alam ko nasaktan siya, sa sobrang awa ko kay howard, itinulak ko si mark napasalya din ito sa wall ng bahay, nang makabangon na si howard at alam ko lalaban na siya pero hindi ko na hinayaan mangyari ito. Ako na ang umaawat sa dalawa. Medyo takot parin sumontok si howard dahil yapos ko si mark at pwede nya ito agad gantihan pero puro unday lang ang nagawa niya. Ng makawala si mark sa pagkakayapos ko, si howard ang bigla ko niyapos isinubsub ko sa dibdib ko ang mukha ni howard para hindi ito tamaan pero iyon ang pinupuntirya ni mark kaya siniko ko si mark at sa hindi ko alam at pagkabigla tinamaan pala si mark sa ilong at dumugo ito. Nakita ko ang pagpunas niya ng dugo. Lalo ako nagulamihana ng biglang dumating si mama nagulat kami lahat. hindi kumikibo si mark. Tanong ni mama kung ano ang nangyayari at bakit nag aaway kami. Kinabig ni mama ang mukha ni mark at tinignan dahil sa dumudugo ilong nito. Umamin agad ako sabi ko nasiko ko. Pinalo ako ng pinalo ng mama ko ng dala niyang bag, sabi niya bakit ko daw ginawa un kay mark. nanghina si mama at inalalayan ito ni mark. Parang aatakihin si mama sa puso, tumakbo ako sa kusina kumuha ng tubig para ipainom kay mama. Nakatulala si howard sa tabi, at muli nagsalita sya at itinanong kung ano nga daw nangyari at nag aaway kami. Si mark ang sumagot nagkapikunan daw sila ni howard. humingi ng despensa si mark kay mama pero galit parin ang tingin nya kay howard. Humingi din ng despensa si howard sa mama at nag paalam na aalis narin agad at umalis na nga. Si mark nman nagpahuli pa dahil inaalalayan pa niya si mama.
Pilit na pinapaamin kami ni mama kung ano nangyari pero ako na ang sumagot inulit ko lang ang sinabi ni mark na nagkapikunan sila. Pero sabi ni mark wala na un. Humingi ulet siya ng despensa at nag paalam narin sa mama ko.
Habang paalis si mark sinundan ko sya sa labas hinawakan ko ang kamay nya pero galit nya itong tinabig palayo. Kaya bumalik ako sa loob. Medyo nahihimasmasan nanga ang mama ko pero ako nandon parin ang panginginig ng tuhod ko at kaba sa dibdib.

Pagpasok ko sa loob sinabi sa akin ng mama, na kung ano man daw ang dahilan ng pag aaway ni mark at howard ayusin daw namin. Dahil hindi daw niya nakitang mag sorry ang bawat isa bago may umalis. Opo lang ang isinagot ko sa mama ko.

Ng nakapag pahinga na ng sapat si mama pinaghainan ko siya ng dala nyang lutong ulam pisa pisa na nga ito buti nalang doble ang plastik. Gawa kasi ng pag hampas nya ng bag sa akin kung saan nasa loob nito ang dala nyang ulam galing pa sa QC. Pansin ko walang gana si mama at ako din. After makapagpahinga ulet ng konti, pareho na kami pumasok sa kanya kanyang kuwarto. Dahil napa CR ako. Napadaan ako sa tapat ng pinto ng kwarto ni mama at naririning ko may kinakausap siya sa phone narinig ko ang pag bigkas niya ng pangalan ni mark kaya inisip ko tinatanong parin ni mama ang dahilan ng away. Lumipas ulet ang mga ilang araw at Isang araw nalaman kona, na may karamdaman ang mama, dahil hindi makatiis ang ate ko na sabihin sa akin ng isang besis na tumawag siya dahil pinilit ko din siya kung ano problema dahil iyak siya ng iyak. Sobra ako nagulat sa nalaman kong sakit ni mama, dahil nasa stage na ito na may taning na siya (Breast cancer) umiyak ako ng umiyak. Hindi ko namalayan ang panahon na hindi ko napala siya nayayapos. Kayat ng malaman ko ito, pinunas ko muna luha ko at pumunta ako sa kanya para yapusin siya ng mahigpit at doon ko rin nakumpirma ang sakit nya dahil parang nsaktan siya sa pagkakayapos ko sa kanya at bigla niya hinawakan ang dibdi nya. Hinawakan ko ang kamay nya umiyak ako ng umiyak at sinabi ko na alam ko na ang sakit nya. Wala akong ibang malabasan ng sama ng loob ko kaya di ako makatiis tawagan ulet si mark habang mag kasama kami ni mama. Alam ni mama si mark ang tatawagan ko pero bigla nyang sinabi na wag ko na daw tawagan si mark dahil alam na nito. Umiiyak ako habang tinatanong ko si mama kung kelan nya pa nililihim ang sakit nya at sabi nya matagal na. ayaw daw niya na malulungkot ako ng mahabang panahon ang gusto daw nya, malaman ko lang pag malapit na siya mamatay. Sinabi niya sa akin na mas nauna nya raw sabihin ito kay mark nung time na nakita ko ang saksakyan ni mark malapit sa amin na itinangi naman ng mama ko, na galling si mark sa amin. Doon pala talaga siya galing. Tinawagan niya raw ito pagkatapos nung time na hiniram niya ang cp ko para kunin ang number ni mark kung saan un naman ang time na kaya nya ako binigyan ng 500 para mamasyal at para di ko Makita na kakausapin niya si mark. Naging malinaw na sa akin nag lahat. Sinabi rin sa akin ng mama ko na nakapagbigay sa kanya ng p40,000 si mark, nanghihiram daw siya dito pero ang sabi daw ni mark wag ng bayaran. Ang totoo 30k lang hinihiram niya pero 40k binigay sa kanya.
Nung gabing iyon dumating ang isa kong tita na taga batangas at may dalang bag na puno ng kanyang damit. Alam na rin pala nila, tanging ako lang ang huling nakaalam sa kalagayan ng mama ko. Hindi ko na itinanaong ang mga dahilan pa dahil alam ko mahal na mahal ko si mama at mahal na mahal niya kami ng ate ko.

Kinaumagahan ng araw na iyon, pumunta si mark sa amin at alam ko si mama ang nag inform sa kanya na alam ko na ang lahat. Sa isang pagkakataon bumalik ang aliwalas ng mukha ni mark na nandon na ulet siya sa amin na naguusap na kami about sa mama ko na parang wala kaming mga pinag daanan problema sa part naming dalawa. Ni hindi na namin pinag usapan ang status naming dahil bigla nalang parang bumalik ang lahat. Nagpasalamat ako kay mark sa pinahiram niyang pera sa mama ko sabi ko babayaran din iyon ng ate ko pag uwi pero sabi niya hindi daw kailangan. Kaya sobra din ang pasasalamat ko. Ginamit pala ng mama ang pera para sa gamot at mga medical test or checkup niya. Nagdaan ang araw at natangap narin ako sa trabaho ko, kaso ngalang hindi lubos ang kasiyahan dahil sa mas malaking bagay ang napipintong mawala sa akin. Ang mama ko. Sa amin narin tumira ang tita ko para alalayan at tulungan akong alagaan si mama. Hangang sa pati ang pinsan ko nasa amin narin tumira, nakilala nila si mark bilang bestfriend ko. Di naglaon unti unti ng nanghihina ang mama at nagkaroon ako ng mga absent sa trabaho, iyon din ang dahilan kung bakit hindi ako naregular sa trabaho pero naging Masaya parin ako kasi naalagaan at nakasama ko pa ang mama ko sa nalalabi niyang buhay.

Isang araw habang iddischarge na ang mama ko sa ospital, tinawag nya ako sa pamamagitan ng pag kampay ng kamay niya, pinalapit nya ang tenga ko sa bibig nya at binulungan nya ako. Nagulat ako sa sinabi sa akin ni mama, wag ko daw sasaktan si mark dahil mahal daw ako nito. Nabigla ako at wala ako masabi hindi ko alam kung ano ang nararamdaman ko ng oras na iyon. Lumingon ako sa paligid at naisip ko bigla kung nandon ba si mark pero wala. Si mark ay nasa baba nag aantay dahil ang car niya ang sasakyan ni mama pauwi ng bahay. Habang pababa kami ng ospital umiiyak ako, ang tanging alam ng mag relatives ko about mama lang ang iniiyakan ko pero kasama nito ang pagkakaalam niya na may relasyon kami ni mark at okay lang pala sa kanya. Muli nya ako kinakausap habang tumatakbo ang sasakyan ni mark at nasa likod kami ni mama. Sabi ni mama sa akin mag ingat daw kami na wag magpapahlata sa mga relatives namin baka pag usapan daw kami. Tumutulo parin ang luha ko. Nung time na un hindi pa alam ni mark na ang bagay na ipinagtapat nya sa mama ay alam ko narin. Hangang sa kinuha na ang mama ko. Akala ni mark hindi ito ipinagtapat sa akin ni mama.

Sa huling lamay ni mama. Lumapit sa akin si mark at binulungan ako. Huling gabi na ni “MAMA” mama ang sabi niya hindi tita na iyon ang karaniwang tawag niya sa mama ko. At idinugtong nya pa. bulungan ko daw si mama sa kabaong at ipagtapat ko ang relasyon namin..umiling ako at akala niya ayaw ko. Hindi ko na kalingan gawin un dahil si mama mismo ang nagtapat sa akin. Pinipilit ako ni mark sabi niya sige na para tahimik daw kaluluwa ng mama na aakyat sa langit. Hindi ko mapigilan ang nararamdaman ko at sumigaw ako ng malakas para tawagin lang ang pagalang MAMA halos mawalan di ako ng hininga kaya nakayapos sa akin si mark. Umiyak ako ng umiyak hangang sa mailibing na sya.

Lumipas ang araw bago makaalis ang ate ko pabalik ng ibang bansa after 40days ng mama, kaya nag disisyon kami ng ate ko na sa tito ko nalang ako sa QC titira. Naiplano narin namin ng ate ko na paupahan nalang ang bahay namin. Ngunit isang napakalaking hamon din sa akin ang bagay na kung kaya ko ba lumayo kay mark, dahil kahit papano may kalayuan ang QC sa lugar namin. mahirap ang bagay na kaelangan kami lagi magkikita ni mark dahil mahirap parin ito sa hirap ng biyahe puntang QC.

Kaya abangan niyo po ang susunod na mangyayari kung saan hahantong ang relasyon namin ni mark.Dahil sa napag disisyunan namin ng ate ko na paupahan na lang ang bahay at ako naman lilipat na sa tito ko sa QC, pinagusapan din muna namin ito ni Mark. Bago kami nag usap ni mark sa mga bagay bagay, itinanong ko muna sa kanya kung kami paba. Tanging pagdampi lang ng labi nya sa labi ko ang isinagot nya sa akin. Kinabig ko ang ulo nya para halikan sya na katulad ng ginagawa namin dati. Pero umiwas sya at inalayo nya sa akin ang labi nya.

Sinabi ko sa kanya, “so ayaw mo na nga sa akin?” umiling sya sa akin, tinanong ko siya, sabi ko bakit ano ba problema? Sabi niya kamamatay lang ni mama. Parang naisip ko din un pero sabi ko parin, so ano masama kung halikan kita? Umiling lang siya sa akin at nagiging matipid siya sa mga salita nya na halos hindi sya magsasalita kung hindi ako magtatanong.
Dahil dito tinanong ko siya kung asan ang GF niya, sumagot agad siya sa akin na medyo malakas ang boses, sabi niya wag daw iyon ang pag usapan namin. Sabi ko sa kanya bakit?. Inulit niya wag na natin pag usapan ang babaing iyon. Sabi ko ulet, bakit tinatanong ko lang naman kung saan na siya ah. Kaya nagalit sya sa akin at sabi niya, wala daw ako business sa taong iyon. Dahil doon tumahimik nalang ako. At sinabi ko sa kanya. Namimis ko dati yong mga ginagawa namin na halos mag 6 months na yung pinakahuling may nangyari sa amin at ngumiti lang siya.


Sa napag usapan namin, pumayag siya na tumira nalang ako sa tito ko sa QC. Parang naramdaman ko na ayaw na nga siguro sa akin ni mark pero nagiging palaisipan sa akin kung bakit malambing at nagging madalas na ulet kami magkasama pero bakit ayaw nya na magssex kami. Kaya naalala ko, ang mga una naming araw na ganun siya, pero ayon pala nag aantay lang siya na pilitin ko dahil yon pala gusto niya. Kaya ginawa ko, pinilit ko siya pero walang nangyari, ayaw nya talaga, sabi ko sa kanya sawa kna sa mga ginagawa ko sau, ano ba gusto mo mark sabihin mo sa akin gagawin ko lahat. Ngumiti ulet siya.
Hinawakan ko ang harap niya habang magkatabi kami sa sofa at bigla niya tinabig ang kamay ko. At bigla siya nag paalam na aalis na siya sabay halik sa nuo ko.
Araw ng paglipat ko sa QC inihatid niya ako gamit ang sasakyan nila, inabot pa kami ng napakhabang trapik sa EDSA,. Sinabi ko sa kanya na wala ng susunod pang pagkakataon na maari kaming mag sex dahil malayo na ako, at ang tanging sagot nya ok lang daw. Pinagalitan nya ako sabi nya sa akin puro sex daw ang nasa isip ko, napahiya naman ako syempre, pero sumagot ako sa kanya mag 6 moths na kasi na wala nangyari sa amin. Sabi nya sa akin, kung hindi ba raw kami pwede mag mahalan ng walang sex. Sabi ko pwede.. sabi naman nya, o ano gusto mo Friendship or Sex. Sumagot ako pabiro, Pareho gusto ko, tawanan kami dalawa.
After ng tawanan tahimik na naman siya. Inulit ko ang dati kung naitanong sa kanya pero ang sinabi ko pangungumusta sa GF niya. Nagulat ako ng bigla niya sinabing wala na sila. Sabi ko naman bakit? Sabi niya sa akin, tatanong tanong pa daw ako, eh ako daw ang dahilan ng paghihiwalay nila.
Sabi ko bakit? Sabi niya dahil sa pangungulit mo sa txt. Sabi ko anong txt? Sabi nya, ung mga txt mo dati 4 months ago na. sabi ko naman matagal na un ah? ibig ba sabihin matagal narin kau wala? Sabi niya sa akin, ano pa nga ba? Sabi ko naman, kaya ka galit sa akin dahil nagkahiwalay kau dahil sa akin?. Sabi niya hindi. So sabi ko, eh bakit matagal na pala kau wala bakit di mo sinasabi sa akin at bakit pati ako nilalayuan mo?. Tumahimik siya habang nag dadrive. Tinanong nya ako, sabi niya after two months ba pagsakaling pinabalik kita sa bahay niyo babalik ka rin ba?. Sabi ko bakit?, eh pauupahan na nga namin ang bahay. Sabi niya, kung gusto mo hanap tayo ng ibang bahay mag rent ka rin.. sabi ko naman, puupahan namin ang bahay namin tas mag uupa ako ng iba? Sabi nya, siya naman daw ang magbabayad. Sabi ko naman, ano naman gimik mo yan bakit kelangan ko pa umupa ng ibang bahay? Sabi nya ulet eh di sa bahay niyo nga ikaw ulet tumira. Sabi ko naman, malulungkot ako don at lagi ko maaala si mama. Kaya ang sagot nya sa akin, after two months pa naman eh! atsaka hindi pa sure kung pauuwiin nga kita ulet doon.. sabi ko bakit may ano bang mangyayari after two months, sabi niya wala lang.

sabi ko ulet bakit dpa sure?, may bigla siya nasabi na hindi niya itinuloy, sabi niya wala pa kasi resulta eh. Sabi ko alin, bigla siya tumahimik at iniba nya usapan namin. Habang tumatakbo ang sasakyan, nag kwento na siya nag away daw nga sila ng GF nya ng mabasa nito ang mga txt ko. Nalaman daw ng GF niya na lalake daw ang ka txt nya ako nga iyon. Nilait lait daw siya nito at kung ano ano ang mga pinagsasabi sa kanya, sabi ko ano mga sinabi sau? Sabi niya wala, saka na natin pag usapan after 2 months. Sabi ko ano ba meron sa after two months na un?

Sabi ko baka after two months ikakasal kna? Parang awa mo na kako sabihin mo na agad sa akin ngayon para hindi na ako umasa at kailangan pag aralan ko na ulet mapalayo ang loob ko sau. Bigla nya ibinitaw ang isa nyang kamay sa manibela at tinapik ang mukha ng bahagya at sabi niya sa akin wag kang praning!. Hangang nakarating na ako sa bahay na lilipatan ko sa tito ko at tinulungan niya ako sa iba kung gamit. After nun nagpaalam na siya umalis na halos sasabog ang dibdib ko habang nakikita ko siyang papasok na sasakyan at tuluyan ng umalis.

After 3 days, mga sumunod na araw, tawag ng tawag at text siya akin halos araw araw. Gusto na daw niya ako bumalik sa bahay. Minsan sinasabi niya pa, kung pwede nga raw patirahin nya ako sa bahay nila gagawin niya raw kaso hindi pwede. Sabi ko naman ayaw ko rin at nahihiya ako.
Lagi niya inuulit ulet sa akin na antagal pa daw ng two months, sabi ko naman bakit nga ba? ano ba meron sa two moths. Sabi niya after two months magkakasama na kami. Sabi ko bakit two moths pa kung talagang gusto mo kako na magkasama tau pwede naman kahit kako bukas uwi na ako. Sabi niya, bumisita ka lang sa bahay niyo. Sabi ko naman sige kasi wala pang naupa dito at wala pang natawag sa number ko na ipinaskil namin doon para pag may uupa ttxt o tatawagan lang ako. Kaya after naming mag usap ng time naun tanghaling tapat, nag prepare din ako ng ilang damit para kako kahit 3 days ako sa bahay namin. Ang usapan namin kinabukasan pupunta pero nagulat ako ng dumating siya ng mga 4:30 ng hapon ng araw na huli kaming mag usap. Kaya nagpaalam ako sa tito ko agad at ang sabi ko. may titingin kasi na uupa sa bahay kinabukasan ng umaga kaya aalis agad. Ako.

Hangang sa makarating na nga kame sa bahay. Malinis naman ang loob ng bahay dahil hindi din ito gaano napapasok ng alikabok. Nang time na iyon alam ko papayag si mark sa gusto ko dahil nakikita ko sa mga kilos at galaw niya na nagpapakita ito ng motibo. Halos 8pm na after namin mag dinner pumasok agad siya sa loob ng kwarto ko dati. Dahil nandon pa ang iba naming gamit. Binukasan nya ang TV at naghubad siya ng tshirt dahil sa mainit at isang maliit nalang na electrifan ang naiiwan sa bahay. Nagiging pawisan siya sa loob ng kwarto at pinupunasan ko naman siya ng face towel ko, parang wala lang deretso lang ang panunood niya ng TV, kinikiss ko ang likod at balikat niya nakikiliti lang siya at nood parin ng TV. Nang akmang hahalikan ko siya sa labi tinikom nya bibig nya, at inismakan lang ako, inulit ko, at pinilt ko siya halikan sa labi sabi niya wag ko daw muna siya hahalikan at wag na daw muna kami maghahalikan.
Napapaisip ako kung ano ba ang dahilan nya, inamoy ko pa ang hininga ko hinid naman mabaho o masangsang. Ang ginawa ko hinalikan ko ulet siya sa balikat hindi na siya pumalag hangang tenga at nilick ko ang nipples niya napapa ahh.. lang siya hangang sa makarating ako sa pusod humiga na siya at gusto na mag paraya. Umakyat ulet ako pataas para halikan na siya sa labi ngunit ayaw niya parin. Itinuloy ko pababa ulet hinimod ko ang singit niya alam ko sarap na sarap na siya pero hinahawakan niya ang etits niya na pag nagagawi doon ang bibig ko hinahawakan niya ito ng mahigpit. Tinangal ko ang kamay niya ayaw niya bitawan. Sabi ko sa kanya, ano ba problema mo, tumigil ako at tumalikod ako na parang nagtatampo. Mayamaya sabi niya teka lang, may kung anong kinuha siya sa bulsa ng hinubad niyang pantalon.
Nakatikom ang palad niya habang hawak niya ito. Sabi niya sa akin patigasin mo ulet etits ko, kaya nag akma akong isubo ito pero sabi niya wag mo muna isubo patigasin mo lang. kaya hinimod ko ulet singit nya at pati balls niya habang hawak ng isa kung kamay ang etits niya. nang tumigas na ng husto nagulat ako sa ginawa ni mark, condom pala ang kinuha niya at isinuot niya ito, napaatras ako, sabi ko ano gagawin mo? Yan ba kako ang gusto mo? ayaw mo na ng blowjob? Ngumiti siya at sabi ko, mark parang ayaw ko, diba nagtry na tau dati hindi lang natuloy dahil sobrang sakit?, sabi niya hindi hindi natin gagawin un. Sabi ko eh bakit nag suot ka ng ganyan, sabi niya lang o sige na isubo mo na. nasagwaan ako at naisip ko parang nandidiri na sa akin si mark kaya nawala ang libog ko.

Tumigil ako dahil parang nainsulto ako, sabi ko sa kanya ano kala mo sa akin May sakit?. Tumahimik siya at napatingin ako sa etits niya lumambot din ito. sabi ko magbihis kana. ayaw ko sa ganyan, bakit kako kailangan mo mag condom eh dati naman ginagawa na natin to?. Sabi ko sa kanya, bakit may sakit ba si howard? Sabi niya hindi raw niya alam. Sabi ko ulet, Kaya kaba nagsusuot ng ganyan dahil baka may sakit ako?. sabi niya oo, kaya uminit ang tenga ko. Ako na ang umuna at isinuot ko na ang damit ko at salwal tuluyang nawala ang libog ko ng oras na iyon.

Kahit medyo nagtatampuhan kami tumabi parin siya sa akin habang nagpapahinga at nakahiga kami sa bed. Niyapos niya ako. Inulit ko lang ang tanong sabi ko sa kanya. May sakit ba turing mo sa akin kaya ka nagsuot ng condom baka mahawa kita?, tahimik lang siya. Inulit ko ulet ang tanong at sumagot na siya na hindi daw. Sabi ko bakit ka nagsusuot ng conom eh ibbj lang naman kita?. Sabi niya, bakit ikaw lang ba ang pwede magkasakit ng HIV pano kung ako ang meron?, nagulat ako sa sinabi niya, kinanahan ako. pero sabi ko. Ano na namang kaartihan yan. Tumahimik lang siya. Sabi ko bakit may sakit kba? Ayaw niya sumagot. Tinulak ko siya palayo sa higaan ko. At doon nag salita na siya. Sabi niya naka 2 times na daw siya nag pa HIV test negative naman daw. Sabi ko, bakit ka nag pa HIV test pumatol kaba sa pokpok?. Sabi niya 6 months daw niya oobserbahan ang sarili niya at after one months mag papatest na ulet siya last na daw. at pag negative parin, wala daw siya sakit. Sabi ko, bakit ka nga nagpapa HIV test?, sabi niya, eh sabi daw kasi ng GF niya may sakit daw na HIV at nakapag sex na sila ilang besis bago sinabi ito sa kanya. Sabi ko, baliw ba GF mo?, may sakit pala siya nakipagsex pa sau, bakit kako pokpok ba GF mo sa state?, sabi niya malamang, madali lang daw makipag sex don basta type nyo isat isa. Sabi ko, mark bakit niya sinabi sau un?, sagot ni mark, nung nag away daw sila nung nahuli ang mga txt ko, napaamin daw siya ng GF niya ng guy din nga ang katxt nya at ako nga iyon.

Ngayon ikinukuwento na nya lahat ang pangyayari. Nung una daw nya ako inawasan ang dahilan nya ay para daw hindi sya mahuli ng GF nya at ung nangyari sa amin ni howard. nang tuluyan niya na akong iniwasan, un daw ang panahon after na mag away sila ng GF niya. doon nagsimula ang takot niya na baka may sakit siya dahil after daw siya laitin ng GF niya sinabihan daw siya nito na kahit daw hindi ito makaganti sa kanya parang nakaganti narin dahil sinabi daw nga sa kanya na hinawaan siya nito ng HIV. At inulit ulit daw un sabihin sa kanya ng GF niya bago bumalik ng state.

Hindi man daw siya dito naniniwala pero naniniguro daw siya dahil hindi malayo na magkaroon ng sakit ang GF niya dahil alam daw niya ang pagkahili nito nito sa sex, nagawa pa ni mark mag biro na pareho daw kami adik sa sa sex ng GF niya. Tuloy ang pag papaliwanag niya sa akin. Kaya daw nag pa HIV test parin daw siya, sabi naman daw ng doctor, hindi naman daw agad lumalabas o nagiging active ang virus at para daw maka sure kailangan daw niya lagi mag patest then safe na daw ang 6 months kung magiging negative siya sa loob ng buwan na ito wala daw siya HIV. Medyo natakot din ako sa sinabi ni mark kasi wala naman ako kaalam-alam sa mga ganung bagay. Sinabi niya sa akin na nasaktan daw ng husto ang GF niya ng ipinagtapat daw niya dito na pumapatol siya sa lalake at doon siya nilait nito at pinagsabihan na ok lang daw dahil hinawaan daw sya nito ng sakit.

Sinabi sa akin ni mark na ayaw nya na mahawa ako kung sakaling meron siyang ganun kaya umiwas siya sa akin ng ilang buwan at nung time na nga iyon bago siya nagpapaliwanag sa akin ay gusto na rin nya makipagsex sa akin pero nag iingat parin siya kaya gumamit siya ng condom para hindi ako mahawa. Lahat daw ng pag iwas niya sa akin ay para daw sa kapakanan ko at sinabi niya sa akin na mahal na mahal niya ako. At isinumbat niya rin ang mga nangyari sa amin ni howard. Wala siya kalam alam na pati ang pinsan niyang si Alfred ay nkasex ko din. Wala ako lakas loob na ipagtapat sa kanya ito, lalo na ng sinabi nya sa akin na kung meron sa amin nag taksil ay ako daw iyon. Kahit daw tiisin niya lahat wag lang ako mahahawa sa kanya kung talagang may sakit siya. Kaya ng oras na iyon nawala man ang libog ko, napalitan ito ng labis na paghanga at pagmamahal ko sa kanya at doon ko talaga nalaman na mahl nya rin ako.

Nakinig ako sa mga paliwanag niya sa akin na isang buwan nalang daw ang aantayin namin para malaman kung magppositive siya sa huling test. Un pala ang lagi niyang nababangit sa akin dati na sa unay 2 months nalang daw pero dahil sa lumilipas na araw naging 1 month na ito. Kaya sabi ko sa kanya, sige titiisin ko na wala tayong sex, pero siya nag insist sa akin na gusto niya raw. Sabi ko sa kanya eh diba takot ka nga mahawa ako?, sabi niya ituloy ko lang daw ang BJ ko sa kanya kahit may condon siya. Nakakaasiwa man, itinuloy ko para sa kaligayahan nya na alam ko nananabik narin siya sa haba ng panahon na wala kami sex. Hangang sa ginawa ko at hangang sa nilabasan siya. Dahil sa kawalang kaalamn ko sa HIV maingat na maingat ko itong inilabas sa bibig ko ang ari nya haabang puno ang condom ng tamod. Niyaya ko siya na parang inaalalayan ko pa punta kami ng CR para doon tangaling ang kanyang condom. Naaala ko ang eksinang iyon hangang ngayon at natatawa ako. Dahil ako ang nagtangal nito sa ari niya at pagkatapos tangalin binuhusan ko ng tubig ang ari nya at napasigaw siya sa lamig ng tubig at pagkatapos sinabon ko ng sinubon ng husto saka ko hinalikan.

Pagkatapos ng araw na nagging magakasama kami ni Mark sa dati naming bahay, naiintindihan ko ang mga bagay na ipinaliwanag nya sa akin subalit hindi parin naalis sa isipan ko kung ano ba talaga o may iba pa siyang dahilan mula ng akoy iniwasan nya.. naging masakit din kasi sa akin ang nagyaring bagay na iniwan nya ako dati na pakiramdam ko noon hindi na nya ako gusto. lalo nat naaala ko na siya ang gumawa sa aking pagkatao kung ano ako ngayon bilang isang lalake. Naitanim sa isip ko na kung di dahil sa kanya na unang lumapit sa akin hindi ako magkakaganito. bagamat alam ko na may sarili ako kapasyahan alam ko na lahat tau may kahinaan na madaling natutukso sa mga bagay bagay na nangyayari sa buhay.
Di rin naalis sa isip ko dati kung bakit sa aming estado sya ang sumusuporta sa akin na kung tutuusin sa mga pangkaraniwang relasyon ng parehong lalake kung sino ang nag aact na babae siya ang sumusuporta kung saan ako un. Sabagay kasi wala naman ako pansuport sa kanya kung ganun nga ang dapat magyari. Pero isa ito sa labis na nagbibigay sakin ng paghanga sa kanya. Ni hindi ko na mabilang ang mga bagay na binigay niya sa akin.

Ako ay bumalik sa QC after ng dalawang araw na pagtigil ko sa dati naming bahay, ngunit bago pa man ako umuwi nagkaroon agad ako ng sariling disisyon na bumalik nalang at muli doon ako tumira kahit mag isa. Nang ako ay makabalik na dahil pumayag naman ang tito ko at ate ko na nasa abroad na ulet, naging napakaganda ng takbo nang relasyon namin ni mark. habang inaantay niya ang huling test . bago paman ito positibo na sa isipan niya magnnegative parin ang result pero hindi parin niya inaalis ang mga posibilidad na maari din mangyari dahil malaki ang takot niya na magkaroon nito. Positibo din naman ang mga sinasabi sa kanya ng doctor tanging siya lang ang medyo nagiging mapanigurado.

Bago matapos ang kanyang huling test, dinala niya ako sa Tagaytay at sa Lucban Quezon (kamay ni Jesus), kasama niya ako mamasyal sa ilang mga mall. nung nasa isang mall kami, nagiging mausisa siya sa mga food cart na dinadaanan namin, marami siya itinatanong na minsan hinahayaan ko siya at di ko na inaalam kong ano mga itinatanong niya.

At dumating na ang araw ng huli niyang TEST, hindi niya ako isinama, nag antay ako sa text nya maghapon walang txt at walang reply sa txt ko, sa pagkakataong ito hindi na tulad dati na labis ako nagaalala kasi nasanay ako sa kanya at tingin ko nga sa sarili ko praning lang talaga ako dati. Pagdating niya sa bahay nagtanong ako kung bakit sya matamlay sabi niya pagod daw . Syempre nilalambing ko at kiss ko siya. Para akong girl na pati mukha niya pinupunasan ko ng basang malinis na towel ganun naman lagi ginagawa ko sa kanya at nakasanayan na iyon namin. Sa oras na iyon, dahil sa wala naman talaga ako alam about sa HIV test, akala ko may result na agad. kaya gusto ko man ito malaman parang natatakot ako magtanong baka ang bigla niya maisagot sa akin ay positive siya.

ayaw ko marinig ang ganun. Pero natataranta talaga ako lalo nat wala siya binabangit tungkol dito. Nahahalata niya siguro na natitense ako, sabi niya bakit daw di ako mapakali sa itsura ko habang tinitgnan niya ako na parang naghihinala. Sabi ko naman ay wala. bigla siya tumayo at pumasok sa kwarto ko na parang inalam niya kung may ibang tao. Pumunta siya sa dating kwarto ni mama at sa kusina pati banyo tinignan niya. Sabi ko bakit? Sabi niya para kasing kabado daw ako at baka may ibang tao akong kasama. Sabi ko naman wala ah ano kba? Sabi ko, ano kasi ano ba ang result bat di ka nagkkuwento at kinakabahan ako. Tumahimik siya saglit at pinalapit niya ako sa kanya lumapit naman ako at hinawakan niya ng isang kamay ang dalawa kong kamay. Lalo lang nadagdagan ang kaba ko na halos nangingilid na naman ang luha sa mata ko, ng bigla niyang kinuyamos ng isa nyang kamay ang mukha ko at sabi niya, praning ka na naman! praning ka talaga! at tumawa siya ng tumawa nakisabay naman ako sa tawa at nabawasan ang kaba ko. At sabi niya ulet sa akin, praning! wala pa result un hindi naman agad agad matatapos un ilang araw pa bibilanagin nun! wait ko pa tawag ng doctor. Kaya ang nasabi ko lang ah ganun ba un? kala ko positive ka talaga sabay niyapos niya ako tawa siya ng tawa. Kaya daw pala ako natataranta, bumawi naman ako sa kanya sabi ko naman akala mo rin may itinatago akong tao sa kwarto kaya ka nag ccheck at ang naisagot niya lang sa akin, tae mo!! Haha! Biniro ko siya sabi ko seloso siya masyado.Ganun nlang na lumipas ang mga araw sa amin ni mark na kahit minsan mag isa ako sa bahay, hindi na ako gaano nalulungkot dahil pag magkasama naman kami lubos ang kaligayan ko at alam ko ganun din siya. Hindi na ako nag aalala pa na baka mawala siya ulet sa akin o bka may makita siyang iba, babae man o lalake.
Dumating na ang result ng kanyang huling test, na lingid sa aking kaalaman. Muli, pagkagaling niya sa doctor, sa amin siya tumuloy, malungkot ang kanyang mukha at dahan dahang lakad papasok sa bahay. Ngunit ako ay wala naman gaano iniisip o kahit pag aalala dahil kahit noon paman ako ay naniniwala na wala siyang sakit.

Pag pasok niya sa bahay umupo siya sa sofa, para siyang pagod na pagod at wang kibo. Kinamusta ko siya, at hinawakan niya ang kamay ko, umupo daw ako sa tabi niya, sabi ko ui ano na naman yan?, niluloko mo na naman ako ah!, sabi niya basta upo ka dito sa tabi ko, umupo naman ako, may hawak siyang dalawang envelop.


Habang hawak niya ito, sabi niya sa akin ung isang envelop na nasa kamay niya, un daw ang result ng test niya at ang isang envelop na binigay niya pinapabuksan niya sa akin. Sabi ko sa kanya ano laman nito, muli malungkot ang mukha niya at sabi niya sa akin basta buksan mo.

Pag bukas ko ng envelop nakita ko ang ibat ibang mga pictures ng food cart na madalas nakikita ko sa mga mall na lagi niyang dinadaanan na meron siyang mga itinatanong. Habang iniisa isa ko ang mga papel nakita ko rin na may resibong kasama na nagkakahalaga ito ng mahigit 80K. sabi ko sa kanya, mark ano ang mga to? At muli hinawakan niya ang kamay ko, sabi niya sa akin, lex, panimula yan ng bago mong buhay, gusto ko kahit papano may roon kana mapagkaabalahan at may sarili ng kita bago ako umalis. Malungkot siya habang binigkas niya ang mga ito.

Sa pagkakataong iyon muling gumulo ang isip ko, di ko pa maintindihan kung ano ung mga papel na hawak ko, ang tanging narinig ko lang sa sinabi niya ay ang word na “BAGO AKO UMALIS”. Sabi ko ano un mark? Bakit aalis kba? At sabi niya ulet sa akin, tanda mo ba ung mga food cart na dinadaanan natin sa mall, sabi ko naman oo, sabi niya kumuha ako 2 cart, para sau yan, sabi ko bakit? sabi niya ulet, Gusto ko bago ako umalis may mapagkaabalahan ka at may sarili ka ng pagkakakitaan., muli ko narinig ung salita niya na aalis siya. Nangingilid na naman ang luha sa mga mata ko dahil seryoso ang pagkakasabi niya. sabi ko bakit saan ka pupunta? Kasabay nito ang muling naramdaman kong kaba. Sabi ko patingin ng result.. kinuha ko mismo sa kamay niya ang envelop na natira sa kamay niya, pagkakuha ko nito, bigla niya itinakip sa mukha niya ang dalawa niyang kamay at yumuko siya na nakapatong ang mga kamay sa dalawa niyang hita habang nakaupo ito. Nung Makita ko siya hindi ko paman binubuksan ang envelop umiyak na ako. Di ko itinuloy ang pagbukas nito at niyakap ko siya. Niyapos ko siya ng husto bigla ko na kasi naiisip na positive nga siya sa HIV. nang bigla siyang bumalikwas at tawa siya ng tawa, ung pagyuko niya pala ay dahil hindi na niya ito mapigil habang nakikita niya ang reaction ko, pinag laruan na naman ako ng loko. Tumatawa pa siya umiiyak parin ako.. sa asar ko tinapon ko ung dalawang envelop. Kaya pinulot nya ang mga ito dahil kumalat ang mga pictures ng mga sari saring food cart.

Hindi parin maalis sa mukha niya ang pagtawa kaya natawa narin ako habang pinupunas ko ang luha ko. Sa pagkakataong iyon niyakap na niya ako na parang binubuhat na niya at isinasayaw. Masayang Masaya ako alam kona negative ulet siya. Pinakita niya ulet ang mga papel na may kasamang mga pictures, kinuha niya ang pictures ng dalawa food cart ng siomai at food cart ng potato pries. Sabi niya sa akin, nasa name niya daw ito pero para sakin lahat ng mga iyon, sabi ko bakit dalawa mag isa lang ako, biniro niya ako siya daw sa isa, sabi ko tangi! Ikaw magbabantay ng ganyan? Tumawa siya sabi niya sa akin, hindi kukuha tau ng dalawang tao, sabi ko di ko alam kung pano imanage yan, sabi nya tulungan daw niya ako. At nag usap na kami ng maayos pinaliwanag niya lahat sa akin at sabi niya pa, kung may alam daw ako na pwede naming kuning tao sabi ko wala kaya sabi niya o sige siya nalang daw bahala. Sinabi niya rin sa akin na mag siseminar kami about dito.

Natapos ang paguusap namin at nagpaalam na siyang uwi muna sa kanila, pumayag naman ako at masayang masaya ako. Di ko na nga namalayan nakatulog na ako ng himbing at bigla ako nagising sa ring ng CP ko, pag tingin ko si Mark pagsagot ko inoff nya. Ititxt ko pa sana siya ngunit nag ring ulet at sinagot ko, nasa labas at tapat pala siya ng bahay namin, kaya lumabas at binuksan ko siya. Sabi ko bakit ka bumalik sabi niya dito ako matutulog, sabi ko bat di mo sinabi? Nagbago daw isip niya.

Tinanong niya ako kung bakit daw natulog agad ako, sabi ko ewan ko, di ko kako namalayan nakahiga lang ako sa kwarto nood TV tas nakatulog na pala ako, sabi niya kumain kna ba? Sabi ko kanina pa, sabi niya kain tau sa labas, sabi ko saan, sabi niya kahit saan. Yung iba naman sabi niya, sabi ko anong iba naman?, sabi ung ibang pagkain naman ung di natin madalas kinakain, sabi ko meron ako alam kaso aywan ko kung kumakain ka ng binalot, sabi niya binalot alam ko un pero di ko pa natitikaman, sabi niya saan un?, sabi ko medyo malayo sabi ano isang oras biyahe? Sabi ko hindi wala pang 15 minutes, sabi niya ang lapit lang pala eh!, kaya lumabas kami ng bahay at bumili kami nito, bumili kami ng binalot sa dahon at inuwi namin sa bahay. Sabay kami kumain ng nakakamay lang at natatawa siya sabi niya masarap daw pala.
After namin kumain, syempre matutulog na at syempre may gagawin na naman kami. First time eh, first time na wala na siyang condom at mahahalikan ko siya ng tudong todo.

Kaya ito ang nangyari. Wala pa man dati ang result ng huli niyang test, bumili na ako ng lubricant sa ibang 7-11 store inihanda ko ito dahil gusto ko ibigay sa kanya ang hindi pa namin nagagawa. Naisip ko narin kasi kung pano ko susubukan para hindi ako gaano masaktan. Naalala ko ang nangyari sa amin ng pinsan niya na si Alfred. Na nung time na un, hindi ako pinagagalaw ni Alfred at siya ang unit unting nagpasok ng ari ko sa butas niya. Un ang natutunan ko kay Alfred kaya sabi ko ganun ang gagawin ko sa amin ni mark.
Ayun na nga. Habang nakahiga siya sa bed, nannunood parin ng TV nakahubad at tanging boxer short lang ang suot wala ng undies, tinititigan ko siya ng husto at napapangiti siya sa akin. Sabi niya, off ko daw ang light at inoff ko naman, maliwanag parin dahil sa TV. Wala parin patid ang titig ko sa kanya natutuwa ako kasi napapangiti siya kahit di naman nakakatawa ang palabas sa TV, nakapatong ang dalawa niyang kamay sa ulonan niya kaya kitang kita ko kilikili habang ang isang paa niya ay nakapatong sa isa at ginagalaw galaw niya ito. Nang napatutok ang mata ko sa ari niya kinuha niya ang isang unan at ipinatong nya dito at tumawa ako.

Sabi ko sa isip ko alam ko na ang gusto nito, ung kunyari pipilitin ko siya. Lumapit ako sa kilikili niya, inamoy ko ang bango, na pa aw! siya ng dinilaan ko ito ng bahagya. Sabi niya wag daw. Sunod ung nipple niya ganun din na pa aww uli siya sabi nya ulet wag daw. Tinangal ko bigla ang unan na nakapatong sa ari niya haha kitang kita ko tigas na tigas na pala. Kinuha niya ulet ang unan at ipapatong niya sana ulet pero nag agawan kami at naagaw ko ito. Inawakan ko pa ang ari niya at hindi na siya nakapalag. At dito tumigil na siya at tinitiganan niya pala ako kung ano ang gagawin ko habang nakangiti siya. Nakalapat na sa bed ang dalawa niyang kamay at medyo naka buka ang mga hita niya kaya kahit medyo madilim kitang kita ko parin ang kakinisan ng kanyang balat kahit na ang singit nito at bayag. Unti unti kong nilaro ng dila ko ang ulo ng ari niya tanging pag ahhhh lang ang naririnig ko sa kanya. Bigla niya hinatak ang ulo ko at naghalikan kami, napakatagal na naman ng halikan namin, halos mag untugan na ang aming mga ngipin. Hinalik halikan nya rin ako pamula tenga, leeg, dibdib at nipples ko hangang pusod sobrang sensayon na naman ang naramdaman ko, kahit ganun lang ang ginagawa niya sa akin parang lalabasan na ako.

Pagkatpos niya ako naman pareho lang sa ginawa niya, pero sinubo ko ng tuluyan ang ari niya, ang tagal ko ito inilabas pasok sa bibig ko, hangang sa kinapa ko ang lubricat sa isang maliit na drawer katabi ng bed at nakuha ko ito, hindi namalayan ni mark ang pagbukas ko nito sa pamamagitan ng bibig ko dahil nakapikit sya. Naramdaman niya lang na may inilalagay ako sa ari niya at sabi niya kung ano daw ito, sabi ko lubricant, sabi niya saan galing yan, sabi ko binili ko, ngumiti siya, sabi niya bakit papayag kanaba?, sabi ko try natin para maiba naman, sabi niya kaw bahala bka masaktan ka parin. Sabi ko wag ka lang gagalaw muna ah, nilagyan ko rin ang butas ko, nakatihaya siya habang tirik na tirik ang kanya, umibabaw ako, at itinapat ko sa butas ang ulo ng ari niya, papasok palang ng konti ramdam ko na agad ang sakit kaya itinigil ko.

Sabi niya ano kaya ba? Sabi ko mukhang di ko kaya, kaya ang ginawa ko dumapa nalang ako sa kanya at nagkiskisan ang mga ari naming habang parang kinakanyod niya ako. Ganun muna ang position namin, ng bigla siyang kumadyot ng malakas napa aray ako, nauntog kasi bayag ko sa ari niya, sabi ko aray!, sabi niya bakit sabi ko natamaan ng ari mo bayag ko, tumawa lang siya habang tigas na tigas parin, sabi ko wag ka mag ganun.

muli tinapat ko lang ang ulo ng ari niya sa hiwa ng puwetan ko habang bahagya niya kinakanyod ito. Dinagdagan ko ang lubricant at pumwesto ulet ako na parang nakaupo, ng maitapat ko ng husto sabi ko wag siya gagalaw, unti unti ko ibinababa ang puwetan ko at steady lang siya hangan sa nagtagumpay ako maipasok ito pero sobrang sakit parin naramdaman ko, mayamaya nawala ang sakit, hindi ko nga ramdam na nasa loob na ng puwet ko ang ari niya, muli ko nalang ito naramdam ng nag simula na siyang mag bayo. Sa una ay dahan dahan siya at habang tumatagal bumibilis na masakit na ulet at kahit ganito tinitiis ko para sa kanya dahil alam ko sarap na sarap siya kaya tuloy ang bayo niya sa akin habang naghahalikan kami. Umibabaw din siya sa akin na hindi niya nilabas ang ari niya sa butas habang hawak niya hita ko. hangang sa malapit na siyang labasan sabi niya malapit na daw siya, sabi ko wag nalang niyang tatangalin, sinabayan ko ito ng pag jakol sa sarili ko hangang sa humigpit ang pagkakahawak niya sa hita ko at malakas ang ungol ang binitawan, nilabasan na siya at sumabay narin ako. Hinugot niya agad dahil masakit daw ari niya dahil naiipit parin sa butas ko. Kinuha ko ang tissue at pinunusan ko pareho ang mga ari namin. May 2 minutes din kami nakabulagta sa bed at muli kami ngahalikan. After nito, nag basa ako ng towel at nilagyan ko ng alcohol at pinunasan ko ulet siya pati mukha at katawan at ako din. at natulog na kami.Naging madalas na ang pag stay o pagtulog ni mark sa bahay namin, hindi lang dahil sa solo na namin ang lahat ng pagkakataon kundi nag aalala din siya sa akin na mag isa lang ako sa bahay. Muling kinumpleto ni mark ang mga gamit sa bahay dahil pamula ng lumipat ako sa tito ko, ang ibang mga gamit namin ay naipamigay ko narin sa ibang tito at tita ko. Bumili rin si mark ng aircon para sa kuwarto ko. Ang lahat ng mga bagay na ito ay halos hindi ko na napapansin dahil parang nagging pangkaraniwan na sakin na si mark na ang nagpprovovide sa lahat ng pangangailangan ko. Kahit ang naiwang pera sa akin ng ate ko ay hindi ko narin gaano nababawasan at nadagdagan pa ito ng muli siyang nagpadala sa akin. Sinasabi ko naman ito kay mark ngunit mapilit din siya na siya ang gagastos sa mga pangangailangan ko.
Ng dumating ang araw ng aming pagseminar tungkol sa food cart, bago paman ito binilhan niya ako ng isang polo na susuutin ko, walang pagkakaiba sa brand at size at kulay ng polo kong yellow-egg. tanda niya pa na katulad iyon ng suot kong polo ng una kaming nagkakilala. Habang nagbibihis ako ipinaalaa niya sa akin ang panahong iyon sabay halik sa aking nuo. Sa bawat paghalik niya sa nuo ko, ramdam na ramdam ko na mahal na mahal niya ako. Pero hindi parin naaalis sa isipan ko kung bakit ganun nalang ang pagpapaghalaga niya sa akin na nagbibigay din sa akin takot na baka isang araw mawala muli siya sa akin. Dahil kahit size ng paa o sapatos ko, stepin, damit,pants at brief alam niya lahat kahit hindi ko naman nakikita kung talagang inuusisa niya ang mga ito.

Ang totoo kahit mahal na mahal niya ako at mahal na mahal ko din siya, nagi guilty ako sa sarili ko dahil nagkakaroon pa ako ng crush sa ibang guy lalo na pag maitsura din ito. Pero dahil nga sa pagmamahal ko sa kanya malakas ang control ko sa sarili ko at pag respeto sa kanya. Di ko alam kung bakit siguro ganun lang talaga hindi ko naman mapigilan ang sarili ko na wag makaramdam ng ganun sa iba. Ang mahalaga alam ko kung pano ko panlalabanan. Nag aalala ako sa sarili ko dahil sa tingin ko at paniniwala ko hindi siya na kakaramdam ng ganun sa ibang guy subalit ako meron pang ganun pakiramdam.
Ang mga sumunod na araw, siya na mag isa ang naglakad ng iba pang bagay para maisaayos ang food cart kung saan mall ito ilalagay. Hindi niya ako isinasama sa mga ganung transaksiyon niya siguro dahil mga matataas ng tao ang nakakaharap niya at ako mababa lang ang pinag aralan at lumaking mahirap iyon lang ang nasa isip ko pero hindi ko naman ito binibigyan ng bigat at masamang kahulugan para sa akin. Alam ko naman kung saan ako lulugar.
Hangang nakakuha narin siya ng tatlong tauhan na dati ang alam ko dalawa lang, dalawang working student at isang college level na nag stop muna sa pagaaral. Isa sa kanila si Manuel, naiaassign niya ito ng rotation. sa una si Mark talaga ang namamahala sa lahat dahil wala naman ako alam sa mga ganun. habang lumilipas ang araw unti unti niya ako tinuturuan. Nagagamit na niya ang course niyang Business Management at graduating na si mark sa mga panahong iyon. Naipakilala niya rin ako sa tatlo naming tauhan bilang business partner niya ako at sinabi niya rin sa mga ito na hindi magtatagal ako na raw ang mag mamanage kaya proud na proud naman ako sarili ko dahil Sir ang tawag sa akin ng tatlo.
Kapag nakakaharap namin ang tatlo, ako mismo ang parang nakikiramdam sa kanila kung mayroon ba silang napapansing kakaiba sa amin ni mark. At dahil pawang mga straight guys sila, pinapakiramdaman ko din ang bawat isa sa kanila kung may bahid din ng pag ka gay ngunit nalaman ko na talagang straight sila, may kagandahang lalaki din ang dalawa isa sa kanila si manuel at ang isa ay tama lang pero lahat sila ay mga presentable.
Habang tumatagal napapansin din siguro ni Mark na wala akong interest sa pag mamanage ng ganun kaya patuloy na siya parin ang nagaasikaso sa mga ito kung may problema. Sinasabi nalang niya sa akin kung ano mga ito at kung anong aksiyon ang ginawa at gagawin niya. Hindi narin niya ako pinipilit na matuto pa. aminin ko mahina talaga ako sa ganun.
Dumating na ang graduation ni mark at sa unang pagkakataon nakita ko na ng personal ang mommy niya na dati sa picture lang. madalas kasi nasa ibang bansa at kung nasa pilipinas naman, ay hindi ko matyempuhan na makita sa bahay nila kapag ako ay naimbintahan ni mark na pumunta.
Naipakilala ako ni mark sa mommy niya na business partner niya at wala naman itong sinabi pa sa akin na pag uusisa kung sino ako, kundi ang sabi niya lang sa akin, “Good mas ok yang habang mga bata pa kayo ay natututo na kayo sa pag bbusieness, simulan niyo sa malliit” then sabay tapik sa balikat at sabay sabi ulet ng “good luck”. Pero alam ko masungit na tao ang mommy ni mark sa itsura palang at pagsassalita.
After ng graduation ni mark ng araw ding iyon, sa amin din siya natulog pero alam ko nanggaling din siya sa party ng iba niyang classmate at dahil nag paalam naman siya sa akin. Dumating siya na may dalang alak na katulad ng ininum naming ng makgradute din ako sa 2years course ko sa college. Naamoy ko din siya na amoy alak, dumating sa bahay na medyo lasing at naalala ko ang itsura niyang tangal ang tatlong botones sa dibdib ng kanyang long sleeve at parang pinagpapawisan kaya medyo innaaway ko din siya dahil nagdrive pa siya papunta sa bahay na nakinom na pala.
Pero ng sinabi niya sa akin na pinapagalitan ko daw siya at iyon ba raw ang gift ko sa kanyang graduation, niyakap ko nalang siya. Kumuha nalang ulet ako ng face towel at binasa ko na tubig at nilagyan ng alcohol at pinunasan ang mukha diddib at braso niya na pangkaraniwang ginagawa ko sa kanya. At syempre pinaghanda ko rin siya ng pagkain pero nalungkot ako dahil busog na busog parin daw siya kaya ipinasok ko nalang sa ref ang inihanda ko sa mesa. 11 pm na ng dumating siya sa bahay. Sa pagkakataong iyon hindi na namin madalas ginagawa ang pagsisex minsan nalang talaga at parang naging pangkaraniwan narin sa amin pareho, ang importante hindi nagbabago ang pagmamahalan namin.
Isang araw tinanong niya ako kung ayaw ko raw bang may makasama ako sa bahay sabi ko syempre gusto lalo na kako kung siya na mismo. Ngunit ang sabi niya sa akin ipa room for rent ko nalang daw ang dating room ng mom ko, kasi sayang daw. natigilan ako sa sinabi niya at muli siya nagsalita at sabi niya, alam na daw niya ang nasa isip ko na baka iniisip ko daw na kaya niya isinasuggest ng iparent nalang ang room dahil dahil baka iniisip ko nalalakihan na siya sa mga gastos nya sa akin. Sabi pa niya hindi pera ang dahilan at kung pera man daw napakaliit lang ng iuupa doon sa bawat buwan.
Dahil sabi ko naman na gusto ko nga kaso ayaw ko sa ibang tao, ang gutso ko lang kako ay iyong kakilala ko lang. sabi naman niya sa akin nabangit daw kasi sa kanya ng isa sa aming tauhan na si manuel na gusto na tumigil sa pagtatrabaho. uuwi nalang daw sa province dahil namamahalan sa pag upa ng bahay na tinitirhan at hindi daw makapagipon ng pang tuition dahil sa balak daw nitong bumalik sa pagaaral sa susunod na taon. kaya sabi niya sa akin kung gusto ko daw sa amin nalang patirahin. Umuo naman agad ako kasi kilala ko na, at isa pa nababaitan ako sa tao at nagagwapuhan ako sa kanya. Hangang ganun lang naman. Di ko pweding gawin ang medyo kalandian ko.
Nang makausap ko rin ito sinabi ko lang sa kanya na kahit P800 lang ang rent niya at libre na sa lahat basta tutulungan niya ako maglinis ng bahay dahil dalawa lang kami. Nagbago naman agad ang isip niya na tumigil sa pagtrabaho kaya dahil din sa kagustuhan niyang makapag ipon para makapag aral sa susunod na taon pumayag na siya na mag stay sa amin na mangupahan.
At ganun na nga ang nangyari, sa amin na tumira si manuel, Sir parin ang tawag niya sa akin, feeling ko nga parang naging boy narin siya sa bahay. Dahil bukod sa sir ang tawag niya sa akin masipag siya at nililinis lahat sa bahay, nagiging parang buhay mayaman narin nga ako. Kahit paano free narin siya gawin ang lahat sa bahay at gamitin ang ano mang gamit maliban sa personal na gamit ko kaya nagustuhan narin niyang tumira sa bahay.
Bago pa man tumira sa amin si Manuel, kinausap na ako ni Mark na malaki daw ang tiwala niya sa akin, sabi niya ako parin daw ang professional na Alex na nakilala niya dati kaya hindi daw siya nagiisip na maaring may mangyari sa amin ni manuel lalo nat sa iisang bahay kami nakatira. Pero hindi ko parin mapigilan pag pantasyahan si manuel lalo na kung minsan natutulog ito na hindi naka lock ang pinto ng kanyang kwarto. nakikita ko minsan na naka boxer short lang at minsan naka brief lang, nasisilayan ko ang kabilugan ng kanyang puwet at umbok ng kanyang harapan. Hangang ganun lang naman ako at bumabawi nalang ako kapag may time kami ni mark na magsex, ibinubuhos ko ang lahat ng kaya kong gawin para masiyahan sa akin si mark at masiyahan din ako, na alam ko sobrang kontento si mark sa mga ginagawa kong pagpapaligaya sa kanya. Pero naging malimit nalang din ang pagtulog ni mark sa bahay sa gabi dahil alam niyang may kasama na ako. Alam ko rin na siya na ang nagmmanage ng store nila, ang mommy niya umalis ulet papuntang state dahil hindi nito kasama ang daddy ni mark ng umuwi.
Sa mga unang araw ng pagtira ni manuel sa bahay ay napakapino niyang kumilos at laging pangupo kung sumagot sa akin. Maging ang pagligo niya ay sa loob na ng banyo minsan nagbibihis o kung minsan nakatapis sa buong katawan niya ang kanyang malaking tuwalya bago lumabas ng banyo. Ito rin ang nagbigay sa akin ng idea na baguhin ang kanyan style. Kaya pag ako ang naliligo pagkatapos ko, lumalabas ako sa banyo ng nakahubad at nakatakip lang sa harap ko ang tuwalya habang pinupunas ko sa harap ko. nakikita niya ako ngunit alam kong balewala lang din sa kanya. At dahil sa nagiging pangkaraniwan na sa kanya na makita akong ganun, sa mga sumunod na araw ng kanyan paliligo, pagkatapos niya nakatapis nalang sa lower part niya ang tuwalya niya.
Ilang besis ko din ginawa na lumabas ako ng shower room na walang kahit anong saplot at tatakbo nalang ako sa kwarto ko, kapag ginagawa ko ito tinatawanan nalang ako ni manuel pero minsan sinabi niya sa akin na maganda daw ang katawan ko. Ngunit wala akong ibang isinasagot kahit pabiro dahil baka pagmulan ito ng ibang bagay na maari may mangyari sa amin.
Hangang sa dahil nasanay na nga siya, pagkatapos narin niya maligo nakauagalian niya ring gayahin ako na pag labas niya ng banyo hindi narin siya nakatapis ng tuwaly bagkos nakatakip nalang din ito sa harap niya habang ipinupunas. Naging magandang panoorin ko na ito tuwing umaga araw araw sa tuwing naliligo siya at nag aalmusal ako sa aming kusina.
Hindi niya alam na nagagandahan din ako sa kanyang katawan at pinagpapatasyahan ko ito. Hangang isang araw maagang maaga dumaan si mark sa bahay ng hindi ko inaasan. ng oras na iyon deretso siya sa kusina dahil bukas ang pinto ng bahay at alam niya nagaalmusal ako. Nagulat ako sa pagpasok niya habang papunta sa akin at tiyempo naman ang paglabas ng inaasahan kong si manuel na wala na namang saplot na lumabas sa banyo. Nang Makita ito ni mark, sa akin ibinaling ang kanyang tingin at nakakatitig sa akin ng matagal. Ako napapatitig parin ako kay Manuel dahil nagulat din ito kay Mark at biglang itinapis sa kanyang katawan ang tuwalya. Hindi nagsalita si Mark at umupo nalang sa tabi ko para makisalo sa aking almusal. Parang walang kakaibang nangyari, pinag templa ko siya ng coffee with cream at tahimik lang din ako na kinakabahan. Si Manuel naman ay nagbibihis na sa kanyang kwarto.
Tinanong ako ni mark kung ganun naba raw talaga ang ugali ni manuel na walang saplot lumalabas sa banyo at hindi rin ba raw nahihiya sa akin. At ang tanging sagot ko sa kanya, alam ni manuel na straight ako kaya walang malisya sa amin dalawa ang ganun. Ngunit ang sabi sa akin ni mark, naniniwala daw siya na walang malisya kay manuel ang ganun pero sa akin daw hindi siya sure. kaya pinaalala ko ang sabi niya sa akin na malaki ang tiwala niya sa akin. At hindi na muling nagsalita tungkol doon si Mark, natapos ang pag aalmusal namin at nag paalam naman siya akin ng maayos bago umalis ng bahay.
Ako narin ang nagsabi sa kanya na baka pwede niya isabay si manuel papalabas para makatipid naman ito sa pamasahe tungo sa papupuntahan niya. Kumamot lang si mark sa kanyang ulo at sinabi niya sa akin na sabihin ko nalang kay manuel na dalian ang pagbibihis nito. Kaya sinabi ko naman kay manuel, tumatangi si manuel pero napilitan narin siya dahil hinintay pa siya ni mark sa labas. Pagkaalis ng dalawa kinakabahan parin ako sa nangyari dahil baka may iniisip na iba si mark para sa amin ni manuel. hindi ko rin talaga kasi iniexpect na makikita ni mark si manuel na ganun ang itsura sa harap ko.
Ng makauwi na ulet si manuel sa bahay, ikinuwento niya sa akin na pinagsabihan daw siya ni mark na wag daw uugaliin yong ganung gawi lalo nat amo din daw niya ako. Kaya nahiya daw siya, sinabi raw sa kanya na kahit pareho kami lalake matuto daw siya magpakita ng pagka professional. Tumawa lang ako at sinabi ko nalang kay manuel na wag nalang din niya ako gagayahin. Tinanong ko siya kung nasabi niya ba kay mark na ganun din ang ginagawa ko. Hindi daw niya sinabi.
Isang gabi, habang papaidlip palang ako ng pagtulog may nauulinigan akong bahagyang tunog na parang lumalangitngit ang higaan ni manuel dahil dumaan ako dito ng akoy pumunta sa CR. Lumapit ako sa tapat ng pinto at dahan dahan kong inilapat ang aking tenga at hindi ako nagkamali si manuel nga na parang nag mamasterbate. Uminit ang katawan ko ngunit tumuloy na ako sa banyo para umihi. Pagbalik ko ganun parin ang tunog naririnig ko rin na may humalinghing na boses babae na alam ko galing sa tunog ng kanyang Cellphone. tumuloy ako sa kwarto ko ngunit hindi ko na ito marinig doon. Dahil sa nagiinit ang katawan ko, sa hindi ko malaman na pagiisip ko, bigla nalang ulet ako lumabas sa kwarto ko at tumuloy ako sa kwarto ni manuel para buksan ito, paghawak ko sa door knob naka lock, pero maya maya pay binukasn na ito ni manuel, sabi ko sa kanya may kukunin lang ako sa isang cabinet nandoon kasi ang ointment na panghilot sa paa kapag nagngangalay ang paa ko iyon ang naisipan kong sabihin sa kanya dahil nandoon naman talaga ito.
Ng mapasulyap ako sa bed niya naka ilaw pa ang Cellphone nito at ng nilapitan ko nakita ko pa na naka play pa ang porn clips na pinapanood niya siguro habang nagmmasterbate siya. Pinatay niya agad ito at nakita ko siyang pinagpapawisan. Pagkakuha ko ng ointment, sinabi ko sa kanya na ituloy nalang niya kung ano man ang ginagawa niya kasabay ng tawa ko. At sabi niya, wala naman daw siya ginagawa kundi nanunood lang. sabay lumabas na ako.
Bigla na naman tuloy ako nangulilala sa mahal kong si Mark. Kaya ng dumating si mark sa bahay at wala si manuel wild na wild akong gawin ang pakikipagsex sa kanya na gustong gusto naman ni mark. Nagagawa narin niyang tirahin ako na buhat buhat niya at nakasabit ang mga kamay ko sa balikat nya habang hawak niya ang dalawa kong paa at nakasalampak ito sa kanyang beywang. Na gustong gusto ni mark ang ganito naming position na halos bago palang. Pinagpapawisan siya ng husto pagkatapos naming gawin ang ganito at nakakaisang putok nalang din siya hindi narin ako humihirit pa dahil kahit isa lang kontento na kami pareho.
Isang araw umuwi si manuel sa bahay na may daladalang CD porn movie, nakita ko at hiniram ko sa kanya ito at ipinahiram naman niya, nung kinagabihan na after niya manood ng balita sa TV, ako nasa kwarto ko na at nakahiga lang ng biglang kumatok si manuel at sinabi niya na baka daw pwede siya makinood sa dvd ko dahil ang tv na nasa sala namin ay walang DVD player. tinanong niya rin ako kung tapos ko na panoorin iyong CD na hiniram ko sa kanya. sabi ko naman napanood ko na kasi after mismo nung time na hiniram ko sa kanya ang CD. Dahil din sa iniisip ko na baka may mangyari sa amin kapag doon siya sa kwarto ko manood, sinabi ko nalang sa kanya na ipapahiram ko nalang ang DVD player ko at ikakabit nalang namin sa TV na nasa sala at sumang ayon naman siya sa akin. Kaya pinagtatangal ko ang mga cable connector ng Player ko sa TV at tinulungan niya ako.
Pag katapos nito tulong ulet kami i-move out ang TV sa sala mula sa kinalalagyan nito para maikabit sa likod ang cable connector ng DVD, nang biglang dumating ulet si mark at pinabuksan ko ang pinto kay manuel, pagpasok ni mark inaayaos ko parin ang pagkabit ng audio/video cable at muli ako tinulungan ni manuel ng hindi naming napansin na ang porn cd ay nailagay ko pala sa center table ng sofa at sala namin. Bigla ito dinampot ni mark at sabay sabi, “kaya pala inaayos ninyo yan dahil may papanoorin kau”. Kunyari nakangiti si mark pero ramdam ko na may iba na naman siyang iniisip, sabay sabi niya, paCR nga. Pag punta niya ng CR inantay ko ang paglabas niya at saka ko siya sinundan papuntang kusina. Paglapit ko sa kanya sinabi niya agad sa akin na sa kanilang bahay daw kami matutulog at kailangan ko daw sumama sa kanya. Natatakot ako sa kanya kasi parang may pinipigilan siyang galit sa akin. Kaya hindi nalang ako kumibo.
Sabay kami bumalik sa sala at sinabi niya kay manuel na aalis kami. Sinabi niya na manood nalang mag isa si manuel at sinabi niya na baka umaga na kami makakabalik. Umuo naman si manuel at umalis na nga kami na hindi manlang ako nakapag bihis naka shorts lang ako. Habang tumatakbo ang sasakyan ni mark tinitignan ko siya at wala siyang kibo, hindi narin ako nagtatanong baka makarinig pa ako ng hindi magandang salita. Pagdating sa bahay nila, pinag handa niya ng pagkain ang maid nila at sabay kaming kumain na walng kibo, ang bilis niyang kumain kaya binilsan ko din ang pagkain ko ng inihandang pagkain ng maid nila. Pagtapos naming kumain niyaya nya agad ako sa loob ng room niya, binuksan ang TV at pinatay ang ilaw. Nagshower siya saglit nahiga agad sa bed niya ta hindi ako kinikibo.
Nag shower narin ako at isinuot ko ulet ang brief ko kasi wala naman ako daladalang iba. Pagtapos nahiga narin ako sa tabi niya, alam ko mainit ang ulo niya pero hindi ko narin siya kinikibo hinahayaan ko nalang siya na ganun. Maya maya nakaidilp agad ako at ng maalimpungatan ako tulog narin siya at nakayapos sa akin habang nakasubsob sa bandang kilkili ko ang kanyang mukha.

- W A K A S -


NALASING SI RICO

Wala lang, gusto ko lang i-share ang isa sa pinakalatest kong sex adventures… Just call me Andrew turning 25 this month, working ako sa isang call center sa makati pero dito ako sa Sampaloc nakatira. I admit, isa akong discreet bisexual. Sa dami na ng experiences ko sa sex, baka mapuno ‘tong site, pero da best ‘tong kay Rico…

It was june when Rico rented a room beside ours. Freshman siya and enrolled at one of the universities dito sa U-Belt. ‘Di siya kagwapuhan and talagang totoy na totoy pa ang dating dahil payatot, pero isa ang nakakapagpataas ng libog ko pag nakikita ko siya…ang mabalbon nyang hita, kilikili at buhok sa tyan niya. Sa isip isip ko, ang sarap ng batang ‘to dahil weakness ko ang balbon. Palibhasa bagong salta sa Maynila, tahimik at laging nag-iisa pero may isa siyang bisyo - ang maglasing. Ilang beses ko na rin syang nakitang lasing at kahit mag-isa sa kwarto, nagsho-shot siya kahit 2 bote ng red horse. Bukod pa dun, twice ko na din siyang nakita na may inakyat na girls sa room niya. Dahil dun, lalo akong nasabik sa kanya. Lagi kong tanong, paano ko kaya ito matitikman?…

Last wed night, wala akong pasok and I decided to stay sa house and di muna umuwi ng province. At around 10 pm, after kong manood ng tv, bumaba ako ng house. Nadatnan ko yung roomate ko (straight guy ‘to pro natikman ko na din. hehehe), yung landlord ko, and si Rico…

My roomate, then, asked me kung pwede inom daw kami. Sabi ko, punta na lang kami sa house ng friend namin sa Sta. Mesa, dun na lang kami mag inom dahil medyo matagal na din kaming di nagkikita. We decided na umalis, and niyaya ko na rin si Rico. After 20 mins., andun na kami and nag start na kami ng inuman. After 4 rounds of long neck ng matador, lasing na talaga kami. We decided to sleep; ang nangyari kami ni Rico ang magkatabi sa bed. Dun na nagstart…

Sinumulan kong ipatong ang kamay ko sa hita ni Rico, ‘di siya pumalag, hanggang sa marating ko ang bulbol nya. “Shet!” sabi ko. Ang sarap putik… ‘pag hipo ko sa tite nya, napamura ako dahil ang laki. Di ko akalain na ganun kalaki… Ibinaba ko ang suot niyang shorts at sinimulan kong jakul-jakolin ang uten nya and then, naglakas loob na akong isubo yung tite nya dahil patay naman ang ilaw sa kwarto and lasing na lasing naman ang mga kasama namin sa room.

'Tang ina! di magkasya sa bibig ko! Alam ko gising siya dahil sa tuwing nagtataas baba ako, sumusunod ang beywang nya. Di na siya nakapagpigil, sinimulan nyang jakolin yung tite nya habang nakasubo ako. Sarap na sarap ako. Talagang pinagbutihan ko, kaya lang nagdecide akong itigil yung pag chupa sa kanya dahil nagiging maingay na ang kama, eh medyo maliwanag na iyon. I decided na isara na yung shorts nya. After 30 mins nagising siya and nagyaya nang pauwi so we decided to go home. Di ko na ginising yung ka-roomate ko. Iniwan namin dun. Sa loob loob ko, sayang di natapos. Pagkakataon ko na, di ko pa tinapos.

Nang nasa jeep kami, parang walang nangyari. Then we arrived sa house. Diretso siya sa kwarto niya at naglock. Di talaga ako mapakali; kailangan ituloy ko ‘to. I decided na katukin siya, and luckily pinagbuksan niya. Walang tanong tanong, direretso ako sa bed niya at nahiga din siya. Humiga and he pretending to go to sleep. Siguro after 5 mins na pakiramdaman, di na ko nakapagpigil. Dinakot ko na ulit ang jumbo hotdog niya at hinubo ko na ng tuluyan ang shorts niya. Tang ina! Lahat yata ng parte ng katawan nya nalawayan ko pero ang labi hindi. Ayaw nyang pahalik…. Pero ang gustong-gusto nya at talaga namang napapasuntok siya sa bed, ‘pag sinisipsip ko ang singit nya at dinidilaan ko ang butas ng pwet nya… Di na sya makapagpigil. Sinumulan nyang jakolin ang kanyang tite habang ang dila ko ay umiikot sa katawan nya.

Nung lalabasan na siya, nilapit nya ang bibig ko sa tite nya. ‘Tang ina, dun sumabog ang katas niya sa loob ng bibig ko. Sa tagal ko ng nakikipag sex, sa kanya lang talaga ang nilunok ko lahat. Medyo asiwa kasi ako sa lasa, pero kailangan kung lunukin dahil yung matagal kong plano natuloy rin… Sucess ika nga. Sige, dito na lang, and sa susunod kwento ko yung iba ko pang sex adventure.

- W A K A S -


TOL! I LOVE YOU

TOL , I LOVE YOU

Masasabing matalik na magkaibigan kami ni Lito. Nagsimula ang pagkakaibigan namin sa first year high school, noong lumipat ang pamilya nila sa probinsya at doon na mag-aral sa eskwelahan kung saan din ako nag-aaral. Nag-iisang anak lang si Lito at dahil ayaw ng mga magulang niya na malulung ito sa iba’t-ibang bisyo sa Maynila kaya’t napagdesisyonan nilang sa probinsya na ito mag-aaral, sa isang private sectarian na eskwelahan. Kahit kasi nasa probinsya ang school namin, state-of-the-art din naman ang mga facilities dito at mataas pati ang standard, bilang sister school ng isang sikat at prestehiyosong paaralan dito sa Pilipinas. Halos pareho kami ng gusto at di gusto ni Lito. Pati sa pananamit, pag-ayos ng buhok, hilig, sport. Pati nga tangkad, kulay ng balat, frame at kinis ng mukha, halos magkahawig din. Sabi nga ng maraming hindi pa nakakakilala sa amin at napagmasdan kami ang itatanong kaagad ay kung kambal ba kami. Tawa lang ang igaganti namin kapag naririnig ang ganoong mga tanong sabay sagot ng, “Kambal sa kalokohan!” Halos walang oras na hindi kami magkakasama ni Lito sa school. Kahit pagkatapus ng klase, kami pa rin ang magkakatropa, namamasyal, gumigimik, at kapag trip namin, doon ako matutulog sa bahay nila. In fairness, sobrang mabait si Lito; mapagbigay, at kapatid talaga ang turing niya sa akin. Higit sa lahat, may agreement kaming bilang magkaibigan, wala kaming sikretong itatago sa isa’t-isa. Kagaya ng isang normal na magkakaibigan, wala kaming malisya – I mean, sa pagkakaalam ko. Kahit minsan kapag doon ako makatulog sa kanila, magkatabi kami nyan sa kama. At wala kaming itinatago sa isa’t-isa. Kahit pinakamalaswa at nakakahiyang karanasan at gawain ay malaya naming nasasabi sa isa’t-isa at nagagawa ng walang kiyemi-an, at tinatawanan at ginagawa na lang naming biro. Minsan nga kapag inaatake kaming pareho ng libog sa kapapanood ng bold, sabay kaming magpaparaos niyan – kanya-kanya, syempre, walang body contact kumbaga. Para sa akin, normal lang ang ganoon sa mga lalaki, walang dumi sa utak, walang ibang motibo; as in… wala talaga.

Nasa second year College na kami noon, parehong 18 at pareho din ang kursong kinuha. Pareho na rin kaming may girlfriend at pareho naman kaming masaya… sa tingin ko. Mga alas 5:30 iyon ng hapon noong maisipan naming umakyat sa paborito naming hangout – sa roof top ng school kung saan naroon din ang malaking tangke ng tubig nag nagbibigay ng supply sa buong building. May 4 na palapag ang school namin at kami lang ang nakakaalam kung paano umakyat doon, maliban na lang sa mga technician ng school na paminsan-minsang pumupunta din doon kapag may kukumpunihing sira. Nakasanayan na naming kung sino ang aakyat, itatali niya ang kanyang handkerchief sa hagdanan upang malaman ng isa na nandoon siya sa itaas. At kung sino man ang susunod ay siyang magtanggal ng handkerchief at dadalhin sa itaas, isoli sa naunang naakyat.

“Alam mo, Tol, ang taong dadalhin ko dito, ay syang mahal ko” ang sabi niya pahiwatig sa hangout naming iyon sa roof top.

“Tange!” Ang pag react ko. “E, nand’yan ang girlfriend mo, bakit di mo siya dalhin dito?”

Binitiwan lang niya ang isang nakakaintrigang ngiti. “Parang hindi ko siya talagang mahal eh. Parang may kulang?” Sabi niya sabay tingin sa akin.

“Tado! Ginagalaw mo ang girlfriend mo tapus di mo pala siya mahal? Ano iyon?”

“M-may iba akong mahal tol eh…” sabi niyang tila nagdadalawang-isip sabihin ang mga katagang lumabas sa bibig.

“Shiiiit! Tangina! May itinatago ka sa akin? Sino? Sino yang babaeng iyan?” Sambit kong may halong excitement sa nalaman ko.

“Huwag muna, mahirap ipaliwanag eh.”

“Ganoon?! Mahirap ipaliwanag?” Ang sarcastic kong sagot. “Sino ba iyan at mahirap ipaliwanag? Madre ba siya? O may asawa? Teka… teacher sa theology?” dugtong ko sabay bitiw ng malutong na tawa.

“Basta, huwag muna ngayon.”

“Ah, di ako papayag sa sagot nayan ah! Dapat sabihin mo na ngayon. Pag hindi mo sasabihin sa akin ngayon, hindi ako bababa ditto sa roof deck.” pabiro kong pananakot sa kanya.

“S-sigurado kang gusto mong malaman?” tanong ulit niya.

“Oo naman! Wala tayong sikreto sa isa’t-isa, diba?”

“O sige, sasabihin ko na…”

“Talaga? Sino?” Ang sagot kong excited na naghintay sa sasabihin niya.

Ngunit imbes na sagutin ako ng seryoso, biro ang isinagot niya, “E, di ikaw?” Sabay tawa ng malakas at takbo palayo.

“Tarantado!” Ang bigla kong sagot sabay sugod sa kanya. Noong ma-corner ko siya, nangpangbuno kami hanggang sa nagpagulong-gulong sa semento. “Tado ka ha? Ako ang love mo? Bakla ka ba tol? Bakla! Bakl!” Ang biro ko.

“Bakla pala ha…” ang sambit nya, ang boses ay may bahid na pagkapikon. At pinuwersa niyang itihaya ako, inupuan ang tyan, at ang siko ay itinukod sa leeg ko. Mas malakas kasi si Lito sa akin, mas malaki ang katawan. “Ano… bakla ako?”

“Urrkkkk! Ayoko na tol! Give up na ako, give up na” Eto naman din a mabiro o…At pinakawalan niya ako. Tumayo siya, iniabot ang kamay upang alalayan akong tumayo. Naupo kami sa bench sa gilid ng tangke. “Sino ba talaga iyang babaeng mahal mo, tol? Bat ayaw mong sabihin.”

“Hwag muna ngayon, tol… Sasabihin ko rin ito sa iyo, pero huwag muna ngayon.”

“Kakabad-trip ka naman tol. Sige na nga, wala akong magagawa kung ayaw mong sabihin. Pero araw-araw, kukulitin kita dyan, tandaan mo.” Ang pananakot ko pa rin.

“Hindi ko pa kasi nasabi sa kanya na mahal ko siya eh.”

“E, di ligawan mo, problema ba iyan?”

“Yan nga ang mahirap eh… takot akong mabigo” ang malungkot niyang sabi.

“Tangina. Ikaw pa! Ang dami ngang nagka-crush sa iyo d’yan, tapus mabibigo ka?”

“Ah… basta. Kapag nilagawan ko siya at bibiguin niya ako… tatalon ako sa tangke na to. Promise!” turo niya sa tangke ng tubig “At lulunurin ko ang sarili d’yan.”

“Hahaha!” ang tawa ko. “Wag ka ngang magbiro ng ganyan? Gaano ba ka espesyal ng taong iyan at magpakamatay ka talaga?”

“Basta…” Iyon ang mga katagang sinabi niya na hndi ko naman sineryoso.

Ganyan kami ka-close ni Lito. Akala ko hindi na magbabago ang pagiging close namin. Isang araw, lumuwas ang mga magulang niya papuntang Maynila at doon mamalagi ng mga apat na araw. Hinikayat nila akong samahan si Lito sa bahay nila at dahil kilala naman sila ng mga magulang ko, pinayagan din akong samahan si Lito sa bahay nila sa apat na araw na wala ang mga magulang niya. Unang gabi iyon na kaming dalawa na lang sa bahay nila. Nag-inuman kami. Isang malaking bote ng gin ang tinira namin. Noong lagpas kalahati na ng bote, nagsimula na akong malasing. Ang ipinagtataka ko ay parang wala lang nangyari kay Lito. Ewan kung pinaglalaruan lang niya ako dahil siya naman ang taga-tagay. Pero, wala lang sa akin iyon dahil nag-eenjoy naman ako. Hindi na naubos pa ang isang bote ng gin noong lagpak na ang katawan ko sa sofa. At kahit ganoon na ako kalasing pansin kong hindi talaga tinablan si Lito ng kalasingan.

“Andaya-daya mo, tol! Pinagtripan mo akong lasingin!” ang nasabi ko na lang habang nanatili akong nakahiga sa sofa.

“Hehehe!” Tawa lang ang narinig kong sagot niy sa akin.

Maya-maya, tinangka ni Litong hilahin ako sa sofa at buhatin patungong kwarto.

“Tol… wag!” ang biglang sigaw ko. Ako kasi kapag nasa ganoong sobrang kalasingan, pakiramdam ko ay umiikot ang buong paligid. Kaya dapat hindi ako gagalaw kung ano ang pwesto ko sa paghiga kasi kapag gumalaw ako niyan o kaya’y ginalaw, magsusuka’t magsusuka na ako hanggang sa mawalan ng lakas. Pero kahit nasa ganoon akong sitwasyon, conscious pa rin ako. Nauukit pa rin sa isipan ko ang mga pangyayari. Ngunit pilit pa rin akong kinarga ni Lito at pinahiga sa kama niya. Pagkalatag ng pagkalatag niya sa akin ay agad akong nagsusuka at nasukahan ko pa ang damit at pantalon niya dahil nakaharang siya noong hindi ko mapigilan ang sarili at bumalikwas upang sumuka sa sahig. “Gwarkkk! Gwarkkkkk!” Habol-habol ang paghinga, pilit kong hinubad ang t-shirt upang madaliang ipahid sa bibig, at pagkatapus ay nahiga ulit. Maya-maya lang, sumuka ulit ako, at sumuka ulit hanggang sa pakiramdam ko ay wala na akong isusuka pa at naubos na ang lakas upang makabalikwas pa, habang pakiramdam ko naman na ang buong paligid ay walang humpay sa pag-iikot. Tawa nang tawa lang si Lito habang pinapahid ang suka kong dumikit sa damit niya at sa sahig.

 

Ako naman ay nakahiga lang, nakatihaya pilit na huwag gumalaw, ipinikit ang mga mata, pakiramdam ay tila malalagutan na ng hininga sa tindi ng hilo at panlalanta. Napansin ko ring nawala sandali si Lito at noong may narinig akong mga yapak, ibinuka ko ang mga mata ko. Bumalik na siya sa kwarto nakatapis lang ng tuwalya. Naligo pala siya. Tinanggal niya ang tuwalya, isinabit ito sa silya at sumampa na sa kama, sa tabi ko sa kabilang gilid. “OK ka lang ba?” Tanong niya.

Hindi ko sinagot ang tanong niya. Ipinikit ko ulit ang mga mata, pakiramdam ay wala na akong lakas na gumalaw pa o sumagot sa tanong niya. Ngunit laking gulat ko noong bigla niyang isinampa ang hubad niyang katawan sa ibabaw ng katawan ko. “Uhhhmmmmp!” ang mahinang tinig na lumabas sa bibig ko dahil sa bigat niya.

 

“Tol… I love you!” Iyon ang narinig kong sinabi niya sabay lapat ng bibig niya sa bibig ko.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“Tol… I Love You!” [2

Napadilat ako noong lumapat ang mga labi niya sa labi ko. “Uhhhhmmmmp!” Ang tinig na lumabas sa bibig ko, umaalipin sa utak ang kumalas sa mga yakap at halik niya. Ngunit sa tindi ng hilo at panlalanta ay hindi ko magawa ito. Hinayaan ko na lang siya sa kanyang ginawa habang pilit kong ipinikit ang aking mga mata, pinakiramdaman ang bawat dantay ng kalamnan niya sa balat ko.

Tila puno ng kasabikan ang mga halik ni Lito. Naririnig ko pa ang malalalim at mabibilis niyang paghinga. May ilang minuto din niya akong hinalikan sa bibig. Maya-maya, bumaba ang mga labi niya sa leeg ko at sa dibdib. Pansamantalang nilaru-laro ng mga dila niya ang magkabilang utong dito. Kinagat-kagat ang mga iyon na para bang gigil na gigil. Maya-maya din lang, bumaba ulit ang mga labi niya patungo sa pusod ko, nilalaro ang butas noon ng dila nya hanggang sa bumaba ulit ito, ipinagapang sa pinong mga balahibong patungo sa umbok ng aking pagkalalaki sa ilalim ng aking pantalon.

Dahil naka-jeans pa ako noon, dali-dali niyang hinubad iyon at noong sumampa ulet, naramdaman ko na lang ang ari ko sa ilalim ng bibig niya. “Ahhhhhhhh… Shiiiiiiiitttttttt…” ang mahinang daing ko. Kahit nasa ganoong kalasingan at hilo ako, ramdam ko pa rin ang init ng kanyang mga bibig na bumalot sa ari ko at ang sarap na dulot nito lalo na noong itinaas-baba niya ang ulo niya. At noong binilisan niya ang pag taas-baba ng ulo niya nagdulot naman ito ng ibayong sarap.

Ngunit, gaano man kasarap ang sensasyon na dulot ng ginawa niya sa akin, hindi ko pa rin magawang marating ang ruruk dahil sa sobrang pagod at hilo. Maya-maya, itinaas ni Lito ang dalawa kong paa at isinandal ang mga ito sa balikat niya. Napaigting ako noong maramdamang bumubundol-bundol sa may butas ng puwet ko ang ari niya. Tinangka kong iharang ang mga kamay ko ngunit sadyang wala na akong lakas upang labanan ang kahayukan ng kaibigan ko.

“Ahhhhhh!” Isang mahinang ungol ang naipalabas ko noong nakapasok ang matigas niyang pagkalalaki sa butas ng likuran ko. Sobrang sakit ang naramdaman ko lalo na noong simulan na niya ang pag-ulos. Ngunit mas nanaig pa rin sa akin ang sobrang hilo at pagod. Ewan kung ano ang nasa isip ni Lito habang ginagawa niya iyon sa akin. Marahil ay inisip niya na wala akong malay at hindi ko alam ang ginawa niyang iyon. O sadya lang talagang naalipin na siya sa matinding pagnanasa. Ewan ko rn kung napapansin niya ang pagngiwi ng aking mukha. Ilang minuto din ang ginawa niyang pagbayo hanggang sa naging manhid na ang katawan ko. Pakiramdam ko ay lumulutang na lang ako sa kawalan. Iyon na ang huli kong natandaan. Mag-aalas 10 na ng umaga kinabukasan noong magising ako. Sobrang sakit ng ulo ko, disoriented, at mahapdi ang sikmura. Wala akong damit at noong tiningnan ko ang nasa tabi, nandoon si Lito, himbing na himbig pa rin sa pagtulog at hubot-hubad. Pilit kong binalikan sa isip ang mga pangyayari sa gabing iyon. At pumasok ang eksena kung saan nilapastangan at pinagsamantalahan ng kaibigan ko ang lupaypay kong katawan. Matinding galit ang umalipin sa buong katauhan ko sa sandaling iyon.

Tinangka kong bumangon ngunit naduwal ako at bumagsak sa sahig. “Ahhhhh!” Ang daing ko noong maramdaman ang sakit ng katawan at kirot sa may parteng likuran.

Nagising siya. “T-tol, gising ka na pala?” Tanong niya habang ikinuskos ang isang kamay sa kanyang mga mata, tila wala lang nangyari. Hindi ko siya sinagot. Hubo’t-hubad. tumayo uli ako at dumeretso sa loob ng bathroom na nasa loob lang ng kanyang kwarto.Bago ko naisara ang pinto ng paliguan, nagsalita siya. “Magluluto lang ako ng almusal sandali, tol. Maligo ka lang d’yan.” sabay balikwas sa higaan, pinulot ang brief at pantalon na nakakalat sa sahig, isinuot ang mga iyon, at dali-daling tinumbok ang kusina.

 

Dali-dali ko ring isinara ang pinto ng shower room. Dahil sa naramdamang asiwa sa magkahalong kirot at dulas ng kung anong dumi ang mayroon sa loob ng puwet, tinungo ko ang kubeta at dumumi. Sa pag-iri ko, pumatak ang naghalong dagta, dumi, at dugo. Masakit. Mahapdi. “TANGINAAAAAAAAAAA!!!” ang sigaw ko na lang, tinitimpi sa sarili ang matinding galit sa loob ko.

Mabilis akong nag-shower at pagkatapus ay mabilis ko ring pinulot ang mga nagkalat kong damit sa sahig ng kwarto. Kahit nabalot sa basa pang suka ang t-shirt, isinuot ko pa rin ito at simbilis ng kidlat na lumisan, hindi na hinintay pa ang inihanda niyang almusal. Para pa rin akong lumulutang sa di maipaliwanag na tindi ng kalbaryo habang naglalakad pauwi, hindi alintanang sa pagmamadali, naiwanan ko pala ang sapatos ko at nakapaa lang na naglakad sa mainit na semento ng kalsada. Naglalaro sa utak ko ang mga eksena ng karahasang ginawa ng kaibigan ko sa akin. Naamoy ko pa rin ang sariling suka sa isinuot na t-shirt. Nararamdaman ko pa rin ang hilo, ang sakit ng ulo, at higit sa lahat, ang hapdi ng sugat na dulot ng pwersahang pagpasok ng ari ng kaibigan ko sa aking likuran. Malinaw na malinaw pa sa isipan ko ang paghawak niya sa mga paa kong nakataas at nakasandal sa mga balikat niya habang siya ay tila walang humapy na umuulos. Nakikinita ko pa sa isipan ang nagdideliryo niyang mukha na tila abot-langit ang nadaramang sarap habang ako naman ay halos mamamatay na sa magkahalong hilo, panlalanta, sakit, at sama ng loob sa ginawa niyang kahayokan sa akin. Paulit-ulit na naglalaro sa isipan ko ang eksenang iyon. At naramdaman ko na lang ang mga luhang dumaloy sa mga pisngi ko. “Isang araw… mas matindi ang igaganti ko sa iyo! Hindi ako papayag na hindi ako makaganti sa ginawa mong pambababoy sa akin” Ang nabitiwan kong pangako sa sarili.

Noong makarating na ako ng bahay tulala pa rin ako, hindi alam kung ano ang gagawin. Buong maghapon akong nakakulong sa kwarto at noong dumating ang gabi, buong magdamag naman na hindi makatulog. Nagkaroon ako ng matinding guilt sa sarili, at galit sa ginawang iyon ni Lito sa akin. Kinabukasan sa eskwela, hindi ko na siya pinansin. Sinadya kong umupo sa may likuran ng klase. Noong maglabasan na kami, tinawag niya ako. “Tol!” Ngunit hindi ko siya nilingon. Nagmamadali akong umalis patungo sa likod ng campus kung saan nandoon ang mga malalaking puno at mga upuan. Noong maupo na ako, hindi ko akalaing sumunod pala siya sa akin at naupo sa tabi ko. Hinayaan ko na lang siya.

“Tol… m-may nagawa ako sa iyo” ang sabi niya, ang boses ay may halong lungkot.

Binitiwan ko lang ang matalim na titig sa kanya.

“P-patawarin mo ako, Tol…”

“Ganun na lang? Hindi ko akalain bakla ka pala. Tangina mo, binaboy mo ako.” Ang kalmante kong sabi.

Tila nabigla naman ako noong bigla na lang siyang humagulgol. “Patawarin mo ako Tol. Alam ko kung gaano kalaki ang pagkakasala ko sa iyo. Di ko lang napigilan ang sarili ko, maniwala ka.”

 

“Sabihin mo nga sa akin, narinig ko ang sinabi mong ‘I love you…’ totoo ba iyon? Tumingin ka sa akin? Tangina!”

Patuloy pa rin siya sa pag-iyak. “T-too iyon, Tol… matagal ko ng itinatago ang lahat. Hirap na hirap na nga ako Tol eh.” Ang pag-aalangang pag-amin niya.

Pakiwari ko ay may pumutok na bomba sa kinauupuan ko.

“Put*** ***!” Ang sigaw ko, di alintana ang ilang mga estudyante na naupo sa di kalayuan, ang iba ay nagbabasa ng kanilang mga notes, ang iba ay nagku-kwentuhan at biglang napalingon sa kinaroroonan naming.

Binabaan ko ang tono ng pagsasalita ko. Hinablot ng isang kamay ko ang buhok niya at idinikit ang kanang kamao sa mukha, handang asintahin siya. “Mahal mo ako? Tarantado ka?”

“S-sige Tol, bugbugin mo ako, hindi ako lalaban. Naunawaan kita. Ngunit sana tandaan mo rin na hindi ko kasalanan kung bakit ganito ang naramdaman ko. Kung kayako nga lang sanang i-control ito, e di ko sana nagawa ang bagay na iyon. Sige… suntukin mo ang mukha ko!” Ngunit hindi ko na itinuloy pa ang pagsuntok sa kanya. Pinigilan ko ang sarili gawa nang nasa loob kami ng campus at kung nagkataon, siguradong suspended ako sa gagawin ko. “Ang galing mo namang umarte, Tol. Nakuha mo na ang gusto mo, heto, ikaw pa ang ma-drama. Ganun na lang ba iyon?” ang nasabi ko na lang.

“Sabihin mo sa akin, Tol kung ano ang gagawin ko upang mapatawad mo. Kahit magpaalipin pa ako sa iyo, gagawin ko, mapatawad mo lang ako.” Patuloy pa rin siya sa pagpahid ng luha niya.

 

At sa pagkarinig sa sinabi niyang iyon, may pumasok biglang kademonyohan sa utak ko. “OK… Simula ngayon, alipin na kita…”

“S-sige, Tol… Basta mapatawad mo lang ako, gagawin ko ang lahat.” Ang mabilis din niyang sagot, tila nasiyahan sa narinig At dahil sa nangingibabaw pa rin sa akin ang matinding galit at pagnanasa na makaganti, naisip kong matulog ulet sa bahay nila at doon ko gagawin ang maitim kong balak. “Hindi pa ba dumating ang mga magulang mo?”

“Hindi pa, Tol. Matagal-tagalan pa daw…”

“Good. Mamayang gabi, doon ako matulog.”

“Sige Tol.” Ang masaya niyang sagot.

Mga alas otso noong dumating ako sa bahay ni Lito. Pagkapasok na pagkapasok ko kaagad ay nakahain na ang pagkain sa mesa. “Kain na tayo, Tol! Hinitay talaga kita.” Ang sabi niya, kitang-kita ko sa mga mata niya ang saya noong makita ako.

“Ikaw na lang ang kumain. Tapos na ako. At dalian mo lang. May ipagagawa ako sa iyo. Nandito lang ako sa kwarto mo” Ang sabi ko.

Pansin kong gumuho bigla ang saya sa mukha niya. “S-sige…”

Pagkatapus niyang kumain, pasok kaagad siya sa kwarto. Lingid sa kaalaman ni Lito, may itinago akong paddle, iyong ginagamit na pamalo sa mga initiations ng fraternity. Nagdala din ako ng blindfold at pantali.

“Magblind-fold” ka ang utos ko kaagad sa kanya.

Alam ko, kinabahan siya sa ipinagawa ko kahit na ang paddle ay itinago ko pa rin sa ilalim ng kama niya.

“Hubarin mo ang lahat ng damit mo at sumampa ka sa gitna ng kama, naka-dapa.”

 

Hinubad nga niya ang lahat ng damit niya at sumampa na ng kama. Agad ko namang itinali ang dalawang kamay niya sa baranda ng ulohan ng kama. “A-ano ang gagawin mo sa akin, Tol…” ang may halong pag-alala niyang tanong noong matapos ko na siyang italai.

 

“Huwag kang mag-alala. Di ko kayang pumatay ng tao.” Ang matigas kong sabi.Hindi na siya kumibo. Agad kong hinugot ang paddle sa ilalim ng kama at habang hawak-hawak ko sa kamay ko iyon, pinagmasdan ko ang kabuuan ni Lito na may piriong ang mata at nakatali ang mga kamay, nakadapa sa gitna ng kama, at hubo’t-hubad. “Shittt! Ang ganda pala ng umbok ng puwet nito, ang kinis pati!” Sa isip ko lang. “Tol… ang sarap palang pagtripan nitong puwet mo!” Ang sambit ko sabay tawa ng malakas.

Sa totoo lang din, tila may kakaibang kiliti ding sumundot sa katawan ko noong makita ang kabuuan ng katawan niya. Maganda ang katawan ni Lito. Palibhasa maalaga, health-conscious, palaging nagja-jogging at nagbubuhat sa mini-gym niya, workout. At ang isa sa naka-excite sa akin any ang pagiging helpless niya sa sitwasyon na iyon - nakatali, blindfolded, kinakabahan, at sunod-sunuran sa kung ano man ang ipapagawa ko.

“K-kung gusto mo Tol… gawin mo. O-ok lang sa akin” Ang pag-aalangang sabi niya, marahil ay iniisip na ang ginawa niya sa akin ay siya ko ring gagawin sa kanya.

“Hahaha! Ayos ah. Gusto mo ring maranasan ang sakit na naranasan ko no? Huwag kang mag-alala Tol, darating tayo d’yan. Pero mas exciting ang gagawin ko sa iyo. At… magpainit muna tayo.”

Hindi siya umimik, nakahalata sa sarcastic kong panalita.

“Ano? Gusto mo nang matikman ang gagawin ko sa iyo?”

“B-bahala ka, Tol!”

“OK… Relax ka lang ha? Simulan ko naaaaaa.”

Inangat ko ang paddle at kumuha ng lakas, bumuwelo.

At… “Heto na Tollllll!!!” Ang buong pakawala ko sa paghambalos ng paddle sa umbok ng puwet niya.

“SPLAKKKK!!!“

 

“ARRRRRRRRGGGGGGHHHHHHHH!”

Chapter 3 Tol… I Love You!

“Tolllll!! Ansakitttt!!” Sigaw ni Lito.

“Masakit pala ha?! Mas masakit pa d’yan ang naramdaman ko, tangina mo! Binaboy mo ako, walnghiya kaaa! Heto pa! Ummmm!”

“Tollll! Sakittttt! Tama na Tollll!” Sigaw uli ni Lito.

“Sige, magmakaawa ka, tarantado! Heto paaaa! Umm!”

Naka-ilang palo din ako sa pwet ni Lito hanggang sa pulang-pula na ito at umiiyak na sya. “Tol… patawarin mo na ako, please…”

“Hindi! At hindi kita patatawarin.” Ibinaba ko na ang paddle, at tinungo ang VCD player at nagpalabas ng bold. Tapus, hinubad ko ang t-shirt, ang pantalon at pagkatapus, ang brief.

 

Finorward ko ang palabas upang dumeretso sa mga nag-uungulang mga nagtatalik na pornstars. Nilakasan ko ang sound upang marinig ni Lito. Sinalsal ko naman ang sarili kong ari upang tumigas. Noong tumigas na ito, sumampa na ako sa taas ni Lito at ikinakanyod-kanyod ang ari sa umbok ng pwet niya, ang isang kamay ay isinambunot sa buhok niya. “Gusto mo ito, ano?! Anooo!!!!” Sigaw ko.

Hindi kumibo ni Lito. Kitang-kita ko ang mga luhang dumaloy sa pisngi niya. Noong libog na libog na ako, sa naririnig na mga ungol mula sa VCD, itinutok ko na ang matigas kong ari ko sa bukana ng puwet ni Lito at biglang umulos. Hindi ko na nilagyan ng pampadulas ito, gusto ko talagang maranasan niya ang sakit. “Arrggggghhhh!” Ang sigaw niya noong pumasok na ang pagkalalaki ko sa loob ng likuran niya.

“Masakit ba? Masakit ba?! Sigaw ko uli habang patuloy na umuulos, hindi na ininda kung masasaktan man siya.

“Tooool, ansakitttt!”

“Hindi pa iya, tangina mo! Heto pa!” At kinagat ko ng malakas ang kaliwang balikat niya habang walang humpay ang pag-ulos ko.

“ARRRRGGGGGHHHH!”

 

Hindi ko binitawan ang pagkagat ng balikat niya. Noong tinanggal ko ang bibig ko doon, nakita kong may umagos na dugo sa nakagat kong parte. Ngunit galit pa rin ang nanaig sa akin. “Heto pa tollll!” Kabilang balikat naman ang kinagat ko habang patuloy pa rin ang pagkanyod ko.

“ARRGGGGGHHHHHH!”

 

Ganoon din ang nangyari. Dumugo din ang parte na iyon. Nakadaming kagat din ako sa likod niya noong sa wakas ay naramdaman kong lalabasan na ako. Dali-dali kong hingot ang sarili at itinuon ang pagkalalaki sa mukha ni Lito.

“Ahhhh! Ahhhh! Ahhhhh!” ang ungol ko habang pumulandit naman ang katas ko sa ulo at sa mukha niya.

Tila nakilaro naman si Lito. Marahil ay dahil sa takot na kung ano pa ang maisipan kong gawin sa kanya. Kahit kitang-kita ko pa ang mga luhang dumaloy sa mukha niya, pilit na inangat niya ang mukha upang harapin ang pumulandit kong dagta.

“Tangina mo tol! Kaya pala tinira mo ko sa pwet, ansarap pala, lalo na d’yan sa pwet mo. Ilang lalaki na ba ang nakatira sa iyo? Ha?!” Sigaw ko, habang ipinahid sa mukha niya ang natitirang likido sa dulo ng ari ko at isinasampal-sampal pa ito.

Hindi kumibo si Lito. Noong humupa na ang sarap, hinablot ko naman ang buhok niya at sinampal ng malakas ang magkabilang pisngi. “Bakla!” ang sigaw ko sabay talikod, pinulot ang nagkalat na mga damit sa sahig at dali-dali ding lumisan, iniwanan siya sa ganoong ayos. Kinabukasan, parang wala lang nangyari. Pareho kaming pumasok sa klase. Masakit ang katawan ko pero alam ko, mas masakit ang katawan ni niya, puno ng latay sa bugbog at sugat sa kagat. At di lang iyan, sigurado ako, masakit at mahapdi pati ang likuran niya. Napansin kong paika-ika siya at tila hirap sa pag-upo dahil sa mga palo ko ng paddle doon. “Kulang pa yan!” bulong ko sa sarili.

Pero sa kabila ng ginawa ko sa kanya, hindi pa rin naibsan ang tindi ng galit ko sa kaibigan ko. Pakiramdam ko ay kumukulo ang dugo ko at bumabalik-balik sa isipan ang ginawang karahasan at pambababoy niya sa akin. Lalo na kapag nakikita ko siyang tumatawa, nakaukit pa rin sa isip ko ang saya sa mukha niya nong ginawa niya sa akin iyon. Kaya iniiwasan ko siya. Ngunit dahil sa magkakalase pa rin kami, hindi rin maiwasang maglapit pa rin ang aming landas.

 

Pareho kaming myembro ng isang social club ng campus at isang araw ay may “deepening” activity kami na gaganapin sa isang beach resort sa isla na di kalayuan sa lugar namin. Tatawirin lang ito nang may dalawang oras. Sleepover, kumbaga at ang purpose ay upang mas magiging close daw ang mga miyembro sa isa’t-isa. “Tangina! Paano ako maging close d’yan…” bulong ko sa sarili noong maisip ang kaibigang kasali din sa club. Ayaw ko na sanang dumalo dahil alam ko nandoon si Lito. Ngunit ewan ko din ba, malakas ang udyok sa akin na sumali. Syempre, isang beach resort ang venue na kung saan ay hindi ko pa napuntahan. At sleepover pa! At ang isa pa, hindi ko pa rin na-experience ang sinasabi nilang “deepening” activity na iyan.

Magtatakip-silim na noong makarating kami sa isla. Napakaganda ng isla. Pansin ko kaagad ang kagandahan niyon noong dumaong ang bangkang sinakyan namin sa mismong beach. Maputi ang buhangin, mapayapa ang dagat, preskong-presko ang hangin. Malapad din ang dalampasigan kung saan purong puting buhangin ang matatapakan ng iyong mga paa. Mga 30 metro galing sa dagat ay nandoon na ang ilang cottages na gawa ng kawayan at nipa. At ang isang plus factor pa sa lugar ay halos kami lang ang tao sa paligid gawa ng ito pala ay isang sanctuary na pinoprotektahan ng mga taga DENR at walang pwedeng pumunta doon kungdi mga piling beach-goers lang na may mga environmental at educational-related na hangarin. Pagkakita ko sa mga tanawin pakiramdam ko nawala din lahat ang stress at ang bigat na dinadala ng kalooban. May mga 30 kaming myembrong sumama. At expected, nandoon din si Lito. Pero, para lang hindi kami magkakilala. Ibang mga myembro ang sinamahan ko. Pagkatapus naming mag settle down sa tatlong cottage na tig-sasampu ang naka-occupy, nag-dinner kami, sabay-sabay at doon na sa mismong beach at pagkatapus magpahinga ng sandali, naglaro. Dahil tatlo kaming grupo, iyon na rin ang grouping namin na mag-compete sa iba’t-ibang impromptu na mga palaro. May tug-of-war, may obstacle relay, may impromptu cheering at talent contest, at ang culmination ay ang search for Mr. Prince Charming and Miss Princess of the night na ang mga judges ay kami-kami din lang. Sobrang saya at enjoy ang lahat. Pero syempre, nandoon pa rin ang pagsisimangot ko at pang-iisnub kay Lito kapag pareho kaming kasali sa laro.

Pareho kaming contestant Lito sa search for Prince Charming of the night. Sa pag-introduce ko pa lang sa sarili, binanatan ko kaagad siya, “Ako ang piliin ninyo dahil sigurado ako sa aking seksuwalidad!” sabay tingin ng patama sa kanya. Tawanan at palakpakan ang lahat. At noong ibinaba na ang hatol, ako ang nanalo at si Lito ay pangalawa lamang. Noong nilapitan niya ako at kakamayan sana, bigla ko naman siyang tinalikuran.

Pagkatapus ng palaro, binigyan kami ng 30 minutes na break upang makapagpahinga o kaya’y kumain. Susunod na daw ang deepening.

Alas dose na ng gabi noong pinalabas kami sa mga cottages namin. Pina-upo kaming lahat ng paikot upang pumorma ng isang bilog. Ilang araw na lang bago mag full moon noon kaya may sinag pa rin ang buwan na siyang nagsilbing liwanag sa paligid. Sinadya daw na sa ganoong oras at set-up na medyo madilim-dilim ang activity. Syempre, nagtatanong ang aking isipan. “Ano kayang mayroon?”

Nagsalita ang aming moderator. “Mga buddies…” ang pag-greet ng moderator namin sa tawagan namin sa kapwa myembro. “Ang tawag natin sa activity na ito ay ‘Deepening’ the main objective of which is to enable us to know deeper the person we call ‘buddy’. I won’t expound on the subject. But let me just begin the activity by saying that what we say or do here, let it stay here. Let us open our minds and our hearts and Let the white sands and the wind in this island bear witness to everything we do or say. Let this activity help each one of us to know each other better, to learn lessons, appreciate the values and meaning of life, to find our true selves and become better persons. Lahat tayo any may kanya-kanyang kwento at drama sa buhay. Mayroon tayong little secrets, big secrets, skeletons in the closets, struggles, pains, whatever. Minsan, tayo lang ang nakaakalam sa mga ito. Minsan din, naitatanong natin sa sarili kung normal pa ba ang mga nangyayari sa atin o, we deserve to have all these… Pero, patuloy pa rin tayong bumabangon, lumalaban. Because that is life – full of challenges, full of struggles, full of pains at dahil sa kabila ng lahat. patuloy ding umiikot ang mundo, ang mundo natin. Kaya let our story unfold so that it may serve as an inspiration to our fellow buddies; to give your buddies the chance to accept and embrace you for what you are, in spite of what you’ve gone through. This is your chance now. Lahat tayo ay magsasalita and I encourage you to speak from the heart. Whatever emotions come out, let it flow freely - walang takot, walang pangamba, walang pagdadalawang-isip. Let there be trust among us. Let there be compassion. Let there be acceptance and understanding. Set yourself free…”

Ramdam ko naman ang pagkabog ng dibdib ko sa sinabi na iyon ng moderator.

 

“Sa mga laro natin kanina, napakasaya natin. Pero may halo din itong downside lalo na kapag natalo tayo. Sa totoong buhay ba masasabi nating ganoon din? Ano ang pinaka-lowest part ng buhay mo? Ang pinakapuntong nasabi mo sa sarili na sana di na lang ako ipinanganak pa sa mundong ito? O kaya’y nag-isip ka na magpakamatay na lang? Nalampasan mo ba ito? O hanggang ngayon ay tuloy pa rin ang laban? At ano ang mga aral na natutunan mo, kung mayroon man? Kailan mo naman naranasan ang sobrang saya? Mas marami bang masasayang parte ang buhay mo kaysa malungkot at mahirap…? Iyan ang mga tanong na dapat mong sagutin sa sharing nating ito. Pero bago iyan, bibigyan ko kayo ng ilang minuto upang i-examine ang mga sarili ninyo at masagot ang mga katanungang iyan.”

Noong gumitara na at kumanta ang aming singer na kasama, lahat kami ay natahimik, ang karamihan ay nagsimulang mag-iyakan.

Hindi ko naman lubos maintindihan ang naramdaman sa pagkakataong iyon. Hinayaan ko na lang dumaloy ang kung ano mang emosyon ang lalabas habang pinakinggan ko nang maigi at hinimay ang kahulugan ng bawat salita ng kanta. “Lead me Lord, lead me by the hand and make me face the rising sun. Comfort me through all the pain that life may bring. There’s no other hope that I can lean upon. Lead me Lord, lead me all my life. Walk by me, walk by me across the lonely road of every day. Take my arms and let your hand show me the way…”

 

 

 

 

 

 

 

Chapter 4 Tol… I Love You!

Mistulang tutulo na rin ang mga luha ko habang kinakanta ng kasama naming singer ang kantang “Lead Me Lord”. Ang bawat kataga noon ay tila mga sibat na tumatama sa bawat puso naming mga participants. Ewan ko kung ano ang mga nasa isip ng mga kapwa kong “buddies“ pero sa kanta pa lang ay tila nanumbalik ang katinuan ng pag-iisip ko, pakiwari ko ay may gumagapang na lungkot sa buong katawan, may hinahanap na kung ano sa kaibuturan ng aking pagkatao. “Bakit nga pala narito ako sa mundong ito na ni minsan hindi ko naman pinili o ginusto ang ipanganak dito? Sino ba ang nagdesisyon nito para sa akin? At bakit? Bakit sa parte pa ng mundong ito, at sino ang pumili para sa akin ng mga magulang ko, ng ganitong klaseng buhay ko…? Ano purpose ko dito sa mundo?

“Shiiiiiittttt! Bakit ba ako napasali pa dito!” Sigaw ko sa sarili, di makapaniwalang masadlak ako sa ganoong klaseng activity. Naramdaman ko na maraming tuwalyang mapipiga sa dami ng luhang expected kong aagos sa activity na iyon. Ako kasi, ayaw ng iyakan o sobrang drama. Gusto ko masaya, katatawanan, kantyawan, bangkaan ng kung anu-anong kabulastugang experiences.

 

Nagsalita ang aming moderator. “Gawin muna nating semi-circle ang arrangement ng pag-upo natin…”

Tumayo kami at nag-adjust sa pag-upo sa mabuhanging beach upang ma-porma ang semi-circle, karamihan ay naka-upong naka cross-leg. Noong makapwesto na ang lahat, pumwesto naman sa bakanteng space paharap sa amin ang moderator at naupo sa sentro nito. “Itong lugar na inuupuan ko paharap sa inyo ay tatawagin nating ‘hot seat’. Kung sino ang magsasalita o magsi-share ay lilipat dito at dito uupo. Ang sequence naman ng pagsi-share ay through lottery. Kung sino iyong nagsasalita ay pagkatapus niya, siya ang bubunot ng pangalan ng susunod na mag-share. Dito bubunutin ang pangalan.” At inangat niya ang garapun kung saan nakalagay ang mga pangalan namin. “Wala bang tanong?” Walang sumagot.

“At… oo nga pala, libre kayong magbigay ng katanungan, kumento o payo. Ngunit bawal ang criticism o ang makikipag-argumento. OK, ako ang bubunot sa pangalan ng unang magsasalita” At dinukot na ng moderator ang pangalan ng unang magsasalita.

Nong binasa na ang pangalan, pangalan ng isang babaeng kasama namin. Siya iyong baguhan sa school na galing ng Maynila at bagamat nakikita namin sa panlabas niyang anyo na isa siyang magandang babae, sexy, magandang magdamit, pang beauty queen o model material, masayahing kaibigan, palabiro at sweet sa lahat ng mga myembro, hindi pa namin talaga siya masyadong kilala. Tumayo siya at pumwesto na sa lugar kung saan unang nakaupo ang moderator habang ang moderator naman ay umupo sa inuupuan noong babaeng magsi-share. Noong maupo na ang babaeng “buddy” naming iyon, sobrang tahimik ang lahat animoy nagpipigil ang bawat isa sa kung ano mang emosyon ang pweding umapaw. Sabi ko naman sa sarili, “Ah, ano naman kayang i-share nito, e, kung titingnan mo sa panlabas na anyo, ay tila wala na itong mahihiling pa sa buhay.”

“Magandang gabi –“

“Magandang umaga!” ang pagbutt-in naman ng moderator namin, pansin ang alertness niya at kasanayan sa pag-handle ng ganoong klaseng activity.

“Ay… umaga na pala. Good morning!” sambit niya, napangiti sa pagkakamali, at natawa naman ang lahat, bagay na nagpapagaan sa mabigat na emosyon sa tagpong iyon.

 

“Ok…” ang pagsimula uli ng buddy naming nasa hotseat na tila ay humugot ng lakas ng loob na magsalita. “Ang pinaka-low na parte ng buhay ko na hanggang ngayon ay nandyan pa rin ang bakas ay iyong…” napahinto siya ng sandali, pilit na pinigilan ang pag-crack ng boses

 

Pigil-hininga naman kaming mga nakikinig.

“…naanakan ako. Aaminin ko sa inyo, na kaya ako lumipat ng school ay dahil gusto kong iwasan ang mga masasakit na alaala sa parte ng buhay ko na iyon. Noong malaman ng boyfriend na buntis ako, gusto niyang ipalaglag ang bata. Hindi ko sinunod ang gusto niya. At noong malaman niyang hindi ko siya sinunod, iniwanan niya ako. Ang masaklap, nadiskubre kong may asawa pala siya at sumugod sa eskwelahan ko ang asawa niya. Nag-iskandalo ang babae at tuloy, nalaman ng buong campus na naging kasintahan ko ang isang may pamilyang tao, at na buntis ako. Sa hiya, hindi ko na tinapus pa ang semester. Galit na galit sa akin ang papa ko at pinalayas ako sa bahay. Lumayas ako. Iyon ang panahon na pakiramdam ko ay gumuho ang mundo ko. Hindi ko na naramdaman pang may pag-asa at pakiwari ko ay lahat ng tao ay galit sa akin, pinagtatawanan ako, pinagkaisahan. Sa totoo lang, ilang beses ko ring pinag-isipan ang magpkamatay. Mabuti na lang at kahit papaano, nandoon ang mama ko at patuloy na sumusuporta. Naramdaman ko ang pagmamahal niya at pagdepensa niya sa mga paninira sa akin. Kinausap niya ang tita na doon muna ako pansamantalang titira sa kanila – hanggang sa panganganak ko… Pinilit kong itago sa mga kaibigan ko ang mapait na kalagayan at masakit karanasan sa takot na di nila ako maintindihan o matanggap. Kaya lumipat ako ng paaralan dito sa probinsya. Ngunit ang hirap pala kapag may itinatago ka… sobrang bigat ng kalooban.” Huminto siya ng sandali, pinahid ang mga luha sa kanyang mga mata at noong tila nahimasmasan, binitiwan ang isang pilit na ngiti. “Ngunit hindi ko pinagsisihan ang pagsuway sa boyfriend ko na ipalaglag ang bata. Isang taon na ang baby ko ngayon. Malusog na batang lalaki, bibo, makulit… Siya ang inspirasyon ko ngayon at bubuhayin ko siya kahit ano man ang mangyari…”

 

Iyon ang kwento ng unang kasama namin sa nag-share. Napa “Shit!” naman ako sa sarili sa pakiramdam na tila may sumundot-sundot na kung ano sa puso. May sumunod na mga tanong sa kanya kagaya ng natanggap na ba niya ang kalagayan, ano ang naramdaman niya ngayon para sa ama na hindi nakapagbigay ng suporta, ano ang dulot at impact ng karanasan niya na iyon sa pananaw niya sa buhay, kung wala ba siyang pinagsisihan o gusting ituwid sa sarili kung mayroon man, at ano ang naramdaman niya ngayong nabunyag niya sa amin ang sikreto niya. Ang huling tanong na iyon at ang sagot niya noong sinabi niyang “gumaan ang pakiramdam niya” sa pag-unload niya sa amin ng kanyang saloobin ang nagpaisip sa akin ng malalim dahil naranasan ko ang sinabi niya na sobrang hirap kapag may itinatagong sikreto.Noong wala nang nagtanong, group hug.Ang sunod na pangalang nabunot ay sa isang lalaki. At sa hotseat isiniwalat niya ang mga hinanakit sa mga magulang noong naghiwalay ang mga ito. Syempre, umiiyak dahil sa mga emotional at financial na kahirapang naranasan. “Noong una, sobrang sakit at hirap tanggapin na ang papa ko ay nasa ibang bahay, sa ibang pamilya at kaming apat magkakapatid ay nagkahiwa-hiwalay din. Yun bang pagbabago ng nakasanayan, iyong pamilyang buo, iyong pagmamahalan na nasira, iyong saya na biglang naglaho. Syempre, iyong pagmamahal ng magulang, iyong psychological na hirap, at dagdag pa dyan iyong finances, hindi na kami regular na binibigyan ng suporta. Minsan walang pera, walang baon, nangungutang para lang maka-attend sa test, iyong mangungutang ang mama ko uli at hindi pauutangin dahil may utang pang hindi nabayaran… Hirap! Kahit anu na lang ang naiisip ng mama ko. At dahil sa ako ang panganay, di ko na rin alam ang gagawin upang makahanap ng paraan para makatulong. Hindi ko alam kung hanggang saan ang paghihirap naming. Pero, para sa akin, habang buhay, lalaban ako. Pipilitin ko pa ring makatapus ng pag-aaral upang makatulong at maipakita sa papa ko na mabubuhay kami kahit wala siya…”.

Iyan ang kwento ng pangalawang buddy. At pagkatapus, tanungan naman, advice, at ang group hug noong wala nang nagtanong. Sa kabuuan, nagustuhan ko ang takbo ng activity dahil kitang-kita ko sa mga nagsi-share ang sincerity nila at kawalang-takot na ihayag ang mga saloobin. Pansin ko rin ang dulot na saya sa mga mukha nila ang pag-open up, pag-unload ng mga saloobin at ang relief na maramdamang may mga taong nakakaintindi, nakikiramay, nakikiiyak. At doon ko rin na-realize na iba’t-ibang tao, iba’t-ibang drama sa buhay. Minsan, akala mo ay walang problema o matinding karanasan, iyon pala ay masasabi mong kung hindi kasing-tindi, mas matindi pa ang mga pagsubok na naranasan.

Ngunit may dulot din itong kaba sa akin, syempre, dahil sa nangyari sa akin, sa amin ni Lito. “Ah… bahala na!” sigaw ng utak ko.

Ang sunod na tinawag ay si Lito. Sa pagbigkas pa lang sa pangalan niya, pakiramdam ko ay may biglang kumalampag sa dibdib ko at nagpalakas sa kabog nito. Sinundan ng mga mata ko ang pagtayo niya, paglalakad patungo sa hotseat, hanggang sa pag-upo niya. Naka-cross leg siya at seryosong nakatingin sa harap. Tinitigan ko siya, nagbakasakaling titingin din siya sa kinauupuan ko at makuha niya ang ibig kong ipahiwating – na huwag buksan ang issue tungkol sa amin. Ngunit hindi siya tumingin sa akin.

“Mixed emotions ang naramdaman ko sa activity natin na ito…” ang pambungad niyang salita. “Marahil ay sa panalabas kong anyo, masasabi ninyong wala akong problema dahil heto, may kaya ang mga magulang ko, ako naman ay kahit papaano, nasa top 5 palagi ang pangalan sa honor’s list, at kung sa postura ang pag-uusapan, nakakalamang naman siguro ako sa marami.” Ang pag-describe niya sa sarili. Napatango naman ang lahat dahil sa totoo lang din, gwapo si Lito, matangkad, matalino, neat at proportioned ang katawan, magandang magdala ng damit, at maraming tagahanga. Kung tutuusin, nga di hamak na maihahanay siya sa mga batang sikat na mga artista at modelo sa kasalukuyan.

“Walang dudang mahal na mahal ako ng mga magulang ko. Simula noong bata pa lamang, ramdam ko na ang lubos na pagmamahal nila sa akin. Akala ko normal talaga ang lahat sa amin. Ngunit noong magha-high school na ako…” hindi naipagpatuloy ni Lito ang sasabihin noong mag-crack ang boses niya at humagulgol na lang na parang bata, halos nahirapan sa paghinga. Nilapitan siya ng moderator. Nagsunuran na rin ang iba pa naming mga kasamahan. Nag group hug. “OK ka lang ba? Ituloy pa natin? O kailangan mong magbreak muna, tatawag tayo ng iba?” Pinahid ni Lito ang mga luha sa pisngi, ininum ang tubig na ibinigay ng moderator. “Ok lang buds, ituloy ko…” sagot niya.

At nagsibalikan kami sa mga pwesto namin.

Nagpatuloy siya. “… Iyon nga, noong maghigh-school na ako, aksidente kong nabuksan ang drawer sa kwarto ng mga magulang ko at doon nakita ko ang isang dokumento – adoption papers. Doon ko nadiskubre na ampon lang pala ako…” Huminto muli si Lito ng sandali at pinahid ang mga luha sa mukha, halatang pinigilan ang sarili na huwag humikbi. “Kinulit ko ang mga magulang ko tungkol dito at umamin sila. Ipinaampon daw ako ng tunay kong mga magulang. Noong malaman ko iyon, naglayas ako ng isang lingo dahil hindi ko matanggap-tanggap na ang mga taong nagpalaki at umaruga sa akin simula noong bata pa ako ay hindi ko pala tunay na mga magulang. Ansakit… sobra. Iyon bang feeling na parang pinaglalaruan ka lang ng mga tao at tadhana, na ipinasa-pasa lang na parang tuta. Sobrang galit ang naramdaman ko sa kanila, sa mundo. Wala namang nagbago sa pakikitungo at pagmamahal ng mga itinuring ko ngayong tunay kong mga magulang. Ngunit ang sakit na nadarama kong ipinamigay lang ako… grabe. Hanggang ngayon, puno pa rin ng galit ang puso ko para sa kanila… kaya noong kausapin ako ng mga magulang ko na lilipat kami dito at dito na rin ako mag-aaral, pumayag na rin ako. Ayokong baka isang araw ay makilala ko pa ang tunay kong mga magulang doon sa malaking syudad…”

Tahimik.

 

Hindi ko lubos maipaliwanag ang tunay na naramdaman sa pagkarinig sa kwento niya. Noon ko lang nalaman na ampon lang pala siya. Dahit dito, ang galit na nadarama ko sa pambababoy na ginawa niya sa akin ay parang unti-unting humupa at parang may kung anong awa ang gumapang sa buo kong katauhan. Biglang sumiksik sa isipan ang eksena kung saan nag-iiyak siyang amining mahal niya ako, ang pag pakumbaba, pagtiis, at pagtanggap niya sa ginawa kong pananakit sa kanya. Noon ko lang na-realize na sobra-sobra pala ang paghihirap niya at nadaragdagan ko pa pala iyon. Kampante na ang isip ko na iyon lang ang iki-kwento ni Lito sa grupo. Akala ko ay wala na akong alalahanin pa sa mga isiniwalat niya ngunit noong may magsitanungan na, nagsalita na naman ulit siya, “May isa pa akong sasabihin…”

Biglang natahimik uli ang lahat.

“Nitong bago lang, may isang bagay din akong nadiskubre sa sarili ko…” Huminto si Lito sa pagsasalita, yumuko na parang humugot ng lakas at bwelo.

Kinabahan naman ako at muling kumabog ng malakas ang dibdib. “Tangina! Wag mong buksan!!!” sigaw ng tuliro kong isip.

“Ewan ko ba ngunit may nararamdaman ako para sa isang kaibigan…”

Napayuko na lang ako, itinakip ang dalawang kamay sa mukha, inihanda ang sarili sa sasabihin niya. “Arrgggghhh!” sigaw ng utak ko.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Chapter 5 : Tol… I Love You!

“ARRRGGH!” sigaw kong bigla upang maputol ang pagsasalita ni Lito at mabaling ang atensiyon ng grupo sa akin. Hinawakan ko naman ang isa kong paa, nagkunyaring may masakit sa parte na iyon at pasikretong kinurot ito ng malakas. “Kinagat ako! Shiit! Ahhhhh!”

 

Nagulat at nagkagulo ang mga kasama namin. Ngunit nanatili si Lito na nakaupo sa hotseat, nahalata ang pag-arte kong iyon. Pasikreto ko naman siyang dinilatan, pahiwatig na ayaw kong ituloy pa niya ang sasabihin.

“Ano ba’ng kumagat sa iyo? Tanong ng moderator sa akin, halatang kinabahan sa nangyari.

“Ewan ko ba, buds…”

“Tingnan ko nga…” Sinuri niyang maigi ang paa kong inireklamo. “Parang wala namang kagat, namumula nga lang na parang nakurot.”

Ramdam ko naman ang pagkahiya sa sinabing iyon ng moderator.

“K-kaya nga eh…”

“Sobrang sakit ba buds?” tanong ulit niya, tiningnan ang mukha ko.

“Hindi na… hindi na buds. Medyo OK na sya.” Ang pagdadahilan ko na lang upang hindi na sila magwo-worry at baka mahalata na ang pag-arte ko.

“Ah, sige. Obserbahan na lang muna natin at kapag in a few minutes ay masakit pa rin siya o lalong titindi ang sakit o kaya may iba kang naramdaman sa katawan, tatawag na tayo ng first aid.”

 

“S-sige buds. Iyan na lang ang gagawin natin.” Sagot ko. Napalagay naman ang sarili ko sa narinig. Binitawan ng moderator ang tatlong mabilis na sunod-sunod na palakpak, pahiwatig ng attention. “OK mga buddies, tuloy natin ang activity!” sigaw niya sa grupo na sumunod din kaagad sa utos niya at kanya-kanyang nagsibalikan sa kinauupuan. Ibinaling niya ang tingin kay Lito na nanatili pa ring nakaupo sa hotseat. “Ituloy mo na buds!”

“S-saan na pala akong parte?” Tanong ni Lito sa kanila.

“Doon buds sa may parang nadiskubre ka sa sarili ba iyon…?” sigaw ng isang buddy.

“Ah…” Napahinto si Lito ng sandali. Palihim na tumingin sa akin. “M-may nagawa akong kasalanan sa isang tao…” Bumalik na naman ang lakas ng kabog ng dibdib ko sa narinig at ramdam kong may nagbabadyang matinding galit na namang dadaloy sa aking kalamnan. “Tangina! Ayaw talaga paawat! Lagot ka sa akin kapag itinuloy mo pa iyan!” sigaw ng utak ko.

Nagpatuloy si Lito. “Noong magkita kami ng taong ito, inimbita ko siya sa bahay at doon, nag-inuman kami. Noong malasing siya, may nagawa akong pang-aabuso sa kanya… Hanggang ngayon, hindi ko maiwaglit ang pagkakasalang iyon, lalo na kapag nakikita ko ang taong ito at ipinapakita niya sa akin ang galit niya sa ginawa ko.”

Natahimik ang lahat. Ramdam kong maraming naglalarong katanungan sa kanilang mga isipan ngunit hindi lang nila kayang diretsahang maitanong ang mga ito, marahil ay sa hiya o takot na baka mapahiya si Lito.

Ngunit may isang buddy ring hindi nakatiis, “E… B-babae ba tong tao na to, buds?”

“Lalaki, buds…” and deretsahang sagot ni Lito.

Tumango-tango naman ang buddy na nagtanong, tila kinumpirma ang naglalarong hinala sa kanyang utak.

“Underage?” Tanong naman ng isang buddy.

“Hindi.”

 

“Ah… hindi naman pala eh. OK lang iyan buds. Walang mawawala sa lalaking nasa edad na.” patawa naman ng isa.

Tawanan ang lahat. Yumuko na lang ako, ang isip ay sumisigaw ng, “Anong walang mawawala? Labag sa kagustuhan, binaboy, tas walang mawawala?” Ngunit sinasarili ko na lang ito sa takot na baka mag-isip silang ako ang lalaking tinutukoy.

Maya-maya, may nagtanong pa uli, tila nahihiya ang tono. “B-bakla ka buds?”

 

Hindi kaagad nakasagot ni Lito. Mistulang may bumara sa kanyang lalamunan at pansin ko ring umiyak na naman siya. “Hindi ko alam buds… eh. Kaya nga akoy nalilito at nagagalit sa sarili, mahirap tanggapin, at lalo na, may nasaktan akong tao…” ang sagot niya habang pinapahid ng isang kamay ang mga luhang dumaloy sa pisngi niya. Patuloy mang kinabahan, wala na akong nagawa pa kungdi ang ipaubaya ang lahat kay Lito. “Bahala na… pero lalo kang makatikim sa akin, tangina mo!” sigaw ng utak ko.

“Kilala ba namin ang taong sinasabi mo?”

Hindi nakasagot agad si Lito. Halatang nag-isip. Maya-maya, ibinaling niya ang paningin sa akin.

Yumuko ako. “Tangina mooooo! Wag mo akong iturooo!” Sigaw ko sa sarili.

“Hindi na importante iyon mga buds, kung kilala ninyo siya o hindi.” Ang sagot niya.

“OK… nirerespeto namin ang sagot mo. Pero heto, sensya ka na sa tanong na to pero alam mo buds… napansin namin kanina sa search for prince charming habang naka swimming trunks lang kayo na may bakas ng mga kagat ka sa likod. Paano ka ba nakagat? At bakit?” Mistulang naputukan naman ako ng bomba. “Tarantado kasi… tangina. Naghuhubad-hubad pa, di man lang naisip na hindi pa nawala ang bakat ng kagat! Sige, sabihin mo at makakatikim ka na naman sa akin…” bulong ko.

“Ah… e… pwede ba buds sa akin na lang iyon?” ang sagot niya.

Natahimik na lang ang lahat. Batid nila na tila hindi pa handa si Lito na ilahad ang lahat ng kuwento niya. Alam ko, lalong dumarami ang mga katanungan sa kanilang isipan tungkol kay Lito.

 

Nagsalita ang moderator. “Alam mo, buds, hindi porke’t nangyari sa iyo ang bagay na iyan ngayon ay masasabi mo na isa kang bakla. Marahil ay kung lilipas ang ilang taon at ganoon pa rin ang naramdaman mo sa kapwa lalaki, marahil iyan na nga. Ngunit ang pinaka-importanteng masasabi ko sa iyo, ay kahit ano ka pa man, tanggap kita at palagi kitang susuportahan.” Nilingon niya ang kapwa participants, “Kayo ba mga buddies, tatanggapin at susupurtahan pa rin ba ninyo si Lito kung sakaling bakla nga siya?”

“Syempre, buddy natin iyan?” sigaw naman ng mga buddies.

“So why don’t we show him our support!”

At sabay-sabay naman silang tumayo at nag-group hug. Naki-group hug na rin ako kahit na ang laman ng isip ko ay galit at pagbabanta, “Sige… ngayon may group hug ka sa grupo. Pero humanda ka at may mas malaking paddle at kagat ka uli sa akin! Tangina, ginagalit mo talaga ako!”

Noong ako naman ang nasa hotseat, ang binuksang issue ko lang ay ang problema sa pamilya, sa konting hindi namin pagkakaunawaan ng tatay ko na normal lang naman sa mag-ama, at mga malilit na issues lang kumpara sa karamihan sa kanila. Kaso, may nagtanong. “Buds, bakit pala parang hindi kayo nagkikibuan ni Buddy Lito? Mag-best friend kayo, diba?”

Napangiti naman ako ng pilit. Ini-expect ko na kasi na baka may magtanong. Alam ko kasing may mga nakapansin na hindi kami pagkikibuan ni Lito, na siguirado ako, nakadagdag-intriga sa kanila lalo na sa ginawang pagbunyag ng aking kaibigan. “Ah… normal lang yan sa magkakaibigan buds…” Sagot ko na lang.

“Hindi nyo ba pwedeng i-share kung ano man ang di ninyo pagkakaunawaan at upang ma-reconcile kayo dito mismo?”

Biglang kumabog na naman ng malakas ang dibdib ko. “Ah…” Tiningnan ko si Lito na nakaupo na kasama sa ibang mga participants.

Noong makita niyang tiningnan ko siya, yumuko ito, tila ang mensahe ay, “Bahala ka kung sasabihin mo o hindi”.

“Pwede bang sa amin na lang iyon?” ang sagot ko na lang.

“Ah, ok. Nirerespeto namin ang desisyon ninyo. Pero Kasi sayang iyong ipinakitang closeness ninyo eh. Inggit nga kami sa samahan ninyo. Para kayong kambal na hindi naghihiwalay sa sobrang pagka-malapit sa isa’t-isa, tapus bigla na lang ganyan. Pero pwede bang kung ano man iyang mga disagreements ninyo ay magpatawaran at mag-reconcile kayo dito mismo? Kasi di ba ang objective natin sa deepening na ito ay ang mag-improve tayo, matutu ng mga leksyon sa buhay…

Sumang-ayon naman ang marami. At may sumigaw na. “Hug! Hug! Hug!” hanggang sa lahat na ng buddies ay sumigaw ng “Hug! Hug! Hug!”

Hindi tumayo si Lito, marahil ay sa takot pa rin na hindi ko tatanggapin kung siya ang unang lalapit sa akin. Kaya upang matapos na ang lahat at dahil ako naman ang nasa hotseat, ako na ang tumayo at lumapit sa kanya. Tumayo siya at nag-hug kami. “Tol, patawad…” ang bulong niya..Ngunit binulungan ko sya ng, “Tangina mo. Lalo mo akong ginagalit! Plastikan lang ito ha? Hindi pa ako tapus sa iyo!” habang kunyari nakangiti ang mukha ko upang hindi mahalata ng mga kasamahan.

Habang nagpalakpan ang mga buddies, ramdam ko naman ang pagkadismaya niya. Bumalik ako sa hotseat at binigyan na ako ng group hug ng grupo.

Mag-aalas singko na noong matapus ang deepening. Bumalik na ako sa cottage kung saan ako naka-assign upang magpahinga. Nakahiga na ako noong tinapik ako ng isang buddy at gusto daw akong kausapin ni Lito. Ayaw ko sana ngunit dahil kailangang ipakita kong close na kunyari ulit kami kaya, “O Tol! Anong atin?” bati ko kunyari sa kanya at nakangiti pa habang tumayo ako palapit sa kanya.

“Heto gusto kitang makausap” sagot niya.

“O, e di sige… doon tayo sa may likod nitong cottage” Turo ko sa parteng may malalaking kahoy at medyo malayo-layo na sa mga kasama namin.

Pagkadating namin sa lugar at noong mapansing hindi na kami maririnig at makikita ng mga kasama, agad kong binanatan ng mura si Lito. “Tangina mo! Bat ka ba nagdrama! At muntik mo pa akong ibuking? Wala ka nang ginawa kundi sirain ang buhay ko, tarantado ka!” sabay din bitiw ng malakas na batok sa kanya.

Napahaplos siya sa parting binatukan ko ngunit hindi ito gumanti. Bagkus, buong pagkumbaba pa itong nagsalita. “Tol, manghingi lang naman ako ng tawad eh.” Ang sagot niya.

“Gago! Paano kita mapapatawad niyan, e hindi pa nga ako naka-recover sa mga pinaggagawa mo sa akin, heto na naman, gusto mo na naman akong pahamak!”

“G-guilty ako, tol. Di ako makatulog, di ako mapakali. Binubulabog ako palagi ng kusyensya ko. Heto nga, di ko maintindihan ang sarili sa nadiskubre ko sa sarili at sa naramdaman ko para sa iyo, tapus ngayon heto, nasaktan kita at sinira ko ang pagkakaibigan natin. Ang hirap tol. Di ko alam kung ano ang gagawin, kung kanino manghingi ng payo. Pakiramdam ko nag-iisa lang ako sa mundo, walang kakampi, walang nakakaintindi, walang mapagsabihan ng nararamdaman ko. Para akong mababaliw…”

“Bullshit! Sarili mo lang ang inintindi mo! Bakit ako, hindi mo ba sinira ang buhay ko? Hindi mo ba sinira ang sarili kong pagtingin sa sarili? F*** You!” sigaw ko.

“Kaya nga nanghingi ako ng tawad tol eh…” at lumuhod siya sa harap ko.

“Pwes, di kita mapapatawad! Kapag may nakakakita sa iyo d’yn, ano na naman ang isipin nila? Hindi mo ba naiisip yan? Ha? Ha? Matalino kang tao pero heto, hindi ka nag-iisip! Tumayo ka d’yan, tangina! At hindi pa ako tapos sa iyo, tandaan mo. Mas matindi pa ang sunod na gagawin ko sa iyo!”

“T-tatanggapin ko, tol kung ito ang paraan para mapatawad mo ako. Kahit ano… Kahit magpapaalipin pa ako sa iyo…”

“Gusto mong madali ang pagpatawad ko sa iyo? Ganito ang gawin mo: magpakamatay ka, mapatawad kita kaagad!” sabay walkout.

Magtatanghali na iyon noong lumisan na kami sa isla. Dalawang pumpboat ang inarkila namin at ewan ko kung sinadya ni Lito na doon din sumakay sa pumpboat ko. Noong nasa kalagitnaan na kami ng dagat, nagbiruan kami tungkol sa mga girlfriends at boyfriend namin.

 

“Kapag sabihin ng mahal mong tatalon ka d’yan para patunayan ang pagmamahal mo sa kanya” sabay turo sa dagat “…tatalon ka?” tanong ng isang buddy naming lalaki.

“Oo naman…” sagot ng isang buddy naming lalaki, “…walang pagdadalawang-isip.”

“E, kung gusto mo namang may taong tumalon d’yan, sino naman iyon?” ang biro naman ng isang buddy.

Ako ang sumagot sa biro niyang iyon. “A, iyong may utang sa akin, na hanggang ngayon ay sinisingil ko pa rin!” sabay tawa.

Tawanan din ang grupo. Wala naman para sa akin ang biro na iyon. Ngunit maya-maya, may narinig na lang kaming sigaw, “Mga Buds! Nalaglag si Buddy Lito sa dagat!” habng turo-turo niya ang parte kung saannaiwanan na si Lito.

“Ipahinto ang pumpboat! Ipahinto ang pumpboat!” Sigaw ko, bigla akong nataranta. “Hindi marunong lumangoy iyon!!!”

 

Chapter 6 : Tol… I Love You!

Agad na bumalik ang sinakyan naming pumpboat sa parte na kung saan nahulog si Lito habang taranta naman kaming mga lalaking nagsitalunan sa dagat at ang mga babae ay nanghahagilap ng mga inflatables at inihagis sa amin. Mabuti nalang at may dalawang lifeguards na nakasama naming sumakay sa pumpboat at bihasang-bihasa pagharap sa mga ganoong klaseng situwasyon.  Nakailang sisid din kami hanggang ang isa sa mga lifeguards ay sumigaw, “Dito na!” habang hila-hila niya ang walang malay na si Lito.

 

Kaagad naming pinagtulungang hilahin ang katawan niya upang maiakyat at mailatag sa pumpboat. Habang nakalatag ang katawan niya sa mahabang upuan ng pumpboat, tiningnan ko ang mukha niya. Namumutla na ito. Pinulsuhan ko kaagad siya. Noong wala akong mahagilap na pintig, at idinampi ko ang tenga sa bibig at pagkatapus, sa dibdib niya, inalam naman kung humuhinga siya o pumipintig pa ang puso. Ngunit wala akong makuhang bakas na humihinga pa siya o pumipintig ang puso. Dahil sa ako ang nakasakay na at siyang nagbuhat sa katawan at naglatag nito habang ang mga lifeguards ay naiwan pa sa tubig, ako na ang binigyang-instruction nila. “I-CPR mo!”

“Ano iyon?” sigaw ko, ramdam ang tensyon sa boses.

“I-pump ang dibdib at i-mouth to mouth!”

At iyon ang ginawa ko kaagad. Pump, buga ng hangin sa bibig niya, pump, buga ng hangin… Naka-ilang pump din ako at buga ng hangin noong bigla siyang umubo at sumuka ng tubig. Sa pagkakita ng lahat, nagpalakpakan sila sa sobrang tuwa, ang iba ay nag-hug sa iba pang mga buddies. Ngunit imbis na matuwa, kumawala sa akin ang galit na matagal ko nang tinimpi. Tila isang bulkang pumutok ito at naalimpungatan ko na lana ang sariling inupakan ng suntok sa mukha si Lito at pagkatapus ay hinablot ang niya buhok upang i-untog ang ulo sa sahig na nilatagan.. “Tangina ka! Pauwi na lang tayo, nagdadrama ka pa! Ano ba ang gusto mong mangyari?!!” Sigaw ko sa kanya.

Alam ko, nabigla din si Lito sa bilis ng mga pangyayari. Disoriented pa iyong tao at kababalik lang ng malay tapus, suntok ang sumalubong sa pagmulat niya ng mata.

Hindi makapaniwala ang lahat sa nasaksihan nila. At sa pagkabigla at nakitang hawak-hawak ko pa ang buhok niya sa ulo akmang i-untog ito sa sahig, hindi naman sila magkandaugaga sa pagsisigaw, “Warren! Warren! Manghunos-dili ka!” habang ang mga lalaki ay dali-daling hinawakan ang mga kamay ko.

“Warren!!! Sumusobra ka na ah! Ano bang akala mo sa sarili mo? Nasalba na nga iyang tao sa pagkalunod at ngayon ay gusto mo namang patayin?!!!” ang sigaw ng moderator namin, galit na galit at mistulang handang paulanan na rin ng suntok ang mukha ko.

“Arrrggggg!!!” Sigaw ko habang pumiglas ako sa pagkahawak nila at tumakbo sa may likuran ng pumpboat na pinaandar na patungo sa lugar namin. “Hindi nyo lang alam kung gaano katindi ang sakit na dulot ng kahayukang ginawa niyan sa akin! P**** ina niya! Binaboy niya ako! Sinira niya ang pagkatao ko!” At doon, napahagulgol na rin ako. Pakiramdam ko na sa kabila ng naramdaman kong sakit ng kalooban at agrabyo, wala akong kakampi, at bagkus, ako pa ang kontrabida.

Mistula namang nagulat ang lahat. Alam ko na sa pagtagpi-tagpi ng kuwento simula pa sa deepening kung saan ni Lito ibinunyag ang lahat, sa pagkakatong iyon, nakuha na nila kung sino ang taong tinukoy ni Lito sa kanyang pag-unveil ng kwento niya. Habang patuloy ang pag-iyak ko, hindi naman malaman ng mga kasama namin kung ano ang gagawin nila at kung kaninong side sila papanig. Alam ko, naguguluhan din sila. Habang ang karamihan ay tinulungan si Lito sa nangyari sa kanya, may ilang kababaihang myembro naman ang lumapit at nagpakalma sa akin. “Buds… pwedeng i-hug ka namin?”

Tila may sumundot naman na nagpalambot sa puso ko sa sinabi ng mga babaeng buddies namin na iyon. At noong nag-group hug kami, lalong tumindi ang pagnanais kong i-unload ang sakit at bigat ng kaloobang dinadala. Napahagulgol uli ako sa harap nila, hindi makatingin sa kanila at patuloy na nagpapahid ng luha.

“Ok lang iyan buds. Sige, ipalabas mo ang lahat ng bigat ng saloobin.” ang sabi ng isang buddy sa akin.

“Hindi ko alam kung bakit niya ginawa sa akin iyon buds, eh. Akala niya siguro, bakla ako. Hindi ako bakla, tangina niya…” ang mahinahon kong pagpalabas ng hinanakit.

“Naintindihan namin buds… masakit talaga ang naranasan mo.”

Sa pagkuwento at pag-unload ko na iyon, naramdaman kong unti-unting humupa ang tension sa sarili. Tiningnan ko si Lito sa kinauupuan niya, nakayuko lang, tila tulala pa rin bagamat safe na. At bakat pa rin sa mukha niya ang matinding kalungkutan. Ngunit sa sarili ko, nandoon pa rin ang galit…

Lunes, balik-eskwela na naman. Gustuhin ko mang maging normal ang lahat ngunit pakiwari ko ay pabigat ng pabigat ang naramdam. Sa nangyari sa pumpboat ay parang nag-iba ang tingin ng mga tao sa akin. Parang pinag-uusapan nila ako. Alam ko kasi na kahit amin-amin lang iyong mga sikretong nabunyag sa deepening activity namin, hindi rin maiwasang may hindi makapagpigil na sikretong magsalita, intentional man o pahapyaw. Sa araw ding iyon nalaman kong hiniwalayan na daw si Lito ng girlfriend niya.

Ngunit parang wala lang din epekto sa akin iyon. Minsan na rin kasing inamin sa akin ni Lito na di niya mahal ang girlfriend niyang iyon. Ang masaklap lang dahil naramdaman kong ang girlfriend ko ay dry na ang pakikitungo sa akin. Nand’yan iyong kapag inofferan ko siyang ihatid, marami na siyang alibi, kesyo dadaan pa sa kung saan-saan, kesyo kasama niya ang mga barkada, etc. etc. Kapag sabihin kong bisitahin ko sa kanila ay sasabihing may lakad, may ipapagawa ang mama, mag-aaral, etc. At kapag sa school naman, kapag nakita niyang nasa isang lugar ako, kusa itong iiwas sa lugar kung saan ako naroon. Hindi ko maintindihan kung ang inasta niya ay dahil ba sa mga naririnig niya o may ibang dahilan. Pero malakas ang kutob ko na dahil iyon sa mga naririnig niya tugkol sa nangyari sa amin ni Lito. Andaming bumabagabag sa isip ko. Tuliro, hindi makapagconcentrate ng maigi, at bwesit na bwesit na sa buhay. At ang dahilan ng lahat? Si Lito.

Sa nagdaang mga araw, hindi ko na pinapansin si Lito. Bagamat alam kong gusto niyang makipagbati, ngunit matigas ang paninidigan ko. Napansin ko rin ang pananamlay niya, at ang pagpayat. At hindi na siya palaimik, naka-upo na lang sa isang sulok. Pati grades niya ay naapektuhan din. May mga tests na wala siyang sagot at palaging nag-aabsent. Dahil dito ay nagworry ang mga professor, mga kaklase at mga kaibigan na rin namin.

Isang araw, bigla na lang akong ipinatawag ng Guidance counselor. Pagpasok ko sa room, nakita ko ang mga magulang ni Lito, kausap ang madreng Guidance counselor ng school. “Please take your seat, Warren” ang sabi kaagad ng counselor.

Kumuha ako ng isang silya at naupo sa tabi ng mga magulang ni Lito. Ang inaasahan ko ay pagagalitan nila ako. Ngunit noong tingnan ko ang mga mukha nila, wala akong nakikitang galit bagamat pansin ko ang lungkot sa kanilang mga mata. Kinumusta ako at niyakap pa nila.

 

“Warren, we need your help.” Ang seryosong sabi sa akin ni Sister. “Sana, you are willing to do it…”

“A-ano po iyon, Sister?” ang tanong ko, nag-aalangan kung anong tulong ang gusto nilang gagawin ko.

“Warren, alam kong may problema kayo ni Lito. May alam kaming kaunti. Ano man iyon, sa inyo na lang iyan. I am not blaming you. Pero alam mo, I am very much worried para kay Lito. I feel na hindi na siya ang dati kong anak. Iba na siya, Warren. Palaging wala sa sarili, tulala, hindi kumakain, hindi makatulog. At minsan hindi na nag-aayos sa sarili. Ang kinatatakutan ko ay kung hindi siya maagapan, ay baka masiraan siya ng bait o kaya…” napahinto siya ng sandal gawa ng pag-crack ng boses. “…magpakamatay” at tuluyan na siyang umiyak. “Bilang isang ina, napakasakit pagmasdan na ang anak mo na dating puno ng sigla, puno ng pangarap, puno ng pagmamahal, ng mga pangarap ay biglang magbago at mawalan ng sigla. Napakabata pa ng anak ko, Warren para masira ang buhay niya. Ikaw lang ang makatulong sa kanya Warren, nagmamakaawa ako…” dugtong ng mama niya.

Tila tinusok naman ang puso ko sa awa. Simula kasi noong magkaibigan pa kami ni Warren, napakabait ng mama at papa niya sa akin. Kapag doon ako natutulog sa kanila, nakakasama naming sila ni Lito sala, nagkukwentuhan, tawanan, sabay nanonood ng palabas sa TV. At kapag may importanteng okasyon sa kanila, hindi pwedeng wala ako dahil pinapatawag nila ako at pinapadlo. Alam ko, napamahal na rin ako sa kanila, lalo na’t nag-iisang anak lang si Lito at ako ay itinuturing niyang kapatid. Turing nila sa akin ay talagang bahagi na ng pamilya nila. Mayaman ang pamilya nila. At kahit ako ay anak-mahirap lang, napakabait nila sa akin at marami nang naitulong lalo na kapag kapus ang mga magulang ko sa pang-tuition. Ang totoo nga niyan, sila mismo ang nagpumilit na mama at papa na rin ang itawag ko sa kanila.

“A-ano po ba ang maitutulong ko, Ma?” tanong ko.

“Puntahan mo si Lito Warren. Kausapin mo siya. Patawarin mo siya kung ano man ang nagawa niya sa iyo. Ibalik mo ang dating pagkakaibigan ninyo… Tatanawin kong malaking utang na loob sa iyo kapag napagbigyan mo kami, Warren, sana maawa ka kay Lito.”

 

Mahirap para sa akin ang hiniling nilang iyon. Para bang heto, ako ang agrabyado, pero ako pa ngayon ang lumalabas na may kasalanan. Pero dahil sa awa ko sa mga magulang ni Lito, ang nasabi ko na lang ay, “S-sige po, Ma… pupuntahan ko siya, ngayon din.

At sa gabi ng araw na iyon, doon pinuntahan ko si Lito sa bahay nila. At dahil napagkasunduan naming ng mga magulang niyang doon muna ako titira sa kanila ng at least isang linggo, nagdala na rin ako ng kaunting mga personal na gamit.

Noong makarating na ako sa bahay nina Lito, pinaderetso na ako ng mga magulang niya sa kwarto ni niya at hindi pa raw ito kumain at hindi lumalabas ng kwarto. Umakyat ako ng second floor kung saanang kwarto niya. Noong nasa harap na ako ng pintuan, hinwakan ko ang door knob at tinangkang buksan ito. Ngunit naka-lock ito.

Kumatok ako. Walang sumagot.

Kumatok uli ako, mas malakas-lakas. Wala pa ring sumagot.

“Tol!” sigaw ko, habang kumakatok anko ng mas malakas pa. Wala pa ring sagot.

Sumigaw na ako, “Tol!!! Si Warren to, buksan mo ang pinto!!!” Wala pa ring sumagot.

Dahil sa hindi pagsagot na iyon ni Lito, bigla akong kinabaha. Tumakbo na ako pababa, sa sala kung saan nandoon ang mama at papa ni Lito. “Ma, pa! Walang sumagot sa kwarto ni Lito! Buksan natin!”Nataranta naman ang papa ni Lito. Dali-dali niyang kinuha ang master key at tinumbok ang kwarto ng anak. Agad din kaming sumunod.

Noong nabuksan na ang kwarto, malakas na tili ang kumawala. “LITOOOOOOOOO!!!”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Chapter 7 : Tol… I Love You!

“LITOOOOOOOO!” Walang humpay ang pagsisigaw ng mama ni Lito noong makitang habang nakatihaya ito sa kama na walang malay, ang kaliwang pulso nito ay laslas at maraming dugo ang nagkalat. Tumagos ang iba sa bedsheet, sa sahig, at patuloy pang umaagos at pumapatak ang mga ito sa sahig.

Taranta ang lahat at nagkagulo pati na ang mga katulong. Hindi malaman kung ano ang gagawin. Kahit gumapag din sa akin ang matinding pagkataranta sa nakitang nagkalat na dugo, pinilit kong pakalmahin ang sarili at mag-concentrate sa tamang gagawin. Agad kong inagapan ang sugat niya, hinablot ang bedsheet, puwersahan itong pinunit at inaplayan ng tourniquet ang parte ng braso kung nasaan ang nilaslas niyang pulso.

“Ihanda po ninyo ang sasakyan!” sigaw ko sa papa ni Lito na dali-dali namang bumaba at hinagilap ang driver.

Nagkandaugaga naman akong buhatin si Lito palabas ng bahay kung saan naghintay na ang van nila. Noong makitang nahirapan ako sa pagbuhat, tinulungan ako ng papa ni Lito hanggang sa maipasok namin ito sa passenger’s seat. Sumama na rin ako sa hospital. Ako ang katabi ni Lito sa upuan, nakasandal siya sa akin, hawak-hawak ko ang kamay na may sugat at inangat upang ang dugo ay hindi lalabas sa sugat. Sa kabilang side naman ni Lito ay nakaupo ang mama at papa niya.

Na-admit naman siya kaagad. Ang problema, kailangang masalinan siya kaaagad ng dugo at walang mahagilap na kaparehong type ng dugo niya. Mahirap daw kasing hanapin ang type na iyon. Kahit ang type ng dugo ng mama at papa niya ay hindi tugma. Nag-volunteer akong magpacheck at ako man ay namangha dahil sa magkapareho ang type ng dugo namin. Kaya agad-agad akong pinahanda upang kunan ng dugo upang isalin kay Lito.

Dahil sa mabilis na pagsalin ng dugo sa kanya, idineklarang ligtas na si Lito sa kapahamakan. Laking pasalamat naman ng mga magulang ni Lito sa akin na kahit papaano, hindi ko iniwan ang anak nila. Hindi rin ako umalis sa tabi ni Lito. Doon na ako nakatulog sa private ward niya. Umaga, gising na ako. Umuwi muna ang mga magulang ni Lito upang magpahinga, pansamantala namang inihabilin sa akin ang pagbanatay.

Tulog pa rin si Lito. Bagamat hindi pa siya nagkamalay simula noong gabing na-confine siya, ramdam kong ligtas na siya. Pinangmasdan ko ang anyo niya habang natutulog. Pansin ko ang pagpayat, ang mukhang dati ay punong-puno ng sigla ay nagbago; mistulang mukha ito ng kawalang pag-asa, ng paghihirap ng kalooban, ng kalungkutan. Nakakaawa…

Naalala ko pa noong sobrang close pa namin sa isa’t-isa, isang beses nag-inuman kami doon. Trip lang namin, at kaming dalawa lang. Isang lingo iyon matapus ang test. Masayang-masaya siya sa araw na iyon dahil sa siya ang nagta-top sa karamihan ng subjects niya. As usual syempre, siya ang taya. Paano, eh, wala naman akong pera. Noong medyo nag-iinit na kami sa nainum, bigla na lang itong nagtatakbo sa aplaya. At habang nagtatakbo, isa-isang hinubad nito ang mga damit niya ikinalat angmga ito sa buhanginan hanggang sa ang puting brief na lang ang natira sa katawan. Syempre, di nawawala ang paghanga ko sa magandang hubog na katawan niya. Proportioned ito, matipuno, may six-pack abs at hunk na hunk ang dating. Pero, hanggang sa paghanga lang ito, wala nang iba pa.

“Ligo tayo Tol! Woooohhhhh! Sarap maligo!” sigaw niya.

Tawa nang tawa ako sa nakitang tila batang nagwawala na kaibigan. Ngunit nanatili lang ako sa harap ng cottage namin at pinagmasdan siyang lumusong sa tubig.

Maya-maya, bumalik, may dalang kabibi, iyong giant clam, halos kasing laki ito ng bungo ng tao. “Ano yan, tol?” tanong ko. Akala ko talaga ay buhay at may laman pa, habang bitbit-bitbit niya ito patungo sa akin. “Wahhhh! Anlaki!” sabi ko, di makapaniwalang sa dagat na iyon may ganoon pa kalaking buhay na kabibi.

Noong makalapit na siya sa akin at akmang hihipuin ko na sana ito sa pag-aakalang buhay nga, bigla naman niyang tinanggal ang nakapatong na shell at ang tubig na laman ng kalahating shell ay inihagis sa akin sabay karipas ng takbo.

“Arggggh! Tangina!” Sigaw ko sa pagkabigla at pagkabasa ng damit. Dali-dali ko namang hinubad ang t-shirt at pantaloon, natira na lang ang brief at sinugod siya.

“Tol… grabe ka pala kapag nabigla, anlaki-laki ng butas ng ilong mo!” pang-aasar niya habang nagtatakbo at tumatawa.

“Sige, tawa ka pa d’yan. Kapag naabutan kita, dila lang ang walang latay sa iyo!”

Para kaming mga batang musmos na naghabulan sa dalampasigan hanggang sa maabutan ko na sya, nagpambuno kami, pagiling-giling sa buhanginan. At noong na pin down ko siya at nasa ilalim ko, inupuan ko ang tiyan niya, hinablot ang buhok niya at iminudmod ang ulo sa buhangin. “Um! Um! Um!”

“Arayyyy! Tado ka…” sigaw niya habang sinikap naman niyang pwersahin akong itihaya. At dahil sa mas malakas siya kaysa sa akin, agad din niya akong napatumba at ako naman ang napatihaya. Dali-dali niyang dinaganan ang katawan ko. Inilock niya ang mga paa niya sa paa ko, at ang dalawang kamay niya sa kamay kong nakalapat sa buhangin sa may uluhan ko. Napako ako sa posisyon na iyon habang ang mga mukha namin ay halos maglapat na, dinig na dinig at naaamoy naming pareho ang hangin na lumalabas sa mga bibig naming habol-habol ang hininga.  Inaakala kong mayroon siyang gagawin sa akin na kagaya ng sasakalin ako, o hihilahin ang paa o braso o hahablutin ang buhok, ngunit nanatili lang siya sa ganoong posisyon, nakatitig sa akin. Noong mapansing nakatitig lang siya sa akin sa posisyon na iyon, nagsalubong kaagad ang kilay ko, nagtatanong ang isip kong anong kabulastugan na naman ang nasa utak niya. “Ano? Ba’t ganyan ka kung makatitig?” ang sumbat ko, habang naka-lock ang katawan ko sa pagdagan niya.

Tila natuhan naman siya sa tanong ko sabay sabing, “Ano, lalaban ka pa?”

“Paano ako makalaban, e nilock mo ako?”

“E, di talo ka.”

“Oo na, talo ako.”

“May parusa ka.”

“Ano?”

“Iki-kiss kita.”

“Tangina ka Tol! Nababakla ka na yata sa akin! Bakla!” biro ko sa kanya. Iyon naman ang palagi kong biro sa kanya eh. Paano maraming beses ko na siyang nahuling parang iba kung makatitig. At madaling napipikon pati kapag tinawag na bakla. Pero, walang malisya sa akin iyon. Pati iyong pagbibiro ko sa kanyang “bakla”, walang laman iyon.Kaya noong mapikon na naman siya, bigla din niyang hinablot ang buhok ko at iminudmod ang ulo sa buhangin. “Bakla pala ha… Um! Um! Um!”

Pumiglas ako at humarurot na ng takbo. “Bakla! Bakla! Bakla!” pang-aasar ko habang tumatawa ng malakas.

Habol ulit siya. Tawanan.

Noong mapagod na kami, inum uli ng beer habang nakaupo sa buhanginan. At may naiibang klaseng posisyon kami kapag ganoong umuupo sa buhanginan o damuhan. Nakaangat ang kanan kong tuhod at si Lito naman na nakaupo sa kanan ko ay doon sasandal, paharap sa akin. Ang kanan naman niyang tuhod ay iangat din niya at siya ko namang sasandalan ito. Sa posisyong iyon, para kaming magkasintahan, halos magyayakapan na. Minsan habang nasa ganoong ayos, nagbibiruan kami, at ang palaging ginagawa ni Lito ay iyong mga daliri niya na pabirong igagapang sa dibdib ko, sa tyan, at pababa minsan sa umbok ko ng pagkalalaki. Wala lang naman sa akin iyon. Tatawa lang ako. Pati siya, tatawa din. Ako nga din, kinikiliti ko siya sa tyan, sa kil-kili. Wala din naman kasi siyang ginagawa na iba pa. At lalong hindi ko alam na iba pala ang naramdaman niya. At syempre, pareho lang kaming naka-brief kaya kung may ibang taong makakakita sa ginagawa namin, iisipin talagang may relasyon kami. Pero, wala kaming pakialam. At sa panahong iyon, hindi ako naaasiwa sa ginagawa namin. Pauwi na kami at nagbibihis na ako noong pinulot ni Lito ang kabibi sa buhanginan kung saan niya ito nailaglag noong binuhusan niya akong tubig-dagat. Ewan kung ano ang napasok sa utak niya, o baka dala na rin ng kalasingan, kinuha niya ang dalawang biyak, nilinis at pinunasan ang loob ng mga ito.

“Ano ang gagawin mo d’yan?” Tanong ko.

“Lagyan natin ng pangalan, tol, at Buo-in natin…” sabay kuha ng pentel pen niya sa bag at isinulat ang pangalan niya, pirma at petsa ng araw na iyon sa isang hati. Iniabot naman niya ang pentel pen at ang isang kahati noong kabibe. O, yan, isulat mo ang pangalan mo sa hati na iyan.” Sabi niya.

Kinuha ko ang iniabot niyang kahati at ang pentel pen. Bagamat nalito, isinulat ko pa rin ang pangalan ko, pinirmahan at nilagyan ng petsa. “Bakit?” tanong ko pagkatapus kong magsulat doon.

“Wala lang. Trip ko lang.” sagot niya. “Buo-in natin ito…” sabay kuha naman ng pantali at binuo an dalawang pares na parang buo pa rin iyong kabibi.

Noong matapos niyang talian, “Anong gagawin mo d’yan?” tanong ko ulit.

“Patunay ito, Tol, na di tayo maghiwalay, na di tayo magbabago sa isa’t-isa…” tiningnan niya ako. “OK ba?” dugtong niya.

Medyo na-cornihan pero napa- “O-oo. Ok. Ok yan.” din ako. Kahit kasi corny, pero dahil mahal ko naman talaga ang kaibigan ko – bilang kaibigan – natuwa na rin ako, lalo na napakabait sa akin ni Lito, mayaman, at malaki ang naitutulong sa akin.

“Maipangako mo kaya tol na di ka magbabago? At na hindi tayo maghihiwalay ano man ang mangyayari? N magtutulungan tayo habambuhay?”

“Promise! Cross my heart!” ang binitiwan kong pangako.

“Itaas mo ang kanang kamay mo pag nagpromise ka” dugtong niya.

“Putsa naman o. O sige na nga…” ang pagprotesta ko. At itinaas ko ang kanang kamay, “Promise!”

“Eh.. paano kung may mali akong magawa o kaya’y may isang bagay akong itinatago na di mo magustuhan, magiging buo pa rin kaya ang pagiging magkaibigan natin?”

“Hahaha! Tado ka talaga!” sagot ko naman. “Ano pa bang pwede kong malaman sa iyo? E kahit nunal sa titi mo at titi ko alam nating pareho” ang pagparinig ko. May mga time kasi na minsan sabay kaming nagpaparaos, kanya-kanyang diskarte, at pagkatapus, kinukumpara namin ang titi ng isa’t-isa. Normal lang naman iyon sa mga close na mga lalaking magbarkada.

 

“Hindi nga, mag-promise ka!” giit niya.

“O sige…” at itinaas ko uli ang kanan kong kamay “Promise!”

“E… paano kung magalit ka sa akin? Mapapatawad mo kaya ako?” tanong uli niya. Napakamot na ako sa ulo. “Bakit ba ako magagalit sa iyo? Di mangyayari iyon Tol, ano ka ba? Ako magagalit sa iyo? Baka ikaw pa ang magagalit sa akin, makukulitan o maiinis sa palagi kong pagpapalibre” biro ko sabay tawa ng malakas.

“Basta, sagutin mo ang tanong ko. Mapapatawad mo kaya ako kapag may nagawa ako o may di mo magustuhang malamang sikreto ko?”

“Ano ba yan!” Sigaw ko sa sarili. “Oo patatawarin kita, promise!” ang nasambit ko dahil sa nakukulitan na ako at gusto ko na ring umuwi.

“E, paano ko naman malalaman na pinapatawad mo na ako?”

Nainis na talaga ako sa tanong niya kaya, “Letse na yan! E di mag sorry eh!” Ngunit sa sagot kong iyon ay napansin kong nasaktan siya at sumimangot ang mukha kaya binawi ko rin at naghanap ng magandang isasagot. “Hehehe! Biro lang po…” sabi ko. “E… di hanapin ko ang kabibi na yan at ibibigay ko sa iyo”

Napangiti naman si Lito sa sinabi ko. “Talaga tol? Gawin mo iyan?”

“Oo naman” ang sagot ko nalang upang huwag na siyang magtampo. “O sige, alis na tayo…” mungkahi ko.

“Sandali! Ibaon ko muna itong kabibi dito… sa ilalim ng hagdanan nitong cottage natin”

At nagsimula siyang maghukay gamit ang mga kamay. At dahil gusto ko na rin talagang umuwi, tinulungan ko na rin siyang maghukay upang mapabilis. Siguro ay may 3 talapakan na ang lalim noong sinabi ko nang “Tama na yan, malalim na iyan!” At saka pa inililatag ni Lito ang kabibi at pagkatapus ay pinagtulungan din naming itong tabunan ng buhangin.

 

Sa parte ko naman, hindi ko na binigyang pansin iyon. Di ko naman kasi iniisip na hahantong sa ganoong sitwasyon na maranasan ko ang matinding galit sa kanya o manganganib ang pagkakaibigan namin.

Tulog pa rin si Lito habang naglalaro sa isip ko ang mga eksenang iyon sa beach. At namalayan ko na lang na tumulo ang luha ko. Hindi ko alam kung bakit ngunit bigla namang sumingit ang isang eksena doon sa deepening namin kung saan ang isang buddy namin, si Buddy Rofil ay nag unveil sa mga problema niya sa buhay.

Ang buddy na iyon ay may kapansanan. Noong maliit pa siya ay nagkapolio ito at kailangang gumamit ng crutches upang makalakad ng maayos. Ngunit hindi lang diyan nagtapus ang kanyang kalbaryo; may mukha siyang masasabi mong talagang pangit. Malalaki at luwa ang mga mata, malalaki ang pisngi, malaki ang ulo, pango ang ilong, at maitim. Ngunit ang nagustuhan namin sa kanya ay ang pagkamasayahin niya, palabiro, maalalahanin, matulungin, mother-figure sa grupo kumbaga. At kapag may problema ang mga kaibigan niya, sa kanya nanghihingi ng payo. Sa kabila ng hitsura at kapansanan niya, hindi mo makikita sa mukha niya na may hinanakit siya sa mundo. Ngunit noong siya na ang nasa hotseat, ang mga sinabi niya ay nakaukit sa isipan ko.

“Marahil ay iniisip ninyo wala akong problema… mayroon din. Syempre, alam nyo na. Hindi ko man sasabihin, nakikita naman eh, di ba? Alam ko kung ano ang iniisip ng mga tao kapag nakita nila ako, ang iba ay naaawa, ang iba naman ay may bahid panlalait. Simula noong bata pa lang ako, inaaway na sa school, walang gustong makikipagkaibigan at kahit may mga tao ding sa harap ay nakikisalamuha pero nararamdaman kong ang iba sa kanila ay nandidiri o kaya’y pinag-uusapan nila kapag nakatalikod na ako. Masakit. Ngunit natutunan ko pa ring lumaban. Na hanapin ang lakas na mabuhay at humarap sa mga pagsubok sa kabila ng lahat. Lahat tayo ay may kanya-kanyang pagsubok. Napakaraming taong sa kabila ng nasa kanila na ang lahat ngunit hindi pa rin sila maligaya o kuntento. May mga taong napakayaman na ngunit sa konting problema lang ay nagda-drugs na o kaya’y nagpapakamatay, sinasayang ang buhay. Kahit ganito lang ako, pero natutunan ko ang halaga ng buhay, at lalaban ako hanggang sa kaya ko. Hindi ko man alam kung bakit ibinigay sa akin ng maykapal ang ganitong klaseng buhay, ngunit alam ko, may silbi pa rin ako sa mundo, I have a place under the sun, at gagawin ko ang makakaya ko upang maraming tao ang mapapaligaya ko at matulungan. Napakasarap mabuhay sa mundo. At lalo itong mas masarp kapag wala kang galit sa puso, kapag marunong kang magpatawad, marunong magmahal…”

Tulog pa rin si Lito. Dali-dali akong lumabas ng ospital at pinuntahan ko ang beach… Agad din akong bumalik. Sa pagbalik ko, tulog pa rin siya.

Maya-maya, nagising siya. Noong iminulat niya ang mga mata, tila disoriented at inaaninag ang kisame ng kwarto. Noong ibaling niya ang paningin sa paligaid, ako ang una niyang nakita.

 

Nginitian ko siya.

Ngumiti din siya. Ngunit bahagya lang at agad napako ang mga tingin niya sa kawalan. Maya-maya, napansin ko ang mga luhang dumaloy sa pisngi niya.

“Tol… ligtas ka na.” Sabi ko.

Hindi kaagad siya sumagot. “S-sana… namatay na lang ako Tol. Ayoko nang mabuhay pa.”

“Huwag kang magsalita ng ganyan, Tol. Hindi ako papayag na mamatay ka. Kailangan ka namin, Tol… Kailangan ka ng mga magulang mo, ng mga taong nagmamahal sa iyo. Napakasarap mabuhay. Lumaban ka. Naalala mo ang sinabi ni Buddy Rofil? May halaga ka sa mundo… May silbi ang buhay mo. May dahilan kung bakit nandito ka.”

Tiningnan niya ako. “N-napatawad mo na ba ako Tol?”

Tumango lang ako.

Ngunit tila hindi siya kumbinsido sa pagtango ko. “Paano ko malalaman na tunay mo nga akong pinapatawad?”

At inabot ko sa ilalim ng kama niya ang dala ko at ipinakita iyon sa kanya. “Ito tol… patunay na napatawad nakita. Nakita mo, buo pa rin ito.”

Kitang-kita ko naman ang matinding tuwa sa mukha ni Lito nang makita ang dala ko para sa kanya. “A-ang kabibe! Natatandaan mo pa pala iyan, tol!”

 

 

 

 

 

 

 

 

Chapter 8 : Tol… I Love You!

Simula noon, balik na naman ang pagiging close namin ni Lito. Ang kinikimkim kong galit sa kanya ay nadaig ng matinding awa. “Sino ba ako upang hindi magpatawad…” Tanong ko sa sarili, lalo na kung nakikita mo naman na ang taong nagkasala sa iyo ay taos-puso at tapat na nanghingi nito. Alam ko, abot-langit ang pagsisisi niya sa nagawa niyang kasalanan sa akin. Alam ko rin na sobrang bigat ang pinapasan niya sa buhay hindi lang dahil sa guilt na nadarama, nad’yan din ang problemang ng hirap ng pagtanggap sa sarili sa pagkatuklas sa naiiba niyang pagkatao, at nad’yan pa iyong sama ng loob niya sa pagkadiskubreng ampon lang siya. At isa pa, ayokong magiging isa sa dahilan kung sakaling maisipan man niyang muli ang kitilin ang sariling buhay. At syempre, ayoko ring masira ang respeto ng mga magulang niya sa akin na kung saan ay tunay na anak na rin ang turing sa akin, sa laki rin ba naman ng na utang loob ko sa kanila. Kaya, minabuti kong kalimutan na lang ang kasalanang nagawa ng kaibigan ko sa akin. “Ang kasalanan lang naman niya siguro ay minahal niya ako, at hindi niya kayang ma-kontrol ang sarili…” sabi ko na lang sa sarili.

So, balik-close at magkaibigan uli kami; may kaibahan na nga lang. Sa pagkakataong iyon ay sa side ko, may kaunting pagkailang dahil sumisiksik sa utak kong may kakaibang naramdaman siya para sa akin. Kahit mahal ko naman talaga ang kaibigan bilang isang kaibigan at bilang turing-kapatid na rin, ang nangigibabaw sa akin ay awa na lang para sa kanya. Ngunit hindi ko ipinahalata ang lahat. Ayokong isipin niya na may nagbago sa akin at masaktan uli siya.

Kaya, balik uli kami sa laging pagsasama sa school, sa mga gimmick, ang harutan, ang kantyawan, biruan. Ngunit, may napansin din akong iba sa mga galaw niya. Hindi ko na nakita pa ang dating natural na saya sa mukha niya. Parang may kulang ito, may pagkukunwari. Oo, nagtatawanan kami, naghaharutan, nagbibiruan, ngunit may mga pagkakataon ding bigla na lamang itong umiiwas, nawawala sa samahan, at makikita ko na lang na nag-iisa ito, nagmumukmok sa isang sulok, malungkot, at malalim ang iniisip.

Isang araw, noong mapansin kong bigla na lamang itong nawala sa umpukan naming magkaklase, hinanap ko siya; nahanap ko sa likod ng building ng campus, sa may mini-park nito, nakaupo sa damuhan sa ilalim ng malaking puno ng akasya, nag-iisa, naka-earphone. Nakatalikod siya sa akin at sa kagustuhang sorpresahin sana siya, dahan-dahan akong umupo sa tabi niya. Nagulat siya noong nakita niyang nakaupo na ako sa tabi niya. Excited pa naman ako na nahanap ko siya. Ngunit noong magkasalubong ang aming mga tingin, pansin ko ang malungkot niyang mukha at ang mga namumuong mga luha sa gilid ng mga mata niya.Ngumiti siya ng bahagya, “Ikaw pala, tol… ginulat mo ako ah.” ang sambit niya sabay lingon sa malayo at dali-daling hindi pinapahalata ang pagpahid ng mga kamay niya sa mga luhang pinipigilan niyang huwag dumaloy sa kanyang mukha.

Kunyari hindi ko napansin iyon. “Ba’t iniwanan mo ako sa umpukan natin?” ang tanong ko.Yumuko siya, tila nahihiyang mapansin ko ang pamumula ng kanyang mga mata. “W-wala… may naisip lang ako, at gusto ko ring mag-music tripping.” ang sagot niya.

Ngunit naramdaman kong hindi siya nagsabi ng totoo. Hinawakan ko ang panga niya at iniharap ang mukha niya sa akin. “Tingnan mo nga ako tol?” sabi ko. “Hindi ka nagsabi ng totoo e. Ano ba talaga ang dahilan?” pangungulit ko.

Kinabig niya ang kamay ko sa panga niya at yumuko uli. Natahimik siya sandali. “Wala naman din akong interest sa mga bangkaan. Nag-uusap kayo, mga babae, mga magagandang babaeng trip ninyo dito sa campus, nagkakatyawan na baka bakla si ganire, si ganito… Pakiramdam ko, ako ang pinapatamaan nila e…”

Bahagyang nagulat naman ako sa sinabi niya. “Ito naman o… Huwag mo namang bigyan ng masamang kahulugan ang mga sinasabi nila. Walang bahid patama ang mga bangkaan namin, alam ko yan. Ganoon naman talaga ang mga kaklase nating iyon dati pa, di ba? Malakas mang-asar…” ang pag-takip ko na lang.

“Hindi tol… sa tingin ko, ako ang pinapatamaan nila e.”

“Huwag kang magsalita ng ganyan, tol… Ito naman, o. Sobrang sensitive mo naman.” Ang nasabi ko na lang. Pero sa loob-loob ko lang, pakiwari ko ay naramdaman ko rin ang kahirap ng katayuan niya. “Malalampasan mo rin iyan tol. Either mawala din sa iyo iyan, o matatanggap mo rin ang lahat ng iyan” dugtong ko.

Hindi na siya kumibo. Binitiwan lang niya ang isang malalim na buntong-hininga at tumingin na sa malayo. Marahil ay nasabi na lang niya sa sarili na, “Nasabi mo lang iyan dahil hindi ikaw ang nasa kalagayan ko”

Sa kagustuhan kong sumaya ang mood niya, iniba ko ang usapan. “Hey… ano bang kanta iyang pinapakinggan mo, tol…” Ang naitanong ko, tukoy sa pinakinggang sound sa earphone niya. “Pakinig mo naman sa akin.”

Pansin kong nag-aalangan siya, ngunit tinanggal din niya ang earphones sa tenga niya at iniabot ang mga ito sa akin. “Paborito kong music iyan, Tol…” sabi niya.

tinanggap ko ang mga ito at inilagay sa aking mga tenga. At habang pinakinggan ang tugtog, yumuko naman siya, tila nahihiya sa magiging reaksyon ko –

“Do you hear me? I’m talking to yo

Across the water across the deep blue ocea

Under the open sky, oh my, baby I’m trying

Boy I hear you in my dream

I feel your whisper across the se

I keep you with me in my hear

You make it easier when life gets hard

I’m lucky I’m in love with my best frien

Lucky to have been where I have bee

Lucky to be coming home agai

Ooh ooh ooh

They don’t know how long it take

Waiting for a love like this

Every time we say goodby

I wish we had one more kiss

I’ll wait for you I promise you, I will

I’m lucky I’m in love with my best friend

Lucky to have been where I have been

Lucky to be coming home again

Lucky we’re in love in every way

Lucky to have stayed where we have stayed

Lucky to be coming home someday

And so I’m sailing through the sea

To an island where we’ll meet

You’ll hear the music fill the air

I’ll put a flower in your hair

Though the breezes through trees

Move so pretty you’re all I see

As the world keeps spinning ‘round

You hold me right here, right now

I’m lucky I’m in love with my best friend

Lucky to have been where I have been

Lucky to be coming home again

I’m lucky we’re in love in every way

Lucky to have stayed where we have stayed

Lucky to be coming home someday”

At nakita ko na lang ang sariling imbes na ako ang magpapasaya sa kanya, naramdaman kong gumapang sa katawan ko ang lungkot, o awa sa kanya. Pakiwari ko ay kinurot ang puso ko sa narinig. Noong matapos kong pakinggan ang kanta, tinanggal ko ang earphones sa tenga ko at iniabot ko uli iyon sa kanya. Pinakawalan ko ang isang malalim na buntong-hininga. Tinitigan ko siya, may bahid na pagkaawa ang aking mga mata, nakikisimpatiya sa kanyan naramdaman. “Hindi mo pa rin ba ako kayang malimutan?”

Nanatili pa rin siyang nakayuko, ang mga tingin ay napakalalim, at ang mga kamay ay wala sa isip na inilalaro sa mga damong naka-usli sa may harapan ng inuupuan niya. At napansin ko na lang ang mga luhang pumatak sa damuhan ding iyon. “Kung kaya ko pa lang sana tol… wala na sanang problema” ang maikling sagot niya.

Hindi na ako sumagot. Ibinaling ko na lang ang paningin sa malayo, nag-iisip kung paano ko siya matutulungan sa kanyang kalagayan.

“Ngunit huwag kang mag-alala, tol… dahil tanggap ko naman na hindi mo ako pweding mahalin eh. Kaya, kaya…” hindi niya naipagpatuloy ang sasabihin dahil sa tuluyan nang nag crack ang boses niya.

Nanatili pa rin akong nakayuko, hinayaan siyang ipalabas niya ang kanyang saloobin. Pilit niyang ipinagpatuloy ang mga salitang gustong kumawala sa bibig niya. “… kaya hayaan mo na lang akong sa kantang iyan ko damhin ang pagmamahal ko sa iyo. Sa kantang iyan, ramdam kong mahal mo din ako, na masaya tayo, na kaya mong gawin ang lahat para sa akin. D’yan ko na lang naipapalabas ang lahat, ini-imagine na nand’yn ka, aking-akin, na mahal mo rin ako at napaka-swerte ko dahil ikaw ang pinili at tinibok ng puso kahit pa man alam kong hindi pwedeng mangyari ito.” At humagulgol na siya. “Para akong baliw, tol… nagpapantasya, nangangarap, na sana nasa ibang mundo ako at totoong nangyari ang mga sinasabi ng kantang iyan sa akin; na doon ‘Lucky’ nga ako.” Tukoy niya sa pamagat din ng kanta.

 

Hindi ko lubusang maintindihan ang tunay na naramdaman sa tagpong iyon at kung ano ang gagawin upang maibsan ang paghihirap niya. Ang alam ko lang ay matinding pagkaawa ang bumalot sa pagkatao ko sa mga sandaling iyon. “Yakapin mo ako, tol kung iyan ang magpapagaan ng kalooban mo.” Ang nasabi ko na lang.Ngunit hindi siya yumakap sa akin. Ang ginawa ko, umusog ako sa kanya at ako na ang yumakap dito. Bagamat naramdaman kong sumandal siya sa akin, dali-dali din siyang kumalas. “Huwag tol… ok na ako” ang sambit niya.

“B-bakit?” tanong ko ng naguluhan.

“May mga taong nakakakita. Ayokong lalo kang madamay sa mga problema ko, tol. Alam kong nagsakripisyo ka rin sa nangyari. Pati girlfriend mo, hiniwalayan ka na rin. Naawa ako sa iyo. Kaya OK lang ako, huwag mo akong intindihin.” Ang paliwanag niya.

Doon nagsimula ang pagkahabag ko sa kaibigan. At ito rin ang nagpatuliro sa isip ko dahil alam ko na isa ako sa solusyon sa dinadala niyang bigat na saloobin. Bagamat gusto kong tulungan siya, nahirapan din ako sa kalagayang hayan siya, hinahangad ang pag-ibig ko ngunit hindi ko naman matanggap na magkunyari sa kanya dahil babae ang hinahanap ko, babae ang gusto kong makarelasyon. “Paano naman ang kaligayahan ko?” tanong ko sa sarili.

 

Ngunit habang tumatagal ang ganoong set-up at nakikita ko ang kanyang paghihinagpis, lalo din akong tila nato-torture. Kaya naisipan ko na lang na kausapin si Lito. “Tol… total Friday ngayon, pwedeng doon ako matulog sa inyo?”

Kitang-kita ko naman ang bakas ng tuwa sa mukha niya. “Oo ba? Sure!”

“Inuman din tayo ha?”

“Iyon lang pala, sige!”

Alas syete ng gabi noong dumating ako sa bahay nila. Syempre, kasali ako sa dinner ng pamilya dahil noong malaman ng mga magulang ni Lito na aakyat ako ng dalaw, hinintay nila talagang makasali ako sa dinner. Kumustahan, kwentuhan. Wala namang nagbago sa pakikitungo ng mga magulang ni Lito sa akin. Bagkus pakiramdam ko ay lalo pa akong napamahal sa kanila.

“Kumusta ang pag-aaral, Warren?” tanong ng papa ni Lito sa akin.

“OK naman po…” ang maiksi kong sagot.

“Alam mo, Warren, madyo bumalik na rin ang magandang performance nitong kaibigan mo sa school. Sana tuloy-tuloy na ito. At sana huwag kang magbago ang pakikitungo mo kay Lito, Warren. Ikaw lang ang nagpapalakas ng loob niyan. Sana – “

“Uhum!” ang pag butt-in naman ni Lito, halatang hindi nagustuhan ni Lito ang sinasabi ng ina.Tiningnan lang si Lito ng mama niya at nagpatuloy ito. “Sana patuloy mo siyang intindihin, aalalayan, suportahan…”

“Ma, it is not Warren’s responsibility to look after me. He has his own life and he can do whatever he wants with it. Huwag po ninyo siyang i-pressure sa akin. At huwag ninyong gawing kaawa-awa ang anak ninyo sa mata ng ibang tao!” ang mataas niyang boses, sabay tayo at alis sa hapag-kainan, hindi na magawang uminom. Tinumbok niya ang hagdanan patungo sa second floor kung saan nandoon ang kwarto niya.

Bigala namang natulala kaming lahat, at hindi nakakibo.

“Ah… Ma, Pa, excuse me po, susundan ko lang po si Lito sa kuwarto niya.” Ang nasambit ko naman.

“S-sige hijo. Pasenya ka na ha? At ikaw na sana ang bahalang umintindi sa kaibigan mo.” Sagot naman ng mama ni Lito.

Hindi naka-lock ang kwarto ni Lito kaya dire-deretso akong pumasok. Nakahiga siya sa kama at nakatutuk ang mga mata sa kisame. “Tol… bat ka naman nag-walk out? Ikaw talaga o… Nasasaktan ang mga magulang mo.”

“Yun na nga tol eh. Sila nasasaktan. Paano naman ako? Hindi ba nila alam na nasasakal na rin ako? Sabagay, di naman talaga nila ako anak…” ang may halong pagdaramdam na sabi niya.

 

“Ano ka ba, tol? Wala ka dapat problemahin sa kanila. Dapat nga masaya ka eh dahil nand’yan sila. Huwag kang maag-isip ng ganyan, napakabait nila”

“Ayaw ko lang kasi tol na kaawaan ako. At lalo nang ayaw kong ididiin nila sa iyo na kailangan mong ganito ang gagawin mo sa akin. Kung may gagawin ka man para sa akin, iyan ay hindi dahil sa utang na loob mo sa amin, o dahil sinabi iyan ng mama ko, o ano pa man. Ayoko nang ganoon. Gusto ko ay iyong kusa, o bukas sa kalooban mong gagawin para sa akin ang isang bagay. Ok lang sa akin kahit hindi mo ako puntahan dito, o kahit pa hindi na tayo palaging magsama. At least alam kong hindi ka na galit sa akin. Iyon lang ang importante. Kasi mas masakit kapag nalaman kong sa kapag may ginawa kang maganda sa akin at malaman ko na lang na hindi pala ito ang tunay mong kagustuhan, diba?”

“Ok… ok…” ang sabi ko na lang, sabay hila sa isang braso niya upang maupo siya sa kama. Hindi na ako sumagot pa sa mga sinasabi niya. Noong makaupo na, niyakap ko siya, hinahaplos-haplos ang likod sabay sabing, “Pwede mo akong yakapin… Dito walang tao, walang makakakita sa atin.”

At… nagyakapan nga kami. Humahagulgol siya sa mga bisig ko at hinayaan kong maipalabas ang lahat ng mga hinanakit niya. Hanggang sa tila napagod na siya sa pag-iyak.

Tumayo ako at tinumbok ang refrigerator niya. Kumuha ako ng 2 bote ng beer. Binuksan ko at noong bumalik na sa kama, iniabot sa kanya ang isa at umupo na rin ako doon. Naka tiglilimang beer na kami noong ramdam kong nag-init na ang aking katawan. Hinawakan ng dalawa kong kamay ang mukha niya at itinutok ko ito sa mukha ko. Kitang-kita ko sa mga mata niya ang pagpupungay nito gawa ng kalasingan. Nagtitigan kami. At naalimpungatan ko na lang na lumabas sa bibig ko ang tanong, “Tol… gaano mo ba ako kamahal?”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Chapter 9 : Tol… I Love You!

“Buhay ko, Tol… kaya kong ibigay para sa iyo” ang sagot niya sa tanong ko.

“Talaga?”

“Hindi pa ba sapat sa iyo ang pagtalon ko sa pumpboat sa gitna ng dagat kahit hindi ako marunong lumangoy makuha lang ang atensyon mo? Hindi pa ba sapat na nilaslas ko ang pulso ko para mapatawad mo lang ako? Kulang pa ba ang mga iyon para patunayan ko sa iyo kung gaano kita kamahal? Kung may kailangan pa akong gawin tol… sabihin mo, at gagawin ko ito.”

Sa pagkarinig ko sa sinabi niya, naramdaman ko ang awa. At ewan kung dala lang ng kalasingan ko, namalayan ko na lang na hinaplos-haplos ng mga kamay ko ang mukha niya. “K-kung gusto mo tol… papayag ako na magkaroon tayo ng relasyon. Ngunit sa isang kondisyon nga lang, na itago natin ito at walang dapat makakaalam…”

Kitang-kita ko naman sa mga mata ni Lito ang saya sa narinig. Ngunit bigla rin itong napawi. “Ayokong gawin mo iyan tol dahil sa napilitan ka lang. Ayokong labag sa kalooban mo ang gagawin mo. OK na ako sa ganitong setup. Mas maganda na ang ganito kesa magkaroon nga tayo ng relasyon ngunit pilit naman, isang relasyon na sa bandang huli, ako pa rin ang magdurusa…” Mistulang nabigla ako sa sinabi niya, hindi makasagot. Hindi ko akalalin na aayaw siya sa naging proposal ko.

“Sagutin mo ako, tol… labag ba sa kalooban mong sabihin ito sa akin?” tanong niya.

“A… Hindi! Hindi!” Ang naisagot ko. “Hindi labag sa kalooban ko ito, tol. Kusang loob kong gagawin ito dahil gusto ko, at…”

“At ano?” pag follow up niya.

“M-mukhang tinablan na rin yata ako sa iyo eh…” Ang naidugtong kong sagot.

Ewan kung nasabi ko lang iyon dahil sa matinding awa sa kanya o talaga nga bang may naramdaman na rin ako para sa kanya. Ang alam ko lang ay gusto kong sumaya siya, na maibsan ang pagdurusa niya, na manumbalik ang sigla niya – sa kabila ng may kung anong bumabagabag sa isip ko kung talaga bang kusa sa kalooban ko ang pagsabi sa kanya noon, na kung tama ba ang iminungkahing pakikipagrelasyon sa kanya nang dahil lang sa awa ay isang bagay na tila sumisigaw ng pagtutol ang kalooban ko.

Sa pagkarinig sa sinabi ko, hinaplos din ni Lito ang aking mukha, bakat sa mga mata niya ang matinding saya sabay bitiw ng isang ngiting nagpapahiwatig ng isang abot-langit na kasiyahan. Noon ko lang nakita sa mukha niya ang ngiti na iyon. Puno ng sigla, puno ng kasayahan, puno ng pag-asa.

Dahan-dahan kong inilapit ang mukha ko sa mukha niya. Hinawakan niya ang ulo ko sabay kabig nito hanggang sa maglapat ang aming mga labi. At iyon ang unang pagkakataon na ipinaubaya ko ng buong-buo ang sarili sa kanya upang malasap niya kaligayahang inaasam-asam at mapatunayan ko sa kanya na wala akong pag-aalinlangan sa sinabing pakikipagrelasyon.

Tumayo kaming pareho at isa-isang hinubad ni Lito ang damit ko simula sa t-shirt, sa pantalon, at pati na rin rin ang brief. Pnaliguan niya ng halik ang buo kong katawan hanggang sa ang maririning ng buong kwarto ay puro ungol na lamang. At iyon ang una kong karanasan ng pagpapaubaya sa kama, malasap ang sarap na dulot ng pagnanasa ng isang kaibigan sa aking katawan.

Simula noon, tila wala na akong pwedeng hihilingin pa para sa pinakamamahal na kaibigan. Pati ang mga taong nagmamahal sa kanya ay natutuwa sa ipinamalas na pagbabagong nangyari. Nanumbalik ang lahat ng sigla, saya, at enthusiasm niya sa buhay at mas lalo pa itong umigting.

Dating gawi din kami sa mga gimik, mga lakwatsa, harutan. Ipinakita ko sa kanya na sinusuportahan ko siya, na denedepensahan, ipinagtatanggol; na kahit may mga taong kinikwestyon ang pagiging sobrang malapit namin sa isa’t-isa, hindi ko ito ininda. Dahil dito, hindi ko na nakita pa sa mukha niya ang lungkot. Ramdam kong tanggap na niya ang lahat sa buhay, at masaya siya. At ito ay dahil sa akin.

Syempre, hindi nawawala ang private moments namin. At ang madalas naming puntahan ay ang beach kung saan muli naming ibinaon sa ilalim ng hagdanan ng paboritong cottage naming na iyon ang kabibe, na siyang nagsilbing simbolo ng aming pagkakaibigan.

“Tol… dapat palaging buo ang dalawang magkabiyak na ito kagaya ng pagiging buo natin.”

“Oo tol… dapat lang na palaging buo yan.” Ang sagot ko

“At palagi din nating alagaan ito tol, gaya ng pag-alaga natin sa isa’t-isa.” Dugtong niya.

“Oo tol…” sagot ko.

“At dapat… wala tayong sikreto tol ha?” Dugtong uli niya.

Natawa naman ako sa isiningit niyang tanong na iyon. Hindi ko alam kung ito ay may bahid na insecurity sa pagiging mag-on na na namin dahil alam naman niya na wala akong inililihim sa kanya simula pa noon. “Ako pa!” pagmamayabang ko. “Ano pa bang sikreto meron ako na hindi mo pa alam?” sabay tawa ng malakas.

“Malay natin…” ang isinagot lang niya.

Kaya, iyon ang isa sa dalawang lugar na hinding hindi ko malilimutan sa tanang buhay ko.Ang pangalawang lugar kung saan ito ay naging saksi din ng aming patagong relasyon ay ang rooftop sa fourth floor ng school building. Noon pa man, ito na ang nagsilbing hangout namin kung saan unang nabuo ang aming pagkakaibigan. Doon, malaya kaming naghaharutan, nagkukwentuhan, nagbabahagi ng aming mga saloobin at mga pangarap. Minsan din, aakyatin namin ang malaking tangke ng tubig sa gitna ng rooftop na iyon na siyang nagsu-supply ng tubig sa buong campus. Pag naka-akyat na, bubuksan naming ang malaking takip noon, sisilipin ang laman at katuwaang ipasok ang mga ulo namin at sisigaw.

“Tol… mag swimming tayo d’yan!” biro ko sa kanya isang beses.

“Wahhh! Ang lalim ng tubig!” Sigaw ni Lito. “Lampas-tao sigurado ang lalim niyan! Malulunod ako d’yan kapag tumalon tayo! Di ako marunong lumangoy tol!” Tumingin siya sa akin. “Atsaka, iyan ang iniinum nating lahat sa campus di ba? Syempre, dudumi iyan pag naligo tayo d’yan!” dagdag niya.

“Iyan nga ang maganda tol eh… Kasi, kapag nagswimming tayo d’yan, ang mga libag at dumi sa mga katawan natin ay maiinum nilang lahat, lalo na ang mga tyrant nating professor! At… tayo lang ang makakaalam, diba? O ano… iihian na lang kaya natin?” biro ko.

 

“Tado ka talaga tol! Walang kapares ang katarantaduhan mo!” biro din niya habang di magkamayaw sa katatawa.

Tumawa na rin ako. Ngunit bigla ding huminto at tinitigan siya. “Kaya nga love mo ako eh, diba?” sabay bitiw ng isang pilyong ngiti at ipinikit na ang mata, naghintay na may mangyari. Iyan kasi ang weakness niya. Kapag binabanggit kong mahal niya ako, hahalikan na kaagad ako niyan sa labi. At syempre, gagantihan ko rin ang halik niya, ila-lock naming pareho ang mga katawan haggang sa sabay naming maipalabas ang mga init ng katawan.Ewan ko rin ba, hindi ko maintindihan ang tunay kong naramdaman. Oo, inaamin kong sa bawat paglapat ng mga labi naming, sa bawat pagniniig ay nasisiyahan din naman ako at masaya kapag kasama ang kaibigan ko. Subalit hindi ko rin maitatwa sa sarili na parang may hinahanap-hanap akong iba. Marahil ay masasabing natutunan ko na rin si Litong mahalin ngunit ramdam kong may kung anong kulang ito.

“Tol… maipangako mo ba na hindi mo ako iiwan habambuhay?” tanong niya isang araw na nandoon kami sa rooftop na iyon, ang mga daliri niya ay inilaro-laro at iginagapang-gapang sa tiyan ko at sa dibdib. Nakaupo kami na siya, nakaharap sa akin at ang likod ay isinandal sa nakaangat kong kanang tuhod at ako naman ay ganoon ding nakaupo paharap sa kanya, ang likod ay nakasandal sa nakaangat niyang tuhod.

“Pangako yan, tol… hindi kita iiwan” ang sagot ko.

“Talaga?” dugtong niya.

“Oo! Promise!”

“Paano mo papatunayan yan?” tanong ulit niya.

“Hmmm. Sandali ha…” nag-isip ako kung ano ang gagawin sabay hawak sa kanya at bumalikwas.

“Anong gagawin mo?” tanong niya.

Pinulot ko ang isa kong sapatos. “Halika Tol, sumunod ka sa akin at kunin mo rin ang isa mong sapatos” at umakyat na ako sa hagdanan patungo sa bunganga ng tangke ng tubig.

“Hey! Anong gawin natin d’yan!” tanong niya habang umaakyat na rin sa hagdanan nakasunod sa akin.

“H’wag ka nang magtanong…” sagot ko naman.

Noong makarating na kaming pareho sa bunganga ng tangke, binuksan namin ito. Tiningnan ang loob.

“Ngayon?” tanong niya ang mga mata ay nakatutok sa akin, tila nag-abang sa sunod kong gagawin.

“Ito…” Sabay laglag sa dala kong sapatos.

“Waahhhh! Anong ginawa mo?” Sigaw niya ang mga mata ay nanlaki, hindi makapaniwala sa ginawa ko.

“Itapon mo din ang isang sapatos mo!”

“Bakit?”

 

“Para d’yan magsama sila…”

“E… iinumin nating lahat ang tubig d’yan e…”

“O. E… di ba maganda, lahat tayo pati na sila ay makakatikim sa lasa ng pinagkaisang sapatos natin. Parang silang lahat ay nagiging lihim na saksi na rin sa ating relasyon! Iyan ang patunay ko na hindi kita iiwan habambuhay tol.” sabi ko.

Tila na-excite naman siya sa narinig “G-ganoon ba? E, di sige!” at dali-dali din niyang inilaglag ang dala-dalang sapatos sa loob ng tangke.

Tawanan kami, tapos nauwi sa titigan.

“Tol… I love you!” sabi niya.

Hindi ko na siya sinagot. Pakiwari ko ay may bigalang bumara sa lalamunan ko. Inilapit ko na lang ang mukha ko sa mukha niya. Siniil niya ng halik ang aking mga labi ko. Naghalikan kami. Noong umuwi na, tawanan sa ginawang kabulastugan at dahil sa tig-iisang sapatos na natirang suot-suot ng aming paa.  Sobrang saya, di ko lubos maipaliwanag ang kasayahang pareho naming nadama. At nagpatuloy ang ganoong set-up hanggang sa tumuntong na kami sa pinakahuling taon ng College.  Akala ko, tuloy-tuloy na ang lahat. Subalit noong magsi-second semester na, binulabog naman ako ng isang matinding pagsubok: nabuntis ko ang girlfriend ko. At ito ang pinakatago-tago kong lihim kay Lito. Sarah ang pangalan ng girlfriend ko, taga-ibang bayan siya at nakilala ko siya, isang taon na ang nakaraan noong binisita ko ang tita kong doon din nakatira. Simula noon, paminsan-minsan na akong pumupunta sa bayang iyon. Minsan alam ni Lito ngunit ang tunay na dahilan nito ay lingid sa kaalaman niya.Alam ko, nagdududa si Lito sa akin noong may mga pagkakataong minsan ay nakikita niyang panay ang text ko kahit nand’yan siya. Ang alibi ko na lang ay dati kong kaklase at matalik na kaibigan sa elementarya ang ka text ko at nasa Maynila na tumira at nag-aaral ito. May pagkakataon ding hinahanap niya ako at dahil kasama ko ang girlfriend sa bayan nila, sinasabi ko na lang na pinuntahan ang isang kamag-anak doon. Kahit marahil ay may pag-aalangan siya, hindi ko naman napansin na masama ang loob niya sa akin at hindi rin siya nangungulit sa pagtatanong kung sino talaga ito. Mahal ko ang girlfriend ko, walang duda. Kaya ko lang itinago ang relasyon namin kay Lito ay dahil ayaw kong masirang muli ang takbo ng pag-iisip niya, ang pag-aaral, ang pagkakaibigan namin, ang pangarap niya. Kahit masasabi kong matinding awa ang naramdaman ko sa kaibigan at di maitanggi na may naramdaman na rin akong iba para sa kanya, mas matimbang pa rin sa akin ang girlfriend ko, lalo na na mabubuo na rin sa wakas ang aking pinapangarap na anak. Mahirap ang kalagayan ko. Alam ko, masasaktan si Lito kapag nalaman niya ang lahat. Kaya napagdesisyonan kong sabihin na lang sa kanya ito pagkatapos na pagkatapos kaagad ng graduation, tamang-tamang isang linggo bago ang napag-usapang takda ng aking kasal. Kaya, tuloy pa rin ang dating gawi. Pinilit kong hindi magpahalata. Ngunit habang palapit nang palapit ang graduation, tila lalo namang bumibigat ang dinadala kong problema. Pakiramdam ko ay sasabog na ang utak at dibdib ko sa maaaring reaction ng kaibigan kapag nalaman niya ang lahat. Hindi na ako makatulog, halos hindi makakain. At lalong tumindi ang awang naramdaman ko para sa kanya.Dumating nga ang graduation. Wala pa ring kaalam-alam si Lito. Magna cum laude siya at sobrang proud ang mga magulang. Syempre, proud din ako sa kanya. At dahil dumalo ang girlfriend ko, ipinakilala ko siya kay Lito. Ngunit hindi ko binanggit na girlfriend ko ito. Alam ko, nagdududa siya sa amin dahil dumidikit sa akin ang girlfriend ko at halata naman ang mga kilos namin. Pagkatapus ng graduation ay may party na idinaos ng mga magulang ni Lito para sa aming dalawa. Doon ito gganapin sa kanila. Inihatid ko muna ang girlfriend ko sa terminal at pagkatapos ay dumeretso na ako sa party.

Maraming taong dumalo sa salo-salo. Sa labas pa lang ng gate ay may malaking streames na nakalambitin, “Congratulations Lito at Warren!”

Dali-dli akong pumasok ng gate at hinanap si Lito. Ngunit wala siya doon sa lawn kung saan nandoon ang mga bisita.

“Ma… nasaan po si Lito?” ang tanong ko sa mama niya.

“Ah… nasa kuwarto niya, sabi niya may gagawin lang daw siya doon sandali. Puntahan mo na lang doon, hijo!” sagot naman ng mama ni Lito.

At dali-dali na akong umakyat. Noong binuksan ko ito, nandoon nga si Lito, malungkot ang mukha, nag-inom na mag-isa at ang mga tingin ay tila napako sa kawalan.

Ramdam ko ang biglang pagkalampag ng aking dibdib, hindi maintindihan kung ibunyag ko na ba sa kanya ang sikreto o hintayin pa ang bukas.

Dali-dali kong inilock ang kwarto, tinumbok ang refrigerator at kumuha ng beer, binuksan ito at tinungga. “Congratulations Tol!” sabay halik sa mga labi niya.

Ngunit hindi niya sinuklian ang halik ko. Hindi siya umimik, hindi kumibo, walang emosyon sa kanyang mukha. Napako lang siya sa pagkakaupo habang tinitigan ang mukha ko. Nagtitigan kami. Maya-maya lang ay nakita ko ang pagdaloy ng mga malalaking butil ng luha sa pisngi niya…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Chapter 10 : Tol… I Love You!

 “Bakit ganito ang ginawa mo sa akin, tol? Ano ba ang nagawa kong kasalanan sa iyo? Wala naman, diba…?” ang panunumbat ni Lito, ang boses ay may bahid ng pagmamakaawa. Ramdam ko ang bigat ng kanyang hinanakit. Patuloy na dumaloy ang luha sa kanyang mga pisngi, hinayaan lang niyang bumagsak ang mga ito.

Bumalot sa katauhan ko ang panlulumo sa narinig na tanong niya. Alam ko na ang tanong na iyon ang sukdulan na ng aking pagtitis na itago ang pinakalilihim kong sikreto. Bagamat hindi ko alam kung paano harapin ito, alam kong napatunayan na sa isip niya na magkasintahan nga kami ni Sarah. Hindi kaagad ako nakasagot. Tila may bumara sa aking lalamunan, hindi malaman kung ano ang sasabihin at paano sisimulan ito. “A… tol… pwede bang hayaan mo akong magpaliwanag?” ang nasambit ko na lang.

“Napakanda ng ating pagsasama tol. Sa simula pa lang, sinabi ko na sa iyo na ayaw kong ipilit ang sarili mo sa akin; na ayaw kong ang pakikipagrelasyon mo sa akin ay labag sa kalooban mo. At nangako ka pa sa akin sa beach, na wala tayong sikreto sa isa’t-isa. Bakit? Bakiiiittttt?!!!“ at tuluyan ng kumawala ang ang matinding hinanakit niya na kinimkim. Napahagulgol siya na parang bata sabay tayo at sinusuntok nang sinuntok ang sementong dingding ng kwarto niya hanggang sa nakita kong nabalot na ng dugo ang mga kamao niya.

 

Dali-dali ko siyang niyakap upang ilayo sa dingding at pinaupo sa kama. Noong makaupo na, hinahaplos-haplos ko ang likod niya at ang balikat. “Tol… I’m sorry. Ayaw ko lang naman sanang masaktan ka eh, kaya ko itinago ang lahat.” Paliwanag ko.

“At bakit?!!! Hindi ba ako nasaktan ngayon? Ha?!!! Mas matindi pa tol! Mas matindi pa ang sakit na naramdaman ko. All those times, iniisip ko na tapat ka sa relasyon natin, na maluwag sa kalooban mo ang pagpasok mo sa relasyon natin. Ni ikaw pala ang nagmungkahi sa relasyon na ito! Iyon pala ay…” hindi na niya naipagpatuloy pa ang sasabihin.

 

“Nanghingi ako ng tawad sa iyo, tol… patawarin mo ako, pleaseeee” ang pagmamakaawa ko. Kumalas siya sa pagkakayakap sa akin, “Niloko mo ako! Niloko mo akooooo! Tanginaaaaa!” habang tinumbok ang gilid ng kwarto, naupo sa sahig, ang likod ay isinandal sa dingdin. Itinakip ang dalawang duguang kamay niya sa mukha. “Sinaktan mo ang damdamin, ko, tol… sobrang sakit ang naramdaman ko, alam mo ba?!!” dugtong niya habang patuloy pa rin sa paghagulgol.

 

Umupo ako sa harap niya, hinawi ko ang dalawa ninyang kamay na itinakip sa mukha niya at pagkatapus, hinawakan ng dalawa kong kamay ang mukha niya. Tinitigan ko siya “Nagkasala ako tol… at buong-puso kong hiningi ang tawad mo. Nasa akin ang lahat ng pagkakamali. Sabihin mo lang kung ano ang pwede kong gawin upang mapatawad mo”

Hindi siya kumibo. Yumuko siya, patuloy pa ring umiiyak. Pansin ko pa rin sa mukha niya ang matinding sama ng saloobin.

Tumayo ako, kinuha ang isang maliit na towel at binasa iyon, ipinunas ko sa kamay niyang nagdudugo. “Tol… pangako ko sa iyo. Kahit ganito ang nangyari, hinding-hindi kita pababayaan. Nandito lang ako para sa iyo.” ang sabi ko.

Hindi pa rin siya kumibo. Hinayaan lang niya ang mga kamay niya na pupunasan ko at linisin ang dugo na nagkalat dito. Tumayo uli ako at kumuha ng bendahe at tinapalan ang mga kamay niya.

“S-sana, tol… maintindihan mo ako. Lalaki ako, tol e. Alam mo kung gaano katindi ang pagsupil ko sa sariling huwag matukso sa mga babae. Nakita mo naman; hindi ako nagpi-flirt, wala akong niligawan, at kahit may mga nagparamdam, hindi ko sila pinatulan. Alam mo iyan dahil sinasabi ko ang lahat sa iyo. Tapat ako sa iyo, tol, wala akong inililihim, alam mo iyan. Ang pagkakamali ko lang ay noong dumating si Sarah sa buhay ko, hindi ko sinabi sa iyo ito. Nalilito ako tol. Ayaw kong masaktan ka…” ang paliwanag ko habang ramdam ko naman ang pagdaloy ng luha sa mga pisngi ko. Pinahid ko ang mga ito.

Wala pa rin siyang imik.

“Napagdesisyonan ko na sanang pilitin ang sariling unti-unti siyang kalimutan, para sa iyo tol. Masakit pero ito ang naisip kong pinakamabuting paraan upang matupad ko ang pangako sa iyo at hindi ka masaktan. Ngunit nitong nakaraan, nalaman kong nabuntis ko si Sarah at… nabitiwan ko sa kanya ang pangakong pakakasalan siya, tol…” at tuluyan na ring akong humagulgol na parang bata, hawak-hawak ko pa ang mga kamay niyang nakabendahe na. “Maniwala ka tol… nahihirapan din ako sa kalagayan ko…” dugtong ko.

Tiningnan niya ako. Marahil ay lumambot din ang puso niya sa narinig. “M-mahal mo ba siya?” tanong niya.

Tumango ako.

“Kung pakasalan mo siya, ano ang plano mo para sa atin?” tanong uli niya.

“Ganoon pa rin tayo, tol… walang magbabago. Hindi kita pababayaan at kahit na ano man ang maging plano ko sa buhay, palaging isasama kita sa mga plano ko.”

Iyon lang ang nasabi ko at binitiwan na niya ang isang pilit na ngiti sabay yakap sa akin. At imbis na ako ang sumuyo sa kanya, tila siya pa itong gumawa sa akin nito. HInahaplos-haplos niya ang likod ko, ang buhok, ang mukha. PInahid niya ang mga luha ko sa pisngi at pagkatapus, tinitigan niya ako ng matagal na tila iniuukit sa utak angbawat detalye at anggulo noon.  Ewan ko ngunit may iba akong naramdaman sa mga titig niyang iyon, hindi ko lang lubos maintindihan kung ano. Maya-maya, niyakap niya ako, mahigpit na mahigpit sabay bulong sa tenga ko, “Tol… tandaan mo palagi, mahal na mahal kita. At kahit kailan man, hindi magbabago ito. Kahit ilang babae pa ang mahalin mo, palaging ikaw ang ititibok ng aking puso, pangalan mo ang palaging ipipintig nito. Mawala man ako sa mundo, ikaw lang ang nagmamay-ari nito….”

“S-salamat tol” ang tugon ko sa sinabi niya at kumalas ako sa aming yakapan. Kahit papaano, naibsan ang paghihirap ng kalooban ko.Hinaplos ko ang mukha niya at inilapat ang mga labi ko sa mga labi niya. Noong mahimasmasan, nag-ayos kami, lumabas ng sabay ng kwarto na tila wala lang nangyari. Ang bendahe sa mga kamay niya ay pinalitan din namin ng mga band aid upang huwag masyadong halata. Dahil nasa kalagitnaan pa ang party na idinaos nila, naki-saya kami sa mga bisita, mga ka-klase, at mga kamag-anak nina Lito.  Sa gabing iyon, doon ako natulog sa kwarto ni Lito. At muli naming pinagsaluhan ang init na bugso ng aming damdamin. At sa pagkakataong iyon, mas mapusok ito, mas nag-aalab na ang bawat init ng dantay ng aming mga kalamnan ay tumatagos hanggang sa kaibuturan ng aming mga puso. Naghahalikan kami na parang wala nang bukas; nagyayakapan na parang iyon na ang huli naming pagsasama, hanggang ang mga katawan namin ay mistulang pinag-isa na tila ito’y hindi kayang paghiwalayin. Kinabukasan, maaga akong nagising. Naligo ako habang si Lito na gising na rin at inaantabayanan ang pag gising ko ay ipinaayos sa katulong nila ang agahan. Alam ni Lito na maaga din akong magbibiyahe patungo sa bahay ng girlfriend ko gawa nang doon muna ako lalagi hanggang sa araw ng kasal namin upang maayos at mapaghandaan ito ng maigi. Wala kaming imikan sa hapag kainan. Sinabayan niya akong kumain na para bang ninanamnam niya ang huling pagsasalo naming iyon na buong-buo pa akong para sa kanya. Tahimik ngunit ramdam ko ang tensiyon na bumabalot. At ang tanging naririnig lang ay ang mga kalantong ng mga kutsara’t tinidor, at pinggan. Hanggang sa nagpapalam na akong umalis. Nasa bungad na ako ng gate, kaming dalawa lang ang naroon dahil sa tulog pa ang ibang mga tao sa bahay. “Tol… gusto ko na sa kasal ko, ikaw ang best man ko…”

Tinitigan niya ako, ang mukha ay pigil na huwag magpapakita ng kung ano mang emosyon. Isang napakalalim na titig na pakiwari ko ay tumagos sa aking pagkatao, at pagkatapus ay binitiwan naman ang isang bahagya at pilit na ngiti at tumango.

“Black coat and tie ang isusuot ng mga groom’e men tol…” ang pahabol kong sabi. Tumango uli siya, pansin ko na ang pigil niyang pag-iyak. Pakiramdam ko ay pilit niyang pinigilan ang matinding emosyon na ano mang oras ay maaring kumawala at sumabog.

Niyakap ko siya at pagkatapus ay hinalikan sa labi.

“Text-text na lang tayo, Tol…” ang sabi ko na lang sabay talikod, pilit na isiniksik sa utak na normal lang ang pagpapaalam ko sa kanyang iyon, kagaya ng ibang mga pagpapaalam ko pagkatapus matulog sa bahay nila. Hindi ko na hinintay pa na makita ang pagpatak ng kanyang mga luha at pagbuhos ng kanyang saloobin. Sobrang bigat ang kalooban ko sa paglisan kong iyon. Pakiramdam ko ay iyon na ang katapusan ng mundo. Hindi ko lubos maintindihan kung bakit matindi ang nadarama kong lungkot para sa kaibigan ko. Narinig ko pa ang mga nagmamadaling yapak niya pabalik sa loob ng bahay at alam ko, humagulgol siya at nag-iisa sa loob ng kanyang kwarto. Nakikinita ko rin na ang nasa isip niya sa mga sandaling iyon na iyon na ang huling pagsasama namin na buong-buo ako para sa kanya; na may nakaambang malaking pagbabago sa set-up namin pagkatapos ng tagpong iyon; ang pag-aalinlangan kung makasama pa ba niya uli ako pagkatapos ng kasal. Sa loob ng kwartong iyon kung saan una ko ipinaubaya sa kanya ang sarili ng buong-buo, ay siya namang naging saksi sa mga hinagpis at hinaing niya sa mga sandaling iyon…Tumulo ang mga luha ko habang naglalakad ngunit hindi ko alintana ang mga ito. Hinayaan kong dumaloy ng dumaloy ang mga ito at pumatak sa damit ko. Pakiwari ko ay nawala ako sa tamang katinuan at ako lang ang nag-iisang tao sa mundo sa mga sandaling iyon, hindi malaman kung ano ang tamang gagawin, o kung kanino lalapit at hihingi ng tulong sa mabigat na kaloobang pinapasan. Binilisan ko pa ang paglakad hanggang sa nakarating ako ng terminal at nakasakay sa bus patungo sa bayan ng babaeng aking pakakasalan.

 

Isang araw ang dumaan, dalawang araw, tatlong araw, walang ni isang Segundo na hindi sumisingit sa isip ko si Lito. Palagi siyang nand’yan, tila nagmamakaawa, humihingi ng tulong, nahihirapan. Kahit sa gabi ay napapanigipan ko rin siya, ang mukha ay nagpahiwatig ng matinding kalungkutan. Tinetext ko siya palagi ngunit maayos naman itong sumagot. Kaya, napapawi din ang pangamba ko sa kanya. Isang araw na lang ang nalalabi at ikakasal na ako. Hindi ko lubos maipaliwanag ang naramdaman. Excited, ngunit sa kabila ng aking utak ay may namumuong pag-alinlangan, nagtatanong kung handa naba ako, kung ano ang buhay kong tatahakin pagkatapos ng kasal, at higit sa lahat, kung ano ang kahinatnan ng patago naming relasyon ng kaibigan.

Nagtanong ako sa mga kaibigan kong nauna nang nag-asawa ngunit ang payo nila ay normal lang daw naman ang ganoon at karamihan sa kanila ay naranasan din ang pinagdaanan ko. At may nagpayo din sa akin na kung may pag-aalinlangan ako, ay pwede ko pang umurong kesa nakasal na kami at buong buhay ko itong pagsisisihan…

Sa gabing iyon, kahit magkatabi kaming nahiga ng girlfriend ko, kung anu-anong bagay ang pumapasok sa isip. Syempre, hindi ko ito ipinahalata kay Sarah. Hindi ko maintindihan kung magtatalon sa tuwa o humagulgol sa lungkot na iyon na ang katapusan ng aking kalayaan.

 

Alas dyes ng umaga ang kasal namin sa araw na iyon. Sa pagsusuri ko, lahat ay handang-handa na – sa pagkain at handa, dekorasyon, reception, mga bridesmaid at groom’s men, bisita… lahat ay handa na. Alas 8:30 noong umalis ako ng bahay patungo na sa simbahan. Bago ako umalis, tinext ko si Lito. Ang plano kasi namin ay magko-kotse na lang siya galing sa kanila at dideretso na lang siya sa simbahan. Isang oras lang naman kasi ang biyahe galing sa bayan namin patungo sa bayan ng girlfriend ko. At dahil sariling sasakyan naman nila at may driver pa siya, mas mabilis ito.

“Tol, handa ka na ba?” text ko.

“Handa na” sagot niya.

“Maglagay ka pala ng pulang isang rosas sa may left chest ng coat mo ha? May pulang rosas din ako…” dugtong ko.

“Copy” sagot niya.

“Di kami magsisimula hanggang hindi ka pa darating ha?” paniniguro ko.

“Promise?”

 

“Promise tol…”

At iyon na ang huli kong text at dumeretso na ako ng simbahan.

Alas 9:30 ay puno na ang simbahan at nandoon na ang halos lahat ng mga bisita, mga bridesmaid, at groomsmen. Ang kulang na lang ay ang best man at ang bride. Habang nakatayo ako sa may bukana ng simbahan at naghintay sa kanila, tila may naririnig naman akong sigaw galing sa isang parte ng utak at ang sabi, “Sana ay huwag na lang dumating ang bride”. Ewan ko… marahil ay bunga lang iyon sa sobrang excitement o anxiety…Halos eksaktong alas 10 na noong dumating si Sarah. Napakaganda niya sa suot na damit pangkasal. Nakangiti at noong makalapit na sa akin, hinalikan ako sa pisngi.

Kinabahan na ako kung bakit hindi pa rin dumating si Lito. Tinatawgan ko na sa kanyang cp ngunit walang sumasagot dito. Panay na rin ang tingin ko sa relo ko. Nakalipas ang 10 minuto, 15 minuto, 20 minuto, 25 minuto… wala pa ring Lito ang sumulpot. Sobrang kaba na ang naramdaman ko.

10:30 noong sinabihan na ako ng pari na magmartsa na patungo ng altar.

 

“Lito nasaan ka na! Shiitttt!” sigaw ng utak ko. “Hindi ba pwede nating mahintay pa ng sandali?” Tanong ko.

Ngunit nagalit na ang pari dahil may susunod pa raw itong misa.

 

Nag-aalangan man, pilit kong inihakbang ang mga paa patungo sa altar habang sumunod naman ang mga groom’s men. Ngunit noong nasa kalagitnaan na ako ng pasilyo, tila may isang malakas na pwersang humihila sa akin. Hindi ko lubos maintindihan ang naramdaman sa mga sandaling iyon. At naalimpungatan ko na lang na nagtatakbo ako palabas ng simbahan…

 

Chapter 11 : Tol… I Love You! Ending

Pakiwari ko ay napakabigat ng aking mga paa habang nagmamartsa. Ngunit pinilit ko pa rin ang sariling tapusin ito hanggang sa makarating ako sa altar. Habang nakatayo ako doon at hinintay ang ang aking bride na nagmartsa na rin papuntang altar sampu ng kanyang mga bridesmaid, ibayong kaba naman ang naramdaman ko. Tila may kung anong emosyo ang nagbabadyang sumabog ano mang sandali. Hindi ko lubos maipaliwanag ang naramdaman. Sa kabila ng napakalaking okasyon na iyon sa buhay ko, tila hindi ko na naramdaman ang excitement na dulot nito. Ang bumabagabag sa isip ko ay si Lito, kung bakit hindi siya nakarating, at kung bakit wala man lang siyang paalam kung ano ang nangyari. Sa pagkakilala ko sa kaibigan, alam kong hindi niya magagawa ang hindi pagsipot sa okasyong para sa akin lalo na sa isa sa pinakaimportanteng bahaging iyon ng buhay ko.

Noong magsimula na ang misa at nasa parteng tinanong na ako ng pari kung tatanggapin ko ba si Sarah bilang kabiyak ko sa habambuhay… hindi kaagad ako nakasagot. Natulala ako at tila may kung anong bagay ang bumara sa aking lalamunan.

Tinanong uli ako ng pari. “Warren, tinatanggap mo ba si Sarah na maging katuwang mo sa habambuhay, sa hirap at ginahawa…?”

Sa pangalawang tanong ng pari, naramdaman ko ang sobrang pagkalampag ng aking dibdib. At imbes na sumagot sa tanong niya, bigla akong tumayo, tumalikod at nagmamadaling tumakbo palabas ng simbahan. Nabigla ang lahat, ang iba ay nanlaki ang mga matang sinundan ang mabilis kong pagtakbo palabas ng simbahan, di makapaniwala sa nasaksihang eksena at sa gnawa ko. Ngunit wala akong pakialam.

“Warren! Saan ka pupunta!!!” ang narinig kong sigaw ni Sarah.

Hindi ko siya sinagot. Nagpatuloy ako sa pagtakbo.

Noong nasa labas na ako ng simbahan, tinumbok ko ang puting kotse na sasakyan sana namin ni Sarah patungong reception area pagkatapos ng aming kasal. Kumpleto pa ito sa mga dekorasyon, bulaklak, ribbons, at may streamer pang nakasulat sa likuran nitong “Just Married”. Binuksan ko ito at dahil sa nakasaksak lang ang susi sa susian, agad-agad akong umupo sa driver’s seat. Hindi ako lubusang marunong magmaneho at wala pa akong lisensya. Si Lito lang ang nagturo sa akin isang beses noong namasyal kami gamit ang sasakyan nila. Ayaw ko sanang magpaturo gawa nang wala naman kasi kaming sasakyan ngunit mapilit isya. “Sa buhay ngayon, Tol… isang advantage ang marunong ang isang taong mag-drive. At malay mo, darating ang panahon ng kagipitan at kailangan mong magsalba ng buhay at walang ibang marunong mag-drive. E di manghihinayang ka kung bakit hindi ka pa nag-aral magmaneho, diba?” Ang paliwanang niya sa akin. Kaya hindi na ako nakatanggi.

 

Dali-dali kong pinaandar ang sasakyan at noong makaandar na, pinaharurot ko naman ito, ang ibang mga sasakyang nakaparada ay nasasagi ko. Sinisigawan at hinahabol ako ng mga may-ari ngunit hindi ko na pinansin pa ang mga ito. Halos paliparin ko na ang sasakyan patungo sa bahay ni Lito.

Noong makarating na ako, agad-agad akong nag door bell.

 

Nakailang door bell din ako. Sa pagkainip na matagal binuksan ang pinto, kinapa ko na ang door knob at noong mapansing hindi naka-lock ito, binuksan ko na at tuloy-tuloy sa pagakyat sa second floor kung saan naroon ang kwarto ni Lito. Agad-agad kong binuksan ito at ang sumalubong sa aking pandinig ay ang malakas na tugtog galing sa stereo niya. Ang paboritong kanta niya -

 

“Do you hear me? I’m talking to yo

Across the water across the deep blue ocean

Under the open sky, oh my, baby I’m trying

Boy I hear you in my dreams

I feel your whisper across the sea

I keep you with me in my heart

You make it easier when life gets hard

I’m lucky I’m in love with my best friend

Lucky to have been where I have been

Lucky to be coming home again

Ooh ooh ooh

Hinalughog ko ang buong kwarto – sa CR, sa cabinets, pati na sa ilalim ng kama. “Litooooo!! Nasaan ka?” Ang sigaw ko.

Dahil sa hindi ko naisara ang pinto, narinig ng katulong ang ingay ng tugtog at sigaw ko na nagmula sa kwarto ni Lito at agad-agad itong napasugod.

“Martha, nasaan ba si Lito?” ang tanong ko kaagad sa kanya. Bakat sa mukha niya ang pagkagulat sa pagkakita sa akin na nandoon sa loob ng kuarto ni Lito imbes na sa simbahan, sa kasal ko.

“Nakaalis na Kuya, kanina pa mga 8:45 ng umaga! Dala niya ang Toyota Camry, siya mismo ang nagmaneho. Bakit kuya, wala pa ba siya doon?”

Hindi ko na sinagot si Martha. Dali-dali akong lumabas ng kwarto. Pakiramdam ko ay hindi lumalapat ang mga paa ko sa hagdananan habang patakbo akong palabas ng bahay at binalikan uli ang kotseng dala, sabay paandar at paharurot uli nito.

Ang sunod kong tinumbok ay ang paborito naming beach kung saan nakalibing ang kabibeng may malaking kahulugan para sa kanya at sa aming relasyon. Noong makarating na, dali-dali kong tinumbok ang ilalim ng hagdanan ng cottage kung saan ibinaon namin ito. Dali-dali kong hinukay ito. Ngunit laking gulat ko noong makitang isang biyak na lang ang naroon. Lalo akong kinabahan. Pakiramdam ko ay umikot ang paligid ko sa magkahalong lungkot, pagkalito sa nasaksihan, at takot sa kung ano man ang ibig ipahiwatig nito. At lalo akong kinabahan noong may nakabaon na sulat kasama sa natirang biyak na kabibe. Binuksan ko ito. Sulat kamay ni Lito.

“Tol… binigyang laya na kita. Dala-dala ko ang isang biyak ng kabibe at dadalhin ko ito saan man ako pupunta. Ang kabibeng ito ang magsilbing alaala ko sa iyo. Dito, sasariwain ko ang mga masasayang samahan at karanasan natin kung saan, kahit pilit lang, ay ipinadama mo sa akin kung paano mahalin ang isang katulad ko… Sobrang sakit. Alam kong hindi mo ako minahal. Ramdam ko ito sa bawat bigkas ko sa mga katagang ‘I Love You’ pero hindi mo ito tinugon… Naghintay ako, ngunit wala. Hanggang sa nalaman ko na lang na ikakasal ka. Gusto kong ipaglaban ang pagmamahal ko sa iyo ngunit paano ko ito gagawin gayong alam kong hindi mo naman ako mahal? Ngunit huwag kang mag-alala dahil natutunan ko nang tanggapin ang lahat…Huwag mo akong alalahanin pa, at huwag mo akong sundan kung saan man ako patungo. I-enjoy mo lang ang buhay kasama ang babaeng mahal mo na siya mong pakakasalan. Sa kanya, matutupad ang mga pangarap mong magkaroon ng anak at pamilya. Hangad ko ang kaligayahan ninyo. At palagi mong tandaan tol… mahal na mahal kita. Sana ingatan mo palagi ang sarili mo… Warren.”

Pumatak ang mga luha ko sa pagkabasa sa sulat niya. At lalo itong nagpaigting sa takot na namumuo sa isip ko.

Agad kong inilagay ang kabibe at ang sulat niya sa isang plastic. Hindi ko alam kung saang lugar ko pa siya hahanapin ngunit biglang pumasok sa isip ko ang rooftop ng school building. Muli pinaharurot ko ang sasakyan patungo doon.

Ibayong kaba naman ang naramdaman ko noong makita ang panyo niya na nakatali sa may hagdanan ng palapag papuntang rooftop. Iyon kasi ang palatandaan namin na kung ang isa sa amin ay maunang umakyat doon, itatali niya ang panyo niya sa may hagdanan at ang susunod sa kanya ay siyang magtanggal nito at dadalhin na sa itaas.

Tinanggal ko ito at isiniksik sa aking bulsa. Ngunit noong makaakyat na ako, walang Lito akong nakita. Hinanap ko siya sa paligid, sa likod ng tangke. Wala. Noong mapansin ko ang malaking takip ng tangke na nakalatag na sa sahig na semento, agad-agad kong inakyat ang bunganga ng tangke. Bukas nga ito. Sinilip ko ang loob ngunit wala akong maaninag. Bumaba uli ako at nanghagilap ng mahabang kahoy upang gawing panungkit sa loob ng tangke. Nakahanap ako ng isang tubo na may habang 4 na metro, umakyat muli ako sa bunganga ng tangke. Nahirapan akong iakyat ang tubo na iyon dahil sa sobrang bigat at haba. Ngunit marahil ay dahil sa nag-uumapaw na pagkabagabag ng isip at matinding pagnanais na isalba si Lito kung nandoon nga siya, nagawa ko pa rin itong iakyat at ipasok sa tangke. Hawak-hawak ang nakausling dulo ng tubo, hinalukay ko ang buong lalim ng tubig sa loob ng tangke. Maya-maya lang, may nasundot ang dulo ng tubo na sa pakiwari ko ay mistulang isang katawan ng tao.  Tila nawala na ako sa tamang katinuan sa matinding kutob na iyon na nga si Lito. Binitiwan ko ang tubo at umangkas sa bunganga mismo ng tangke. Akmang tatalon na ako sa loob niyon noong mula sa likuran ay may narinig akong sigaw,

“Hoy! Anong ginagawa mo d’yan?!”

“S-si Lito!” sigaw ng isip ko. Akala ko ay niloloko lang ako ng kaibigan. Bigla akong napalingon sa kinaroroonan ng boses. Ngunit laking pagkadismaya ko noong makita ang dalawang maintence technician ng school. Ang isa sa kanila pala ang sumigaw sa akin. Wala na kasing pasok sa araw na iyon kaya gumawa sila ng maintenance activity sa buong building.

 

“Kuya! Nasa loob po ng tangke ang kaibigan ko, hindi po marunong lumagoy iyon!” ang sigaw ko sa kanila at nagmamadali na akong tumalon sa loob ng tangke, hindi na hinintay ang kanilang isasagot pa. Sinisid ko nang sinisid ang tubig hanggang sa may makapa ang mga kamay ko. “Tao nga!” sigaw ng utak ko. Bigla ko namang naramdaman ang kalamnan kong nanginginig, iniisip na baka katawan ni Lito nga iyon.

Hawak-hawak ko ang kwelyong suot niya, hinila ko siya hanggang sa nakalutang na kami sa ibabaw ng tubig. Noong maaninag ko na ang mukha, doon ko na nakumpirma. Si Lito. At kumpletong suot pa niya ang sinabi kong uniporme namin para sa pagbe-best man niya sa kasal ko – itim na coat, tie, at isang pulang-pulang rosas na naka-pin pa sa kaliwang dibdib niya. Parehong-pareho sa sinusuot ko.

“LITOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOO!!!” Hiyaw ko, ang lalamunan ay mistulang puputok sa sobrang lakas nito. Niyakap ko siya ng sobrang higpit habang hawak-hawak ng kamay ko sa likuran niya ang tubong ginamit kong panungkit upang hindi kami lumubog.

 

Nanumbalik sa isip ko ang sinabi niya sa akin isang beses noong nagparinig siya na may iba siyang mahal at hindi niya magawang sabihin ito sa kanya. “Kapag hindi ako kayang mahalin ng taong iyon, tol… tatalon ako sa tangke na to at magpakamatay na lang.” Sa pag-aakalang babae nga ang ibig niyang ipahiwatig, tumawa pa ako ng malakas at biniro ko siya na “Ikaw? Hindi kayang mahalin? Sa dami ng nagka-crush at nagkandarapa sa iyo d’yan? Tol naman…” Natandaan ko pa ang isinukli niya sa biro kong iyon – isang matalinghagang ngiti. Malay ko ba naman na ako pala ang ibig niyang sabihing taong mahal niya.

Humagulgol ako nang humagulgol, sumigaw nang sumigaw at umaalingwngaw ang aking paghihimutok sa loob ng tangke na iyon. “TOOOOOOLLLLLLLLLLLLLLLLL!!! BAKIT MO GINAWA ITO??!!! ARRRRRRRGGGGGGGHHHHHHHH!!!” Mistula akong isang batang naglupasay sa mgakahalong galit at sama ng loob.

Habang nasa ganoon akong paghihimutok, namalayan ko na ibinaba ng dalawang maintence personnel ang hagdanan na gamit nila. Dali-dali naming iniakyat si Lito na noo’y sa tingin ko ay simputi na ng papel ang balat at malamig na malamig na ang kamay at mukha. Noong mailatag na siya sa sementong sahig ng rooftop, sinabihan ko ang mga technician na tumawag ng ambulansya. Agad naman nilang sinunod ang utos ko.

Habang nakalatag siya, napansin kong isang sapatos lang pala ang suot niya. Namukhaan ko ang sapatos na iyon; iyon din iyong kapares noong itinapon namin sa tangke. At noong tinggal ko naman ang mga butones ng long sleeves niya sa may bandang leeg upang luluwag ang pressure sa parte ng katawan niyang iyon at sisimulan ko na ang CPR, lunamtad naman ang kabiyak ng kabibe na kapares noong naiwanan sa beach na dinala ko. Isiniksik pala niya iyon sa sa loob ng kanyang coat. Iyon pala iyong matigas na bagay na dumampi sa dibdib ko habang yakap-yakap ko siya sa loob ng tangke.

Tinanggal ko ito at walang sinayang na sandaling pinump ko ang dibdib niya tapos mouth-to-mouth, tapos pump uli, mouth-to-mouth, pump uli, mouth-to-mouth… tila walang katapusanang pag-CPR ko sa kanya dahil sa hindi ko pa rin mahagilap ang kanyang pulso at walang bakas na bumalik na ang pintig ng kanyang puso. Hanggang sa dumating na ang mga paramedic at itinuloy nila ang CPR.

Maya-maya, dinala nila si Lito sa ambulansya nila kung saan may equipment silang pampa-revive ng puso at paghinga. Ngunit pati ito ay wala na ring silbi kay Lito. Hanggang sa ang isa sa mga paramedics ay nagsalita. “Hindi na kaya… We are sorry.”

Mistulang pinutukan ako ng bomba sa narinig, hindi makapaniwalang wala na si Lito. Sumigaw ako hanggang sa tuktok ng aking baga sa laki ng panghihinayang at sama ng loob. “ARRGGGGHHHHHHH!!! Ngunit hanggang sa pagsigaw na lang ang kaya kong gawin para sa kaibigan.

 

Hindi ko alam ang gagawin sa mga sandaling iyon. Puno ng pagsisisi, galit sa sarili, at awa sa kaibigan. Pakiramdam ko, gusot ko na ring magpakamatay at samahan na rin si Lito. Ang nakahadlang lang nito ay ang paniniwala ko na mali ito.

Ibinurol si Lito sa bahay nila ng limang araw. Sa panahon din iyon, doon ako pinatulog ng mga magulang siya sa kwarto mismo ni Lito. Ibinigay nila sa akin ang karapatan sa kung ano man ang gusto kong gawin sa mga personal na gamit ni Lito. Noon daw kasing panahon na malungkot na malungkot si Lito dahil sa hindi ko pagpatawad sa kanya, may nabitiwanitong salita ito sa kanila na kung ano man ang mangyari sa kanya ay huwag nila akong sisihin at ipaubaya sa akin ang mga personal na gamit niya.

Noong manghalungkat ako sa mga personal na gamit ni Lito, nakita ko ang mga litrato namin sa panahong napakasaya pa naming nagsama bilang magkaibigan. May isa ding litrato kung saan may nakaukit sa likod na, “My Best Friend, Warren… Mahal na Mahal Ko Iyan!”. Nakita ko rin ang isang tuyong bulaklak kung saan natandaan kong ibinigay ko sa kanya isang beses na biniro ko siyang bakla. Nandoon din ang isa kong shorts na hiningi niya sa akin matapos kaming maligo sa beach. Habang isa-isa kong hinalungkat ang mga gamit niya, isa-isa ding bumabalik ang mga ala-ala na nakaukit nito. Hindi maiwasang hindi tumulo ang mga luha ko. Iniligay ko ang lahat ng iyon sa isang karton, kasama na syempre ang pinakamahalagang mga bagay para sa amin, ang pares ng sapatos na itinapon namin sa tangke na pinagbuo ko na at ang kabibe. Bago ko binuo at tinalian ang kabibe, gumawa muna ako ng sulat –

 

“Dear Lito, salamat sa lahat ng kabutihan mo sa akin. Salamat at kahit sa maikling panahon ay may isang katulad mo na dumating sa buhay ko. Salamat sa lahat ng tulong, salamat sa lahat ng payo, salamat sa pagiging tapat na kaibigan, salamat sa kaligayahang ibinigay mo sa akin. Higit sa lahat, salamat sa pagmamahal. Pasensya ka na, na ako pa itong dahilan sa wala sa panahong pagpanaw mo. Kung alam mo lang kung gaano ko pinagsisihan ang lahat… Hindi ako mapakali. Nahirapan akong tanggapin ito. Kung alam ko lang na ito pala ang kahahantungan ng lahat, sana, hindi ko na hinayaan ang sariling lumayo pa sa piling mo. Hindi ko mapatawad ang sarili ko tol. Sana naghintay ka. Sana hiniling mo sa akin na ayaw mo akong magpakasal. Hinintay ko lang naman na sabihin mo iyon sa akin e… Ngunit wala na akong magaagwa pa. Sana ay kung saan ka man naroon, masaya ka, mapayapa, sa mundo na kung saan sinabi mo sa kanta na ‘lucky’ ka dahil mahal mo ang best friend mo. Huli na man ang lahat, ngayon ko lang sasabihin sa iyo ito Tol… I Love You!”

 

Isiniksik ang sulat na iyon sa loob ng binuong kabibe. Tinalian ito upang siguradong hindi na maghihiwalay pa. Sa libingan ni Lito inilibing ko rin ang lahat ng mga alaala namin. Nakihatid ang lahat ng mga kaibigan, kaklase, mga buddies. Ako nag pinakahuling umalis sa libingan niya. Habang nag-iisa, parang isang baliw akong nakikipag-usap sa kanya. Walang humpay ang pag-agos ng aking luha. At bago ako umalis, binitiwan ko uli ang mga katagang matagal na niyang inaasam-asam na marinig sa mga bibig ko.

Alam ko huli na ang lahat…

Mahigit alas 8 na ng gabi noong maisipan kong umuwi. Sa taxing napara, umupo ako sa harapan sa tabi ng driver. Disoriented, pagod ang katawan at sobrang bigat ng kalooban. Pakiwari ko ay himinto ang takbo ng mundo, naglaho ang sigla na harapin pa ang bukas.

 

Inilabas ko ang cd na baon-baon ko. Hiniling ko sa driver na isalang ang laman noon sa player niya.

“Do you hear me? I’m talking to you

Across the water across the deep blue ocean

Under the open sky, oh my, baby I’m trying

Boy I hear you in my dream

I feel your whisper across the sea

I keep you with me in my heart

You make it easier when life gets hard

I’m lucky I’m in love with my best friend

Lucky to have been where I have been

Lucky to be coming home again

Ooh ooh ooh

They don’t know how long it takes

Waiting for a love like this

Every time we say goodbye

I wish we had one more kiss

I’ll wait for you I promise you, I will

I’m lucky I’m in love with my best friend

Lucky to have been where I have been

Lucky to be coming home again

Lucky we’re in love in every way

Lucky to have stayed where we have stayed

Lucky to be coming home someday

And so I’m sailing through the sea

To an island where we’ll meet

You’ll hear the music fill the air

I’ll put a flower in your hair

Though the breezes through trees

Move so pretty you’re all I see

As the world keeps spinning ‘round

You hold me right here, right now

I’m lucky I’m in love with my best friend

Lucky to have been where I have been

Lucky to be coming home again

I’m lucky we’re in love in every way

Lucky to have stayed where we have stayed

Lucky to be coming home someday”

Tumulo muli ang mga luha ko. Sa bawat bigkas ng mga kataga ng kanta, naiimagine ko ang tindi ng kalungkutang nadarama ni Lito sa kabiguan ng pagmamahal niya para sa akin. At ang naibulong ko sa sarili, “Sana natupad na ang mga katagang sinasabi ng kantang iyan, kagaya ng palagi mong sinasabi sa akin kapag pinatugtog mo iyan, na sa kantang iyan mo lang nabibigyang-buhay ang ‘pagmamahalan’ natin dahil sa totoong buhay, ikaw lang ang nagmamahal. Ngunit nagkamali ka tol… Hindi ko lang masabi-sabi ito sa iyo dahil nahirapan din akong tanggapin sa sariling nagmahal ako sa isang lalaki. Hintayin mo ako d’yan; isang araw, magsama din tayo. Palagi mong tatandaan, tol… I Love You!”

(Wakas)

 

 

 

————————————————————————————

 

“Tol… I Love You [11: Last Part – Version 2]

Pakiwari ko ay napakabigat ng aking mga paa habang nagmamartsa. Ngunit pinilit ko pa rin ang sariling tapusin ito hanggang sa makarating ako sa altar. Habang nakatayo ako doon at hinintay ang ang aking bride na nagmartsa na rin papuntang altar sampu ng kanyang mga bridesmaid, ibayong kaba naman ang naramdaman ko. Tila may kung anong emosyo ang nagbabadyang sumabog ano mang sandali. Hindi ko lubos maipaliwanag ang naramdaman. Sa kabila ng napakalaking okasyon na iyon sa buhay ko, tila hindi ko na naramdaman ang excitement na dulot nito. Ang bumabagabag sa isip ko ay si Lito, kung bakit hindi siya nakarating, at kung bakit wala man lang siyang paalam kung ano ang nangyari. Sa pagkakilala ko sa kaibigan, alam kong hindi niya magagawa ang hindi pagsipot sa okasyong para sa akin lalo na sa isa sa pinakaimportanteng bahaging iyon ng buhay ko.

Noong magsimula na ang misa at nasa parteng tinanong na ako ng pari kung tatanggapin ko ba si Sarah bilang kabiyak ko sa habambuhay… hindi kaagad ako nakasagot. Natulala ako at tila may kung anong bagay ang bumara sa aking lalamunan.

Tinanong uli ako ng pari. “Warren, tinatanggap mo ba si Sarah na maging katuwang mo sa habambuhay, sa hirap at ginahawa…?”

Sa pangalawang tanong ng pari, naramdaman ko ang sobrang pagkalampag ng aking dibdib. At imbes na sumagot sa tanong niya, bigla akong tumayo, tumalikod at nagmamadaling tumakbo palabas ng simbahan.

Nabigla ang lahat, ang iba ay nanlaki ang mga matang sinundan ang mabilis kong pagtakbo palabas ng simbahan, di makapaniwala sa nasaksihang eksena at sa gnawa ko. Ngunit wala akong pakialam.

“Warren! Saan ka pupunta!!!” ang narinig kong sigaw ni Sarah.

Hindi ko siya snagot. Nagpatuloy ako sa pagtakbo.

Noong nasa labas na ako ng simbahan, tinumbok ko ang puting kotse na sasakyan sana namin ni Sarah patungong reception area pagkatapos ng aming kasal. Kumpleto pa ito sa mga dekorasyon, bulaklak, ribbons, at may streamer pang nakasulat sa likuran nitong “Just Married”. Binuksan ko ito at dahil sa nakasaksak lang ang susi sa susian, agad-agad akong umupo sa driver’s seat.

Hindi ako lubusang marunong magmaneho at wala pa akong lisensya. Si Lito lang ang nagturo sa akin isang beses noong namasyal kami gamit ang sasakyan nila. Ayaw ko sanang magpaturo gawa nang wala naman kasi kaming sasakyan ngunit mapilit isya. “Sa buhay ngayon, Tol… isang advantage ang marunong ang isang taong mag-drive. At malay mo, darating ang panahon ng kagipitan at kailangan mong magsalba ng buhay at walang ibang marunong mag-drive. E di manghihinayang ka kung bakit hindi ka pa nag-aral magmaneho, diba?” Ang paliwanang niya sa akin. Kaya hindi na ako nakatanggi.

Dali-dali kong pinaandar ang sasakyan at noong makaandar na, pinaharurot ko naman ito, ang ibang mga sasakyang nakaparada ay nasasagi ko. Sinisigawan at hinahabol ako ng mga may-ari ngunit hindi ko na pinansin pa ang mga ito. Halos paliparin ko na ang sasakyan patungo sa bahay ni Lito.

Noong makarating na ako, agad-agad akong nag door bell.

Nakailang door bell din ako. Sa pagkainip na matagal binuksan ang pinto, kinapa ko na ang door knob at noong mapansing hindi naka-lock ito, binuksan ko na at tuloy-tuloy sa pagakyat sa second floor kung saan naroon ang kwarto ni Lito. Agad-agad kong binuksan ito at ang sumalubong sa aking pandinig ay ang malakas na tugtog galing sa stereo niya. Ang paboritong kanta niya –

“Do you hear me? I’m talking to you

Across the water across the deep blue ocean

Under the open sky, oh my, baby I’m trying

Boy I hear you in my dreams

I feel your whisper across the sea

I keep you with me in my heart

You make it easier when life gets hard

I’m lucky I’m in love with my best friend

Lucky to have been where I have been

Lucky to be coming home again

Ooh ooh ooh

Hinalughog ko ang buong kwarto – sa CR, sa cabinets, pati na sa ilalim ng kama. “Litooooo!! Nasaan ka?” Ang sigaw ko.

Dahil sa hindi ko naisara ang pinto, narinig ng katulong ang ingay ng tugtog at sigaw ko na

nagmula sa kwarto ni Lito at agad-agad itong napasugod.

“Martha, nasaan ba si Lito?” ang tanong ko kaagad sa kanya. Bakat sa mukha niya ang pagkagulat sa pagkakita sa akin na nandoon sa loob ng kuarto ni Lito imbes na sa simbahan, sa kasal ko.

“Nakaalis na Kuya, kanina pa mga 8:45 ng umaga! Dala niya ang Toyota Camry, siya mismo ang nagmaneho. Bakit kuya, wala pa ba siya doon?”

Hindi ko na sinagot si Martha. Dali-dali akong lumabas ng kwarto. Pakiramdam ko ay hindi lumalapat ang mga paa ko sa hagdananan habang patakbo akong palabas ng bahay at binalikan uli ang kotseng dala, sabay paandar at paharurot uli nito.

Ang sunod kong tinumbok ay ang paborito naming beach kung saan nakalibing ang kabibeng may malaking kahulugan para sa kanya at sa aming relasyon.

Noong makarating na, dali-dali kong tinumbok ang ilalim ng hagdanan ng cottage kung saan ibinaon namin ito. Dali-dali kong hinukay ito. Ngunit laking gulat ko noong makitang isang biyak na lang ang naroon. Lalo akong kinabahan. Pakiramdam ko ay umikot ang paligid ko sa magkahalong lungkot, pagkalito sa nasaksihan, at takot sa kung ano man ang ibig ipahiwatig nito. At lalo akong kinabahan noong may nakabaon na sulat kasama sa natirang biyak na kabibe. Binuksan ko ito. Sulat kamay ni Lito.

“Tol… binigyang laya na kita. Dala-dala ko ang isang biyak ng kabibe at dadalhin ko ito saan man ako pupunta. Ang kabibeng ito ang magsilbing alaala ko sa iyo. Dito, sasariwain ko ang mga masasayang samahan at karanasan natin kung saan, kahit pilit lang, ay ipinadama mo sa akin kung paano mahalin ang isang katulad ko… Sobrang sakit. Alam kong hindi mo ako minahal. Ramdam ko ito sa bawat bigkas ko sa mga katagang ‘I Love You’ pero hindi mo ito tinugon… Naghintay ako, ngunit wala. Hanggang sa nalaman ko na lang na ikakasal ka. Gusto kong ipaglaban ang pagmamahal ko sa iyo ngunit paano ko ito gagawin gayong alam kong hindi mo naman ako mahal? Ngunit huwag kang mag-alala dahil natutunan ko nang tanggapin ang lahat…Huwag mo akong alalahanin pa, at huwag mo akong sundan kung saan man ako patungo. I-enjoy mo lang ang buhay kasama ang babaeng mahal mo na siya mong pakakasalan. Sa kanya, matutupad ang mga pangarap mong magkaroon ng anak at pamilay. Hangad ko ang kaligayahan ninyo. At palagi mong tandaan tol… mahal na mahal kita. Sana ingatan mo palagi ang sarili mo… Warren.”

Pumatak ang mga luha ko sa pagkabasa sa sulat niya. At lalo itong nagpaigting sa takot na namumuo sa isip ko.

Agad kong inilagay ang kabibe at ang sulat niya sa isang plastic. Hindi ko alam kung saang lugar ko pa siya hahanapin ngunit biglang pumasok sa isip ko ang rooftop ng school building. Muli pinaharurot ko ang sasakyan patungo doon.

Ibayong kaba naman ang naramdaman ko noong makita ang panyo niya na nakatali sa may hagdanan ng palapag papuntang rooftop. Iyon kasi ang palatandaan namin na kung ang isa sa amin ay maunang umakyat doon, itatali niya ang panyo niya sa may hagdanan at ang susunod sa kanya ay siyang magtanggal nito at dadalhin na sa itaas.

 

Tinanggal ko ito at isiniksik sa aking bulsa. Ngunit noong makaakyat na ako, walang Lito akong nakita. Hinanap ko siya sa paligid, sa likod ng tangke. Wala. Noong mapansin ko ang malaking takip ng tangke na nakalatag na sa sahig na semento, agad-agad kong inakyat ang bunganga ng tangke. Bukas nga ito. Sinilip ko ang loob ngunit wala akong maaninag. Bumaba uli ako at nanghagilap ng mahabang kahoy upang gawing panungkit sa loob ng tangke.

 

Nakahanap ako ng isang tubo na may habang 4 na metro, umakyat muli ako sa bunganga ng tangke. Nahirapan akong iakyat ang tubo na iyon dahil sa sobrang bigat at haba. Ngunit marahil ay dahil sa nag-uumapaw na pagkabagabag ng isip at matinding pagnanais na isalba si Lito kung nandoon nga siya, nagawa ko pa rin itong iakyat at ipasok sa tangke. Hawak-hawak ang nakausling dulo ng tubo, hinalukay ko ang buong lalim ng tubig sa loob ng tangke. Maya-maya lang, may nasundot ang dulo ng tubo na sa pakiwari ko ay mistulang isang katawan ng tao.

Tila nawala na ako sa tamang katinuan sa matinding kutob na iyon na nga si Lito. Binitiwan ko ang tubo at umangkas sa bunganga mismo ng tangke. Akmang tatalon na ako sa loob niyon noong mula sa likuran ay may narinig akong sigaw, “Hoy! Anong ginagawa mo d’yan?!”

 

“S-si Lito!” sigaw ng isip ko. Akala ko ay niloloko lang ako ng kaibigan. Bigla akong napalingon sa kinaroroonan ng boses. Ngunit laking pagkadismaya ko noong makita ang dalawang maintence technician ng school. Ang isa sa kanila pala ang sumigaw sa akin. Wala na kasing pasok sa araw na iyon kaya gumawa sila ng maintenance activity sa buong building.

“Kuya! Nasa loob po ng tangke ang kaibigan ko, hindi po marunong lumagoy iyon!” ang sigaw ko sa kanila at nagmamadali na akong tumalon sa loob ng tangke, hindi na hinintay ang kanilang isasagot pa. Sinisid ko nang sinisid ang tubig hanggang sa may makapa ang mga kamay ko. “Tao nga!” sigaw ng utak ko. Bigla ko namang naramdaman ang kalamnan kong nanginginig, iniisip na baka katawan ni Lito nga iyon.

Hawak-hawak ko ang kwelyong suot niya, hinila ko siya hanggang sa nakalutang na kami sa ibabaw ng tubig. Noong maaninag ko na ang mukha, doon ko na nakumpirma. Si Lito. At kumpletong suot pa niya ang sinabi kong uniporme namin para sa pagbe-best man niya sa kasal ko – itim na coat, tie, at isang pulang-pulang rosas na naka-pin pa sa kaliwang dibdib niya. Parehong-pareho sa sinusuot ko.

“LITOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOO!!!” Hiyaw ko, ang lalamunan ay mistulang puputok sa sobrang lakas nito. Niyakap ko siya ng sobrang higpit habang hawak-hawak ng kamay ko sa likuran niya ang tubong ginamit kong panungkit upang hindi kami lumubog.

 

Nanumbalik sa isip ko ang sinabi niya sa akin isang beses noong nagparinig siya na may iba siyang mahal at hindi niya magawang sabihin ito sa kanya. “Kapag hindi ako kayang mahalin ng taong iyon, tol… tatalon ako sa tangke na to at magpakamatay na lang.” Sa pag-aakalang babae nga ang ibig niyang ipahiwatig, tumawa pa ako ng malakas at biniro ko siya na “Ikaw? Hindi kayang mahalin? Sa dami ng nagka-crush at nagkandarapa sa iyo d’yan? Tol naman…” Natandaan ko pa ang isinukli niya sa biro kong iyon – isang matalinghagang ngiti. Malay ko ba naman na ako pala ang ibig niyang sabihing taong mahal niya.

Humagulgol ako nang humagulgol, sumigaw nang sumigaw at umaalingwngaw ang aking paghihimutok sa loob ng tangke na iyon. “TOOOOOOLLLLLLLLLLLLLLLLL!!! BAKIT MO GINAWA ITO??!!! ARRRRRRRGGGGGGGHHHHHHHH!!!” Mistula akong isang batang naglupasay sa mgakahalong galit at sama ng loob.

Habang nasa ganoon akong paghihimutok, namalayan ko na ibinaba ng dalawang maintence personnel ang hagdanan na gamit nila. Dali-dali naming iniakyat si Lito na noo’y sa tingin ko ay simputi na ng papel ang balat at malamig na malamig na ang kamay at mukha. Noong mailatag na siya sa sementong sahig ng rooftop, sinabihan ko ang mga technician na tumawag ng ambulansya. Agad naman nilang sinunod ang utos ko. Habang nakalatag siya, napansin kong isang sapatos lang pala ang suot niya. Namukhaan ko ang sapatos na iyon; iyon din iyong kapares noong itinapon namin sa tangke. At noong tinggal ko naman ang mga butones ng long sleeves niya sa may bandang leeg upang luluwag ang pressure sa parte ng katawan niyang iyon at sisimulan ko na ang CPR, lunamtad naman ang kabiyak ng kabibe na kapares noong naiwanan sa beach na dinala ko. Isiniksik pala niya iyon sa sa loob ng kanyang coat. Iyon pala iyong matigas na bagay na dumampi sa dibdib ko habang yakap-yakap ko siya sa loob ng tangke.

Tinanggal ko ito at walang sinayang na sandaling pinump ko ang dibdib niya tapos mouth-to-mouth, tapos pump uli, mouth-to-mouth, pump uli, mouth-to-mouth… tila walang katapusanang pag-CPR ko sa kanya dahil sa hindi ko pa rin mahagilap ang kanyang pulso at walang bakas na bumalik na ang pintig ng kanyang puso.

Hanggang sa dumating na ang mga paramedics at itinuloy nila ang CPR. Maya-maya lang, dinala nila si Lito sa ambulansya nila kung saan may itinurok sila sa kanya at may mga equipment silang pamparevive ng puso at paghinga. Pinasakay din nila ako sa ambulansya at humarurot na ito pabalik ng hospital.Agad-agad kong tinawagan ang mga magulang ni Lito na sa pagkakataong iyon ay pauwi na rin galing sa kasal kong naudlot. At napag-alaman ko sa kanilang dinala din pala sa ospital si Sarah, dahil nakunan gawa ng pagkaudlot ng aming kasal at sa tindi ng hiyang nadarama.

Noong nasa ospital na kamin, idineretso na si Lito sa emergency room at pagkatapos, sa ICU.

“Delikado ang lagay niya…” Ang sabi ng duktor sa paglabas nito sa ICU. “Ito ang mga possibilities na maaring mangyari sa kanya. Una, ano mang oras maaaring tuluyang bawian na siya ng buhay. Pangalawa, kung malampasan niya ito hanggang 24 oras, magiging comatose na lang siya, hindi natin alam kung hanggang kailan. Pangatlo, kung manumbalik man ang malay niya, ay magkakaroon siya ng damage sa kanyang utak at makakaapekto ito sa kanyang normal na pananalita, pagkilos, at paggalaw. In 24 hours at malampasan niya ito, then let’s hope for the best…”

Noong dumating ang mga magulang ni Lito, walang humpay ang pag-iiyak nila. Hindi naman nila ako sinisi. Alam nila na ginawa ko ang lahat para sa anak nila, na pinilit kong ibigay sa kanya ang lahat ng suporta at makakaya ko. At lubos nilang naintindihan ang aking kalagayan.

 

Niyakap ako ng mama ni Lito, “Warren! Ano ba ang nangyari? Bakit nagkakaganito ang anak ko?” ang tanong niya sa akin habang humahagulgol.

“Nasa loob ng water tank na po siya noong maabutan ko, Ma… pasensya na po, hindi ko kaagad siya naagapan.”

“Huwag mong pabayaan ang anak ko Warren.” Ang tugon ng mama niya sa akin.

Habang binantayan namin si Lito, hindi kami mapakali at hindi namin alam kung ano ang gagawin upang matutulungan si Lito sa kanyang kalagayan. At ang pumasok na lang sa isip namin ay ang magpunta sa kapilya ng ospital at doon nanalangin.

Nabalot sa matinding lungkot, naghanap ako ng pwesto sa isang gilid at lumuhod. Noong maalala ang kalagayan ni Lito, tumulo na ang luha ko. Buong pagpakumbaba akong nanalangin. Iyon bang feeling na sobrang helpless mo na at parang gi-give up ka na at ipaubaya mo na lang sa kanya ang lahat, wala nang halaga pa ang ibang bagay kungdi ang bagay na lang na ninanais mong ibigay niya sa iyo.

“Panginoon… alam ko, marami akong kasalanan, marami akong pagkukulang sa iyo. Sana ay mapatawad mo ako sa mga pagkukulang ko, sa mga nagawa ko. Nagsisisi po ako. Sa buong buhay ko, ngayon lang po ako nakaramdam ng ganitong panghihinayang at lungkot para sa isang tao. Ngayon lang din po ako humingi ng isang bagay at nagmamakaawa sa iyo. Sana po ay pagbigyan ninyo ang hiling ko. Sana po ay pagalingin nyo siya. Bigyan po ninyo siya ng isa pang pagkakataon…” At namalayan ko na lang ang sariling humahagulgol.

Noong lumabas ako ng kapilya ay napag-alaman ko naman na doon din naka-confine si Sarah na ligtas na ang kalagayan bagamat hindi naisalaba ang bata. Binisita ko siya at nanghingi ng tawad.

 

“Masakit sa kalooban ko, syempre, ngunit tanggap ko na ito, Warren. Noong una pa man ay may hinala na ako sa inyo ni Lito. Kasi ba naman, kahit ako ang kasama mo, palaging si Lito ang lumalabas sa iyong bibig. Tapos walang oras na hindi ka nagtitext sa kanya… o siya tumatawag. At least ngayon, na-confirm ko na ang lahat ng hinala ko. Mahirap pumasok sa isang relasyon kung isang side lang ang nagmahal, di ba? Kaya huwag kang mag-alala, I can move on. Ngayong wala na ang baby natin, wala nang dahilan pa upang hahabulin kita. Malaya ka, Warren, kung saan ka man liligaya, hindi kita guguluhin. Napag-alaman ko rin na kritikal ang kalagayan ni Lito. Puntahan mo siya. Mas lalo ka niyang kailangan. Basta, isipin mo lang palagi na nandito lang ako, kung sakali mang kailangan mo ng tulong o ng karamay…” Ang sabi ni Sarah.

Niyakap ko siya, at sa huling pagkakataon, hinalikan ko ang mga labi niya. Pinasalamatan ko rin siya sa kabaitang ipinamalas niya, sa lawak ng kanyang pang-unawa. Bagamat dumaloy ang mga luha niya sa pisngi, ramdam kong mas naiintindihan niya ang kalagayan namin ni Lito. At doon natapos ang relasyon namin ni Sarah. Maluwag sa aming kalooban ang desisyong ginawa at wala kaming hinanakit sa isa’t-isa. Bumalik ako sa ward ni Lito. Habang pinagmasdan ko siya, matinding awa ang bumalot sa buong pagkatao ko. May kung anu-anong mga tubong nakakabit sa katawan niya, sa ilong, sa bibig.

Dumaan ang walong oras, siyam na oras, sampu, labing-isa, labing-dalawa… nakakasindak ang bawat patak ng oras, iniisip na ano mang sandali ay maari pa ring bumigay ang katawan ni Lito. Hindi ako mapakali at kung anu-ano na lang ang pumapasok sa isip. Ngunit kahit papaano, may dala din itong kaunting dulot na konsuwelo na nand’yan pa rin siya at hindi bumibitiw.

Eksaktong 24 na oras ang nakaraan at nanatiling lumalaban pa rin si Lito, wala pa ring malay at hindi gumagalaw. Kaya’t ang sabi ng duktor na kung magiging steady ang takbo ng kanyang sistema ay may tsansa pa raw na manumbalik ang malay nito.

Pagkatapos niyang malampasan ang 24 oras, araw naman ang binilang namin. Dalawang araw, tatlo, apat… Limang araw na ang lumipas noong tila hindi ko na makayanan pa ang pagkainip. Kaya ang ginawa ko noong umalis ang mga magulang ni Lito upang magpahinga sa bahay at ako na lang ang naiwang nagbabanytay, kinausap ko si Lito. “Tol… naiinip na ako, gustong-gusto ko nang makausap ka, makitang ngumiti, tumawa, makasama. Miss na miss na kita, tol. Lakasan mo ang loob mo. Lumaban ka, huwag kang bibitiw. Sabi mo doon sa sulat mo na kung sinabi ko lang sa iyo na mahal kita ay ipaglaban mo ang relasyon natin. Ngayon, sasabihin ko sa iyo Tol… mahal kita. Mahal na mahal kita! Kaya lumaban ka. Ipaglaban mo ang pagmamahalan natin kahit na kamatayan pa ang gustong humadlang nito. Huwag kang padaig… huwag kang mawalan ng lakas. Ipaglaban mo ako tol… dahil nandito lang ako palagi sa tabi mo, hindi kita iiwan at hihintayin kita hanggang sa pagbalik ng iyong malay.” At hinalikan ko siya sa pisngi.

Naupo uli ako sa silya at pinagmasdan ang anyo niya. Nanatili pa ring nakapikit ang kanyang mga mata. Bagamat nanumbalik at lumilitaw na muli ang normal na katangian at anyo ng kanyang mukha, pakiramdam ko ay nakikipag-usap pa rin ako sa isang taong walang buhay.

 

Kinapa ko ang cellphone ko at pinatugtog ang paborito niyang kanta. Inilatag ko iyon sa higaan niya, malapit sa kanyang tenga sa tiwalang maaring marinig niya ito at makakatulong sa kalagayan niya.

“Do you hear me? I’m talking to you

Across the water across the deep blue ocean

Under the open sky, oh my, baby I’m trying

Boy I hear you in my dreams

I feel your whisper across the sea

I keep you with me in my heart

You make it easier when life gets hard

I’m lucky I’m in love with my best friend

Lucky to have been where I have been

Lucky to be coming home again

Ooh ooh ooh

They don’t know how long it takes

Waiting for a love like this

Every time we say goodbye

I wish we had one more kiss

I’ll wait for you I promise you, I will

I’m lucky I’m in love with my best friend

Lucky to have been where I have been

Lucky to be coming home again

Lucky we’re in love in every way

Lucky to have stayed where we have stayed

Lucky to be coming home someday

And so I’m sailing through the sea

To an island where we’ll meet

You’ll hear the music fill the air

I’ll put a flower in your hair

Though the breezes through trees

Move so pretty you’re all I see

As the world keeps spinning ‘round

You hold me right here, right now

I’m lucky I’m in love with my best friend

Lucky to have been where I have been

Lucky to be coming home again

I’m lucky we’re in love in every way

Lucky to have stayed where we have stayed

Lucky to be coming home someday”

Bumalik uli ako sa kinauupuan, pinakinggan ang bawat kataga ng kantang paborito niya. Binitiwan ko ang isang malalim na buntong-hininga, nakatatak sa aking isip ang tindi ng kalungkutang nadarama niya sa kabiguan ng pagmamahal niya para sa akin habang pinagmasdan ko ang kanyang anyo. “Hindi ko na papayagang magdusa ka pa tol…” At ang sabi ko uli sa kanya., Nasa ganoon akong pagmumuni-muni at pagtitig sa mukha niya noong hindi ko inaasahang mapansin ang mga luhang biglang dumaloy sa mga pisngi niya at bumagsak ang mga ito sa unan.

Napabalikwas ako sa magkahalong gulat at tuwa, hindi magkamayaw sa pagtatatalon. “Tooolll! Tangina, narinig mo pala ako, tolll! Kanina pa ako nagsasalita nakikinig ka pala sa akin ha?” Sigaw kong biro sa kanya. Pakiramdam ko talaga ay narinig niya ang lahat ng sinabi ko. “Yeheeeyyyyy!” Sabay sampa sa kama at yakap sa katawan niya at hinalik-halikan ang pisngi.

Pinahid ng kamay ko ang mga luhang iyon na dumaloy sa mukha niya at saka seryosong kinakausap siya. “Kahit anong mangyari tol… di kita iiwan, pangako iyan. Kaya lumaban ka, pareho nating labanan ang buhay, tol. Narinig mo ba ako, tol? Huwag na huwag kang bumigay! Magpakatatag ka tol para sa akin! Ipaglaban mo ako. Iparamdam mo sa akin na mahal mo ako, tol!”

Ngunit ganoon pa rin siya. Boses ko lang ang umaalingawngaw sa buong kwarto na iyon.

“Bigyan mo ako ng isa pang palatandaan tol na narinig mo ako. Isa pa tol! Pleaseeee.” pag encourage ko sa kanya.

Tahimik. “Ok, tol… igalaw mo ang katawan mo. Kahit anong parte, kahit mata mo lang tol!” ang pag-encourage ko muli.

Akala ko ay wala na talagang chance pa. Ngunit hindi ako sumuko. Ipinadama ko sa kanya na hindi ko siya igigive-up at kaya dapat ay hindi rin siya gigive-up para sa akin. At nagulat na lang ako noong habang inuutusan ko siyang piliting igalaw ang ano mang parte ng katawan niya, nakita ko ang biglang pagbaltak ng kaliwang hintuturong daliri niya. Halos hindi ko nga napansin ito ngunit kitang-kita ng mga mata ko ang paggalaw nito na parang lang isang mabilis na di-kusang galaw ng kanyang kalamnan.

“Tol… ginawa mo iyon?” Ang excited kong tanong sa kanya. “Kung ginawa mo iyon, tol, gawin mo uli! Gawin mo uli, tol!” utos ko.

Pinagmasdan ko uli ang hintuturo niyang iyon. At nakita ko na binaltak na naman niya ito.

“Tolllll. Shittt! Naririnig mo na talaga ako! Yiheeeyyyyy!” at muli kong siyang niyakap at hinalikan. “Ngayon ay pwede na tayong mag-usap tol!” ang sigaw ko habang nagtatalon sa nadaramang kagalakan.

Hinaltak niya uli ang daliri niya na para bang ipinadama niya na natuwa din siya na may contact na kami. Iyong daliring iyon lang ang kaya niyang igalaw.

“Narinig mo ang tugtog ng paborito mong kanta, tol?”

Hinaltak uli niya ang kamay niya.

“Gusto mong ipatugtug ko uli?”

Sagot uli siya.

At iyon na ang simula ng pagkakaroon namin ng contact ni Lito. Kapag “Oo” ang sagot niya, hinahaltak niya ang daliri. At kapag “Hindi” o “Ayaw” naman, hindi niya ginagalaw ang daliri. Minsan binibiro ko siya kagaya ng, ”Sige ka, kapag di mo pilitin ang sariling gumalaw, hindi na titgas iyang ari mo” sabay tawa. Hahaltakin naman niya ng sunod-sunod ang daliri na tila tumatawa o sinasabing “Tado ka!”Sinabi ko na rin sa kanya ang nangyari sa amin ni Sarah; na hindi natuloy ang kasal namin dahil iniwanan ko siya para sa kanya; na nalaglag ang bata, at na nagkausap na kami at napagdesiyonan naming tapusin ang aming relasyon. Isang lingo pa ang lumipas at bumalik na ang buong malay ni Lito. Sabi ng dukto, tila isang milagro ang nangyari kay Lito, sa bilis ng pagrecover niya. Ngunit sinabi din ng duktor na iyon ay dahil sa ipinamalas na lakas ng loob ni Lito, dahil sa nadaramang suporta sa kanya ng mga mahal sa buhay. Noong ibinuka niya na ang kanyang mga mata, ang pinakaunang nakita niya ay ang malaking streamer na ginawa ko at isinabit sa dingding paharap sa kanya, na pinaikutan ng maraming pulang balloons. At ang nakasulat sa malaking streamer at mga ballons ay, “TOL… I LOVE YOU! Welcome back!”  Kitang-kita ko ang kagalakang bumakat sa kanyang mga mata noong mabasa niya iyon. Tiningnan niya ako at ngumiti. Iyon na ang pinakamaganda at pinakamasayang ngiti na nakita ko sa kanya. At ang una niyang nasambit ng mga kataga? “Tol… I Love You!” at niyakap ko na siya at hinalikan, hindi alintana ang nakatingin na mga magulang, kapamilya at mga kaibigan namin na nandoon.  Pagkatapos ay ipinakita ko rin sa kanya ang kabibeng binuo ko uli, at ang mga sapatos naming itinapon sa tangke ng tubig. Dalawang buwan pa ang nakaraan at tuluyan na siyang gumaling, pagkatapos ng ilang mga physiotherapy sessions. Syempre, sobrang tuwa at saya ang nadarama ng lahat, lalo na ang mga magulang ni Lito. Nakita nila kung gaano ko inalagaan si Lito sa ospital na halos hindi na ako natutulog, hindi kumakain, hindi nagpapahinga, hindi umuuwi ng bahay. At malaking pasasalamat nila sa ipinakita kong suporta at pagmamahal sa anak nila. At dahil nakita nila na sa akin din humuhugot ng lakas at inspirasyon si Lito, naintindihan nila ang lahat-lahat sa amin, at syempre, pati na ang kakaibang relasyon namin. Binigyang-laya nila ang aming naramdaman at ang payo nila sa akin ay, “Warren, ngayong alam na namin kung gaano mo kamahal si Lito, ipaubaya namin siya sa iyo. Ano man ang gusto ninyong gawin o ano man ang mga plano ninyo sa buhay, susuportahan namin kayo…” Nasa US na kami ngayon ni Lito; sa isang estado kung saan legal ang pagpapakasal ng mga kagaya namin. Kasal na kami, at nagsasama na sa isang bahay na binili ng mga magulang niya para sa amin. Sa bagong lugar na ito, sisimulan naming buohin ang aming buhay, ang aming mga panagarap, at pagtibayin pa ang aming pagmamahalan. Hindi man namin kuntrolado ang takbo ng aming magiging bukas ngunit sapat na para sa amin na nagmahalan kami ng tapat at nangakong hinding-hindi namin pababayaan ang isa’t-isa.  Alam ko, may laban kami sa buhay. Ano mang dagok at pagsubok ang darating pa sa amin, handa namng harapin ang mga ito at patuloy naming ipaglaban ang aming pagmamahalan.

- W A K A S -